Meningen

People don't realize this, but loneliness is underrated.
Verrassing. Ik dacht dat dit dus de zoveelste romcom was en zetten hem maar aan voor mijn zussen die anders altijd weglopen of afhaken tijdens ''mijn'' films. De film speelt eigenlijk best wel erg met de normale romcom-aspecten, alleen is dit EIN-DE-LIJK een keertje goed, diep, grappig, sexy en genietbaar zonder tenenkrommend dialogen.
Hoewel de film helemaal niet iets nieuws geeft, is het wel apart. Door bepaalde verhaalvormen, aparte fragmenten er tussen (zoals wanner Tom opeens gaat zingen of het Reality-Expextations stuk (dit was heel erg mooi!)) met daarnaast een realistisch, modern, en toch geromantiseerd verhaal erom heen was het echt een vermakelijke film, zeker voor een romcom. Want je kan hier in wegswijmelen, en je kan hier om lachen (PENIS!). Mocht het verhaaltje je vrij weinig doen, is er nog keus voor de techniek van de film. Zo heeft de film een beetje een stijl van luchtjes-reclames, heel artistiek en schattig gefilmd, audio ziet ook prima in orde. Ik vond vooral Regina's ''Hero'' liedje onder dat reality-expextations stukje erg mooi, zou normaal dit soort muziek niet op zetten, maar in deze film kwam het wel mooi naar voren. De muziek moet je natuurlijk liggen, toch denk ik wel dat iedereen ten minste één nummer leuk vind, aangezien ze veel muziekstijlen gebruiken. Daarnaast is de aanwezige montages, splitscreens, zwart-wit/kleur-verschillen enz., ook erg modern en helpt het mee met het tempo van de film waardoor het ook erg vermakelijk is. Mocht dit je niet allemaal liggen, dan zijn er nog genoeg, best wel diepzinnige en filosofische, uitspraken, al zijn het maar de tekst-kaarten, erg leuk om naar te luisteren.
Aldus een hele aangename film, als romcom is het erg gedurfd, wellicht voor ''iets nieuws proberen'' weer iets te sentimenteel, maar met name door de verschillende emoties en verschillende gezichten van de film, ben ik erg verrast. En dit allemaal voor ''zo maar een filmpje aan zetten''. Ik doe eens gek: 4 sterren! :]

Vandaag dan eindelijk gezien op youtube, HD.

Ik moet zeggen dat het een vermakelijke horrorfilm was met toch een iets te hoog gemiddelde.

REC bevat veel horrorelementen, ''the gore'', het bloed, de spanning, de hoofdpersonen die gestoord raken, en de GEWELDIGE schrikmomenten. Poe, heb me het apenzuur geschrokken. Leuk verhaaltje, niks mis mee. Ookal hebben we het 100 keer eerder gezien...

Toch had ik sterk het gevoel dat de regisseurs een Spaanse ''Blair Witch Project'' of een ''Paranormal Activty'' achtige ''Cloverfield'' wilden maken... Ze proberen het leuk met af en toe wat schrokkerige beelden, maar de iets te goede kwaliteit van filmen, en van de camera zelf maakten het verhaal erg ongeloofwaardig. Het was zeer onrealistisch, wat bij zulke films juist wel zou moeten zijn.

- Begrijp dat het een nieuws-item moest gaan worden, vandaar de goede camera's maar het mocht van mij wel allemaal iets vager, wat mij juist altijd raakt in dit soort films.

Nee, niet helemaal overtuigd. Ben wel geschrokken, en heb genoten zoals ik bij de meeste horrorfilms doe. Maar door de reacties van mijn vrienden had ik wel een betere horror verwacht. 2,5 sterren

Ben toch benieuwd naar REC 2... Binnenkort maar us zien

Bijzondere, intense en intelligente film. Ik werd helemaal blij van het feit dat de film bijna 96 minuten vol een groot dialoog was. Bij mij ging het er niet om dat het een beetje geromantiseerd werd en dat het wel vrij voorspelbaar was dat na een ''stem-verandering'' de anderen ook zouden volgen, maar dat geeft in dit geval helemaal niks van de film weg. Ook erg leuk dat we de hoorzitting niet meekrijgen en door de jury langzamerhand meer van de zaak te weten krijgen. Zo wordt de kijker blanco in jury-zitting gezet, zonder vooroordelen van de advocaten en getuigen. Erg goed gespeeld en ik vond het in een aparte manier een feel-good film. Misschien door dat het allemaal zo goed was dat ik me zelf er goed bij voelde.
4,5 ster

Mom, I love you. I wish I'd returned all of your calls, ever.

Hele bijzondere ontroerende film. Kreeg mijn interesse wanneer ik meerdere keren de vergelijking met ''Into the Wild'' hoorde voorbij gaan, sowieso al een reden om te kijken. Daarnaast sprak het plot mij zeer aan en Danny Boyle doet het altijd wel aardig in mijn stem gedrag. Genoeg redenen om te kijken dus.

Hoewel ik de vergelijking met Into the Wild snap, vind ik hem niet geheel terecht. De films heb ik, nu, beide heel hoog zitten maar de verschillen zijn prima te overzien. Mocht into the wild je dus totaal niet aanspreken, geef deze film dan alsjeblieft nog wel een kans. Ik merk gelijk al dat ik iedereen wil vertellen over deze film. Hij maakt je enthousiast, en dat is goed. Ik ga niet moeilijk doen over technische dingen en ook qua verhaal was alles dik in orde. Wat bij mij de film zo goed maakte was dat het karakter, Aron, zo verschrikkelijk goed was. Echt een mooi mens als je het zo mag noemen. Geeft fouten toe, probeert dingen op rijtjes te zetten, prachtig om hier een glimp van mee te krijgen. Ook het mooie van deze film is dat de film verder gaat dan het vrij heftige ongeluk. We krijgen meerdere kanten te zien, maar toch allemaal via Arons perspectief. Daarnaast heeft deze film mij ontroert, iets wat niet zo snel gebeurd en zeker niet de laatste tijd. Kreeg echt even tranen in mijn ogen het laatste kwartiertje (mede dankzij de prachtige muziek!) en stond er eigenlijk zelf van te kijken. Werkelijk waar een pracht staaltje film, iets om in je eentje te kijken om je helemaal in 127 hours te verliezen. Jammer van de korte speelduur maar je had wel een zelfvoldoening wanneer de film stopte, ik had er vrede mee. 4,5 ster en een enorme aanrader voor mooi avontuur wat je hart vast grijpt, en voorlopig niet los laat.

Een sfeervolle mysterie/horror. Hoewel de film naar mijn inzicht steeds minder eng word door de raadselachtige gebeurtenissen, bleef 'ie wel boeien! Af en toe wat aparte camera trucjes en af en toe wat leuke drama momenten erin en af en toe een leuke twist in het verhaal en dan kom je uit op ruim 4 verdiende sterren, mede dankzij Stephan King.

4 sterren dus.

Tja, er werd mij verteld dat ik deze film niet serieus moest nemen, dus nam ik dat niet. Ik had gewoon zin in een lekkere weg-kijk-horror. Alsnog aardig teleurgesteld, allereerst word je verwelkomt door allerlei seksistische, belachelijke scenes, die tot niks toe leiden. Gevolgd door een afslachting. Begrijp me goed, ik kan heel goed tegen ''onzin-films'', maar als de onzin me niet aan het lachen maakt, dan heb ik er niks mee.

Nee, geen hele slechte film. Gewoon niet mijn ding. 1,5*

2001: A space Odyssey

Kubrick stelt me nooit teleur. Toch is 2001 een merkwaardig filmpje, zelfs voor regie van Kubrick. Bij zijn andere films had ik nog een klein idee hoe ik de film zou moeten interpreteren, maar hier heb ik totaal geen idee wat ik precies heb gezien. En aan de ene kant ben ik razend nieuwsgierig hoe dit precies in zijn werk zit, aan de andere kant heb ik een verrassende en onvergetelijke filmervaring gehad, die ik nog nooit heb meegemaakt, en ben ik meer dan tevreden over deze sciencefitction avond (combi met Star Wars, haha).

Dood leuk, wachtend op een stille hint of een uitleg van de film, bewonderde ik de setting. In mijn ogen overtreft dit zelfs Clockwork orange, door het hele futuristische stijltje kan Kubrick heerlijk zijn ei kwijt en dat zie je ook wel in deze pure creativiteit. Alles ziet er prachtig uit, vol met kleur en leven en originaliteit.

Naast deze memorabele productie design is de muziek ook geniaal in combinatie met de beelden. Als beginnende kritische kijker, kan je hier wel echt genieten van het samenspel tussen visueel en audio. Mooi en waarschijnlijk heel hoog voorbeeld. De film weet naast de creatieve sfeer ook een eigenaardig en eng sfeertje neer te zetten. Wellicht komt het omdat ik niet zo veel heb met sciencefiction, ik vind het allemaal heel griezelig en het idee alleen al om in de ruimte rond te zweven bezorgd mij vanavond waarschijnlijk genoeg eenzame nachtmerries. Het is niet zo zeer heel realistisch, maar wel goed, waardoor je het ook meer waardeert. En natuurlijk HAL versterkt dit wantrouwige gevoel alleen maar, wat een karakter terwijl het niet meer dan een (hele goede) computer is.

Nogmaals heb ik geen idee wat ik precies heb gezien, ik heb het uitgezeten en genoten. Van mij mocht het nog drie uur duren, ik verveelde mij langer na niet. Toch geen volle punten omdat het voor mij toch iets te vaag is en soms duren scènes iets te lang, waardoor de, bijna te noemen, arrogantie van Kubrick een tikkeltje irriteert. Maar dan ben ik snel weer blij aangezien Kubrick alles interessant weet te maken, en alles kan flikken. Wat een film, zeer goed.

4,5 ster.

This isn't the end. It's just the beginning.

Al een tijdje nieuwsgierig naar dit werkje. Soms is het ook gewoon leuk om iets slechts te zien, zo ook hier bij 2012 Doomsday. Het enige wat eigenlijk goed is, is dat het ''uit-kijk-baar'' is. Het bevat helaas niet de humor die ik zocht, zoals je bv. bij Wood's films hebt. Ik had af en toe wel een glimlach als de zoveelste storm in beeld kwam zonder ook maar enige haar of blad dat bewoog, erg gemakkelijk gemaakt, mensen zijn dom, maar niet zo dom. Cast vond ik niet eens zo heel erg, het komt met name gewoon door het ontiegelijke lelijke script, waarschijnlijk is ook geen een shot over gedaan, teruggekeken of iets. Verhaal is wellicht belachelijk, maar eerder gezegd, wilde ik het op zich wel uit kijken. Geen straf, en wel grappig om een keertje te doen.

Mooie 0,5 ster

Jesus didn't come to free us from pain. He came to give us the strength to bear it.

Na Babel was ik eigenlijk al gelijk nieuwsgierig naar 21 grams en Amores Peros (iets in die geest) en nu sinds dit jaar ook in Biutiful, maar gek genoeg heb ik de regie die mij 5 sterren had gekost, nooit veel aandacht geschonken behalve interesse. Gisternacht maar mijzelf teruggekeerd om klaar te zitten voor een heftig drama van een Inarritu. En achteraf schaam ik me heel erg dat ik deze zo lang heb laten liggen, want dit was een hele goede film.

Wat als eerst opvalt is de verkeerde chronologie en dat naast het sterke drama, de film eigenlijk een gehutselde puzzel is, die pas op het eind duidelijk word. Had ik al een klein beetje verwacht, in Babel krijg je als kijker ook telkens een beetje meer duidelijkheid van de gehele situatie, maar in 21 grams was het af en toe wel pittig. Op het begin leken het veel verhaallijnen en personages en situaties die ik moeilijk kon onderscheiden. Gelukkig werd het aan het eind wat duidelijker, en wordt je juist door je alwetenheid bij sommige situaties extra aandachtig en ontroerd.

Het verhaal vond ik erg Amerikaans maar wel goed uitgewerkt, ik miste een beetje de culturele verschijnselen zoals ik dat had in Babel, maar dat ligt gewoon aan de locatie waar het verhaal af speelt. De cast speelt belachelijk goed hun rol, heb daar echt niets op aan te merken, Sean en Charlotte vond ik wel echte toppers, altijd weten hun mij te boeien, in welke film dan ook.

Visueel is het een plaatje, met snelle montage worden prachtige rauwe en realistische beelden snel verwisseld. In combinatie met de prachtige muziek ben ik om. 21 grams maakt veel waar, maar is naar mijn idee het eerste half uur te rommelig en te snel verwisseld in situaties.

4 sterren, en op naar Amores Perros! (en daarna Biutiful)

Geweldig.

Nu was ik al aardig enthousiast over Ex Drummer, 22 Mei slaat als een bom in en weet enorm veel indruk te maken. Wat de film juist zo goed maakt is dat het los staat van alle andere films die er op de wereld bestaan. Een ontploffing zou enorm veel cliché met zich mee brengen, maar Mortier doet dat niet. Mortier laat een prachtige en emotionele, maar ook keiharde kant zien van een situatie zoals deze.

De film is ontzettend goed in elkaar gezet, heeft enorm veel sfeer door overal een beetje dezelfde soort kleur te plaatsen, beige of grijs is het. De cast is geloofwaardig, al heb je snel een België-Nederland plaatje, zie ik hier toch wel echt verschillen in de Belgische kunst. Vooral de woorden weten zij veel minder geforceerd naar buiten te brengen, wellicht kan het te maken hebben met het dialect, waardoor ik het niet helemaal bloedzuiver kon verstaan. Niettemin van Nederlandse taal in films, maar het was iets wat op viel.

Indrukwekkende film die eigenlijk alles heeft. Mortier heeft nu echt mijn aandacht en ik ben er vrij zeker van dat deze man nog meer kleine klassiekers weet te maken. Erg bijzonder en op een aparte manier vernieuwend. Een film waarvan je enthousiast word, het is kunst.

4,5 ster

Gisteren gezien op televisie. Ik ben ooit geïnteresseerd geraakt door Katherine door een best wel aangrijpende scène uit een serie waar zij inspeelde: Grey's Anatomy. Hoewel ik weinig met de serie zelf heb vond ik die scène heel erg sterk en heb ik daarna veel van haar gezien. Helaas heb ik geen acteer prestaties van haar gezien op het zelfde niveau, ook niet gister. Ze doet het leuk, maar het is allemaal wel wat standaard.

Het concept is allemaal leuk en aardig maar komt snel weer terug en het makkelijk romantische komedie jasje waar ze zich lekker innestelen en er helaas niet uitkomen. Werkelijk niks was echt nieuw of verrassend of ehm... creatief? Maar ach, wat kan ik dan verwachten bij de zoveelste chick flick.

Nee, het verhaal werd het nergens echt iets en ook de verdere aspecten zoals de acteurs, muziek, humor, het plaatje, werd nergens echt overtuigend. Jammer

Toch aardig vermaakt en zeker geen kwade film. Alleen soms word je gewoon moe van telkens hetzelfde liedje. Dit kon veel leuker, maar toch een, al eerder genoemde, vermakelijke film met een zacht zoetig verhaaltje wat je toch wel een kleine feel good mood geeft. 2 sterren, mede dankzij de mooie katherine.

They're going to kill me in the morning... I'll never see the sun.

Moderne heerlijke western. Kan op mijn hand tellen hoeveel films ik uit dit genre heb gezien, maar we moeten ergens beginnen. Wat me altijd tegen houdt zijn de koelbloedige personages die altijd zo ''cool'' worden neergezet op het scherm en dat ik de settings altijd enorm op elkaar vind lijken. Maar nu volop in de films te zitten, kan ik nu wel makkelijk films onderscheiden. In deze film worden de personages trouwens prima met diepgang voorgelegd. De film draait niet om de drama, maar heeft zeker wel een toegevoegde waarde. Ik heb het origineel niet gezien, zou vast wel beter zijn maar deze is prima geregisseerd en had totaal geen zicht gehad dat ze iets hadden nageaapt. Wat wel opvalt is dat het wel lekker stemmen wint door de beroemde cast en de ontzettend goede, maar vele actiescènes. Het valt op, maar stoort niet. Dit wist ik al van te voren en daarmee is alles gezet. James Mangold laat meer dan een goede film zien, met een paar memorabele scènes, wat mooie quotes en heerlijke muziek eronder krijgt 'ie van mij een 3,5 ster. Vermakelijk op niveau!

Prachtig

Mooie film die het vooral moet hebben van de decors. Afzonderlijk niet vernieuwend maar in zijn geheel wel indrukwekkend. Zag bv. vage invloeden van Trier's Dogville en al met al heb je al zoveel gezien in films dat het allemaal niet meer zo origineel aanvoelt. Dat gevoel had ik dus ook niet, alleen achteraf had je wel een gevoel van: dit was mooi. Ook leuke experimenten zoals dialogen met gemonteerde tekst, moest ik even aanwennen, maar was wel leuk en daarnaast werkten het. Verhaal ontbrak me een klein beetje, maar dat is eigenlijk het gene wat ik totaal niet miste hier. Wie zit te wachten op een mooi mysterie of een ijzersterk verhaal, moet hier niet naar gaan kijken, het is enkel de reis er naar toe, die dit zo bijzonder maakt. Het leuke aan deze film is, is dat hij best makkelijk te volgen is, dat hij ondanks de herhalingen, een vlot tempo heeft. Ik verwachtte namelijk een moeilijk drama met lange scènes en gedurfde stiltes, maar dit was iets totaal anders. In die zin is de film wel toegankelijk voor een groot publiek. Symbolisme met die vlinder, raket en de piramide kwam niet echt aan maar verstoorde niet mijn interesse. Geslaagde film, en wat een wereldse poster!

4,5 ster

Hey man, you're gonna die.

Met een dubbelgevoel gekeken. Het doet me weinig dat een heftig onderwerp in dit jasje wordt gestoken, in zo verre verfrissend en ligt een beetje in de gedachte gang hoe ik er denk mee om te gaan. De film was voor mij alleen niet echt grappig, en dramatisch was ook een groot woord. Nu vind ik Joseph wel een fijne acteur die me ook soms weet te raken, zo ook hier weer, toch red dat niet de onpersoonlijkheid die de film uitstraalt. Het is een beetje van allemaal. Een beetje romcom, een beetje Sister's Keeper en een beetje Get-Laid-achtig, niet dat ik het erg vind om die mix er tussen te hebben, het voelde alleen allemaal een beetje geforceerd. Zo had ik veel liever een hele film gezien over Adam en Kyle dan de hele mikmak erom heen. Alsof de makers niet ergens durfden in te bijten.

Al met al wel een boven gemiddeld filmpje. Het acteerwerk is meer dan prima en het onderwerp kanker ligt gewoon bij veel mensen gevoelig waardoor je makkelijker iemand kan raken, zo ook mij. Er was voldoende personage-verdieping zodat je goed de eenzaamheid van Adam kon voelen en het geforceerde optismisme van Kyle. De rest van de personages deden mij eigenlijk niets en vond ik daarom ook niet interessant om daar echt diep op in te gaan.

Toch had hier meer in gezeten, audiovisueel is het niets vernieuwend, God vergeven. Maar qua stijl en verhaal had er gewoon iets pakkenders in gezeten. Nu keek het lekker weg omdat het verhaal lekker vlot gaat, maar met een vlot verhaaltje wil je geen klein meesterwerkje afleggen. Voor mij dus ook meer dan de voordeel van de twijfel, want eigenlijk verdient dit veel minder: 3,5 ster voor Joseph en Seth.

As a matter of fact dawg, here's a pencil, go home, write some shit, make it suspenseful; and don't come back 'til somethin' dope hits you. Fuck it, you can take the mic home wit' you.

8 Mile is een van die films, die ik in mijn ''begin-dagen'' van mijn moviemeter-zijnde heb zitten oordelen, waar ik nu totaal niet achter sta. Hoewel ik nog steeds achter mijn stem blijf, zie ik deze film volgens mij voor de eerste keer, beetje vreemd dat ik hier al eerder op had gestemd. Net even mijn lijst afgespit, blijken er nog een paar tussen te zitten maar gelukkig geen tientallen.

Anyway, ben altijd wel tevreden over Eminem zijn rappen. Nieuwste album is bijvoorbeeld erg goed, hoewel ik niet echt van rap hou kan ik zijn muziek altijd erg waarderen, het is iets anders, het is echt. Ondanks dat de film los staat van zijn muzikale skills, het gaat hier natuurlijk op hoe hij dit heeft geuit, werkt het toch in zijn voordeel. Hoewel ik eerder wel een iPod persoon ben dan dat ik echt voor MTV of zo ga zitten (waarmee ik bedoel dat ik de muziek nooit echt een gezicht geef), vond ik het toch wel ''vet'' om hem te zien spelen, maak je toch niet zo vaak mee.

Ondanks dat het er ''cool'' uit zag, voelde het toch nogal oppervlakkig en eenrichtingsverkeer, niet-origineel aan. Er zijn natuurlijk talloze van deze gangster verhaaltjes, het is allemaal niet meer zo shockerend, en het wekt voor mij ook totaal geen sympathie op. Na dik een half uur deze kritische kijk op de film hebben los gelaten, krijg je een vermakelijk commercieel maar wel een erg sfeer volle film die het prima doet. Cast doet het prima, je weet een band met de hoofdpersoon te wekken en het bouwt op van een ontzettende dikke drama naar een soort van feel good film. De Battles en vooral de rappen daarin (van Jimmy) waren erg leuk om naar te kijken/te luisteren en het einde is gewoon sterk. Het is te zoetsappig voor woorden, al is het bedekt met een gangster jasje aan, het maakt niet uit. Het is vermakelijk en het komt aan. 3 sterren

Niet echt mijn ding. Vond het moeilijk om dit te kijken als een film. Ik kon niet echt een verhaallijn ontdekken en ook de beelden vond ik niet overdreven mooi geschoten om zich te onderscheiden van porno/film. Een tussenfilm, het zou vast erg grensverleggend in Michael's hoofd geweest zijn maar op beeld kwam het niet echt naar voren. Ook de muziek vond ik niet erg denderend, hoewel dat dan weer op persoonlijke smaak aan komt en dan ben je aan het vooroordelen. Nee, drie dubbel niks. 0,5 ster

Unieke filmervaring. Het bewust zijn van een film kijken, heb ik wel al meerdere keren ervaren met films, maar niet in deze mate. Je weet werkelijk niet wat je van de film moet denken de eerste paar minuten. Het viel me eigenlijk zwaar tegen, de losse montage kwam totaal niet over als een artistiek kunstje, maar meer als een franse Edward Wood. Wat mij zo verrast heeft is dat ik, na een paar minuten opeens echt geboeid bleef en het allemaal vele mate meer kon waarderen. Vooral de dialogen vond ik erg diepzinnig en plat tegelijk, en naast deze verliefdheid is het ontiegelijk moeilijk om volledig in de film op te gaan. Natuurlijk bewust, we proberen het alsnog. De Nouvelle Vague heeft in ieder geval genoeg opheffingen en ideeën op de markt weten te brengen, waardoor er nu genoeg arthouse films zijn die ook een rug willen toe keren naar Hollywood. Een aaneenschakeling van allemaal (verrassende) positieve elementen zoals muziek, gebruik van camera, acteerprestaties en het doorbreken van de vierde wand maak jij mij enthousiast. Alleen bij de montage trok ik af en toe mijn twijfels. Een film als geen ander, moeilijk te oordelen. Voorlopig een 4,5 ster. Krijgt wel nog eens een herziening

Bloederig.

Het is dan toch gelukt met mij en horror. Ik kan me maar niet al te enthousiast maken over al dat goedkope prul. Ik had deze al een tijdje in gedachte om te bekijken, gisteravond de ballen bij elkaar geraapt en hem aangezet.

Film is in alle opzichte sterk. Het kent mooie plaatjes, soundtrack is goed, spanning en op de juiste momenten eng, cast doet het vrij aardig, het heeft lekker veel gore en bloed, het heeft enorm veel tempo (korte speelduur is een +) en na genoeg ook wat diepgang. Wellicht dat de Franse taal ook wat beter overkomt i.v.m. de horror-clichés en het oh-my-god-effect. Nu mag het wel zo zijn dat in principe hetzelfde word gezegd, het heeft toch iets anders.

Het is wellicht een perfecte film, maar toch had ik wat meer van audiovisuele kunst willen zien. Zo is de poster heel erg mooi en is ook ''het beeld'' (ik denk dat iedereen wel weet wat ik bedoel, die ene dat het met blauw licht wordt gecombineerd) erg sterk uitgevoerd, maar toch dacht ik er een betekenis achter te zoeken. Iets wat nog komen kwam, maar daarin blijft de film toch net iets te oppervlakkig. Hoewel het een achtbaanrit was, en nog steeds rete spannend had ik liever alleen de twee dames in de film willen zien. Hele politie gebeuren kwam voor mij over als een voldoening voor de kijkers. Hoefde niet, want deze twee waren al interessant genoeg. Maar ach... Ik snap het wel, en het was ook wel heerlijk vermakelijk.

Dit was gewoon heel goed. 4 sterren