menu

The Postman Always Rings Twice (1946)

Alternatieve titel: Niemand Ontkomt Zijn Noodlot

mijn stem
3,45 (256)
256 stemmen

Verenigde Staten
Film noir / Drama
113 minuten

geregisseerd door Tay Garnett
met John Garfield, Lana Turner en Cecil Kellaway

De rondtrekkende en werkloze Frank Chambers neemt een baan aan bij Nick Smith, die een wegrestaurant annex tankstation leidt. Nick is een naïeve man van middelbare leeftijd, die getrouwd is met de veel jongere en onweerstaanbare blondine Cora. Het duurt niet lang voordat Frank en Cora een liefdesaffaire krijgen en besluiten Nick te doden. Het moet op een ongeluk lijken...

zoeken in:
avatar van otherfool
3,0
Turner als femme fatale en Cronyn als duivelse advocaat blinken uit in een redelijke, maar niet echt bijzondere noir. Het verhaal is aardig opgezet maar de acties van het stelletje om Nick te doden zijn verre van briljant, en het laatste half uur is wat onbevredigend. Verder missen we de echt scherpe dialogen en is Garfield niet de juiste man voor deze rol.

3*.

avatar van BBarbie
3,0
Het oorspronkelijke verhaal van James M. Cain moest nogal aangepast worden om te kunnen voldoen aan de normen, die destijds (1946) in het toch al preutse Amerika golden voor bioscoopfilms.
Desondanks is het een aardige thriller gebleven, maar de wijze van acteren is inmiddels hopeloos verouderd. Wat de film heden ten dage nog het aanzien waard maakt is de verschijning van de bloedmooie Lana Turner. Zo oogverblindend blond kom je ze zelden tegen.
Mijn 3* zijn vooral voor haar.

3,5
“I like cats, always up to something”

Ik vond het een goede film, met dramatisch spel, goede sfeer, mooie zwart-witte beelden en een prima sfeerverhogend geluid. Verder vond ik een aantal zaken nauwelijks gedateerd overkomen, met name door het acteerwerk en script/scenario.
Het verhaal heeft romantiek in zich, maar ook wrange gegevens. Een mooie combi.

Het gegeven is trouwens klassiek en komt vaker voor in films, maar deze uitvoering vond ik zeker boeiend genoeg om onderhoudend te blijven. Alleen Nick vond ik een irritant personage.
Leuke (woord)spelingen met die briefjes en de postman, ook over katten, grappig.


Wat ik mij wel afvroeg….. tot bijna op het eind zat er nooit iemand in het eethuis, waar leven ze van?

Dick2008
...... er was nog steeds veel armoede in Amerika, want de crisis van 1929 duurde jarenlang en het verhaal speelt zich af in 1934, Frank is werkloos.......In hoeverre van belang lijkt me dat het tankstation, zoals boven staat bij de beschrijving.... Nou ja, ik weet niet, benzine is duur toen al en nu nog.

avatar van Perry Meer
3,5
ja een een aangename film om naar te kijken, een fijn sfeerbeeld
-de hoofdrolspeler is trouwens jong gestorven-
wel had er hier en daar meer spanning mogen zijn, maar goed
er gebeurt dan ook aardig wat!

3,5 hamburgers

3,5
Dick2008 schreef:
...... er was nog steeds veel armoede in Amerika, want de crisis van 1929 duurde jarenlang en het verhaal speelt zich af in 1934, Frank is werkloos.......In hoeverre van belang lijkt me dat het tankstation, zoals boven staat bij de beschrijving.... Nou ja, ik weet niet, benzine is duur toen al en nu nog.

Er was niemand te zien, geen enkele klant, ook niet voor het tankstation . Niet dat ik het erg vind, maar realistisch is het niet volgens mij. Pas op het eind waren er mensen in de lunchroom en reden auto’s langs.
Dat onderdeel van de film kwam daarom de hele tijd op mij een beetje surrealistisch over.

Dick2008
Niet erg belangrijk, maar toch grappig dat je het aanhaalt. Misschien iets om op te letten bij de remake.
The Postman Always Rings Twice (1981)

John Garfield is inderdaad jong overleden en schijnt een voorloper te zijn van acteurs als Montgomery Clift, Marlon Brando en James Dean.
John Garfield - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Meneer Bungel
Misschien spelen veel scènes zich af tussen de drukke(re) momenten door...? Lijkt me heel goed mogelijk. Bij de remake is het volgens mij ook zo. En daarbij lijkt het me inderdaad geen druk bezocht restaurant, maar in de remake wordt er dan ook aan het binnenhalen van klandizie gewerkt en is het dus bepaald geen vetpot.

Ik zie een beetje op tegen deze, omdat die uit '81 eigenlijk gewoon perfect is - Rafelson, Nicholson en Lange; wie of wat kan daar nog tegenop?

3,5
Die van 1981 heb ik nog niet gezien, de remake ga ik ook maar eens kijken.

avatar van Dogie_Hogan
4,0
13 nov. a.s. Blu-ray release.

avatar van emmes
4,0
Naar het einde toe misschien onnodeloos ingewikkeld (als de advokaat er bij komt) maar voor de rest een geweldige film noire! Nu de remake met Jack Nicholson nog eens bekijken ...

4,0
Nee, joh, kijk de versie van Visconti. Die is zo mogelijk nog beter dan deze film.

avatar van Dogie_Hogan
4,0
Blu-ray review: regiovrij.

Dick2008
De film was op TCM en na lange tijd weer eens gezien. De meeste (oude) films zijn voor mij toch, één keer gezien en dan niet meer. Toch houdt deze film zich nog redelijk staande. Negeer mijn bovenstaande berichten a.u.b. zeg. Waar letten mensen toch allemaal op als ze films kijken. Het speelt zich gewoon in 1946 af lijkt me en de zaken gingen aldus de dialogen goed, het hoeft toch niet allemaal uitvoerig in beeld gebracht te worden.

Nu mijn bericht over de film. Veel te lange film voor mijn doen, de eerste helft is memorabel over een driehoeksverhouding. Met een mooie Lana Turner en Marilyn Monroe zal ook wel het één en ander hier van hebben opgestoken. Ze, John Garfield, Lana Turner en Cecil Kellaway, zetten boeiend acteerwerk neer, helaas gaat zodra de rechtzaak begint de film naar beneden en komt later wel weer wat terug maar toch niet zo sterk als dat hij begon. Ook Garfield en Turner worden naarmate de film vordert minder sterk. Opvallend hoog tempo vaak in deze film dat dan weer wel.
Ben zelf niet zo voorstander van dat film noir als zelfstandig genre wordt aangeduid. Er zit wel wat daar van in, maar Turner vind ik hier nou niet bepaald een femme fatale. Misdaad komt ook wel voor, maar moeilijk te rangschikken film. Ik hou het zelf toch op een romantisch drama over een driehoeksverhouding. Maar daarna komt er nog een heel stuk achteraan, wat nogal ingewikkeld gebracht wordt en als je denkt dat je het hebt gehad, komt er toch nog weer een nieuwe wending met een ook wel wat ongewoon einde voor die tijd. Duidelijk te lang, maar ondanks al mijn kanttekeningen, kan hij wel op 3.0 blijven staan.

avatar van Vinokourov
3,0
Vond de remake met Nicholson maar bijzonder matig, maar het origineel is niet veel beter. Qua acteerwerk is het maar zo-zo. En vooruit, het begin is nog heel behoorlijk, maar halverwege wordt de film steeds minder sterk doordat geprobeerd wordt veel te veel te vertellen. Het komt ook allemaal vergezocht over. Ik zie op Boekmeter een recensie dat het boek ook precies hetzelfde euvel heeft.

avatar van gauke
3,5
Een met klasse en passie vertelde klassieke film noir over een tot mislukken gedoemde romance: een verhaal over lust, bedrog, verraad en moord met adembenemende dialogen. John Garfield en Lana Turner speelden fantastisch en hun onderlinge chemie spatte van het scherm en werkte betoverend.

avatar van Tarkus
3,0
Goede film is dit wel, met puike vertolkingen.
Misschien nodigt deze film wel uit om de remake eens te bekijken.

avatar van Dievegge
5,0
Deze film noir bevat alle klassieke ingrediënten: een rusteloze antiheld, een onweerstaanbare femme fatale, een ingenieuze plot en een spel met licht en schaduw.

Frank Chambers (John Garfield) is een zwerver zonder idealen ten tijde van de Grote Depressie. Je kunt gemakkelijk met hem meeleven, ook al neemt hij foute beslissingen. Cora (Lana Turner) is moeilijk te doorgronden. Ze gedraagt zich theatraal, ijdel en egoïstisch. Ze gebruikt mannen om financiële zekerheid te verwerven. Gekleed in het wit steekt ze tegen de groezelige omgeving af. In een paar sleutelscènes draagt ze echter zwart, de kleur van de dood. Dan wordt ze de zwarte weduwe die mannen haar web in lokt. Een relatie tussen haar en Nick kan onmogelijk langdurig standhouden. Bij momenten lijkt ze echte gevoelens voor Nick te hebben, maar je moet er rekening mee houden dat het verhaal vanuit zijn standpunt verteld wordt.

Twee karakterrollen zijn er voor Leon Ames als de corrupte procureur en Hume Cronyn als de gewiekste advocaat. Zij zien justitie als een spelletje waarin de slimste wint. Idealen als rechtvaardigheid en eerlijkheid zijn ver te zoeken; cynisme domineert. Toch worden de daders uiteindelijk gestraft, een vorm van poetic justice waarnaar de titel verwijst. In Hollywood in die tijd mocht geen enkele slechte daad ongestraft blijven.

Onder de Hayscode konden geweld en seks niet expliciet getoond worden, dus moest regisseur Tay Garnett z'n toevlucht nemen tot suggestie. Geweld wordt gesuggerereerd met de dode kat - niet de favoriete scène van Gaia. Bij Cora's introductie klinkt haar wulpse muzikale thema, terwijl de camera langzaam beweegt van haar gevallen lippenstift naar haar lange benen.

De scènes aan de kust zijn op locatie geschoten, na lang wachten op het wegtrekken van de mist. Sigarettenrook en het geknipper van het neonlicht worden aangewend om sfeer te creëren. Schaduwen van ramen en jaloezieën zijn een voorafspiegeling van de schaduw van de tralies op het einde. Het lot van de zwerver was vrijwel bezegeld toen hij helemaal in het begin dat bordje met "Man wanted" zag staan.

5,0
Regisseur Tay Garnett was een one-hit-wonder in Hollywood met de eerste Amerikaanse verfilming van het boek van James M. Cain. Merkwaardig genoeg zeven jaar na een Franse en drie jaar na een Italiaanse versie. Lana Turner is erg blond en erg verleidelijk, dus als mannelijke of pottelijke kijker kun je goed meegaan in de motieven van John Garfield om de sukkelige echtgenoot om te brengen. Maar ja, het noodlot komt altijd twee keer langs. In de film tenminste.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:25 uur

geplaatst: vandaag om 13:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.