Meningen

Tja, bekende titel en veel positieve beoordelingen, dus dan wil je deze film wel eens zien.

Na het eerste half uur gebeurt er toch echt te weinig in deze film. Travis-karakter begon me ook te vervelen. Te veel stiltes en gestamel. En om die muziek nou zo hoog aan te slaan... niet echt vind ik.

Ik heb niets tegen trage films, maar deze 2 uur en 18 minuten ging me echt te ver.

Slechte film:

het contrast tussen Engelsen (good Lord!) en Indiërs is bijzonder clichématig en geforceerd neergezet. Acteerwerk van "Aziz" vond ik werkelijk nergens op lijken, en Judy Davis (die in "Husbands and wives" overigens briljant acteerde) viel me ook wat tegen. De in dit kader uiteraard broodnodige mystiek die er hier en daar in gegooid werd kwam ook totaal niet uit de verf. Ik kan nog wel even doorgaan, maar dit was gewoon zwaar matig, eens kijken of ik morgen nog de, ahum, "zinderende" rechtbankscène kan uitzitten...

Voor een goede benadering van exact hetzelfde thema wil ik dringend verwijzen naar de schitterende miniserie "the jewel in the crown" (met dezelfde P. Ashcroft en A. Malik in véél sterkere rollen): een meesterwerk, maar wel een (nóg) langere zit. Overigens op deze site helaas nog niet geplaatst. Nogmaals: hetzelfde thema, maar oneindig veel beter uitgewerkt en weergegeven.

IMDb - The Jewel in the Crown (TV mini-series 1984)

.

Onze twee "American tough guys" doen niets liever dan vliegen en vechten...

Angst is voor hen een onbekend woord.

Dan nog een onzinnig liefdesverhaaltje erdoorheen en wat overblijft is

een grote flutfilm. Clichés op clichés op clichés...

Heb hem voor de derde keer bekeken, en het val me steeds meer op hoeveel subtiliteiten deze film bevat. Voorlopig niet uit m'n top 10 weg te krijgen denk ik...

Net als The good enz. een te lang en rommelig jongensboekverhaal met een Eastwood met maar één (moeilijke) gezichtsuitdrukking. de onwaarschijnlijke Verhaallijn zwabbert zóveel kanten uit dat ik de aandacht er niet echt bij kon houden.

Ben ook niet zo'n westernliefhebber, hoewel ik moet zeggen dat ik Once upon a time in the west dan weer een meesterwerk in deze stijl vind: langzaam toewerkend naar een echte climax, waarbij de naderende trein het einde van een tijdperk inluidt (interpreteer ik maar even zo).

Het is dat Michael Douglas erbij zat, anders was het werkelijk niet om aan te zien geweest. Die Paltrow en Mortensen zouden zo uit een heel late (mindere) Columbo aflevering afkomstig kunnen zijn... ronduit slap en slecht acteerwerk.

Volgt niet helemaal de lijn van het veel sterkere Dial M, maar de overeenkomst is duidelijk.

Ik heb helemaal niets tegen oude films (in tegendeel).

Maar deze is toch echt een beetje gedateerd en langdradig, kon mij niet boeien.

Helaas een Engels gesproken versie gezien, doet natuurlijk wat afbreuk. Mooie beelden van Parijs en schitterende actiescènes op die daken natuurlijk, maar net als bij Le casse vond ik het verhaal als geheel niet zo sterk. Maar goed, om Belmondo wordt natuurlijk graag actie gebouwd en hoeven we geen subtiliteiten te verwachten.

Heb lang niet alles van Verneuil gezien, maar tot nu toe steekt I... Comme Icare er toch echt wel bovenuit.

Annie Hall en Manhattan zijn prima films.

Deze is beduidend minder: veel overacting door W. Allen vind ik. Niet echt geestig of verfijnd. Geen aanrader.

Tjee, dat viel tegen. Eastwood als een tot inkeer gekomen womanizer... vooruit, kon ik nog wel mee leven. Maar Jessica Walter als gestoorde stalkster... Nee: er zat werkelijk geen énkel raffinement in haar spel, en misschien nóg wel minder in haar rol.

Dan was Glenn Close later toch van een heel ander kaliber.

"Les vacances" vond ik een fijnzinnige en geestige film. "Mon Oncle" en "Play time" vond ik beduidend minder; de grap is hier gewoon een beetje uitgewerkt en ik vond het een opgave om ze uit te kijken.

Voor de lange speelduur is er toch te weinig inhoud om te blijven boeien.

Sterren enkel voor de stijl/vormgeving die hier inderdaad erg sterk is, maar voor het overige blijft deze film té veel hangen in maniertjes die in "les vacances" effectief waren, maar hier, net als in "les vacances" de 2 uur écht niet kunnen vullen.

Wist trouwens niet dat er toen zó veel Simca gereden werd.

.

Zeer onderhoudend, de laatste truc met de auto om de buit te vervoeren vond ik erg verrassend. Jammer inderdaad dat ze allemaal kinderlijk eenvoudig gepakt worden, een echte climax ontbreekt dan ook.

Een glamourwoman getrouwd met een simpele ziel op leeftijd in een verlopen hamburgertent (?), en even later dan een liefdeskoppel zonder enige "chemie", maar goed: het moordplan wordt duidelijk en dan ga je er maar eens voor zitten.

Probleem is dat er vervolgens geen einde meer aan wil komen en de ene plotwending nog geforceerder overkomt dan de andere. In de melodramatisch slotscène wordt gelukkig wel nog even de titel verklaard, maar het blijft moeilijk.

Je moet natuurlijk vaker blijven opletten bij die noirs, en ook wel eens iets door de vingers zien, maar dit ging mij te ver. De remake viel om ongeveer dezelfde redenen ook tegen.

Dus: men presenteert een truc die zonder dubbelganger niet mogelijk is/niet uit te leggen valt.
Oplossing: men verzint een cloning device (beetje á la transporter bij Star Trek)
Maar: dan stikt het op een gegeven moment van de klonen! Wat nu?
Oplossing: elke kloon verzuipt zichzelf in een bak water... klaar!

Een historisch drama in Victoriaans Engeland... dat uiteindelijk science fiction van het goedkoopste soort blijkt te zijn.

Hoe iemand deze onzin positief kan beoordelen is mij een volstrekt raadsel.
In feite word je als kijker hier gewoon belazerd.

Ik vond hem sterk. Interessant dilemma en geraffineerd onderzoek.

Ik vond het typisch zo'n jaren 70 film die, i.t.t. vele andere, behoorlijk door de tand des tijds is aangetast. Kan me goed voorstellen dat het toen werkte, maar nu niet meer vind ik (beetje zoals een oude aflevering van Derrick ). Aardig, meer niet (meer).

Waarom zou Pulp Fiction een metafoor moeten zijn? Het is gewoon een inkijkje in het leven van een stel zware criminelen en kruimeldiefjes, hun "werk" en hoe één en ander finaal uit de klauwen loopt.

De rest kan ik eigenlijk niet volgen.