• 15.742 nieuwsartikelen
  • 177.917 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.932 acteurs
  • 198.970 gebruikers
  • 9.370.278 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Jessen0wnt als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Nachtrit (2006)

Mijn eerste film in 2011! Had me voor genomen om deze film te kijken, op de hoop ooit ook een NL film te kunnen maken. Een beetje een persoonlijk dingentje, vond het wel mooi symbolisch. Helaas de film niet erg bijzonder.

Toch voor Nederlandse begrippen een voldoende. De grauwe sfeer en de cast kon me niet echt trekken, maar ik snap dat sommige mensen dit een goede film vinden. Ik houd meestal wel van wat misdaad en geweld op zijn tijd, maar ik vond de film eigenlijk een beetje bescheiden en braaf overkwamen. Ondanks het hele bad-boy gehalte, kwam het niet echt geloofwaardig over. Misschien een fout om Frank voor deze rol te laten spelen. Het drama gedeelte wist me wel te pakken maar werd nergens echt bijzonder. Beetje cliché, of in ieder geval voorspelbaar.

Had wat beter kunnen uitpakken, wel mooi geschoten.

3 sterren

Nanjing! Nanjing! (2009)

Alternatieve titel: City of Life and Death

Inderdaad een behoorlijk heftige film. De film heeft een bepaald soort sfeer die ik niet echt wist te plaatsen, het was allemaal wel erg filmisch maar toch ook weer niet. Ik kon niet echt een bepaald soort structuur los peuteren gedurende de film waardoor ik weer even uit mijn bijna-altijd-Hollywoodse bestaan werd getrokken. De film is erg realistisch gefilmd en geacteerd maar heeft ook soms wat geregisseerde schilderijtjes die echt prachtig zijn. Dat de hele film zwart-wit is vond ik in dit geval een meerwaarde, ze toonden i.p.v. met veel kleur juist emoties ook uit in donker en licht. Ik had soms een beetje een Idi I Smotri-gevoel bij bepaalde scènes, wat juist goed was, aangezien dat ook een goede oorlogsdrama is die bepaald soort gruwelijkheden laat zien die je anders nooit te weten had gekomen, tenzij je je er in specialiseert. Ikzelf en zoals ik lees, ook anderen, hebben niks van dit allemaal gehoord en daarom is een film zoals deze ook goed om af en toe te kijken. Dit allemaal samengespeeld met prachtige muziek en een ontroerend verhaal wat soms echt heel heftig kan zijn, vond ik de film echt heel goed. Al met al miste ik een vast karakter in het geheel en soms vond ik bepaalde afsluitingen van scènes een beetje vaag overkomen, maar dat had achteraf ook wel zijn charme. Heel goed en een aanrader voor alle film1 gebruikers: in HD zijn sommige (vooral actie) scènes echt spectaculair! 4 sterren

New Kids Turbo (2010)

Toch maar gezien in de bioscoop, hoorde er zo veel verhalen over en anders werd het Little Fockers, dan maar gekozen voor Maaskantje, en toch wel aardig verrast: het was kei droog. Afentoe wel gelachen, maar helaas veel dezelfde grappen die na een tijdje niet meer zo grappig zijn. Vond de afleveringen op internet en comedy altijd wel lachen, maar misschien juist omdat het zo kort was, was het zo krachtig. Moest vooral lachen om de absurd droge dialogen. ''Wats er?'' ''Ja, was kei saai daar.'' Kwam niet meer bij. Toch wel echt een film die je onder invloed en met een groot gezelschap moet kijken en niet met zijn 10en in een lege zaal. Met mijn redbull kwam ik niet echt ver, haha. Leuke gast rolletjes, en het zijn gewoon een stelletje meloten die enorme sympathie weten op te brengen. Hersenloos voor de het scherm zitten kijken, je bek houden en kijken! Wel oké dus, maar houd het maar bij de series. 3 sterren

New York, I Love You (2008)

Alternatieve titel: New York, Je T'Aime

Acreatief.

Hoe ik afgelopen juni mijn droom uit zag komen: een reis naar New York. Een indrukwekkende ervaring die ik nooit zal vergeten, die ik absoluut nog eens zal gaan beleven, en die ik gewoon letterlijk kan missen op bepaalde sombere nuchtere Hollandse dagen. Ik had Paris je t'aime niet gezien, maar deze New Yorkse versie leek mij wel interessant en de moeite waard: dus niet.

Ik weet niet precies wat het uitgangspunt van de film was, ik dacht bepaalde visies op de stad te zien, maar bij mij bleef het aardig onpersoonlijk en weinig creativiteit. Hoe New York zo veel verschillende mensen, sferen en ervaringen kent houdt dit zich enkel bezig met clichématige liefdesverhaaltjes die overal ter wereld plaats hadden kunnen vinden. Stom genoeg heb ik ook al meerdere keren gehoord dat ze praten over een reis buiten New York, alsof de gemiddelde inwoner daar ongelukkig is en ook maar enig benul heeft van de buitenwereld. Het leven is daar... En het stadsgevoel, het straatleven, miste ik totaal in film (verder dan een paar sfeerbeelden kwamen er niet). Gewoon teleurstellend dat ze zichzelf zo hebben beperkt en niet meer met het thema New York hebben gedaan, want ''de liefde'' is zo cheap hedendaags dat je echt wel iets beters verwacht met zo'n groot project.

Verhalen waren erg verschillend, vond eigenlijk het a la american pie verhaaltje nog het leukst, en het best uitgewerkte was de met de Franse ex-zangeres in het hotel.

Een gemiste kans en een belediging naar werelds grootste stad. Film heeft niks te bieden. 1 ster voor de sfeerbeelden en de bovenstaand genoemde verhalen. Snel vergeten.

Nha Fala (2002)

Alternatieve titel: My Voice

Wel schattig.

Ik begin maar weer eens aan de aangeraden-lijst om wat meer Afrika te leren kennen. Ik denk nog steeds dat dit een onmogelijke taak is aangezien dit gewoon te ver van mijn huis is. Dit moet met ogen gezien worden, eigen ogen, gelukkig ga ik dat dan ook binnenkort doen. Maar toch, zoek je als eenzame Westerling na wat herkenning van je verwachtingen. Ditmaal Nha Fala de kans om dit te verwezenlijken.

Tot nu toe wel het meest gelukt, er wordt een duidelijk beeld laten zien over hoe er over dood en keuzes van het individu wordt aangekeken. Zoals Hannibal al mooi verwoord zie je lachende mensen bij begrafenissen en wordt er flauw gevallen bij commerciële successen. Maar ook qua film valt kleine dingen te ontdekken, zoals een bepaald soort humor wat buitenlands aanvoelt. Ik denk dat Afrika nog niet de echte welvaart heeft dat dit deel van de wereld ook een eigen soort film kan creeeren, het voelt allemaal technisch nog wel wat Westers (B-film) aan, dat is aan de ene kant jammer want de film kent genoeg mooie beelden. Het is ten eerste erg kleurrijk en daarna bestaat de film ook uit wat mooie lange shots.

Toch wordt er nogal vaag heen en weer geschoven met wat film-stijlen, qua ''verhaal/musical'' blijft het gelukkig wel stabiel, maar dat veegt niet de onzekerheid van de uitwerking weg. Ik vind het een gemiste kans, had deze musical graag wat meer punten willen geven, maar qua film krijgt het 3 sympathieke sterren. Musical is sowieso niet mijn ding, maar qua sfeer en sympathie dus een voldoende.

Night Listener, The (2006)

Leuk filmpje wat net niet voldoet aan de thriller en mysterie-genre. Meer een drama met een spannend verhaal. Ook een keer een neutraal beeld van een homo-relatie. Helaas was de hele film een beetje neutraal verteld. Als kijker had ik niet echt een idee bij wie ik medelijden moest hebben en bij wie niet. Een leuk filmpje tussendoor dus. 3 sterren!

Nightmare on Elm Street, A (2010)

Hhm...

Eerlijk gezegd heb ik, als genieter van slasher-films, Nightmare on Elmstreet nog nooit gezien (dan heb ik het over het origineel). Vandaag maar mijn kans genomen om een eerst de nieuwe versie te kijken. Misschien gemakzucht van mij, een 2010-versie kijkt denk ik makkelijker weg. Maar ja, na deze filmervaring mag ik hopen dat het origineel beter is. Ik kan mezelf meestal wel op niveau 0 zetten, als het gaat om dit ''soort'' films, maar deze cast bakte er niks van. Ik denk dat ze puur zijn gecast op hun schreeuw en op hun uiterlijk, dit was als enige een voldoende waard, maar het talent ontbrak in alle opzichten. Het verhaal was nieuw, en dus wel leuk voor mij. Hoewel het eigenlijk een draak van een film was, toch een aantal geslaagde schrikmomenten (helaas ook een paar flinke missers) en het sfeertje wist wel door te komen.

2,5 ster

Nineteen Eighty-Four (1984)

Alternatieve titel: 1984

Redelijke film, weet met sfeer een toch wel onderdrukkende en bijna irritante sfeer neer te zetten. Doordat dit min of meer met voorbedachte raden is gedaan, is het uiteindelijk wel geslaagd. Cast doet het prima, vooral Winston tijdens de marteling. Voldoende, laat in grote lijnen de gebeurtenissen van het boek zien. Zal wel niet zolang blijven hangen, 3 sterren.

No Country for Old Men (2007)

O.K., I'll be part of this world.

Gek genoeg mijn eerste Coen-brothers film, wel de twee klassiekers van Joel gezien maar ze nog nooit samen zien regisseren. Tot zo ver. Hoewel de films altijd wel goed overkomen, word ik toch niet echt enthousiast van op de een of andere manier. De droge humor staat me niet echt bij en ben ik misschien te sloom in om het daadwerkelijk scherp op te merken, daarnaast doet het symbolisme en de uiteindelijke redenen achter het verhaal me vrij weinig. Ik zie het vooral zoals het is, alleen had voor mij het gedeelte van Ed een aparte sfeervolle betekenis.

Naast de Coen-hype die me niet heel goed weet te pakken, heb je dan wel een bijzonder sterke film. Wat me vooral op viel was dat het ongelofelijk zenuwslopend en spannend was, zelden zulke mooie opbouw gezien d.m.v. eigenlijk zo weinig. Ook het gebruik van licht en schaduwen was een enorm sterk punt, wat natuurlijk extra veel sfeer neer zetten.

Cast doet het prima, vooral Anton is een vrij memorabel personage, dialogen tussen personages vielen bij mij een beetje in het niets. Ik zie dat ze het proberen, maar zoals ik al had vermeld valt het kwartje qua humor een beetje te laat en als ik het dan weet te analyseren is de grap of het stijlvolle, zoals je bv. in sommige andere films wel hebt, een gesprek waar een glimlach van op je gezicht komt, allang weg.

Sterke film maar de Coen-brothers hebben me nog niet helemaal overtuigd. Sta ook niet te popelen om meer werk te gaan bekijken, maar ik zal ze ooit wel eens een kans geven. Als het op me pad komt, dan komt het op me pad. Voor nu 3,5 ster

No Strings Attached (2011)

You look like a pumpkin, bitch!

Dikke meevaller. Wellicht komt het omdat je al een hele gezellige avond hebt, je met je halve klas naar de film gaat (voor lekker weinig geld - 25 euro voor 3gangenmenu en bioscoopkaartje!) en dat je in een bioscoop zit met allemaal mensen die dit ,,echt een hele goede film'' vinden. Het was de sfeer, maar ook de film. Het is natuurlijk precies hetzelfde zoals je al duizend keer hebt gezien, al proberen ze nu de ''seks'' barière te doorbreken, ze verzinnen wel weer iets anders om het spannend te houden. Het is gewoon een pure romcom met niks nieuws of aparts. Wel geslaagde grappen en Natalie en Cary hebben wel een echte klik samen wat het prettiger maakt om te kijken. Zeker te doen als je niet zo houd van al dat kleffe gedoe, ik zie nu dat 'ie nog best lang duurt maar dat is in de beleving niet zo. Wellicht mochten de laatste 10 minuten in 30 seconden van mij uitgestippeld worden, maar ach: het is vergeven. Vermakelijk met zeker (wat) geslaagde grappen! 3 sterren

Noruwei no Mori (2010)

Alternatieve titel: Norwegian Wood

Mooie film over relaties in vorm van sex, natuurbeelden en prachtige muziek. Sterke cast en hoewel het soms nogal wat vraagtekens creëert in de aanpak van de film, is het toch een klein-bijzonder-drama. Met name door de eerder genoemde natuurbeelden en de sterke cast met toch wel ''andere onderwerpen zoals sex'' had het voor mij een soort groot contrast. Ik weet niet waarom deze twee onderwerpen zo sterk naar voren kwamen/overkwamen, maar so be it. Sterk 4 sterren

Nowhere Boy (2009)

Is nowhere full of geniuses, sir? Because then I do probably belong there.

Onderhouden filmpje over de tienerjaren van John Lennon. Dat het verhaal goed tegen de waarheid ligt verdient een duim, maar maakt niet meer bij mij los dan normaal. Ik ben een '90 kid en vind naast de muziek niet veel van thé Beatles. Waarmee ik doel dat ik niet warm loop van biografieën en complot theorieën over McCartney. Toch was ik op de een of andere manier nieuwsgierig omdat bepaalde mensen hem aan hadden gekaart als een bijzondere film.

Wat ik al zei is de film onderhoudend en is het eigenlijk nergens slecht of bijzonder goed, maar verder dan een coming of age verhaaltje van een nogal baanbrekende artiest zie ik niet. Aaron speelt het goed, maar de achtergrondmuziek verkracht zijn talent. Waar ik denk dat een scène intens kon worden brak een paar zeikende violen en pianospel de sfeer. Ik hoor liever de zuchten en de ademhalingen van de cast dan alleen maar hun tekst een paar betraande ogen. Er is iets als overdone, en dat vond ik hier een beetje zonde. Aangezien het best een intens verhaal kan zijn, was het niet. Jammer, maar dat is de stijl van de film. Qua beelden ook niet echt heel bijzonder, het beeld dat John over straat loopt met zijn gitaar op zijn rug, op de achtergrond de groene auto, je kent hem denk ik wel, is voor mij een mooi memorabel beeld.

Ging dus wel, maar kon beter en rauwer. Gewoon niet mijn stijl waarschijnlijk. 3 sterren