Meningen

Typische mix van genres.

Je verwacht toch een horrorfilm, maar het merendeel van de film wordt besteed aan het drama tussen de twee meisjes.

Vaak erg knappe beelden, maar de regisseur doet er verder bitter weinig mee. Hoe sneller hij naar een nieuwe scene kan cutten, hoe beter. Jammer.

Verhaaltje is redelijk verwarrend, en dient een beetje oplettenheid om het allemaal goed bij te houden. Einde is ook een vraagtegen voor mij, maar het kijkt allemaal wel plezierig weg, zonder al te veel typisch Koreaans geïrriteer van mijn kant.

Maar nog steeds bij Koreaanse films, poster is mooier dan de film zelf. Toch geen tegenvaller.

3.5*

Vlot en vermakelijk.

Maar zoals wel meer Zuid-Koreaanse films gaat er nogal wat verloren is een zoveelste poging om zoveel mogelijk genres in één film te proppen. Yeon mengt er duchtig op los, met stukken drama, comedy, actie en scifi die elkaar allemaal een beetje tegenwerken en geen van alles degelijk uitgewerkt worden.

Wat rest is dan een film die best amusant is, maar nooit echt vol weet te overtuigen. Op zich zijn afzonderlijke scenes wel redelijk, maar ze staan vaak haaks op wat volgt en qua sfeer wordt er jammer genoeg helemaal niks opgebouwd. Zeker de finale valt compleet uit de toon.

De humor is ook niet zo m'n ding, nogal luidruchtig, waarbij een hoop geroep blijkbaar grappig hoort te zijn. Visueel is het verder wel netjes, maar niet heel opvallend. De effecten voldoen, maar imponeren nergens. Wél fijn is dat de film het bij 100 minuutjes houdt, die Koreaanse films hebben vaak de neiging om vlot boven de 120 te gaan, da's absoluut niet nodig voor een film als deze.

Leuk om een keertje te zien, maar meer niet.

3.0*

Aardig tussendoortje.

Toch had de film op de meeste fronten nog wel wat beter gekund. Vond Carrey wel leuk maar regelmatig slaat hij door en komt het typische gebektrek weer boven. Past niet bij deze film.

Ook de humor is bij momenten best leuk, op andere momenten verre van grappig en erg beproefd (die zwarte kat bijv). Zo schommelt de film de hele tijd over en weer.

Ook het einde met het verplichte dramatische dipje is niet bijster leuk, daartegenover staan dan weer een aantal leuke typetjes en een paar geniale scenes met de buurvrouw.

Best fijn om een keer gezien te hebben, maar had wat consistenter gemogen. 't Is allemaal geinig en aandoenlijk, maar ook vaak voorspelbaar en soms wat irritant.

2.5*

Oké.

Met The Beatles heb ik helemaal niks, van Boyle heb ik het meeste wel gezien, zeker als het gaat om de pure films. De opzet klonk verder wel interessant, al is het met zo'n verhaaltje wel meteen duidelijk dat je geen al te serieuze film moet verwachten. Dit voelde aan als een typisch tussendoortje van Boyle, maar tegelijkertijd voel je toch ook wel dat de beste man iets ouder aan het worden is.

Of een band als The Beatles echt zo invloedrijk is geweest dat ze de gehele wereld in een andere richting geduwd hebben is betwistbaar, gelukkig is de film daar niet al te veel mee bezig en is het beetje fantasy niet veel meer dan een ode aan de band + duwtje in de rug voor de romance, die de eigenlijke kern vormt van de film.

't Is best vlot gemaakt en de covers van alle bekende Beatles nummers zijn aardig. Het gaat af en toe wat fout in de casting (James die wel érg tuttig is, Sheeran die maar weer eens komt opdraven, McKinnon die het getypecast nog niet kan waarmaken), het plotje is te voorspelbaar en Boyle's pogingen om het wat frisser te maken werken maar half. Waar de film ook niet in slaagt is om de de rise van Patel geloofwaardig te maken.

Maar uiteindelijk vermaakt deze film wel. 't Is zeker geen grootse Boyle, maar voor een keertje best oké. Toch zie ik de toekomst van Boyle een beetje somber in, volgens mij ligt het beste ondertussen wel achter ons.

3.0*

Echt wel matig.

Eigenlijk gewoon erg slecht zelfs, ware het niet dat Anthony Wong hier weer een complete asshole mag spelen. Zijn rol maakt echt het verschil, z'n personage is een vreselijk kwal, een heerlijk stuk onmens dat een film als deze een stuk interessanter maakt.

Verder redelijk goedkoop in elkaar gedraaid. Pover acteerwerk van de rest van de cast, visueel nogal slordig en het verhaaltje weet amper te boeien. Maar telkens Wong in beeld komt leeft de film weer een beetje op. Hij maakt er geen meesterwerk van, maar hij zorgt er wel eigenhandig voor dat ik in ieder geval het einde vlot gehaald heb.

Mensen die de jaren '90 Wong kunnen appreciëren zou ik deze film toch aanraden, al kan je best toch gewoon je verwachtingen wat temperen. Maar er zitten enkele memorabele scenes in, zelf al is de kwaliteit van de rest eerder bedenkelijk.

2.0*

Wong steelt de show in deze film.

Een goeie film is dit niet bepaald. Vaak erg slecht geacteerd (ook Wong), lelijk in beeld gebracht, enorm cheesy score.

De humor redt echt de film. Hoe wauwelig Wong soms ook staat te acteren, hij speelt z'n rol fantastisch. Compleet apatisch en met volle zin voor vernieling raast hij door de film heen. Al brandend loopt hij Yiii-boooo-laaaahhh te roepen en probeert hij nog mensen te besmetten. Echt heerlijk.

Verder veel smerige én grappige scenes, met een gory uitschieter (het villen van een lijk.)

Hoe fout sommige cuts ook (die semi-safari in de film ), ze maken het geheel alleen maar grappiger.

3*

Kleine tegenvaller.

In 2010 stampte Jiang zelf een kleine niche uit de grond. Ondertussen is de storm al een beetje gaan liggen en toon Jiang zichzelf ook niet helemaal bekwaam hetzelfde trucje nog een keer tot een goed einde te brengen.

Sowieso wel vervelend dat de internationale versie geknipt is. 20 minuten eruit is toch aardig wat, maar na 2 jaar was ik het wachten beu en heb ik het er toch maar op gewaagd. Moeilijk te zeggen of die 20 minuten het verschil gemaakt zouden hebben, maar een van de zaken die me een beetje irriteerden was het haastige geknip in scenes. Veel visuele pracht, maar je krijgt amper de kans ervan te genieten.

Maar naast alle explosieve kleuren en visuele trucjes toch ook weer wat teveel makke CG. 't Is een Chinees euvel dat er maar moeilijk uit te krijgen is, keer op keer worden films weer verpest door echt ondermaatse computershots. En zelfs zelden functioneel, wat het alleen maar erger maakt.

Toch is dit verder wel een leuke film. Lekker tongue-in-cheek, goed acteerwerk, blijft visueel boeiend en gewoon met erg veel zwier en enthusiasme gemaakt. Dat de oude fans van Jiang dit maar niks vinden zal best, ik heb het liever wanneer z'n beide stijlen elkaar in het midden tegenmoet komen, maar dit soort werk is verder toch ook best te pruimen.

Niet zo goed als Let the Bullets Fly, maar wel nog steeds een vermakelijke en aparte film.

3.5*

China Hong Kong achterna.

Dit soort politiewerk is normaal eigen aan Hong Kong, toch weet Gao Qunshu (van The Message) er best wat van te maken. Leverde met eerdergenoemde film al een pareltje af, ditmaal zit hij er vooral dichtbij.

Jammer misschien dat het verhaaltje wat flauwtjes is. Ondanks het hele internationale gebeuren komt het toch iets te stroef over, waardoor de spanning een beetje ontbreekt. Een extra actiescene had misschien ook niet misstaan.

Zeker gezien die achtervolging halverwege de film, die toch echt wel indrukwekkend genoemd mag worden. Special effects soms wat té opzichtig, maar ook genoeg gave momenten, erg vlot geëdit en lekker lang uitgesponnen. Dé scene van de film. Verder aardig geacteerd en visueel lekker strak (al kunnen ze dat daar nog wel iets beter), duurt alleen net iets te lang. Die epiloog had voor mij niet meer gehoeven.

Op zich dus erg leuk genrewerk. Beter dan doorsnee, maar net iets teveel schoonheidsfoutjes om echt hoog te scoren. Toch maar eens op zoek naar het andere werk van Qunshu.

3.5*

Magere martial arts film.

Het plotje heb je al 1000 keer gezien, maar daarvoor kijk je uiteraard geen martial arts film. De film weet zich verder wel een klein beetje te onderscheiden van het Shaw Bros werk dat rond die tijd enorm populair begon te worden, maar of het echt een meerwaarde biedt is twijfelachtig.

Er is vooral wat meer aandacht voor het drama (dat veel te overdreven neergezet wordt), veel erger is dat de martial arts ook aan de stijve kant is. En da's uiteindelijk toch waar dit soort filmpjes om draaien. Er zitten wel wat leuke ideetjes in, maar het komt er niet echt uit.

De finale maakt nog wel een klein beetje goed, maar verre van genoeg om de film nog te kunnen redden. Vooral voer de echte liefhebber dus. Echt saai of vervelend is het niet, maar er zijn honderden betere films in het genre en als je bezig bent met een martial arts marathon oogt het gewoon allemaal té vertrouwd.

2.0*

Uitzinnig.

Goed op weg om mijn favoriete Wong Kar Wai te worden. Hij heeft de essentie van martial arts hier zo goed te pakken. De combinatie van de moves met de levenswaarden en lessen van de meesters zijn perfect uitgewerkt. Visueel ook, met op de juiste momenten close-ups en slomos. Martial arts zag er nog nooit zo mooi uit.

Mensen die "de volgende Ip Man" film hopen te zien blijven maar beter weg, de working title was ook "The Grandmaster_s_" wat de shift tussen Ip Man, Gong Er en Razor verklaart. Er gaat duidelijk wat verloren in de 130 minuten versie, voor het eerst denk ik dat ik actief hoop dat er van een film nog een langere cut komt. Dat wil wel wat zeggen denk ik.

Visueel onovertroffen. Zhang (Hero) en Feng (Ye Yan) kunnen inpakken, ik zie de komende jaren ook niemand meer in de buurt komen. Gevechten zijn visuele perfectie, maar ook de andere scenes zijn prachtig om aanschouwen. Acteerwerk is geweldig, soundtrack iets minder aanwezig, al eisen de soundeffects wel een grote plek op.

Elegantie is het sleutelwoord van deze film. Kar Wai is een held!

4.5* en een uitgebreide review

Mijn laatste Zhang. Had eigenlijk gehoopt af te sluiten met een niet-plattelandsfilm van hem, maar dat is natuurlijk m'n eigen fout.

Film was wel aardig maar heb het toch ook wel een beetje gezien met dit soort films. Uiteindelijk is het qua structuur en uitwerking een bijna clone van Zhang's eerdere The Story of Qiu Ju.

Je ziet weer arme plattelandsmensen achter tractoren rennen die op weg zijn naar de ietwat rijkere stad. De politie, de dorpsverantwoordelijke, het koppige vrouwelijke hoofdpersonage, armoe ... 't is niks nieuws meer. Kan begrijpen dat mensen die ervoor vallen dit niet echt als iets ergs zien, maar het is niet iets waar ik echt naar uitkijk.

Verder wel een aandoenlijk verhaaltje, dat jonge lastpakje is ook echt geweldig. Raakt ook een paar keer de juiste snaar maar kan mij op geen elk vlak echt raken.

Jammer dat ik met een mindere Zhang moet afsluiten, deze cinema van hem heeft mij nooit superveel geboeid, maar uiteindelijk heb ik nog geen echt slechte film van de man gezien.

3.0*

Met liefde gemaakt.

Het is vooral dat wat van deze film afstraalt. Als moderne martial-arts film komt het ook best wel uit de verf, maar het kan zich niet meten met de betere films uit het genre. Zou ze nog eens moeten herzien, maar naast bijv. een SPL merk je toch dat deze film een trapje lager staat.

De vechtscenes zelf zijn meer dan aardig, maar missen toch ook dat beetje extra. Misschien komt het wel door het (iets te veelvuldig) gebruik van CG. Als de optie er is wordt ze al snel toegepast, vroeger moest men voor bepaalde shots toch creatiever uit de hoek komen, maar dat leverde dan wél mooiere scenes op. Gevecht op het einde vond ik er soms wat naast zitten, terwijl ik liever gewoon wat ingenieuzere choreografieën gezien had.

De verscheidenheid aan cameos is zeker mooi, al geef ik eerlijk te er niet zoveel te hebben gezien tijdens de film zelf. Veel van de vroegere sterren zijn een stukje ouder (en minder gestroomlijnd geworden), er wordt ook aandacht besteed aan mensen achter de schermen ... zoveel martial arts fan ben ik dan ook weer niet.

Voor de liefhebber een film die niet al te veel verkeerd kan doen, of je moet echt niet van moderne cinema houden. Ziet er slick uit, kent leuke gevechten, plotje zit niet teveel in de weg en Yen vecht altijd wel op hoog niveau. Maar een klassieker zal het niet worden, daarvoor is er misschien ook net iets té veel respect voor het oudere werk.

3.5*

Lau in Amerika.

Hij zou het daarna met The Flock nog een keer proberen, dan ook met echte Amerikaanse acteurs. Deze speelt zich dan wel in Amerika af, Lau heeft gewoon een aantal HK acteurs geïmporteerd. Iets makkelijker voor hem allicht.

Niet de minste acteurs trouwens. Maggie Cheung en Leon Lai vervullen de hoofdrollen. Maar da's meteen ook zo'n beetje het goede nieuws. Aziaten die Engels spreken zijn vaak wat lastig te verstaan, in een romantisch drama als dit is dat niet bepaald een plus. Er zit ook wel wat Cantonees tussen trouwens, maar ik vind het doorgaans beter dat acteurs in een film als deze met gevoel bezig zijn ipv te worstelen met een taal die ze niet helemaal beheersen.

Het is verder een redelijk eenvoudig romantisch dramatje. De twee personages ontmoeten elkaar, worden verliefd, komen in een dalletje terecht en hoe het afloopt mag je zelf raden. Visueel is het zeer matig, voor de mooie soundtrack hoef je ook niet te kijken.

Eén van Lau's vele "leerprojectjes" dit. Heeft an sich niet zo heel veel waarde, behalve dat het ook niet écht slecht is. Voor de veelkijker dus.

2.0*

Redelijk.

Wel weer een gefaalde Chinese poging om met een paar Amerikaanse namen de Westerse markt te kraken. Deze film heeft amper wat gedaan buiten Azië, nog steeds weten ze in China niet goed hoe ze hun film hier aan de man kunnen krijgen.

Feng is één van China's commerciëlere regisseurs. Hij weet meestal wel raad met dit soort epics, al vond ik persoonlijk het drama er hier toch wel iets te dik bovenop liggen. 't Is een tragisch verhaal uiteraard, maar 2.5 uur lang mensen in lompen die zéér bedroefd kijken is toch wat teveel van het goede. Ook een beetje raar om dat dan aan te vullen met nogal wilde oorlogsscenes.

Gelukkig ziet de film er best wel mooi uit. Wat jammerlijke CG soms, maar kleurgebruik is strak en ook het camerawerk was zeker niet verkeerd. Toch altijd een fijne basiskwaliteit in dit soort Chinese films. Het maakt dat het allemaal wel kijkbaar is en nergens echt irritant wordt, maar iets meer subtiliteit had de film wel goed gedaan. Al is dat ook niet echt Feng's sterkste kant.

Wel leuk voor mensen die niet vies zijn van Chinese cinema en ook goed weg kunnen met Westerse oorlogsfilms, maar dan moet er je wel een stevige brok leed kunnen bijpakken.

3.0*

Geen goeie Wai Man Yip.

Zijn tripje naar China lijkt hem niet echt goed te doen. Waar Lost On Journey dan nog wel meeviel, gaat hij met Bump In The Road toch redelijk uit de bocht. Het blitse van z'n vroegere werk is bijna volledig weg, wat rest is Chinese middelmatigheid.

Vervelende acteurs. Sowieso geen al te grote fan van gespeelde "retards" in films, wanneer ze dan nog zo enorm doorzichtig neergezet worden als hier is resultaat niet al te best. De film doet nog wel z'n best om af en toe leuk uit de hoek te komen, sommige pogingen slagen ook wel half, maar Yip houdt het nooit lang vol.

Jammer, want Yip was toch altijd wel een leuk regisseur. Hopelijk keert hij gewoon weer terug naar HK, laat China maar aan de jongere generatie.

2.0*

Iéts minder, maar nog steeds erg goed.

In vergelijking met z'n twee vorige films haalt deze film het nergens op, maar het verschil is niet groot en in vergelijking met doorsnee cinema is dit er eentje die er nog altijd metershoog bovenuit steekt. Uiteindelijk vooral blij dat er weer een nieuwe Mong-Hong Chung film is.

Iets meer genre invloeden, wat deadpan humor die doorheen de film loopt en verder scenes die hun eigen ritme mogen bepalen, eerder dan dat ze functioneel in een narratieve structuur gepropt worden. Dat maakt dat het even duurt alvorens duidelijk is waar de film net over gaat, maar da's helemaal niet erg.

Visueel nog steeds dik de moeite, de soundtrack is ook méér dan goed en acteerwerk ook gewoon erg fijn. Mong-Hong Chung is een blijvertje, zoveel is ondertussen wel duidelijk. Had er net iets meer van verwacht, maar dat kwam vooral omdat m'n verwachtingen ook torenhoog waren. Los daarvan weer een erg sterke en unieke film.

4.0* en een uitgebreide review

Redelijke Yonfan.

Zoals de meeste van z'n late jaren '80 film eigenlijk. Het steekt beter in elkaar dan de meeste Hong Kong films uit die tijd, het oogt vooral veel minder vluchtig. Maar tegelijkertijd is het allemaal wat aan de saaie/brave kant. Het heeft ook maar weinig te maken met z'n latere werk en het mist het enthusiasme wat die vluchtigere HK films net zo leuk maakte.

Een moordmysterie met wat misplaatste humor (want tja, het blijft Hong Kong, zelf Yonfan ontsnapte er niet aan). Jacky Cheung speelt z'n typische rolletje, Cherie Chung doet het maar matig als femme fatale. Het plotje zelf weet ook niet meteen te overtuigen en lijkt een samenraapsel van goedkoop Amerikaans werk.

Maar visueel ziet het er verder wel netjes uit en het tempo zorgt ervoor dat het toch allemaal best kijkbaar is. Voor een keertje wel te doen, maar doe mij toch maar Yonfan's latere films. Jammer dat hij de laatste tijd niet zoveel meer van zich laat horen.

2.5*

Inderdaad een nogal vreemd verloop.

Vond alleen het begin toch duidelijk beter. Maffe kleurtjes, gewone mensen met toch wel gekke kantjes en een best droog maar vlot gevoel voor humor. Het begon allemaal als een leuk lollig filmpje.

Halverwege zwaait het dan inderdaad om. Visueel toch ook wat poverder, wat zwartgalliger inderdaad, minder humor en meer drama.

Jammer genoeg blijft het daar wat bij. De film gaat uiteindelijk helemaal nergens heen en mist elke vorm van climax. Het eindshot is dan wel erg mooi en treffend, het maakt de film alleen een stukje te lang.

Vooral het eerste uur kon mij bekoren, het drama-gedeelte was mij iets te droog om makkelijk de overstap te maken van het fleurige wereldje. Toch blijft het een mooi filmpje met een aandoenlijk tantetje. Had alleen iets meer ingezeten op basis van het eerste deel.

3.5*

Gave film.

Typisch onder de hoede van To gemaakt. Sluit ook naadloos aan bij films als Eye in the Sky etc.

Sfeervol en stijlvol, minder "cult" dan Cheang's eerdere werk, maar hij redt zich als de beste. Visueel wel nog steeds erg herkenbaar, met veel donkere vlakken.

Erg gaaf einde ook. Twist met een twist en eentje die me nog wel een tijd zal bijblijven. Weinig echt uitzonderlijke aspecten, maar over de gehele lijn gewoon ijzersterk.

4.0* en een uitgebreide review

Boeiend en mooi!

Taiwan begint steeds meer en meer buiten het geijkte drama-veld te treden. En dat levert soms erg mooie films op.

Interessante personages, prachtig gefilmd, apart einde. Geweldig sfeertje en een erg coole soundtrack. En vooral zeer modern ogend voor een Taiwanese film. Dikke aanrader.

4.5* en een uitgebreide review

Blijft bloedmooi.

De film die Pang toch wel op een ander niveau bracht. Na wat lollige (en toch al eigenzinnige) comedies werd het menens met Isabella.

Het begint mag dan wat vreemd zijn, daarna ontpopt zich een erg mooi en subtiel drama tussen twee personages die op zichzelf niet eens zo aangenaam zijn om volgen. Visueel érg indrukwekkend, ook de soundtrack is aardig uniek en sfeervol. Acteerwerk ook op niveau, er is maar weinig te klagen bij deze film.

Pang komt binnenkort weer met twee films aan, laat maar komen want na Isabella is het eigenlijk niet meer fout gegaan.

4.5* en een uitgebreide review

Een wat teleurstellende Feng.

Niet dat ik z'n grootste fan brengt, maar hij weet me op de één of andere manier toch altijd te verrassen. Z'n films hebben toch vaak iets eigens, iets anders wat je niet meteen in China terugvindt, zowel z'n commerciëlere als iets artistiekere films.

Deze dus spijtig genoeg niet. Een romantisch drama met een klassieke driehoeksverhouding. Een stel getergde en gebroken personages maken er een boeltje van, de film houdt zich bezig met het ontwarren van de driehoek en het uit de doeken doen van de personages.

De uitwerking is gewoon erg klassiek en voorspelbaar. Het is een onderwerp dat al honderden keren gedaan is en jammer genoeg meestal op exact deze manier. Misschien toen nét iets aparter, omdat het niet meteen het typische boerengeklaag is, alleen is het jammer dat Feng er zo weinig zelf nog aan toevoegt.

Voor een keertje kan het net, maar verder geen noemenswaardige film.

2.5*

Fijn, maar basic.

Voor het geweldige verhaal moet je het niet doen. 't Is een bijna kopie van Tian Mi Mi, met een Yuanyuan Gao die dan nog eens lijkt op Maggie Cheung (vooral in de latere scenes). Maar op zich is dat voor een romantisch filmpje als dit niet echt een belet.

Waar je het wel voor moet doen is de prachtige visuals. Ik hou er sowieso van als er met licht gespeeld wordt en dan in deze film bijna ongeëvenaard. Ook het kleurgebruik en camerawerk zijn op niveau, wat het alleen maar fijner maakt.

Tse en Gao vormen een leuk koppel,de soundtrack is verder vooral een afspiegeling van hoe je over de rest van de film denkt. Vind je de film te melig zal de soundtrack dat er niet beter op maken, raakt de romantiek je wel dan werkt de soundtrack ook.

Geen originele film, gewoon genrewerk, maar dan wel prachtig vormgegeven. Oh, en als je je verbaast over de lage cijfers vanuit de US, dan heeft dat vooral met het einde te maken. Leuk koekje van Eigen deeg

4.0* en een uitgebreide review

Wat een sneltreinfilm was dit. Niet enkel de gevechten waren hypernerveus, maar ook het plot raast voorbij. 6 clans en nog wat randfiguren vechten allemaal om enkele luttele seconden airtime tussen de gevechten door.

Wel een aangenaam film om kijken, waar geen moment verveelt, maar toch kon de choreografie een stukje beter. Ik hou niet zo van de magische kantjes in deze film, en hou het liever bij pure gevechtschoreografie. Veel spektakel, dat wel, en enkele zeer knappe scenes. 3.5*

Einde was trouwens zeer vreemd. De film eindigt eigenlijk nog midden in volle actie. Alsof er zoveel mogelijk script tegen een zo hard mogelijke snelheid doorgejaagd werd, maar toch niet het einde werd gehaald. Verder geen punt, want in dit soort films is het plot toch maar bijzaak, maar wel bizar.

Maar een beetje een flauwe film.

Queto haalde het al aan, maar de combinatie van alle drama bij elkaar werkt niet echt. Het doet me (en niet alleen om de lengte) dan ook veel te veel denken aan een soap. Pa dit, moeder dat, zus gins, buren weer wat anders, Ridge en Taylor terug bij elkaar, Ludo doodgeschoten en Dr Dré terug aan de drank.

Grappig dan ook om het woord "geloofwaardig" te zien opduiken. Iets wat je bij soaps toch ook veel hoord vallen. Net de cliché benadering van een familie, de compleet artificiële opbouw, de veel te typische problemen. Net die zaken maken de film alles behalve geloofwaardig.

Visueel was het matig. Paar mooie shots, tot echt mooie scenes komt het niet. Veel statische shots die erg weinig doen met de compositie. Een camera die enkel beweegt als het echt niet anders meer kan. Muziek is wat té klassiek en te makkelijk gekozen vaak. Het ziet er best allemaal gelikt arthouse achtig uit, maar er straalt maar weinig passie vanaf.

Net als het verhaaltje en de personages. Enkel het kleine kereltje weet volop te overtuigen (heeft mooie scenes!). De rest is te saai en te simpel. Te makkelijk en al teveel keer gezien. En dat alles wordt dan aan elkaar gedraaid tot een veel te lange film. Jammer, want mij kon hij zeker niet de gehele speelduur boeien.

Nog in geen lichtjaren komt Yang in de buurt van zijn Taiwenese medefilmmakers. Zoveelste keer hetzelfde trucje, andere locatie, andere tijd. Zoals één van de personages ook al zij.

Verder stoort de film niet, behalve dan één scene. Het stukje met het videospelletje getuigt van zo'n bekrompen, achterhaalde, ouderwetse en oubollige moraal dat het mij echt stoorde. Paste ook echt voor geen minder binnen de film.

2.5* dan maar. Paar aardige dingen, niet echt veel storends. Maar te lang en nodeloos.

Wel lollig.

Oude Chan waar hij een keertje vol de lolbroek mag uithangen. Ik kan deze kant van hem best nog wel appreciëren, vooral wanneer er ook een paar leuke parodietjes de revue passeren. Om die van Popeye heb ik toch wel kunnen glimlachen.

Qua film vond ik het echter toch wat te matig. Chan heeft wel meer van dit soort martial arts comedies gemaakt en hoewel deze zeker niet de slechtste is, is het ook verre van de beste. Daarvoor zit de film zelf wat te flauwtjes in elkaar en zijn de grappen niet altijd even geslaagd.

Het is niet zo eenvoudig aan te raden, maar wie ergens de intro kan opsnorren krijgt een goed beeld van wat hij kan verwachten. Erg sketchmatig allemaal, hier en daar best leuk, maar toch eerder een film voor wie de bekendere films uit Chan's repertoire al achter de kiezen heeft.

2.5*

Erg mooi.

Had hier al een trailertje van gezien dus Suzhou He zat al lang niet meer in mijn gedachten.

Film focust zich op een klein liefdesverhaal en spant dat erg groots uit. Voor mij had de hele Chinese achtergrond er niet zo bijgehoeven (ben dat geprotesteer en socialistisch gedoe een beetje moe onderhand) maar de relatie tussen beiden werd wel erg mooi meegegeven.

De sleutelscene zit uiteraard op't einde, en die bevatte alle kracht die zulke scene moet hebben. Vond het moment in het tankstation echt krachtig. Da's dan wel een keer het nut van een langere film.

De tussenstukken met de rare bokkensprongen door de tijd heen werkte wel. Al maakt het de film en de personages wat moeilijker en volgen, en vooral wat lastiger te doorgronden, uiteindelijk zit daar dan ook wel een deel van de charme in.

Zeer levendige, levende personages die zich mooi bloot (letterlijk en figuurlijk) geven zonder daarbij als open boek neergezet te worden.

Zeer aangename film, genoten, al vond ik dan Suzhou He nog wat beter. De sociale achtergrond binnen deze film deed mij niet al te veel.

4*

Vroege Kwan.

Redelijk dik aangezette romantische film met bekend volk op de eerste rij. Anita Mui en Leslie Cheung behoorden toch tot de grootste sterren uit hun tijd, dat deed Kwan dan niet verkeerd zo vroeg in z'n carriere. De film zelf is redelijk matig, maar blijkbaar helpt een klassiekerstatus bij het sterren uitdelen.

Wie al eens een wat oudere HK romance gezien heeft, weet wat te verwachten. Beetje cheesy pop, wat klassiekere Chinese muziek en vet, dik aangezette emoties. Het is romantiek van de grote gebaren, maar dat in een wat fantastischer verhaaltje gegoten.

Visueel is het redelijk oké, maar tegelijkertijd ook weinig verheffend. Kijkend naar Kwan's latere werk en wetende dat Kar-Wai klaar stond om HK (en de rest van de wereld) te veroveren is het kijkbaar, maar ook niet zoveel meer dan dat.

Voor een keertje niet vervelend, het duurt niet te lang, het loopt vlot en zit best aardig in elkaar, maar waarom dit nu zo'n klassieker zou moeten zijn is me niet bepaald duidelijk na het kijken van de film. Ook niet na het lezen van alle reacties hier trouwens.

3.0*

Op hetzelfde niveau.

Heeft aardig wat moeite gekost om dit tweede deel op te graven, uiteindelijk is het dan toch gelukt. Op basis van de namen achter deze film zou je er toch wat meer van verwachten, maar bij het eerste deel kwam het er ook al niet helemaal uit.

Met To en Ching twee regisseurs die hun mannetje wel kunnen staan en met Mui en Yeoh twee vechtende dames die al vaker getoond hebben zich in dit soort rollen in hun sas te voelen. Ook Cheung trouwens, die al meermaals aan touwtjes door de lucht heeft gevlogen. Toch komt de film wat tekort om met de betere mee te kunnen.

Wel een aparte switch van setting trouwens. Voor een sequel uit hetzelfde jaar een geheel nieuwe wereld voor het heldentrio. Best een leuke setup, al zie ik toch liever wat puurdere martial arts. Verder een vlot filmpje met een paar mooie actiescenes, maar iets teveel uitleg en drama waar het niet thuishoort. Daardoor mis je wat actie, wat een film als deze uiteindelijk toch opbreekt, zeker omdat de actiescenes niet meteen boven het gros uitspringen (nu was dat ook niet eenvoudig in '93).

Leuk om eindelijk eens gezien te hebben, niet slecht maar gezien de kwaliteiten die zich aan deze film verbonden hadden niet genoeg.

3.0*

Zeker een aardige film dit.

Typisch luchtige "komedie" met hier en daar wat spaarse drama elementen, die subtiel genoeg zijn om een mooie balans te krijgen. Groots is de film zeker niet, maar het kijkt wel allemaal erg lekker weg.

Hier en daar zelfs enkele erg aandoenlijke momenten, maar ook deze zijn er niet echt in grote getalen. Denk niet dat het een film is die erg lang bijblijft, maar wel eentje waar je van kan genieten tijdens het kijken zelf. 't Is verder ook niet mis dat ze de hele film lang lopen koken. Erg smakelijk in beeld gebracht, en ik heb het wel op al die Oosterse gerechtjes .

Goeie 3.5*. 't had zeker wat meer mogen zijn, maar ik weet niet of dat de intentie was van de film. Het is in ieder geval een erg fijn filmpje.