• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.917 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.932 acteurs
  • 198.970 gebruikers
  • 9.370.277 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Aapje81 als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Mechanic, The (2011)

Een aantal spectaculaire actiescenes maken helaas geen goede film. Stratham overtuigd wel maar het scenario is dramatisch. Om de een of andere reden voldeed deze film totaal niet voor mij.

Matig.

Meerkats, The (2008)

Vertederend

Boeiende documentaire over het wel en wee van een familie stokstaartjes. De beelden zijn bij vlagen schitterend en alles wordt boeiend en onderhoudend verteld.

Het is allemaal niet indrukwekkend maar wel met liefde en plezier gemaakt en dat maakt dit een erg prettige documentaire.

Boven gemiddeld.

Meet Dave (2008)

Het viel me heel erg mee. Norbit heb ik na een half uur afgezet maar deze vond ik best leuk. Murphy komt hier erg goed over en Banks is gewoon een heerlijke vrouw

Mega Shark vs. Giant Octopus (2009)

Het idee voor deze film is erg sympathiek maar de uitwerking is saai en matig. Het absoluut dieptepunt van deze film was het acteerwerk en de dialogen. Werkelijk niemand kon het niveau van een pornofilm overstijgen en tot overmaat van ramp nemen de acteurs ook nog eens het grootste deel van de film in beslag.

Als kijker verlang je naar plastic haaien en inktvisjes die alles vermorzelen wat ze op hun weg tegenkomen. Des te slechter des te beter maar het grote nadeel is dat je zo hard moet vechten om wakker te blijven dat het plezier bij het verschijnen van de monsters maar heel minimaal is. Voor de mensen die deze film nog willen zien raad ik aan om een hoop ellende te besparen en alleen de trailer te bekijken want daarin komen alle hoogtepunten wel voorbij.

Sympathiek maar slecht.

P.s. Ik zet Godzilla vs. King Kong nog maar eens op.

Melancholia (2011)

Ik heb deze film nota bene in de eerste week van zijn release in de bioscoop gezien en ben compleet vergeten om er een stukje over te schrijven.

Vooraf was voor mij de belangrijkste reden om deze film te gaan kijken de onwaarschijnlijke combinatie tussen Von Trier en Kirsten Dunst. Voor Dunst heb ik sinds The Virgin Suicides altijd een zwak gehad en ik zat te wachten op de dag dat ze eindelijk een rol zou krijgen die ze verdiende.

Melancholia stelt wat dat betreft niet teleur. Dunst zet hier met afstand haar beste rol neer en alleen daarvoor al moet deze film worden bekeken. Vanwege Dunst vind ik het eerste deel van de film ook het sterkste. De spanningen tussen de personages en het wezenloze wat Dunst daarbij uitstraalt is werkelijk prachtig.

Het tweede deel van de film is ook indrukwekkend maar niet zo pakkend. Het voornaamste probleem is dat het personage van Gainsbourg niet zo goed is uitgewerkt en daardoor minder overtuigend is. Het punt dat Von Trier komt echter goed uit de verf maar dat wil nog niet zeggen dat hij er ook in slaagt om de hele filmlengte te overtuigen. Het einde is dan gelukkig weer wel erg sterk.

Kort samengevat. Uitstekend acteerwerk, een behoorlijk goed scenario en tot op hede de meest interessante film van Von Trier.

Merry Gentleman, The (2008)

Micheal Keaton bezit veel zelfkennis. Als een acteur zichzelf gaat regisseren is dit meestal gedoemd om te mislukken. Keaton is echter de prettige uitzondering. Hij zet een zeer charismatisch en innemend personage neer. Zet Macdonald ernaast en je hebt een bijzonder prettige film.

Enig minpunt is dat de bijrollen weinig indruk maken en de film heel af en toe de neiging heeft om in te zakken. Maar eerlijk is eerlijk dit is een zeer verdienstelijk regiedebuut van Keaton.

Goed en zeer ondergewaardeerd.

Merry Gentlemen, The (2024)

Magic Mike meets Hallmark.

The Merry Gentlemen is een van de leukste kerstfilms die Netflix dit jaar aanbied. Britt Robertson en Chad Michael Murray hebben chemie en zijn charmant in hun rol. Het scenario voldoet aan alle cliches maar wordt net wat vlotter verteld dan de meeste televisiekerstfilms.

Daarnaast is deze kerstfilm natuurlijk extra leuk voor vrouwelijke kijkers en het is ook prettig dat de film modern van toon is en niet in conservatief religieus geneuzel vervalt.

Kortom modern, sexy en een goede kerstsfeer.

In het genre een erg leuke film!

Metal: A Headbanger's Journey (2005)

Als liefhebber van het genre moest ik deze docu natuurlijk zien. Het is allemaal overzichtelijk en leuk gedaan en het is ook prima om al mijn helden voorbij te zien komen. Het is een oprecht en interessant document maar voegt weinig toe. Het is als het ware een encyclopedie op beeld. Neemt niet weg dat deze docu zeker zijn charmes heeft en vakkundig is gemaakt

Meteor Man, The (1993)

Flauw, maar toch weer zo flauw dat het ooit wel cult zal worden. Meest opvallende aan de film zijn de vele bekende bijrollen waarbij het vooral vreemd aanvoelde om Bill Cosby weer eens langs te zien komen.

Heb af en toe gelachen om de vele absurditeiten en de film is zeker met plezier gemaakt maar dat maakt hem nog niet goed.

Matig!

P.s.

Nu te zien op AMC.

Mexican, The (2001)

Redelijk onderhoudende film die geen blijvende indruk op mij maakte en het alleen van de aardige acteurs moet hebben.

Miami Blues (1990)

Rare film met een goed acterende Baldwin en een wel erg ongelukkig gekozen Jennifer Jason Leigh. Het tempo van de film is hoog en de tijd vliegt voorbij maar uiteindelijk is het een lege kijkervaring die weinig indrukt maakt.

Matig

Miami Connection (1987)

Alternatieve titel: American Streetfighters

Ontzettend goedkope pulp die het vooral moet hebben van de onderhoudende actiescènes. Dit zou zo slecht kunnen zijn dat het weer leuk wordt, waren het niet dat de zogenaamde dramatische scenes een nieuwe dimensie geven aan de term overacting. Pluspunt is dan weer wel de jaren 80 muziek die zelfs voor die tijd erg matig was.

Ik heb altijd een erg hoge gun factor voor dit soort films maar dit is toch wel slecht.

Een ster voor het idee en de jaren 80 vibe en vooruit een ster voor de actie.

Matig.

Michael (2011)

Michael is een behoorlijk sterke film met een controversieel thema. De sfeer wordt vakkundig opgebouwt en pakweg de eerste drie kwartier zijn zeer beklemmend. Michael Fuith weet zowel walging als medelijden op te wekken en dat is erg knap gedaan.

Verder zitten er een aantal mooie scenes in de film. Vooral het moment op de cartbaan en daarna op de parkeerplaats zal ik niet snel meer vergeten.

Na pakweg een uur zakt de film helaas wat in. Het lijkt dan alsof het meeste kruid is verschoten en er nog wat tijd gevuld moet worden voordat we aan het einde kunnen beginnen. Dit weet dan weer wel redelijk te overtuigen.

Goed

Micmacs à Tire-larigot (2009)

Alternatieve titel: Micmacs

Erg leuke en creatieve film waarin de getalenteerde Danny Boon goed tot zijn recht komt. Er gebeurt zoveel in deze film dat ik hem eigenlijk nog eens zou moeten kijken maar aan de andere kant raakte hij me toch te weinig om de daad bij het woord te voegen. Desondanks is dit zeker iets bijzonders dat iedereen zou moeten proberen.

Boven Gemiddeld.

Midnight Meat Train, The (2008)

Ik ben een liefhebber van de boeken van Barker en had ook dit korte verhaal met veel plezier gelezen. Het verfilmen van Barker zijn werk is echter een heel ander verhaal. Volgens mij is dat zo goed als niet te doen.

Midnight Meat Train viel me op zich nog niet eens zo heel erg tegen. Het eerste uur is best sfeervol en de moeite waard maar naar mate de film langer duurt wordt het alleen maar slechter. Het einde was des Barkers maar viel erg tegen.

Spanning is maar heel minimaal aanwezig en gore des te meer maar echt overtuigend is dit niet. Nu ben ik sowieso geen liefhebber van gore maar de film lijkt hier zijn pijlen op te richten en dat lukt niet erg omdat alles nogal kil en onpersoonlijk aandoet. Daarnaast is het acteerwerk van het stelletje ook niet echt goed en dan krijg je te weinig sympatie.

Alleen Jones is wel goed gecast en hij zorgt af en toe wel voor wat dreiging. Het leukste vond ik nog het bijrolletje van Brooke Shields.

Verder waren er wel wat creatieve scénes maar al met al viel deze film toch wat tegen.

Mies Vailla Menneisyyttä (2002)

Alternatieve titel: The Man without a Past

Sfeervol en humoristisch

Het eerste deel van de film is even wennen maar als je er dan eenmaal in zit is dit een lieve en melancholische film die mij qua sfeer af en toe deed denken aan de boeken van Arto Paasilinna. Het acteerwerk is prima, de dialogen zijn vreemd maar wel goed en vooral de muziek is heel prettig. Oh en af en toe heb ik enorm kunnen lachen om de gortdroge humor.

Goed.

Milk (2008)

Erg mooie film. Vooral de chemie tussen Penn en Franco vond ik heel overtuigend neergezet. Verder vond ik de sfeer, decors en acteerprestaties erg goed en was zeer onder de indruk van de orginele nieuwsbeelden.

Enig kritiekpuntje is dat de film in het midden even inzakt en er teveel bijfiguren op komen draven. Daarnaast kan ik niets met Emile Hirsch, Ik weet niet of het de rollen zijn die hij speelt maar elke keer weer vind ik hem storend.

Maar goed Van Sant heeft voor de zoveelste keer een prima film afgeleverd en het moet gezegd dat ik het terecht vind dat Penn de Oscar voor beste acteur heeft ontvangen al had Rourke hem ook wel verdiend. Alles bijelkaar een hele enerverende en interessante kijkervaring die mij heeft geboeid van het begin tot het einde.

Miller's Girl (2024)

Preuts, potsierlijk en pretentieus.

Dit zijn de eerste woorden die me te binnen schieten na deze teleurstellende kijkervaring. Vooraf waren mijn verwachtingen best hoog. Jenna Ortega maakte eerder veel indruk als Wednesday en de trailer zag er in mijn beleving prima uit. Sfeervol, licht Gotisch en misschien zou dit zelfs een alleraardigste erotische thriller kunnen zijn?

Na het zien van de film moet ik helaas concluderen dat er weinig van terecht is gekomen. Het eerste half uur begint hoopvol met enkele humoristische momenten. Vooral de mij onbekende Bashir Salahuddin komt leuk uit de hoek in een aardige bijrol.

Na een boeiende opbouw zakt de film weg naar een zeer bedenkelijk niveau. Ortega doet haar best maar wordt opgescheept met dialogen die veel te bloemrijk zijn waardoor niets van wat ze zegt echt overkomt. Tegenspeler Martin Freeman lijkt de halve tijd ook niet te begrijpen wat Ortega allemaal uitkraamt, waardoor de wisselwerking tussen beide acteurs niet uit de verf komt, laat staan, dat er sprake is van enige seksuele spanning tussen de twee.

Ergens halverwege de film heb je zoveel holle boekcitaten voorbij horen komen, dat de interesse verder wegsijpelt. Het helpt ook niet, dat een relatief normaal personage ook bij de bijfiguren nergens te vinden is. Elk personage voelt gekunsteld aan waardoor je er nooit een band mee op kan bouwen. Daarnaast is de film ook nog ontzettend traag en ontbreekt elke vorm van spanning, waardoor de interesse voor de film tegen het einde tot het absolute nulpunt is gedaald.

De twee sterren die ik toch nog geef zijn voor de mooie beelden, het aardige eerste half uur. Maar alles bij elkaar is deze film vooral ontzettend pretentieus en leeg wat ervoor zorgt, dat dit toch een teleurstellende kijkervaring is geworden.

Als er meer aandacht was geweest voor het scenario, een andere tegenspeler voor Ortega en normale dialogen, dan had dit een goede film kunnen zijn. Nu zou je het op zijn best een gedurfde film kunnen noemen die onder de streep volledig is mislukt. Misschien dat het over tien jaar een cultklassieker is? Maar voorlopig zie ik dit nog niet gebeuren. Geschikt voor toneel maar veel te karig voor een film.

Matig.

Minoes (2001)

Alternatieve titel: Miss Minoes

Bijzonder vertederende kinderfilm met een uitstekende Carice van Houten en een erg goede Theo Maassen. De sfeer van de boeken van Annie M. G. Schmidt komt volledig tot zijn recht. Zelfs Bokma als de boef vond ik erg overtuigend.

Dit is toch wel een klein Nederlands meesterwerk.

Miracle Beach (1992)

Pretentieloos vermaak voorzien van een beetje romantiek, een beetje erotiek en vooral veel flauwigheid. Als ik deze film als twaalfjarige had gezien dan had de film zijn doel niet voorbij geschoten en had ik me er waarschijnlijk prima mee vermaakt.

Anno nu is het een clichématig maar sympathiek filmpje met wat tenenkrommende momenten die me terug doen verlangen naar de jaren 90. Voornaamste pluspunt vond ik Pat Morita en de koddige Ami Dolenz die me aan Kristy Swanson deed denken uit Buffy the Vampire Slayer (1992).

Voor mensen die deze film als tiener hebben gezien zal het vooral jeugdsentiment zijn.

Redelijk

P.s. Nu te zien op de televisiezender AMC.

Mirrors (2008)

Aja is niet mijn regisseur en dit heeft vooral te maken met de manier waarop hij spanning op wil bouwen. Veel gore doet het voor mij zelden en schrikeffecten door een hoop volume vind ik ook maar armoe troef.

Maar als het verhaaltje dan eenmaal begint te lopen en Aja heeft de eerste schrikeffecten cliché's achter de rug ontstaat er zowaar iets waar ik geboeid naar heb zitten kijken.

Met Sutherland heb ik altijd wel te doen en ik kon ook goed met hem meeleven. De realistische manier van beleving/acteerwerk hielp daar zeker in mee en het moet gezegd Aja werkt toch prima naar een climax.

Helaas trekt de man dit dan weer net te lang door waardoor het lachwekkend wordt en Mirrors uiteindelijk toch te weinig indruk maakt.

Tenslotte vond ik het erg jammer dat Amy Smart maar een kleine rol had

Maar goed al met al heb ik me zeker vermaakt met deze film en denk ik toch dat Aja ooit nog eens een film zal maken die me echt kan bekoren maar tot nu toe is het me allemaal wat te rommelig en goedkoop.

Miss Nobody (2010)

Onderhoudende maar erg oppervlakkige film. Incidenteel heb ik wel kunnen lachen en de acteurs doen het best leuk maar deze film heeft het allemaal net niet. De humor is niet zwart genoeg en het scenario is niet scherp.

Nee, dan inderdaad liever Mister Nobody.

Matig.

Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016)

Typische Tim Burton film die alle sympathieke kenmerken bevat die we van de beste man kennen. Visueel ziet alles er prachtig uit, de acteurs doen het prima en spelen met veel zelfspot. Het grote probleem is echter het scenario dat er nergens echt in slaagt om te boeien. Als je deze film naast zijn eerdere werk legt dan is het verschil in kwaliteit nogal groot.

Burton blijft een volstrekt originele regisseur maar hier valt hij toch wel ernstig in herhaling.

Vanwege het unieke karakter en stijl toch nog:

Gemiddeld.

Mitch Albom's For One More Day (2007)

Alternatieve titel: For One More Day

Het was mooi om Ellen Burstyn nog eens te zien. Ze zet hier een prima rol neer en daarmee hebben we gelijk het beste punt gehad. Het verhaaltje is op zich zo slecht nog niet en de hoofdrolspeler doet het ook niet onaardig maar het is alleemaal zo verschrikkelijk traag en sloom dat het erg gaat irriteren. Dat Oprah de film aanprijst is voor mij geen reclame, maar eerlijk is eerlijk het had veel erger gekund. Voor de doelgroep die hiervoor gevoelig is is dit geen slechte film. Op mij maakt dit echter geen indruk.

Model by Day (1994)

Deze film zou dan weer zo slecht kunnen zijn dat hij leuk wordt maar helaas is dit niet het geval. De vrouwen zijn wel mooi maar daar red je nog geen film mee. Ach ja Famke moest toch ergens beginnen.

Monster-in-Law (2005)

Vervelende clichefilm waarin Fonda en Lopez elkaar in overacteren willen overtroeven. Het uiteindelijk resultaat is een onleuke film die vooral op de zenuwen werkt.

Slecht.

Morning Glory (2010)

Geforceerde en snel verouderde komedie die erg kleurloos overkomt. Rachel McAdams doet net als haar personage ontzettend haar best en slaagt erin om de film te dragen maar desondanks is het lastig om de aandacht erbij te houden.

Voornaamste probleem is dat veteranen Harrison Ford en Diane Keaton weinig komisch talent hebben en niet veel meer zijn dan karikaturen van de acteurs die ze ooit waren. Verder is Patrick Wilson een ontzettende zoutzak en zijn de verwikkelingen zo voorspelbaar dat de verveling snel toeslaat.

De uitzondering op de regel was Jeff Goldblum in een lekker cynische bijrol. In de momenten dat hij voorbij kwam veerde ik even op om daarna weer rustig onderuit te zakken en de lange rit van middelmatigheid te ondergaan.

Omdat Goldblum en McAdams genietbaar waren valt het punt niet lager uit.

Matig.

Morsures de l'Aube, Les (2001)

Alternatieve titel: Love Bites

Onthutsende prul die werkelijk op alle fronten tekort schiet. Het scenario is rommelig, saai en oninteressant. De personages zijn stuk voor stuk extreem vervelend en onuitstaanbaar en iets van sfeer is geen velden of wegen te bekennen.

Alles bij elkaar is deze film een bonte mix van allerlei genres maar nergens, mysterieus, sensueel of komisch.

Onder de streep is het vooral een vervelende misdaadfilm waarbij twee verdwaalde vampiers rondlopen, die er net zo goed niet in had kunnen zitten.

Enig lichtpuntje is Asia Argento die uitermate geschikt is als Gothic vampier maar veel te weinig uit de verf komt omdat verder alles pijnlijk ondermaats is.

Enorme tegenvaller en simpelweg een slechte film.

Voor de masochisten onder ons staat hij nu op Netflix.

Mortal Instruments: City of Bones, The (2013)

Alternatieve titel: City of Bones

Bombastische fantasy film met een aardige cast en een fijne Gotische sfeer. Enig nadeel is het wat rommelige scenario en de vlakke personages. Collins wist best te overtuigen.

Gemiddeld.

Mr. Nobody (2009)

Zeer indrukwekkende film met een meer dan uitstekende cast. Van begin tot het eind was dit een achtbaanrit die me op het puntje van mijn stoel wist te houden. Vooral de verhaallijn tussen Kruger en Leto vond ik erg mooi gedaan.

Verder waren de beelden en muziek voortreffelijk en zat het scenario uitstekend inelkaar. Dit is een film die ik nog een aantal keren ga bewonderen. Het was een complexe film die uiteindelijk alleen maar draait om eenvoud. Werkelijk indrukwekkend.

Zeer goed.