Meningen

Persoonlijk een van de beste romantische film die ik heb gezien. In the Mood for Love laat een paar aspecten enorm sterk zien wat de film zo geweldig maakt. Allereerst wordt er gebruik gemaakt van bijpassende spelende muziek die echt een effect heeft op de beelden en het sfeertje dat, vooral in het begin (de bloeiende liefde) versterkt. Daarnaast ziet de film er ongelofelijk mooi en stijlvol uit, niet alleen de cast maar vooral het decor is zo kleurrijk en perfect bijpassend bij de film. Ik kijk wel meerdere keren met bewondering naar de Aziatische cultuur maar deze film weet het onopvallend beeldschoon te weergeven, dat maakt het juist zo sterk. Met een combinatie van mysterieuze, ook weer stijlvolle slow motion scènes er door heen en een schattig mooi verhaal en goede acteer prestaties, maak je mij een gelukkig mens. Wat vooral zo leuk is, is dat romantiek totaal niet mijn genre is maar In the Mood for Love weet een stap naast de standaard-procedures te zetten zodat het ook kijkbaar is voor niet liefhebbers van deze vlam. Een mooie kijkervaring.

4 sterren, en was de hotelkamer 2046 een aanwijzing voor Wong's ''2046''? Nog niet gezien maar wel benieuwd of dit toeval is.

Fi-na-le-ment, ein-de-lijk gezien!

Na een aantal keren half gezien te hebben, vandaag helemaal afgekeken. Amelie is een van de weinige films die ik echt zie als kunst. Natuurlijk is elke film op zijn of haar manier kunst, maar Amelie overtreft de schoonheid en door haar ''buiten-been-achtige-imago'' versterkt dat alleen maar.

Het is allemaal zo mooi, de belichting, de beelden, de omgeving, het verhaal, Amelie in haar schattige wereld. Ik zat echt met open mond te kijken, ook een heerlijke feel-good film, vond ik.

Het verhaal zat goed in elkaar, tres bien! De alwetende verteller was erg leuk, de overbodige informatie vormde het verhaal min of meer, in sommige kleine dingentjes herkende je wat. De personages werden met karakter neergezet, zelfs de kat kreeg dislikes/likes (erg grappig om te zien en horen!).

Ik heb mezelf nergens geërgerd of geïrriteerd. Het was gewoon bijna perfect.

Ook vond ik het geweldig om te zien hoe de regisseur min of meer, de filmelementen, op zijn kop gooide. Een goede film heeft niet altijd een extreem spannend onderwerp nodig. Ook het camera-acteren, vond ik een geschenk om naar te kijken. Je blijft als kijker door deze nieuwe toevoegingen extra goed opletten, en omdat het allemaal zo goed is uitgewerkt, werkt het in het voordeel van de film. Natuurlijk is het geen oude film, en zijn er natuurlijk wel genoeg films die ook bijzonder zijn, en daar heb ik erook genoeg van gezien. Toch had Amelie iets bijzonders, misschien is het juist nieuw, omdat het niet nieuw was. Of leef ik nu ook in mijn eigen-wereld, haha?

Kortom, een verdiende plek in de top 250, misschien ooit in mijn top10, nu nog te vroeg voor, maar een zeer verdiende 4,5 ster. Ik denk dat ik geen 5 geef, omdat ik toch meer houd van ietsjemeer diepgang in de personages. Daar had ik stiekem een beetje op gehoopt, maar ben niet teleurgesteld ofzo. Gewoon, kan niet uitleggen.

Aanrader!

Zelfde, als altijd...

Vermakelijk is het licht, maar troep is het zeker. Film is te doen door het verhaal, en doordat er ook wel wat humor in zit, maar chemie mist totaal tussen onze twee hoofdpersonages. Wij hebben vooral gelachen door de vriendin van onze Paula, wij kijken (ik verplicht, stiekem vind ik het leuk) ''New Girl'' of zo iets, op dinsdagavond, en zij is echt heel grappig en droog. Precies onze humor. De dont-care-look kwam goed naar voren. Die krijgt daarom dan ook de punten.

Verder echt niks bijzonders, gewoon een vrijdagavond film. Of wanneer die dan ook op TV was. Lekker belangrijk, haha.

1 ster

De reclame-blokken vielen reuze mee, vond ik.

Vanacht gekeken, Fargo was voor mij geen vernieuwende film. Er zijn tal van dit soort films. Het was erg simpel, geen bijzonder script, overweldigende acteerprestaties en de beelden waren ''normaal'' geschoten.

Maar toch:

Hoe simpel een film kan zijn, hoe simpel hij is gemaakt en bedacht: hij hoeft niet perse slecht te zijn. Fargo bewijst dit maar eventjes. Het is een zeer goede film, die weet je te pakken van begin tot eind (zelfs midden in de nacht).

Natuurlijk is het niet makkelijk om een film als deze te maken, er zal vast erg veel inspanning en met zorg aan gewerkt zijn (is dit een goede NL zin :S?), maar toch had ik een ''simpel-gevoel'' erbij. Ik kan het niet erg uitleggen, misschien omdat het thema wel meerdere keren is gebruikt, of dat er geen geweldige spectaculaire climax in zat. Gewoon een simpele film, die erg goed is.

Leuke cast, en best shockerend wanneer je leest dat dit waargebeurd is.

4 sterren =)

Interessante documentaire, die inderdaad te kort schiet qua proces, eigenlijk ook niet veel bijzonder is, en haast geen structuur heeft. Ik miste bijvoorbeeld een introductie van hoe Lars Jorgen is gaan benaderen, hoe hij op het idee is gekomen, dat ontbrak mij een beetje. Wel leuke beperkingen en nog leukere oplossingen. Erg creatief en mooi gedaan. Chemie tussen de twee collega's/vrienden is erg goed te zien, en daarom zijn de gesprekken erg makkelijk en fijn te volgen, sowieso is von Trier een stuk makkelijker te volgen, en zie je eigenlijk pas wat een vak man hij is, i.p.v. de tenenkrommende maar o-zo-vermakelijke Cannes-interviewen (als voorbeeld). Gewoon interessant en leuk om naar te kijken, alleen vond ik dat Lars nog wel ietsje verder had gekund, maar ach, misschien was dat anders té. 3,5 ster voor met name de resultaten van Jorgen Leth, een nieuwe regisseur om te onderzoeken zeg ik maar

Ik vind het altijd erg moeilijk om te beschrijven als ik een film heel erg goed vind of als ik ze heel erg slecht vind. Festen, is maar een van de zelden die de volle punten krijgt. Ik had voor mijn profielwerkstuk dit jaar al een klein beetje verdiept in afwijkende films en kwam al snel uit bij Lars von Trier, gevolg door de Dogma films. Ik vind het een enorm interessant gegeven en wilde me er zelf ook in verdiepen vandaar dat ik op zoek ging en uit kwam op, blijkbaar een dogma-klassieker: festen. Leuk dat je vader die ergens zag liggen en voor je mee nam, wat een kerstgedachte, haha.

Ik vond de film erg indrukwekkend door de puurheid dat het bijna griezelig was. Het hele onderwerp, wat trouwens deze dagen nog in het nieuws was, vind ik persoonlijk erg trieste smerige en zieke toestanden die me liever bespaard konden blijven. Door de manier van de regie en het camera werk, wat op het begin, eerlijk gezegd, wel even wennen was, maakte hier een voordeel uit om echt een pure film te laten zien. Met puur bedoel ik dat het heel realistisch was.

Nogmaals, kan niet zo goed beschrijven wat ik van zulke films vind: maar het zijn de volle punten waard. Festen blijft lang in mijn hoofd zitten en is echt een film die ik iedereen aanraad te kijken. Wat me wel opviel was dat de film bestond uit 1 hoofdstuk, zijn er nog andere hoofdstukken te vinden? Of, wat was de toevoeging hiervan?

5 sterren

Mooie tijd.

Leuke docu over feestende muzikanten die meer dan kan van het leven genieten. Muziek was erg lekker om naar te kijken en de beelden bevatten veel sfeer, mede dankzij de af en toe geweldige publiek-shots. Echter schiet de docu qua inhoud gigantisch mis. Verder dan wat magere geld issues en wat opstandige tieners en muzikanten die het helemaal te gek vinden kwamen we niet en daarom wordt je eigenlijk als buitenstaander uit die tijd niet echt veel slimmer. Ik had juist wat meer willen weten van bv. de protestgroep die het tegen de politie gemunt had. Laat ze dan aan het woord of betrek de filosofische kant van de sterren ernaar toe. Waarschijnlijk waren de makers even stoned als de aanwezigen en vandaar dat de enige zinnige woorden achteraf erin gemonteerd zijn. Voor mij een gemiste kans, maar de sfeerbeelden en de optredens zijn wel erg vermakelijk en zijn heel erg goed.

3 sterren voor de optredens maar qua docu op zich een zware onvoldoende

Jeetje wat een film... Al enige tijd opzoek, terwijl deze film volgens mij in elke winkel ligt, heb ik hem nog nooit gevonden. Tot mijn bezoek aan de zwarte markt in Beverwijk. Voor 4 euro meegenomen en een tijdje geleden maar eens aangezet. David Fincher had al eerder een diepe indruk achtergelaten, maar - tot nu toe - zijn hoogtepunt, bij mij, bereikt met Fight Club!

Hoewel ik niet erg weg ben van die eindeloze voice over, had het, na een tijdje, toch een bepaalde charme in de film. De kleine irritatie kon ook door vermoeidheid komen. Vakantie hé... Dan is alles vermoeiend, zelfs een film kijken. Gelukkig houd Edward en Brad je wakker, zetten je op het verkeerde been, David voegt wat aparte camera en montage trucs uit, wat vage beelden, een zeer extreem gewelddadig, maar geweldig verhaal en de gekheid van mijn heldin Helena zorgen voor een enorm film spektakel. Keer op keer word ik weggeblazen door de rare verhaalwendingen. Je wist gewoon echt niet wat je van deze film kon verwachten. Terwijl mijn moeder wegliep (ze kon niet tegen geweld zei ze ...), bleef ik kijken tot het eind. Nogmaals: wat een film.

Genieten, denken, genieten, verbazen, denken, genieten.

4,5 ster. Blij met de aankoop, en zeker een aanrader voor iedereen.

I'm the one who's fighting. Not you, not you, and not you.

Drama met als subonderwerp ''het boxen''. Erg mooie film over een grote familie, Mickey die zijn voorgeschreven weg voor de verandering een keer alleen wilt afgaan. Hoewel de familie van Mickey, afgezien van Dicky, nogal oppervlakkig en haast komisch word laten zien, hebben ze toch wel een meerwaarde aan het verhaal, dat zorgt voor diepgang. Overgangen tussen standpunten van bijvoorbeeld Dicky vond ik persoonlijk een beetje te snel veranderd, hij had er duidelijk wel moeite mee, maar door iets ( ) gaf hij uiteindelijk toe. Ik kon er in ieder geval geen hele mooie overgang tussen onderscheiden. Sterk gespeeld van de gehele cast, het familie gevoel zowel binnen als buiten de familie was erg goed te voelen. Ik heb genoten en ook weer eens gelachen.

Film ziet er prima uit, vooral de box-scènes zijn erg mooi om te zien, doordat het met een TV-camera is gefilmd, krijg je echt het sfeertje goed te pakken en maakt het eigenlijk de cameraman, als een bewuste factor in de film, waardoor je zijn of haar aanwezigheid voelt: werkt juist intiemer! Muziek van Led Zeppelin en weet ik veel wie zorgen ook voor een lekker ruig sfeertje, dat het zoetsappig verhaaltje probeert te verkleinen. Prima filmpje, terechte nominaties, maar ook terecht dat The Fighter niet naar huis is gegaan met de Oscars (voor beste film). Mensen die het niet zo hebben op box-films, kunnen deze waarschijnlijk wel waarderen aangezien ik het meer zie als een subonderwerp dan echt het main goal van de film. 3,5 ster

Net gezien, en aangenaam verrast. De poster zag er niet echt ''spectaculair'' uit, en de film was dat ook niet. Maar toch had ik mezelf buitengewoon vermaakt. Een ijzersterke cast, en het verhaal ''achter het verhaal'' was leuk verzonnen. Ik weet niet of het in deze mate echt is gebeurd, of dat dit ook gewoon fictie is, maar het was zeer vermakelijk. Van mij mocht er wel iets meer ''neverland'' in, maar dat kon ik de film vergeven.

4 sterren =)

Mooie film die naast het onderhouden drama ook wat aandoenlijke dagelijks leven laat zien uit Kenia, zie het op het straatleven, een cafe of het ochtend-gezang van de kinderen op de basisschool. Door het casten van lokale mensen komt de film veel vloeiender en eerlijker over, en omdat het dan ook nog eens gebaseerd is op ware feiten kijkt het wat makkelijker weg. Natuurlijk dit alles flink geromantiseerd, maar dat ter zijde. Vloeiende film, kleine 4 sterren

Sterk filmpje, maar de vergelijking met Lilja 4-ever vind ik iets te makkelijk gemaakt. In tegenstelling tot Lilja, kent dit verhaal nog enige hoop en menselijkheid. Cast was erg fijn, had alleen af en toe moeite met Connor, maar langzamerhand werd hij realistischer en beter om naar te kijken (hoewel zijn personage alleen maar erger word). Moraal van het verhaal ontbrak me enigszins, het is meer een dramatische coming of age dan een echte wake up call. Dat de Engelsen overdreven asociaal en brutaal konden zijn, in combinatie met een vreselijk accent, ken ik al van vakanties. Toch is het verhaal erg aangrijpend, en toch wel realistisch. Prima filmpje dus, maar niet het zware voor waar ik voor had gehoopt. Eigenlijk 3 sterren maar door het ijzersterke staaltje acteerwerk, een 3,5.

Helaas.

Waar het eerste deel van deze serie nog sympathie en erkenning krijgt als losstaande film, heeft dit deel zijn rebelse karakter de kop gekost. Ik ben net een dag of twee klaar met het tweede boek en ging daarom vandaag de film bekijken. Nu wist ik al dat de filmreeks zich niet hield aan chronologie of ook maar enige echte richting van het verhaal, toch wordt hier belachelijk veel weggelaten of verknalt. Nu geef ik toe dat de film, mochten ze de karakters en richtlijnen van het werkelijke verhaal hebben gevolgd, de film waarschijnlijk 3 uur of langer zou duren, daarmee zou wel de sfeer en de uiteindelijk spanning naar boven komen. Het hele politie team wordt compleet genegeerd, de verdenkingen en zoektocht naar Lisbeth was absoluut niet wat het Stiegman bedoelt heeft. Dit was gewoon afgezaagd en te gemakkelijk weggelaten. Je wordt als kijker door het verhaal gesleurd, maakt de meeste dingen mee, niet altijd gelijknamig aan het boek, maar krijgt totaal geen emotie of sfeer. Erg slecht Alfredje.

Als film begon het geloofwaardig en goed maar het zakte totaal in qua stijl. De rustige manier van filmen, soundtrack (beetje te sentimenteel) en belichting werkte prima het gedurende eerste halfuurtje, maar wanneer de film actie, chaos en spanning nodig had, slaagde daar de ''stijl'' totaal niet in. Het werd allemaal lekker afstandelijk en absoluut niet creatief verfilmd, waardoor het eigenlijk gewoon saai word. Een groot pluspunt is de cast, die een werkelijke goede daad verricht (vooral onze Lisbeth, wereld personage om te mogen/kunnen spelen) en dus het eerste halfuur. Al met al zal het allemaal wel een goede film zijn, het is ook wel vermakelijk, maar er had veel meer ingezeten. Zeker omdat het een boekverfilming is van ongekende klassen (het boek dan)... Nee, dit was dubbel.

Een lichte 2,5 ster, ik kan nu iig al niet wachten op Fincher's remake, want dit mag niet DE verfilming blijven...

You will never look at dinner the same way.

Ik had inderdaad er een beetje moeite mee vanochtend, gister avond eigenlijk al. Een zieke massaproductie, leven de moderne industrialisatie! Alles snel en effectief. Wat al veel hier vermeld is, is de film qua film niet erg bijzonder, er zitten soms tenenkrommende animatie stukjes tussen door en het camera werk is rommelig en alles behalve creatief. Er worden ook spelletjes gespeeld, zoals op The Killer Floor, dat de camera weg draait. Als kijker wil ik dit gewoon zien, al is het te erg voor woorden. Zelfs met een geheime camera, was het resultaat naar mijn idee best wel te kunnen filmen. Maar ach, dat zijn een van de kleine dingetjes waar ik me aan stoorden.

Het is niet zo zeer dat de docu heel veel nieuws op tafel legt, iedereen denkt wel iets te weten over hoe die slachthuizen in zijn werk gaan, hoe plastic onze pizzakaas is en dat tomaten niet het hele jaar door groeien. Toch zit je met open mond te kijken en weet je niet zo goed hoe je moet reageren. Ik schaamde me een beetje, dat je je zo erg toegeeft aan de maatschappij. Er zijn recent zo veel valkuilen dat je op een gegeven moment maar een muur optrekt en je je niet laat beïnvloeden door de coming outs van bepaalde takken. Zo heb ik dat met eten, ik eet het maar gewoon. Je weet dat het slecht is, maar het is zo lekker, goedkoop en daarbij is het overal te verkrijgen. Typering van onze maatschappij dus. Wat ik vooral erg vond was natuurlijk de vetweiderij en het schijnheilige gedrag tegenover de illegalen en de biologische boeren, die er wel iets mee willen doen. Eigenlijk is het allemaal wel interessant en daar doet de film ook zijn voordeel mee.

Toch had ik liever ook de burgers in beeld willen zien. Ik had zelf meer dan een paar losse zinnen op het eind nodig om me echt te overtuigen van een nieuwe manier van leven. Ik ga zeker bewuster eten, maar dat terzijde. Er wordt vooral bij de productie en de slachtoffer kant benadert, maar helaas word er niet aangeklopt bij een burger zoals ik, die het eet, het lekker vind. En op de hak op tak geconfronteerd word met de feiten. Dat leek mij juist een interessant gegeven, omdat de biologische boeren zoveel nadruk leggen op de consumenten, die het verschil kunnen maken.

Zeker iets wat veel mensen nog zullen kijken, raar dat het zo weinig stemmen heeft met toch wel zo'n belangrijk en actueel onderwerp. De boodschap (lol) is in ieder geval duidelijk en werkt ook in een positieve activerende manier. Uitwerking matig, maar toch een ruim voldoende. 3,5 ster

Verbluffend.

Er zullen vast veel mensen op dit forum er op tegen zijn, een klassieker, zeker op audiovisueel (en het hele ''trip'' gebeuren) bekijken op een commerciële zender zoals RTL7 is natuurlijk niet de ultieme filmervaring die een ''echte'' liefhebber kan uitkiezen. Toch heb ik hem hierop gekozen, afgezien van de reclames is het me toch bevallen. En had ik hem niet willen missen.

Darren is wel een man waar ik de loop der films respect voor heb gekregen, ik moet alleen, na deze, RfaD kijken en dan zit het er voorlopig op. Wat me opviel was de camera stijl in deze film. Totaal anders, waar de andere films een wat lossere, spontane, soms hand-held beelden bevatten was dit lekker recht en geregisseerd. Niks mis mee, maar niet op het blote oog een voltreffer.

Toch weet the Fountain het meer dan goed te maken. Het is het verhaal en de verbluffende visuele effecten die de film zo bijzonder maken. Het is een soort filosofie en sowieso maya's toevoegen en studie's erbij betrekken wekt bij mij al meteen wat meer interesse dan andere onderwerpen. Iedereen zit te zeuren over drie verhaallijnen, maar uiteindelijk is dit toch gewoon een uitsluitend verhaal? We blikken terug vanuit ''de bol'' naar ''het normale leven'' en in dit ''normale leven'' krijgen we af en toe het ''boek'' te zien. Voor mij was de volgorde wel logisch en had ik hem vrij snel te pakken. Echter de filosofie en de beelden die d.m.v. montage wat apart overkomen, deed mij vraagtekens zetten.

Erg mooie film die ik niet zo zeer bij het andere werk van Darren zou neerleggen, maar misschien wel zijn beste werk. Tot nu toe alleen maar meesterwerken. RfaD moet maar snel langs komen...

4,5 ster

Daarnet gekeken, een hele bijzondere film. Hoewel ik aan het begin een beetje in de ''dat-kan-ik-ook-sfeer'' zat, krijg je hoe verder de film nadert, steeds meer begrip en respect voor deze manier van vertellen. Het is allemaal erg bijzonder, hard maar... tja... lief tegelijkertijd. Ik ben helemaal niet van, boy meets girl-dingen, maarja, dit is het ook niet. Een erg aparte, bijzondere en lieve film over twee kunstenaars die zoeken naar zichzelf, en elkaar vinden. 4 sterren

Ik kan begrijpen dat ik een aantal jaar geleden deze film 4 sterren heb gegeven, maar toch verlaag ik hem vandaag naar 3,5. Iets wat ik weinig doe. Het is inderdaad een nogal zoetsappig verhaaltje, een beetje te gedramatiseerd voor mij.

Hoewel ik gek ben op de verhalen over, ''beter'' worden en wederzijds respect opbouwen, miste ik hier een beetje de tegenslag. Er was natuurlijk genoeg ongeluk, maar dat hoorde bij het verhaal en er ging maar weinig mis naast de rode draad van het verhaal.

Leuk voor tussendoor, en hoger gemiddeld dan de standaard ''be the change'' films. 3,5 ster voor nu.

Frozen.

Leuk concept, vrij beangstigend idee. Over 3 weekjes ga ik zelf op wintersport en het sfeertje was dan wat lullig over gekomen, het idee is wel ooit in je idee opgekomen, en daarom is zo'n film een soort vage bevestiging van het idee dat dit dan wel kan gebeuren (natuurlijk is dit niet gebaseerd op ware feiten, maar niet geheel ondenkbaar).

Film is al met al redelijk spannend, verhaal is goed uitgevoerd, realisme is niet aan de orde maar vermakelijk en spannend is het wel. Wat me vooral stoorde was dat de film zich ook probeerde te richten op het drama-aspect bij deze situaties, maar waar daar de film echt in faalde. Kwam met name door het de tenenkrommende dialogen en de drie acteurs waarvan je weet dat die alleen gecast zijn door hun gegil i.p.v. hun daadwerkelijke acteer prestaties. Ligt ook deels aan de film zelf, er had wat realistischer om mogen gaan met bepaalde scènes.

Leuk concept, maar qua film schiet het wel op veel fronten te kort. Wel garantie voor anderhalf uur vermaak en spanning. Leuk te doen om met een groepje te kijken. 2 sterren

Herzien, en gelukkig maar. Hoe ik dit ooit maar 3 sterren heb kunnen geven, is hopelijk door God vergeten want dit is wel echt een pure, sterke en emotionele film. De film moet het hebben van de rauwe sfeer en de acteerprestaties, evenals in Lilja 4-ever zien we een paar ontspoorde kinderen (eigen of maatschappij schuld, daar gaat het niet om) die een weg (willen) vinden om gelukkig te zijn, zoals Agnes zei: Op dat moment. Het is inderdaad niet een heel origineel verhaal, maar dat maakt naar mijn inzien de film juist zo sterk. Omdat het zo herkennend is, erbij horen, vervelen enzovoort. Mijn ode gaat uit naar Agnes, ik vond haar echt abnormaal sterk spelen, heel rauw en volgens mij had ze haar eigen ervaringen in de emotie en overtuiging gezet. Erg sterk. Naast het rauwe en realistische sfeertje is de film ook nog eens leuk en kijkt het eigenlijk lekker weg. 4 sterren

Leuke film waar Jim lekker zijn gang kan gaan en ook zijn humor weet uit te drukken. Verstand op 0 en verder niet te veel nadenken. Gevolgen van economische crisis zijn niet meer serieus te nemen, dit is FUN. 2,5 ster