Alternatieve titel: The Most Dangerous Game, gisteren om 17:46 uur
Helemaal goed! Eerste film van de "Game" trilogie, niet veel later gevolgd door The Killing Game en The Execution Game... Een stijlvolle 70s misdaad met weinig woorden, een simpel verhaal, maar des te meer actie. Niet zo rauw en hard als de yakuza films uit die periode, maar eerder speels en lichtvoetiger. De jazzy soundtrack is echt een bonus en de hoofdacteur kennen sommigen misschien uit de Ridley Scott film Black Rain waar hij de bad guy speelde. Een prima film wat mij betreft.
Alternatieve titel: Public Enemy Number One (Part 2), afgelopen vrijdag om 19:17 uur
Biografische misdaadfilm waarbij het spektakel belangrijker is dan de karaktertekening. Zo krijgt de band met zijn kinderen bijna geen plaats. Toch is er ook veel goeds te zeggen. Dit tweede deel toont hoe Mesrine een gevreesde topgangster is, ook bij politie en justitie. Hij begreep voor zichzelf dat het met de kogel zou eindigen, want na vele gevangenisuitbraken en recidives, beschouwden de ordediensten dat hij onverbeterlijk was en een man was om neer te schieten. Het tempo gaat soms vlug maar behandelt wel de belangrijkste gemediatiseerde "stunts" van de carrière-crimineel. Ik vond het nogal opgeklopt en teveel op actie gericht. Ook een vreemde keuze in de eerste film om te beginnen met zijn laatste momenten.... en dat in de tweede film dit nog eens te herhalen op het einde... Heeft geen meerwaarde. Ja, leuke films wel maar overstijgen nergens de standaard misdaadfilm.
Alternatieve titel: Public Enemy Number One (Part 1), afgelopen vrijdag om 12:59 uur
Voor een biografische film, zelfs over een topcrimineel, nogal clichématig. Slecht is dit zeker niet. De evolutie van Mesrine van een man die zijn leven eerst op een normale manier wil leiden, met vrouw en kind, onstpoort al snel door zijn contacten met lui uit het criminele milieu. Het gaat van kwaad naar erger wanneer hij begint te moorden. Cassel is een prettig acteur en zet een heethoofdig mannetje neer. De avonturen van Mesrine in Canada waren me niet gekend.
Toch blijft de film te veel steken in de misdaadfilm en te weinig in de karaktertekening van Mesrine. Dat laatste wordt nogal simplistisch uitgewerkt maar wat is zijn ideologie? Waarom kiest hij voor een pad als gangster? Zijn contacten met Schneider en Mercier blijven oppervlakkig.
Heel toevallig bekeek ik deze film na Papillon met Steve McQueen. De scènes van Mesrine in de isoleercel in Canada deden me toch sterk aan de scènes uit voornoemde film denken. Je zou die aanval op de Canadese gevangenis na zijn ontsnapping overdreven kunnen noemen maar toch heeft hij dit gedaan. Deze man was werkelijk van niks bang.
Kortom, deze film is voor mij niet meer dan een standaard-misdaadfilm. Niet slecht maar ook nergens echt bijzonder.
Een film uit de top 250 blijkt toch vaak een uitstekende keuze. Papillon is een grimmig (semi autobiografisch) survival drama over een onterecht beschuldigde man die voor altijd naar een strafkamp in Frans Guyana wordt gestuurd. Zijn dorst naar vrijheid is onlesbaar en hij onderneemt twee ontsnappingspogingen met alle gevolgen vandien. McQueen in zijn mooiste filmrol voor mij. Ik wist niet meer dat Dustin Hoffman hier ook in speelde maar de chemie tussen beiden is ijzersterk. Het deel in de isoleercel vond ik iets te lang al is de geestelijke aftakeling hier wel het meeste voelbaar. Ik kan me echter niet inbeelden dat je tot 5 jaar isolatie in deze omstandigheden kan overleven... Verder, wat een prettige avonturenfilm met een prima ritme waardoor het bijna nergens lang aanvoelt. De film kijkt ook niet weg van gruwelen en ontberingen. Maar geen film die zo mooi toont hoeveel vrijheid kan betekenen voor een mens, behalve dan mss Shawshank Redemption. McQueen brengt dit idee uitstekend over vooral in de laatste scènes waar dit een obsessie lijkt, iets dat jeukt. Geweldige film.
