menu

Hier kun je zien welke berichten JDSsmetje als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Garden State (2004)

3,0
Leuke film dat vooral in het begin erg komisch en amusant is. Vanaf Natalie Portman (Samantha) in het spel komt transformeert deze film wat in een romantisch drama, en dat blijkt toch minder interessant te zijn. De film probeert het grootste deel toch een beetje bijzonder te zijn door het ingetogen en sterk camera wat een leuke sfeer en zelf een artistiek tintje geeft. Dat merk ik jammer genoeg niet bij het voorspelbare en sentimentele einde, zonder meer een zwart kantje van deze film. Maar de ingetogen filmstijl en de humor kan ik goed smaken.

Grave (2016)

Alternatieve titel: Raw

4,5
Boeiend coming-of-age drama met een lichte, doch bijzonder intense, horrortoets. In Grave opent het eten van een rauw schapenmaagje bij een vegetarische studente alle deuren naar de diepste krochten en vuilste verlangens van de mens.

Enerzijds lijkt de jonge filmmaakster Julia Ducournau te vertellen dat we onze grenzen scherp moeten bewaken voor we volledig ontsporen, anderzijds doet ze het omgekeerde: Justine is dusdanig strikt opgevoed dat wanneer ze voor het eerst in aanmerking komt met verleiding en verlangen er geen houden meer aan is. Hoe dan ook is 'jezelf zijn' een onvermijdelijk gegeven in de film. Het eten van steeds meer menselijk vlees loopt parallel met het beestachtig zuipen en vogelen. Alle remmen los tijdens het ontgroeningsjaar aan de universiteit.

Ducournau heeft een eerder cynisch mensbeeld. Zelfexploratie haalt niet het beste in de mens naar boven, en zichzelf te fel onderdrukken is onhaalbaar. De mensheid is in essentie niet beter dan prooidieren in het bos die hun naasten oppeuzelen wanneer nodig. 'Dit is niet menselijk', grauwt een student wanneer Justine als een schoothond hijgt naar het stoffelijk overzicht van een overledene. Zelfs zusterliefde moet eraan geloven wanneer de nood het hoogst is. Voor Justine is een verkrachte mens trouwens niet erger dan een verkracht paard.

Het bijzonder sterke acteerwerk van Marillier en Rumpf en de stilistische klasse van Ruben Impens tilt Grave naar een hoger niveau. De graad van intensiteit wordt bereikt doordat Ducournau haar ietwat bevreemdende plot - met nu en dan zelfs een lichtkomisch randje - situeert in een realistisch kader aan de universiteit. Die geloofwaardigheid zorgt voor walging, maar ook voor aangrijpende momenten en mededogen.

Wat een debuut...

Green Inferno, The (2013)

Alternatieve titel: Caníbales

1,5
Nogal idiote film, maar zo kennen we Roth natuurlijk. Het acteerwerk is eerst en vooral matig tot slecht, en de meeste personages zijn erg vlak maar dat hoort vaak bij dit soort pulphorror. Echter weet Roth ook nooit een goede balans te vinden tussen humor, gore en idioterie. Je kan de film werkelijk geen moment serieus nemen.. Bovendien ziet het er visueel veel te gelikt (en niet donker genoeg) uit om ook maar een minimum aan spanning op te wekken. De top vijf van de meest onzinnige momenten bespaar ik u.

Grey, The (2011)

2,5
Niet al te best.

Het contemplatief en ontroerend luik van de film werkt eerst en vooral totaal niet. Er is te weinig voeling met de personages. Die zijn dan ook veel te vlak, en bovendien zijn de dialogen ondermaats. In het begin vooral veel gevloek, en nadien wat slap geleuter over religie en familie. De regisseur gaat met dit onderdeel van de film veel te gemakzuchtig om. Ofwel begin je er niet aan, ofwel doe je het goed.

Verder gaat de focus eigenlijk bijna uitsluitend uit naar de wolven die niet erg opgezet zijn met de ongewenste gasten. Het moet voor suspense zorgen in de film. Sowieso komt dat wel goed als je een man met hoogtevrees en een gewond hand over een hooggespannen touw laat klauteren. Alleen moet Carnahan toch nog wat meer uit dat soort scènes halen, door ze wat meer op te bouwen bijvoorbeeld. Het gaat allemaal iets te vluchtig. Heel veel kills zijn sowieso plots en snel voorbij. Het haalt de spanning er wat uit.

Daarnaast zien de wolven er nogal goedkoop uit. In 2011 verwacht je toch iets betere special effects. Tevens speelt Liam Neeson weer op automatische piloot. Hij was blijkbaar erg bang in de film. Goed dat hij dat even zegt, want ik had het niet gezien. Zijn personage krijgt ook net iets te veel aandacht, in plaats van de hele groep wat meer te belichten.