menu

Hier kun je zien welke berichten JDSsmetje als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Saul Fia (2015)

Alternatieve titel: Son of Saul

2,5
Onder de verwachtingen. Son of Saul is vooral wat te mager, en maakt zijn status van choquerende rauwe film maar weinig waar. De camera verschuilt zich vaak achter het hoofd van het hoofdpersonage, en het verhaal focust zich op de begrafenis van een kind. De gruwel bevindt zich daardoor zowel in het beeld als in het verhaal onscherp en suggestief op de achtergrond. Zo komt het ook niet echt over. Het verhaaltje waarop men wel focust mist dan weer suspense, door de soberheid waarvoor de regisseur gekozen heeft. Uiteindelijk schiet er niet veel over.

Slava (2016)

Alternatieve titel: Glory

4,0
Vrij sterk, goed geacteerd en vlot drama over corruptie in Bulgarije. Tsanko wekt door zijn underdogkarakter al snel de sympathie van de kijker, en het is dan ook schrijnend om te zien hoe zo'n goudeerlijke arme drommel gebruikt en misbruikt wordt door het ministerie van Transport. Het scenario is straight-to-the-point, vandaar ook dat het her en der misschien nét iets te kort door de bocht is - met name het personage van PR-verantwoordelijke Julia is nogal karikaturaal. De droogkomische humor is verder geen comic relief, maar schroom grinniken met zieligheid. Goed.

Sleepers (1996)

2,5
Onder narratieve begeleiding introduceert filmmaker Levinson meteen zijn personages en laat hij de kijker onderdompelen in de New Yorkse wijk Hell's Kitchen. Het kost niet veel moeite om meegesleept te worden in het verhaal en voeling te krijgen met de kruimelcrimineeltjes. Het helpt natuurlijk dat er sterk geacteerd wordt, zeker ook door de jongetjes.

In het tweede deel zijn de personages volwassen geworden. Levinson maakt hier vooral de fout om die onvoldoende te herintroduceren en te weinig tijd te nemen om de chemie nog eens te duiden. De kijker voelt zich op die manier lichtelijk vervreemd en wordt wat losgelaten. Het centrale thema van de film, hechte en eeuwige vriendschap, komt zo ook minder uit de verf. Dat is problematisch omdat Sleepers toch vooral immersief moet zijn door de ontroerende vriendschap die de vier en de priester delen. Bij Brad Pitt en Jason Patric heb je zelfs helemaal niet de idee naar dezelfde mensen te kijken.

Heel snel zit Levinson in de rechtbank, een sequentie die hij behoorlijk lang uitrekt om De Niro uiteindelijk te laten opkomen als getuige die een zogezegd 'bewezen alibi' meebrengt. Dat wordt iets te gemakzuchtig en enigermate ongeloofwaardig afgehandeld.

Daarnaast kan je vragen stellen bij het gegeven dat de film zo'n wraakacties zo gemakkelijk legitimeert, bijna verheerlijkt. Alsof het Amerikaanse rechtssysteem moet ingeruild worden voor justice in the streets...

Splinter (2008)

2,5
Van de regisseur van The Grudge 3. Die verdiende alvast de laagste score. Splinter scoort echter beter. Dit zogenaamd buitenaards wezen komt toch net iets geloofwaardiger over dan de hoop breakdansende en wit geverfde geesten.

Het plot is kan haast niet eenvoudiger. Een koppel gijzelt een ander koppel voor hun auto. De band valt plat door het toen nog onbekende monster. Men moet stoppen bij een tankstation, eens binnen kunnen ze niet meer naar buiten want het Splinter wezen dreigt hen buiten aan te vallen. Het idee van een Splinter wezen te creëren en daardoor enige gore te veroorzaken is een stuk beter. Het is te zeggen: ik zou er nooit opgekomen zijn.

De gore vond ik een stuk beter dan dat velen hier beweren. De voortbeweging van het monster vind ik erg gaaf. Verder was de houterige soundtrack erg passend en goed gedaan. Ook het wiebelende camerawerk stoorde me ook niet. Toch heb ik bij Splinter geen gevoel van wegkijken, engheid of spanning gehad. Alleen vermaak, en eigenlijk is het haast alleen daardoor dat deze film een mooie 2,5* van mij kan krijgen, ondanks de vele minpunten.

Het acteerwerk bijvoorbeeld. Dat valt toch vrij slecht te noemen. De gijzelaar vooral. Ook de uitwerking is niet al te goed. Waarom komen we niet meer te weten over het Splinter wezen ?

Conclusie: Puur vermaak, maar toch vele minpunten. Verhaal is erg dun, acteerwerk is vrij slecht, van uitwerking is er haast geen sprake. Gore scoort bij mij wat beter. Leuke voortbeweging en aardige passende soundtrack.

Srpski Film (2010)

Alternatieve titel: A Serbian Film

2,5
Bloedende anussen, een oogkas gebruikt als vagina en een pasgeboren baby als seksspeeltje. Alle ingrediënten voor een film vol zwarte humor. Maar zoals bij vrijwel alle schockfilms wordt alles heel intens gebracht wat een bijzonder akelig gevoel teweegbrengt.. Een gelijkaardig gevoel had ik bij bijvoorbeeld bij MIkke's Visitor Q.

Het is een zieke film! Gelukkig ben ik zelf wel nog steeds nuchter genoeg om een onderscheid te kunnen maken tussen reëel en irreëel, maar toch overschrijdt deze film naar mijn mening wat de grenzen. Vooral door het gebruik van kinderen dan. Toch, en het mag dan wel erg cru klinken, is het juist de choquerende werking van deze film dat alles zo boeiend maakt...

Nog voor ik deze film opzette vreesde ik dat deze film wat amateurisch gemaakt ging zijn (zoals bij Baise-Moi bijvoorbeeld), maar het tegendeel bleek echter waar. Cinematografisch is deze film dik in orde, en bovendien wordt je getrakteerd op een uiterst gepaste soundtrack.

3,5*

State of Play (2009)

2,5
Normaal gezien zou ik niet meer naar standaard A-Hollywood films kijken maar de hoge score heeft me toch overhaalt dat weer te doen. Het verhaal mag misschien wel goed zijn , maar State of Play en vele andere standaard A-Hollywood thrillers mist weer een goede sfeer waardoor er weer weinig emotie in de film zit en een enorme invloed geeft op de kijker. Het is gewoon niet interessant meer en de wil om verder te kijken is zeer klein, je gedachten gaan bij momenten zelf ergens anders naartoe. En ook de karakters vond ik niet goed uitgewerkt. Het was overigens lang geleden dat ik een film met Russel Crowe bekeken had, en hij heeft mij positief verast. Ik vind hem een zeer goede en ontspannende indruk nalaten in zijn acteerprestaties. Ben Affleck komt weer een goede uitstraling tekort maar dat is niet bepaald storend.

Stoning of Soraya M., The (2008)

4,5
Heel erg sterke aangrijpende film over een onmenselijk tafereel.

De film gaat over één specifieke gebeurtenis in een radicaal islamitisch dorp, en is niet van toepassing bij de gehele islamitische wereld. Dit wordt naar mijn inziens ook niet geïnsinueerd, en is dus zeker geen schaamteloze Amerikaanse propaganda die de moslimwereld per definitie slecht afgeschilderd. Wel is dit een wake-upcall voor enkele excessen binnenin een bepaalde cultuur en een waarschuwing/aanklacht tegen fundamentalisme.

Verder ook gewoon een ijzersterke film die vooral cinematografisch heel erg sterk is. Die opbouw naar de steniging toe doet je hart keihard bonzen om daarna gebroken te worden tijdens de steniging zelf. Hartverscheurend. Verder heb ik een zwak voor dat soort Arabische soundtracks, wordt de film ontzettend sterk geacteerd en draagt de film authenticiteit hoog in het vaandel.

R.I.P. Humanity

Storm Warning (2007)

1,5
Verkrachtingscènes blijven nog steeds delicaat, zeker in het horrorgenre. Als deze scènes in het dramagenre voorkomen is dat meestal niet zo erg maar bij horrorfilms rest ons toch nog steeds de vraag als dit niet iets te ver gaat in het genre. Ik zeg nee. Want de bedoeling van een horrorfilm is toch om toe te gaan naar het genre en enige emoties bij de kijker los te doen komen. Voor mij alvast geslaagd, al zie je die scène maar half in half.

De acteerprestaties zijn om te huilen zo slecht. John Brumpton en the bad guys vielen nog mee maar deze van Nadia Farès vond ik echt ondermaats, zeker in het begin jammer... Maar daarbij heb je natuurlijk dat Frans accent dat toch een beetje een slechte indruk nalaat bij de kijker.

Het verhaal op zich is zeker niet het beste en niet echt origineel en het weet niet altijd te vermaken. Enkel het hoogtepunt dat een kwartier duurt is zweetverwekkend maar de rest geeft te weinig vermaak en is te flauw.

De speelduur is te kort. Het duurt 82 minuten en tegen dat de film zowat opgang komt is er al snel een dik halfuur voorbij. Dan hebben we het hoogtepunt van de fim die ik trouwens meer wil gaan waarderen maar dit duurt jammer genoeg slechts een kwartier.
De setting/decor is wel echt goed. Het slechte weer is misschien een cliché maar het is ook een onderdeel van het verhaal en bovendien past het zeer goed bij de gore gebeurtenissen. Ook het huis en de schuur vind ik erg goed passen. Ook de muziek is niet mis.

Nogal slechte acteerprestaties en een niet al te origineel verhaal zorgen voor weinig vermaak op een hoogtepunt na. De setting/decor/sfeer en muziek zijn weer wel zeer goed.

Sully (2016)

4,0
Goed gebracht en vrij verfijnd portret van Sully, de piloot die een onwaarschijnlijke noodlanding tot een goed einde bracht. Focus gaat voornamelijk naar het psychologische effect bij de man, die zich al snel in een tweeluik bevindt: door de maatschappij verheven tot held, maar door de vliegfederatie streng op het matje geroepen. Een goed acterende Hanks geeft een soort gelaagdheid mee aan de verstrikkende en verwarrende situatie waarin hij zich bevindt, en dat weerspiegeld zich eveneens in onconventionele montage die nogal van de hak op de tak springt en met veel flashbacks werkt. De rustiek, menselijkheid en beschroomheid van Sully, maken het voor de kijker gemakkelijk zich te identificeren met de man. Ook de landing zelf (duurt niet meer dan een paar een minuten) wordt geloofwaardig en helder gebracht, anders dan in andere films waar mensen en bagage gewoonlijk hysterisch in het rond vliegen. De patriottische vlag en wimpel bevindt zich in de staart, maar is in deze niet echt storend. Ook houdt Eastwood het bij wonder allemaal vrij sober (met uitzondering op die pianodeuntjes), maar dat vermindert de intensiteit niet. Integendeel.

Swimming Pool - Der Tod Feiert Mit (2001)

Alternatieve titel: The Pool

1,0
Weer hetzelfde concept: enkele onschuldige feestende tieners worden afgeslagt door een oude (psychopatische en 'gepeste') klasgenoot. Zie Valentine bijvoorbeeld.

En dat compleet afgezaagde en afgekeken concept wordt enorm zwak uitgewerkt. We krijgen het allemaal weer naar ons hoofd gesmeten: tonnen clichés en voorspelbaarheid van de eerste tot de laatste minuut.

Daarbovenop zijn de dialogen barslecht, de spanningen tussen de slachtoffers oersaai, cliché en rotirritant en is de geloofwaardigheid van deze film 0,0.

De special effects zijn niet echt subtiel, wat zeg ik, lomp toegepast. En het pak van de moordenaar en de stemmen zijn eerder homoseksueel en lachwekkend dan echt angstaanjagend.

Met moeite uitgekeken.

Syrup (2013)

2,5
De kritiek op het marketingsapparaat en de consumptiemaatschappij is gegrond en wordt best goed gebracht. Helaas wordt het iets te veel overschaduwt door een chemieloze clichématige romance. Ook de stijl van de film is nogal cheesy. De nasmaak is er bijgevolg één van een formulewerkje, al zat er wel iets in.

Szegénylegények (1966)

Alternatieve titel: The Round-Up

3,0
Inderdaad, ietwat te afstandelijk. De gruwelijke scènes (ik denk aan de scène met de zweepslagen) konden me niet echt raken, al is deze film zeker en vast wel vakkundig gemaakt. Zowel visueel als verhaaltechnisch een opsteker. Tip: lees eerst de plot goed voor je aan de film begint, want dit is op zich niet zo complex, alleen wordt het nooit in je gezicht gesmeten.