Meningen

Ondanks dat het gemaakte gebrul en geschater van "lonesome" me van begin tot einde blééf storen vond ik het uiteindelijk geen gekke film. De aanloop duurde erg lang, terwijl de periode van neergang meer aandacht had verdiend: hier werd de film namelijk steeds boeiender.

Lang geleden (begin jaren 70 schat ik) eens gezien en toen beviel hij me wel. Nu viel hij me wat tegen: ik vond het een vrij afstandelijke en vlakke vertoning (ook qua acteren).

Ik verwacht bij een centrale figuur als Montag ook een ontwikkeling van trouwe wetsdienaar naar "verrader" te zien, ook om je sterker met hem te kunnen identificeren. Hier begint hij gewoon van de ene op de andere dag een boek te lezen (hij had het blijkbaar nog geleerd) en maakt er binnen de eigen kring vreemd genoeg niet echt een geheim van.

Gelukkig geen "over the top" SF-elementen: de (gretig gebruikte) monorail, de brandweerauto en de flatscreen waren voldoende. Aardige film, maar om nou te zeggen "tjongejonge wat een eh... dystopische toestanden".... nee.

Heel moeilijk om over deze film iets te zeggen, ik vond hem weer geweldig, ook moeilijk te zeggen waaróm. Dus ik doe het maar even met de bovenstaande quote.

Geheel in de lijn van Le Charme Discret de la Bourgeoisie, die me iets beter bevalt omdat er toch sprake is van een bepaalde verhaallijn en het af en toe wat mysterieuzere karakter.

Dit allemaal proberen te duiden en aan de mensen uit te leggen heeft m.i. niet zoveel zin: het doet je wat, of niet (en dat laatste kan ik me heel goed voorstellen). Ik vraag me ook wel eens af of Buñuel het allemaal even diep bedoeld heeft als de titels suggereren; en het niet eerder een spel is... geen idee.

Piepklein minpuntje: het ontbreken van Stéphane Audran... scheelt toch een half punt.

Ging wel. Eerder een parodie op een noir vond ik. Dat het plot aan het einde stap voor stap uitgelegd moest worden vond ik ook minder, hoewel het op een andere manier nauwelijks te begrijpen was.

@ Roger Thornhill

Bedankt, die vraag zat me al jaren dwars, hier het antwoord dat ik eerder via IMDb ontving:

He was swapping the plates on the parked car with the car he was driving. So if the police were to run the plates of his car, it wouldn't come up as the dealer plates. Remember, that Showwalter and Grimsrud killed a trooper that had pulled them over. If he radioed in their plates then there would be an APB to look for that specific license plate.

ben ik het niet mee eens, met name het eeste deel (vóór de "actie" zal ik maar zeggen) vind ik heel subtiel opgebouwd in vrij kleine, geloofwaardige stapjes.

Mooi weergegeven ook hoe hij in de zeer vroege ochtend in die voor hem vreemde buurt het pand verlaat, en ervan uitgaat dat het hier wel bij zal blijven (en hij zijn gewone leventje weer kan oppakken), terwijl wij als toeschouwer wel beter weten

Mwah, allemaal nét niet eigenlijk: een praktisch onuitvoerbaar plan, een aantal, laten we maar zeggen "vrij domme" bad guys, een merkwaardige achtervolging waaraan maar geen einde leek te komen en een onbevredigende ontknoping.

Er is veel moois gemaakt op dit gebied in de jaren 70, dit was minder.

Een klein meesterwerk dit...

Als geheel vond ik het een zeer onderhoudende film waarin ook prima geacteerd wordt. Gelukkig ook niet té ingewikkeld gemaakt. Had misschien iets korter gekund.

Er zal hier en daar best wel iets op aan te merken zijn, maar een onvoldoende verdient hij zeker niet.

Zeer goede film met indrukwekkende opnames. Film begint natuurlijk pas echt als ze met de boot vertrekken. Het is een Duitse film, dus gewoon de Duitse versie bekeken

Veelbelovend begin, zoals we het gewend zijn. Maar die "treinroof"... Onbegrijpelijk...

...een vermist meisje die een essentieel puzzelstuk is...

Begint het hier nu ook al?

Dit was toch weer een hele leuke met de enige échte James Bond : prachtige Europese locaties, geen dode momenten, actie en vooral jezelf af en toe eens niet serieus nemen.

Die voorkeur voor Bond, het is allemaal zo persoonlijk en vooral leeftijdsgebonden toch? Deze blijft mijn favoriet, maar dit is een goede tweede of derde.

Startte met veelbelovende decors/achtergronden, maar het hele vervolg verliep me zelfs voor 98 minuten te traag. En dat flauwe, geforceerde gedraai om die ene vrouw was ook wat veel van het goede. Begrijp de status van deze film dan ook niet helemaal: er zijn m.i. betere gemaakt rond deze tijd, én ook ervoor.

Joe Don Baker: ik was nieuwsgierig na zijn overtuigende rol in Charley Varrick (1973) (prima film overigens). Hier, in de hoofdrol, vond ik hem wat minder uit de verf komen, vooral omdat ik de film minder overtuigend vond, ondank enkele prima seventies-actie- en stuntscènes.

Voor wat er te vertellen viel duurde hij wat lang en sommige van het almaar groeiende aantal subplots, met name dat in de gevangenis, vond ik een beetje onecht overkomen. Desalniettemin een leuke "wegkijker" uit een tijd waarin echter sterkere dingen op dit vlak gemaakt zijn.

Mijn God wat een slap aftreksel van "deel een".

Hier wil men gewoon teveel... werkt niet.

Prima film;

naargeestige sfeer en enkele onvergetelijke scènes (zwaaien in metro, achtervolging enz.)

deel 2 gaat mij iets te ver.

Zo heb ik het ook ervaren, een erg onwaarschijnlijke misdaadfilm dan ook nog, waarbij de manier waarop de werkelijkheid verandert door het verleden te veranderen steeds ongeloofwaardiger wordt, en ik het gevoel kreeg dat de film zich in zijn eigen uitgangspunt begon te verslikken.