Meningen

Erg geforceerde film die mij geen moment wist te pakken. Quaid blijft een leuke acteur en de decors zijn inderdaad heel aardig maar een interessant verhaal of boeiende personages heeft deze film helaas niet.

Heel matig.

Erg smaakvolle en gevoelige film die het moet hebben van de prima cast, uistekende dialogen en ook een hoop creativiteit.

In mijn beleving was deze film echt af. Overal werd de juiste balans gevonden en vooral het spel tussen Jeff Daniels en Emma Stone was indrukwekkend. Het gevaar van valse sentimentaliteit is er voortdurend maar toch wordt er nergens in die valkuil getrapt.

Het mooiste vond ik nog dat het een eerlijke en menselijke film is die je tegenwoordig nog maar zelden ziet. Het liefst zou ik nog pagina's volschrijven over de positieve punten van deze film maar voor mij waren het vooral Jeff Daniels en Emma Stone die de meerwaarde hadden voor deze film.

Overigens was ook het einde meer dan uitstekend.

Een van de betere films die ik in tijden heb gezien.

Zeer goed.

Zeer teleurstellende documentaire over een van de mooiste comcertzalen van Nederland. De opening is kitcherig maar kan er nog net mee door. Daarna neemt de kwaliteit van het gebodene erg af. Als kijker zit ik niet te wachten op Tim Knol. Een documentaire over Paradiso zou toch beter moeten verdienen. Waarom geen artiesten die echt iets voorstellen? Of in ieder geval wat goede concertmomenten? Dit is niets meer dan een hoop kleine en nerveuze beelden en interviews met een hoop nietzeggende figuren die ook nog nauwelijks iets te melden hebben.

Paradiso is een oppervlakkige documentaire geworden die een prachtig monument van Amsterdam geen eer aan doet.

Zeer Zwak.

Paranoia oogt nogal gelikt en inhoudsloos. Op zich is dat geen probleem zolang het maar geloofwaardig blijft. Het concept is leuk gevonden maar het is allemaal veel te Amerikaans.

De meest lachwekkende scene was voor mij het moment waarop Liam Hemsworth en Gary Oldman in het begin van de film tegen elkaar aan het schaken zijn. De gewichtigdoenerij druipt van de gezichten af maar dan doet Oldman de beslissende zet en zegt koeltjes dat het schaakmat staat. Dan wordt het schaakbord in beeld gebracht en is duidelijk zichtbaar dat zijn tegenstander niet eens schaak staat, laat staan schaakmat.

Het is maar een detail maar daarna vond ik het moeilijk om deze personages nog serieus te nemen. Neemt niet weg dat de film verder vlot verloopt en dat het geen straf is om Amber Heard weer eens op te zien draven maar alles bijelkaar was het allemaal te oppervlakkig en nietszeggend om echt indruk te maken.

Een hele kleine voldoende.

The Paranoids is een onderhoudende zwarte komedie die het vooral moet hebben van de goede rollen van Daniel Hendler en de mooie Jazmin Stuart. De film heeft hier en daar zijn onconventionele trekken en weet vooral te overtuigen door een aantal scherpe dialogen en verassende scene's.

Alles bijelkaar is het een vreemde maar wel erg sympathieke film.

Boven gemiddeld.

Een van de betere raamvertelling van de laatste tijd. De sfeer was ontzettend sterk neergezet en vooral de Saté muziek beviel mij zeer. Acteerwerk is ook prima. De personages vond ik niet allemaal even interessant en er had best een kwartiertje afgekund als hier en daar wat geschrapt was maar het einde is dan weer erg sterk. Hoogtepunt was voor mij de rol van Mélanie Laurent als de studente. Wat een prachtvrouw was dat.

Mooie hommage aan Woody Allen met prima acteerwerk en een aantal leuke wendingen. Voor de liefhebbers van Woody is deze zeker aan te raden.

Boven gemiddeld

Kleine onderhoudende film die zorgt voor enkele lachmomenten maar over de hele linie niet goed genoeg is uitgewerkt om een blijvende indruk achter te laten. De cast doet het heel behoorlijk. William Baldwin heeft een erg dankbare rol en het korte optreden van de zoon van Antonio Quin was ook erg leuk.

Toch maar een kleine voldoende omdat ik me best heb vermaakt met deze film maar er had meer ingezeten.

Eigenlijk is dit een ontzettend sentimentele ongeloofwaardige kitchfilm maar ik heb wel geboeid zitten kijken en werd door alle onzin toch wel geraakt.

Het beste aan deze film is Hatheway. Ze is totaal niet op haar plaats in deze rol maar de regisseur is duidelijk dol op haar en heeft er in elke scéne voor gezorgd dat ze er zo mooi mogelijk uitzag.

Zelf heb ik daar uiteraard geen bezwaar tegen. Hatheway is cute en ontzettend sexy tegelijk en maakt in haar eentje deze film de moeite waard.

Kijkers die niets om Hatheway geven kunnen deze beter overslaan voor de liefhebbers is het echer genieten geblazen.

Een van de mindere films van Simon Pegg maar desondanks viel er nog voldoende te genieten. De bijrolletjes zijn goed ingevuld en voor de liefhebbers zitten er voldoende inside jokes in. Wat er zo goed is aan Seth Rogan blijft voor mij echter een raadsel.

Redelijk.

Motorbende versus Hippiegemeenschap.

Dit is een soort vreemde kruisbestuiving tussen een actiefilm en een exploitation film zoals die in de jaren 70 werden gemaakt. In de praktijk betekent dit veel ongemakkelijk geweld, veel stereotype personages en een typische jaren 70 sfeer.

De ironie is dat het in deze film gaat om een conflict tussen twee groepen die de vrijheid hoog in het vaandel hebben staan. Het is alsof Easy Rider (1969) en Hair (1979) een probleem met elkaar hebben en dit uitvechten in een stijl die nog het meeste doet denken aan Day of the Woman (1978) of The Last House on the Left (1972)

Alles bij elkaar kijkt het allemaal makkelijk weg is de titelsong behoorlijk goed en wordt er naar een prima climax gewerkt.

Het acteerwerk is matig maar de film is duidelijk met plezier gemaakt en een ander pluspunt is dat dit een film is die in deze tijd niet meer gemaakt zou worden.

Uniek is dit zeker, goed niet, maar wel onderhoudend.

P.s. Nu te zien op de televisiezender AMC.

De film heeft goede bedoelingen en is bij vlagen best de moeite waard maar heeft veel te veel tijd nodig om zijn verhaal te vertellen. Op een gegeven moment slaat de verveling toe en weet je het allemaal wel. Op zich niet onaardig geacteerd maar de film stijgt niet boven de middelmaat uit.

Aardige cast en een leuk idee maar een inwisselbare uitwerking. Ik heb deze film een aantal weken geleden gezien maar kon me nauwelijks nog herinneren waar hij over ging en dat is nooit een goed teken.

De hoofdrolspeler verdiend beter dan dit.

Matig.

Verassend sterke film met overtuigend acteerwerk en een boeiend scenario. Heel ver weg vind ik deze film wel wat weg hebben van Hallem Foe hoewel deze net wat zwaarder op de maag ligt.

Verder zijn de dialogen erg sterk en is de chemie tussen het stel wel overtuigend. Ook het camerawerk en de muziek dragen bij aan de droevige maar ook levendige sfeer. Absoluut hoogtepunt vond ik het einde. De monoloog van de politieagent was erg overtuigend

Alles bijelkaar is dit een film die me nog wel even bij zal blijven.

Zeer goed.

Toch wel een kleine verassing. Vooral Rachel Miner die ik alleen kende als die sexy secretaresse in Californication wist mij erg te overtuigen. Verder is de sfeer heel beklemmend en is vooral het eerste half uur erg overtuigend. Daarna weet de film de sfeer goed vast te houden waardoor ik toch voortdurend met veel interesse heb zitten kijken. Ik denk alleen dat de uiteindelijke clue hier verkeerd wordt uitgelegd.

Onderhoudende maar weinig bijzondere film. Het is vooral de uitwerking waar het aan schort. Op het moment dat duidelijk is hoe de vork in de steel zit kakt de film behoorlijk in en dat is erg jammer.

Redelijk

Een tienerfilm van mijn eigen generatie die ik heb gemist in mijn adolescente jaren. Had ik hem toen gezien, dan was ik waarschijnlijk onder de indruk geweest, maar nu twintig jaar later is het vooral een sentimentele trip, die me ook om die reden mild stemt in mijn beoordeling.

Hoofdrolspeler Chris Evans acteert als een dweil. Scarlett Johansson doet het iets beter maar het ontbreekt de film aan karakter en smoelwerk om echt indruk te maken. Neemt niet weg, dat het allemaal makkelijk wegkijkt en je toch even mee wordt genomen in andere tijden.

Redelijk

Pretensieuze en onsympathieke film waarin alleen de geluidsband weet te overtuigen. Green en McGregor hebben nauwelijks chemie en spelen weinig overtuigend. De dialogen maken het allemaal nog erger en het acteerwerk van de hele cast gaat er voortdurend overheen. Perfect Sense probeert je aan het denken te zetten en te provoceren maar het enige wat overblijft is een lompe en bij vlage smakeloze film.

Nee, dan kijk ik liever nog eens naar het ondergewaardeerde Blindness of lees het boek van Saramago over een vergelijkbaar onderwerp.

Slecht.

De song van Antony and the Johnsons op het einde was werkelijk indrukwekkend. De rest was erg pretentieus en leeg.

De acteurs doen het op zich prima. Anglade was goed en ook de hoofdrolspeler wist te overtuigen. Maar het materiaal was erg matig.

Voor een paar mooie momenten toch nog 2.5

Sfeervolle en typisch Britse film die het vooral moet hebben van sterke dialogen en een sterke cast. Vooral Fry en Thompson maakte wel indruk. Om echt blijvende indruk te maken schiet deze film ietsje tekort maar hij kijkt heerlijk weg.

Boven gemiddeld.

Op dit moment te zien op AMC.

Een van de betere stomme films nog steeds ben ik hier zeer van onder de indruk. Klassieker die iedereen toch een keer gezien moet hebben.

Heb dit altijd een van de mindere versies gevonden. Vind Robert Englund sowieso een overschat horroricoon.

Het gevoel bij deze film is nogal dubbel. Aan de ene kant lag alles er veel te dik bovenop maar aan de andere kant bleef ik wel geboeid kijken. Kim van Kooten doet haar best maar is zowel irritant als sympathiek en dat is op zich een knappe prestatie.

Kijkplezier geeft deze film zeker maar echt goed wordt het nergens. In Nederland zijn er echter veel slechtere films gemaakt.

Gemiddeld.

The Philly Kid moet het alleen hebben van de redelijk goed uitgevoerde kooigevechten. De rest is ronduit vervelend, oppervlakkig en inwisselbaar. Nee, dan was The Warrior toch een stuk genietbaarder.

Zeer matig.

Uitstekende film met een prachtig acterende Judi Dench en een eveneens prima spelende Steve Coogan. De man lijkt beter te worden met elke film die hij maakt.

Beide slagen ze er in om een gortdroge sfeer neer te zetten waarbij de contrasten tussen beide personages prima uit de verf komen. Van begin tot het einde weten ze dit vast te houden en worden tussendoor begeleid door een hoop mooie beelden en uitstekend camerawerk.

Een van de betere films van het afgelopen jaar.

Zeer goed.

Interessante debuutfilm van Aronofsky. Zijn typische stijl komt hier al zeer sterk naar voren en de verhaallijn is ook kenmerkend voor hem. Eigenlijk is dit op alle fronten een prima film ware het niet dat de climax niet erg bevredigend is. Kortom een mooie film die laat zien dat de man talent heeft maar in zijn latere films heeft hij het beter gedaan.

Bijzonder onsympathieke en vervelende film, die onthutsend traag is en veel te pretentieus. Zelfs een doorgaans prettige acteur als Nicolas Cage kan hier weinig van maken.

Nee, voor mij is dit echt een gedrocht van een film, die ik zo snel mogelijk wil vergeten.

Slecht, ondanks dat Cage ontzettend zijn best doet.

De voorgaande films van Aja vond ik stuk vervelend en vermoeiend. Piranha is dat ook maar alles is met een knipoogje gemaakt en dat maakt de film dragelijk. Het meest interessante zijn de vele cameo's en de schattige visjes. Daarnaast zijn sommige situaties best leuk gevonden en mooi uitgewerkt.

Het grote nadeel is echter het ontbreken van sterke dialogen. Het ontbreken van een scenario vind ik bij deze film niet eens zo erg maar het clichematige geneuzel dat uit de matige hoofdrolspelers komt is bedroevend. Absoluut dieptepunt vind ik Steven R. McQueen en nog veel erger dat matige vriendinnetje van hem. Ik heb zelden zo´n leeg koppel in een film gezien De kus op het einde vond ik oprecht het meest schokkende in de hele film.

Verder vond ik het wel leuk om Elisabeth Shue nog eens te zien maar veel kon zij niet toevoegen aan deze film. Uiteindelijk gaat dit toch vooral om veel gore en nog meer blote vrouwen. Op zich is dat goed gelukt en natuurlijk is daar niets mis mee maar een garantie voor een leuke film is het niet.

Redelijk

Niet goed maar wel een leuk vervolg vol met zelfspot en een hoop leuke acteurs. Danielle Panabaker zie ik graag en ook Hasselhoff, Busey, Loyd en vooral Ving Rhames doen het erg goed.

Het is allemaal wat goedkoper en minder goed doordacht maar de acteurs vond ik hier een stuk prettiger en daardoor heb ik aan deze film meer plezier beleeft dan aan zijn voorganger.

Onderhoudend.

Sfeervolle Gotische horrorfilm van Roger Corman. Alles aan deze film ademt Edgar Allan Poe. Het prachtige kasteel, de dreigende zee en niet te vergeten Vincent Price, de ideale acteur voor dit soort rollen.

Smaakvolle jaren 60 horror zoals ik hem graag zie.

Goed