Meningen

Dus: er blijkt iemand rond te lopen die als twee druppels water op je lijkt (afgezien van de kleur ogen, die werden volgens mij bij de acteur omschreven als blauw), en dan... stort je hele wereld in en kun je alleen nog maar stamelend spreken en intens droevig de wereld in kijken...

En dan nog iets met spinnen en wat relatieproblematiek... ik kon er eerlijk gezegd geen touw aan vastknopen. Ik sluit niet helemaal uit dat dat gewoon aan mij ligt, vandaar toch maar twee sterren.

Ik had zoiets verwacht als Koyaanisqatsi (intrigerende combinatie van beelden en muziek).

Helaas... in aanzet was het wel aanwezig, maar er bleef maar op storende wijze een volkomen onbegrijpelijk verhaal doorheen lopen met allerlei soft-pornografische beelden.

Na 3 kwartier was alles gezegd wat er gezegd kon worden en had ik het eigenlijk al gehad, maar ik bleef (tevergeefs dus) hopen op meer. Een kwartier voor het einde heb ik het opgegeven; de

vermoeidheid sloeg toe.

Beetje quasi-intellectuele moeilijkdoenerij in mijn ogen, en sowieso véél te lang.

Ik heb de boeken toendertijd (ook) verslonden, maar nu de hele hype voorbij is (en ik ruim 40 jaar ouder ben) valt deze documentaire natuurlijk wat tegen. Als één of andere God met sprieten op zijn hoofd wordt afgebeeld, dan móeten dit natuurlijk antennes zijn (wat anders?)... enz. enz. Het weerspiegelt allemaal de overtuiging van de maker, en menig "bewijs" komt toch behoorlijk vergezocht over. Die hele von Däniken is eigenlijk ook vergeten geloof ik. Wat resteert is eigenlijk een leuk tijdsdocument, en het besef dat er ooit dagelijks met gigantische blokken graniet gesleept werd, tenzij deze natuurlijk m.b.v. enorm krachtige elektromagnetische velden... och, laat ook maar.

Laat ik zo zeggen: als ik daar iets te vertellen had gehad was dit nooit gelukt. Anders gezegd: men kreeg wel erg veel ruimte in die strengste gevangenis ooit. Metalen lepels worden niet geteld en de cel mag getransformeerd worden in een kleine werkplaats. In dit genre is Le Trou voor mij de favoriet, waar ik echt op het puntje van mijn stoel zat, dat ontbrak hier gewoon.
En die "las" had het geen halve minuut gehouden

Onderhond, als ik die Japanse meuk onder een vergrootglas ga bekijken vind ik waarschijnlijk ook wel iets wat me niet bevalt. Ik begin er niet aan, maar het lijkt er op dat dit een beetje jouw sport is.

Het wordt steeds vaker een herhaling met schijnargumenten, zeker in dit geval onterecht.

Sterkte, we horen ongetwijfeld weer van je.

Eh... waar ging dit nou over?

2,5 uur tijdrekken voor een onbegrijpelijk verhaaltje zonder plot.

Dit had echt in 20 minuten gekund. half uur zinloze scènes bij het huren v.h. pak. Een absurd en traag gesprek in die biljartkamer. Een of andere duivelse bijeenkomst die gewoon in het niets eindigt (neem ik aan?). Cruise barst om onbegrijpelijke redenen in tranen uit (wat heeft hij nou eigenlijk voor vreselijks misdaan?), en zo kan ik nog wel even doorgaan.

En dan dat einde... phoe, wat was dáár nou weer de diepere betekenis van???

Zal wel aan mij liggen, maar hier kan ik weinig positiefs over zeggen. Mislukte poging tot diepzinnigheid en af en toe behoorlijk slecht geacteerd ook nog.

.