Meningen

Na jaren deze early Cronenberg herzien op de bluray van 101BlackLabel.

Ze noemen hem niet voor niets the master of body horror, de shots onder de oksels, zo gaaf! “I’ll show you”. Hele fijne herziening, wat naar meer smaakt.

Voor de oplettende kijker kan je nog een filmposter van Carry spotten!

Na jaren herzien op de bluray van de Arrow Empire Scream boxset. Er staan 3 cuts op, ik heb de langere pre-release version gekeken. Vroeger bekend onder de naam Ragewar: The Challenges of Excalibrate.

Heerlijke 80’s pulp met dito soundtrack en special effects.

Computerprogrammeur Paul en zijn vriendin Gwen worden door de duistere tovenaar Mestema (Richard Moll van “The Sword & The Sorcerer”), die zichzelf “The Dungeonmaster” noemt, in een virtuele wereld gezogen. Hij zoekt een waardige tegenstander en daarom ontvoerd hij Gwen en moet Paul zeven opdrachten voltooien om haar terug te veroveren. Hij heeft hierbij hulp van zijn personal computer X-CaliBR8, die hij als armband om heeft. De zeven opdrachten bestaan uit:

- Ice Gallery met classic monsters zoals Mummy, Wolfman, Jack the Ripper en een Samurai.

- Demons of the Dead met leider Ratspit.

- Heavy Metal gevecht tijdens een optreden van WASP onder het nummer Tormentor.

- Stone Canyon Giant een vallei met dwergen die een reusachtig standbeeld vereren.

- Slasher arrestatie van politie voor een moord die hij niet gepleegd heeft.

- Cave Beast gevecht tegen een monster in een duistere grot.

- Desert Pursuit letterlijk een ripoff van Mad Max met dito voertuigen.

Met slechts 75min een heerlijk tussendoortje.

Sarah: “You have family back home”?

Rambo: “Father, maybe. I don’t know”.

Sarah: “Aren’t you curious to see how things might’ve changed back home”?

Rambo: “Gotta have a reason for that”.

Dit vierde deel in de Rambo franchise herzien op bluray. In dit deel wat door Stallone zelf werd geregisseerd ruilen we 20 jaar later Afghanistan om voor de jungles in voormalig Burma, nu Myanmar. Helaas zonder acteur Richard Crenna, die in 2003 overleed aan alvleesklierkanker, en zonder de muziek van Jerry Goldsmith, die in 2004 aan darmkanker overleed. Dat merk je ook meteen aan de sfeer van de film, die helaas een heel stuk minder is dat voorgaande delen. Door gebrek aan character building had ik helaas geen empathie voor de spelers, kon me weinig bekoren wie het zou overleven en wie niet. Qua brute actie zit je goed, zeker als Rambo iemand z’n strot letterlijk opentrekt of met een Browning .50 caliber machine gun het halve dorp aan gort schiet. Special effects waren niet best, bloed zag er fake uit en de scène met de claymore spande de kroon.

Al met al keek de film lekker weg, maar dit is voor mij toch wel een van de mindere delen. Eindscène vond ik wel weer mooi als Rambo, geïnspireerd door Sarah’s woorden, terugkeert naar Bowie, Arizona om zijn vader’s ranch te bezoeken. Stallone is in real life ook jarenlang eigenaar geweest van een ranch.

Trautman: “Come with me John”

Rambo: “Colonel I’m sorry, but it’s got to end for me sometime”

Trautman: ”I understand”

Dit derde deel herzien op bluray, en weer genoten van een heerlijke actiefilm. Voor mij niet zo sterk als de voorgaande delen, maar hij kijkt lekker weg, al had het een minuut of 10 korter gekund.

In dit verhaal volgen we wederom John Rambo die een wat teruggetrokken bestaan probeert op te bouwen in een klooster in Thailand. Hij verdient wat bij met een illegale stokkengevecht, genaamd krabi-krabong, wat overigens door regisseur MacDonald zelf is gefilmd met een handheld camera. Dan staat op een dag zijn oude vriend Colonel Trautman en een CIA agent voor de deur en vragen hem voor een missie in Afghanistan. Rambo, die oorlogsmoe is, weigert. Trautman verteld hem een verhaal over een beeldhouwwerk, wat ik hier niet zal spoileren, maar ik vond het een mooi verhaal met diepgang. Daarna laat hij John weten dat hij wél gaat. Kort daarna begint hij aan de missie, maar word al snel gevangen genomen. De CIA agent informeert John wat er gebeurt is, en Rambo begint een reddingsactie.

Film is opgenomen in Israël, Thailand en Arizona en de prachtige muziek is wederom van Jerry Goldsmith.

De ‘paardensport’ die we zien in het fictieve Afghanistan is genaamd Buzkashi. Het is/was de nationale sport van Afghanistan. Wereldwijde dierenbescherming organisaties proberen dit de kop in te drukken, wat uiteraard terecht is, want het is gewoon dierenmishandeling.

In een interview met Stallone verklaart hij dat een meningsverschil over de casting ertoe leidde dat de eerste director Russell Mulcahy werd ontslagen. Hij ging twee weken vóór mij naar Israël met de taak om een ​​twintigtal wreed uitziende Russische troepen te casten. Toen Stallone op de set arriveerde kwam Mulcahy met stel een stel mooiboy surfdudes aan met blond haar en blauwe ogen. Stallone liet zijn teleurstelling weten, maar Mulcahy was het er niet mee eens. Hij werd vervangen door Peter MacDonald, wat tevens zijn debuutregie was.

Laatste deel met Richard Crenna, die in 2003 stierf aan alvleesklierkanker.

In de credits horen we Bill Medley met het nummer ‘He Ain’t Heavy, He’s My Brother’, een prachtige afsluiter voor de film.

Agent Co: Why did they pick you? Because you like to fight?

Rambo: I’m expendable.

Agent Co: What mean expendable?

Rambo: It’s like someone invites you to a party and you don’t show up. It doesn’t really matter

Ook dit vervolg op de 4K versie van StudioCanal herzien. Heerlijk jeugdsentiment en tevens de eerste Rambo film die ik als 8 jarig jongetje zag. Kort daarna kocht ik samen met mijn vader de eerste 2 films op vhs, en heb deze talloze keren bekeken. In mijn ogen niet zo goed als deel 1, maar het scheelt niet veel. Zowel Stallone, Crenna en Napier zetten een ijzersterke rol neer. Wederom met de prachtige muziek van Jerry Goldsmith en de aftitelsong van zijn jongere broer Frank, die een Razzie Award kreeg voor Worst Original Song, onzin vind ik.

De enige Rambo film die werd genomineerd voor een Oscar, beste geluid effecten.

James Cameron had het eerste gedeelte van het script meegeschreven. Stallone zou worden bijgestaan door een grappige sidekick (John Travolta), en de krijgsgevangenen zouden meer achtergrondinformatie krijgen. Ook de titel zou First Blood II: The Mission gaan heten. Stallone vond dit helemaal niks en herschreef het verhaal naar z’n eigen visie.

Hij veranderde ook de titel naar Rambo: First Blood part 2, zodat hij een eventueel vervolg Rambo part 3 kon noemen.

Tijdens het filmen van de waterval explosies is Clifford P. Wenger Jr. (die de special effects verzorgde) om het leven gekomen doordat hij z’n evenwicht verloor en naar beneden viel.

Met een budget van ong 44mil haalde de film wereldwijd ruim 300mil binnen, meest winstgevende film van de franchise.

Trautman: Then what is it you want?

Rambo: I want, what they want, and every other guy who came here and spilled his guts and gave everything he had, wants! For our country to love us as much as we love it. That’s what I want!

Trautman: How will you live, John?

Rambo: Day by day..

Prachtig

Deze 80’s creature feature gezien op de 4K uitgave van KinoLorber met DolbyVision, de Ierse landschappen zagen er prachtig uit.

Verhaal begint op een stuk landbouwgrond waar we een boer bezig zien een grote paal uit de grond te trekken. Deze paal diende als zegel voor een oeroude demon die daar begraven ligt. Ondertussen komt er grote onweersbui, een blikseminslag en Rawhead is herboren uit de grond waar de paal stond, die onmiddellijk een rampage begint in het Ierse dorpje. Een groep mannen en de lokale politie gaan jacht op hem maken. De nachtscenes in het bos met de stoommachines gaven een heerlijke creepy sfeer. Acteerwerk was redelijk, Hallenbeck (Dukes) sprong er als enige echt uit. Beste scene vond ik op het politiebureau vlak na de dood van z’n zoon, een realistisch beeld en sterk acteerwerk van Hallenbeck.

Op locatie in Ierland gefilmd.

Peter Litten was de ontwerper van het creature pak. Peter Mayhew (Chewbacca) was eerste keus voor Rawhead, maar hij vroeg te veel geld.

Al met al een fijne folklore horror.

Zojuist gezien op Netflix, spannende actie thriller met een leuk verhaal. Ingetogen rol van Aaron Pierre als (black) ex marinier en Don Johnson was ook sterk in zijn rol als corrupte chief. Stukje racisme en vooroordeel in het Amerikaanse politieapparaat, wat nog steeds actueel is. Soundtrack was ook in orde.

Snap alle negativiteit hier niet, na tijden weer een goeie Netflix film, genoten.

Had deze nog nooit gezien, denk één van z’n minder bekende films. Sowieso nog vòòr z’n primetime wat voor mij van 1995-2000 was. Zag hem op SkyShowtime voorbijkomen, dus kans gegeven.

Aardige misdaadthriller met een western sfeertje en dito soundtrack. Cage zette best een goede rol neer en ook het tegenspel van Walsh en Hopper was fijn. Vond ook deputy Matt, die werd gespeeld door Timothy Carhart, erg sterk. Qua verhaal eerste 45min sterkst, daarna zakt het allemaal wat af en vallen we in clichés. Het einde daarentegen was wel verrassend en op een goeie manier!

Na jaren herzien, nu op de 4K versie van StudioCanal. Een mooie transfer, helaas kan ik dat niet over de film zelf zeggen. Echt een zware B-film met een bijrol voor Schwarzenegger en een oninteressant verhaal waar je bij in slaap valt. Acteerwerk was ook niet best, met Ernie Reyes Jr. als de kleine prins die de kroon spant. Waar die in ‘The Last Dragon’ erg leuk was, is die hier ontzettend irritant en vervelend. Hoop scenes klonken ook echt ingestudeerd, waar ze letterlijk hun tekst opdreunen. Nee kan hier geen voldoende voor geven. Ik bewaar de film wel voor de Arnold collectie, maar zal deze hoogstwaarschijnlijk niet snel meer opzetten.

Herzien op Youtube. Ontzettende B-film die ik vroeger op vhs had. De demonstraties en fysiek van Marc Dacascos zijn eigenlijk het enige pluspunt van de film. Verder zorgen de Afrikaanse vibe en muziek voor wat sfeer. Toch leuk om weer een keer gezien te hebben na al die jaren.

Gezien op 4K, het directe vervolg op Death of Superman.

Pak minder dan zijn voorganger met Superboy en de clones van Superman. Een redelijk vervolg en zeker het laatste kwartier was aardig, maar deze deed me minder. Jammer want de opbouw naar dit vervolg was goed gedaan.

Gezien op Netflix, redelijk sociaal drama met een goede hoofdrol van Don Cheadle. Beetje mixed feelings bij komiek Adam Sandler die een a-typische rol speelt. Zijn poging in deze serieuze rol als een personage dat aan een posttraumatisch stresssyndroom lijdt is niet helemaal geslaagd, en komt eerder over als een (in de goede zin) autistisch personage, wat uiteraard totaal iets anders is. Verder sterke bijrol van veteraan Donald Sutherland die de rechter speelt die moet bepalen of Charlie naar een inrichting moet of niet.

Ook jammer van de talloze subplotjes met oninteressante personages die de kijker alleen maar afleiden van waar het werkelijk om gaat; de kracht van de vriendschap tussen deze twee mannen. Totaal niet nodig en zou de lange speelduur van 2 uur bevorderen.

De cinematografie is uitstekend, met prachtige plaatjes van de New Yorkse straten. Ook de soundtrack, met muziek van onder anderen Bruce Springsteen, The Pretenders, The Who en Pearl Jam, heeft een duidelijke toegevoegde waarde.

Once upon a time in the swamp

Na jaren herzien op de nieuwe 4K uitgave van Screenbound.

Na de mysterieuze dood van haar moeder reist Abigail Arcane (Heather Locklear) naar de moerassen van Florida om de confrontatie aan te gaan met haar herrezen, kwaadaardige stiefvader Dr. Anton Arcane (Louis Jourdan). In een poging de gevolgen van veroudering tegen te gaan, combineert Dr. Arcane genen van verschillende moerasdieren en mensen, en creëert zo een leger monsters die bekendstaan ​​als Un-Men. Wanneer Abby arriveert, is Dr. Arcane vastbesloten om het leven van zijn eigen stiefdochter te nemen in naam van de wetenschap...

Heerlijke foute 80’s pulp waarbij de boomlange Dick Durock terugkeert als Swamp Thing en het opneemt tegen andere gemuteerde monsters, wel hilarisch dattie elke keer precies op het juiste moment opduikt. Hele script is natuurlijk een lachertje, maar toch heeft dit vervolg ook z’n charme. Om te beginnen al met de hoofdtitelmontage bestaande uit schitterende stripboekomslagen op de soundtrack van Creedence Clearwater Revival's "Born on the Bayou". De soundtrack was sowieso al een dik pluspunt, bij elke opkomst van Swamp Thing hoorde je ook zo’n episch deuntje. Qua cast sprong Jourdan er het beste uit, die ook terugkeert en we natuurlijk kennen als badguy Kamal Khan uit Octopussy. De sexy Locklear is een lust voor het oog en verder zien we nog Sarah Douglas als Dr. Lana, de rechterhand van Arcane, die we herkennen uit Superman 1&2 en Conan the Barbarian. Die twee jochies waren wel strontvervelend.

“I want you to be nice until it's time to not be nice”

Deze 80’s klassieker herzien op 4K van Vinegar Syndrome.

Een prachtige upgrade, de neon lichten spatten van het scherm.

Dit was prime time Patrick Swayze, en wat een charisma had die man. Hij hoeft z’n mond niet eens open te doen en toch trekt hij alle aandacht in de Double Deuce scenes. Een echte pussy magnet, alle vrouwen konden de ogen niet van hem afhouden, wat leidde tot een aantal hilarische ‘bloopers’. Eén van de serveersters was tijdens de opnames zo druk met het staren naar Swayze, dat ze struikelde en het dienblad over een extra liet vallen.

Swayze heeft les gehad van niemand minder dan Benny ‘The Jet’ Urquidez, de in die tijd ongeslagen kampioen Kickboksen. Urquidez zullen de meeste herkennen van Dragons Forever en Wheels on Meals van Jackie Chan uit de 80’s.

De band die aan het begin van de film speelt, is Cruzados. Nadat de band uit elkaar ging, vormde zanger Tito Larriva de band Tito & Tarantula, de band die speelde in de Titty Twister in From Dusk Till Dawn (1996).

Er was behoorlijk wat teleurstelling tijdens de opening van de film, wat vooral te danken was aan foute marketing van United Artists. Deze hadden de film gepromoot als lichter en komischer om vooral vrouwelijke bezoekers te trekken die hadden genoten van Swayze in Dirty Dancing. Pas later toen de film op video en kabel verscheen kreeg het zijn cult-status.

Word ook vaak de vergelijking gemaakt dat Dirty Dancing een vrouwenfilm- en Road House een mannenfilm is.

Ik vind ze allebei geweldig!

You are gonna be a bad motherfucker!

Deze Sci-Fi actiefilm herzien op de 4K Director’s Cut van Arrow Video met Dolby Vision&Atmos. Schitterende transfer zowel beeld als geluid. De eerste uit de reeks en voor mij ook meteen de beste, overige delen heb ik niet zoveel mee. Weer zo’n film waar wij als kind mee opgroeiden en waar we als jonge tieners over spraken op het schoolplein. Eerste grote succes in Amerika voor Verhoeven. Keiharde actie en rauwe beelden van Detroit in de nabije toekomst. Voor de oplettende kijker is dit natuurlijk een satire op de Amerikaanse samenleving, waar alles om geld draait en de bevolking als stront wordt gezien. Je ziet ook nieuwsberichten en reclamespots waarbij de Amerikaanse media ook een paar tikken krijgen, en dat vind ik natuurlijk prachtig. Special Effects zijn hier en daar wat gedateerd, maar de echte filmkenners kijken hier doorheen. Ik vond het pak echt gaaf gemaakt, en het moment als je die zware voetstappen hoort aankomen…. “Your move creep”, puur genieten.

Opnames zijn voornamelijk gefilmd in Dallas, Texas. De laatste scene tussen Robocop en Boddicker zijn gefilmd in een staalfabriek in Pennsylvania.

In een interview met Verhoeven komen we te weten dat hij het script in eerste instantie niks vond. Hij ontving het toen hij op vakantie was in Frankrijk. Nadat hij één pagina had gelezen gooide hij het al aan de kant, met de overtuiging dat het maar een domme actiefilm was. Nadat hij was gaan zwemmen zag hij dat zijn vrouw Martine het aan het lezen was, hij zei tegen haar: ”Nou, dat is een stuk stront”. Ze had het echter helemaal gelezen en haalde hem over de film te regisseren.

Peter Weller paste niet in volledig pak in de politieauto. Als hij in de auto moest zitten, droeg hij het bovenste deel van het kostuum en zat hij in zijn onderbroek.

Cameo van Verhoeven in de nachtclub en Producer Jon Davison geeft de stem van ED-209.

Met een budget van 13mil haalde de film wereldwijd ruim 53mil binnen.

The Old Man: Nice shootin, son. What’s your name?

Robocop: Murphy

Gezien op de Arrow bluray van de Empire of Screams boxset.

Soort van voorloper op de Power Rangers, maar dan zonder de goeie soundtrack. De gevechten gingen zo traag als dikke stront. Dat gevecht in de ruimte hadden ze beter kunnen schrappen, zag dat er lachwekkend slecht uit zeg. Rest was ook niet best, gelukkig duurde het maar 80min.

Herzien op bluray van 101BlackLabel, een 4k scan van de original camera negatives.

Rock, Rebellion and Ramones!

Geinige highschool comedy musical waar het de bedoeling was om de band “The Ramones” meer bekendheid te geven. We volgen de rebelse Riff Randell (P. J. Soles) die niks om de lesstof geeft en leeft voor rock’n roll. De meeste zullen haar herkennen van Carry ‘76 en Halloween ‘78. Verder nog een aantal bekende gezichten zoals Clint Howard die hier op school een black market genaamd Eaglebauer Enterprises runt met nep ID’s, toets antwoorden en hal passen. Ik herkende hem van latere 80’s films. Heel klein rolletje van Dick Miller als politie chef.

Apollo Creed vs The Italian Stallion

Herzien op 4K met Dolby Vision. Viert dit jaar alweer z’n 50e verjaardag, blijft me soms verbazen hoe oud de film alweer is. Stallone schreef zelf in slechts drie dagen het script, na het zien van een wedstrijd van Muhammed Ali. Film werd genomineerd voor 10 Oscars en won er drie, waaronder voor Beste Film, welke gepresenteerd werd door Jack Nickelson in 1977.

Blijft dit toch een heerlijke film wat al begint het iconische trompetgeschal als de titel in beeld verschijnt. Prachtrol van Stallone die de Amerikaanse droom belichaamt waarin iedereen zich kan opwerken, in Rocky’s geval van amateurbokser tot sportheld. Hij wordt bijgestaan door uitstekende bijrolspelers, waaronder Burgess Meredith als de ouderwetse coach met zijn zware rokersstem (Women weaken legs!), Talia Shire als de verlegen Adrian uit de dierenwinkel waar Rocky op valt en natuurlijk Carl Weathers als de arrogante bokser en intelligente zakenman. Verder zien we voormalig kampioen zwaargewicht Joe Frazier in een cameo.

Geweldige 70’s sfeer in de straten van Philly, waar we Rocky rond zien slenteren in zijn zwartleren jack en hoedje op, voordurend spelend met een balletje. De huisjes met de trappetjes aan de voorzijde en natuurlijk de 70 traptreden van de oostingang naar het kunstmuseum, nu in de volksmond bekend als de ‘Rocky Steps’. De indrukwekkende trainingsscenes waarbij Stallone zich rot rende en voornamelijk werden geschoten door een Steadicam vanuit een oud bestelbusje. De close-up van de eerste kus met Adrian in het sloezige appartementje van Rocky onder de zachte soulmuziek en tot slot natuurlijk het gevecht tegen Apollo waarbij je bij een altijd shots met de handheld camera het schouwspel van dichtbij meemaakt.

Er verschenen uiteraard meerdere vervolgen, maar ik blijf erbij dat geen van alle echter het niveau haalden van deze eerste film.

Opa Balboa vs Mason DICKson

Na jaren herzien op 4K met Dolby Vision, betreft de langere Director’s Cut.

Ietsjes beter als deel 5, maar ook dit deel voelt volkomen overbodig, waar Rocky vooral in het verleden leeft. Een film over een oud geworden hoofdpersonage, die na zoveel jaar terugkijkt op zijn leven en op een passende, waardige manier afscheid wil nemen van dit leven.

Ook hier ligt de focus weer op drama en staat het boksen in een donkere schaduw. Dat hele zijplotje met ‘Little Marie’ en haar zoon had zo geschrapt kunnen worden, dient enkel als filler. De finale stelt ook weinig voor, neem alleen al die Mason Dixon. Een flutpersonage zonder charisma, die terecht niet geliefd is bij het publiek. Dan dat gerommel met zwartwit tijdens het gevecht, haalt je als kijker helemaal eruit. Mike Tyson laat ook nog even z’n lelijke kop zien vol met plakplaatjes en gouden tanden. Nee het deed me helemaal niks. Eén van de weinige pluspunten vond ik het gesprek met zijn zoon buiten vlak voor de training en het gevecht.

Ik hou het voortaan lekker bij Rocky 1-4, dat zijn voor mij de films en daar had het ook moeten stoppen.

Rematch

Herzien op 4K met Dolby Vision. Wederom geschreven door Stallone die ook zelf de regie in handen nam. Avildsen sloeg het aanbod voor de regie af, omdat hij druk bezig was met Saturday Night Fever.

Dit vervolg gaat direct verder waar deel 1 eindigde, met de aftermath waar ze beiden in een rolstoel naar buiten worden gereden. De artsen hebben Rocky geadviseerd te stoppen met boksen, omdat de kans groot is dat hij aan één kant blind raakt. Stallone besteed een groot gedeelte van de film aan Rocky’s privéleven, waar dieper wordt in gegaan op de relatie met Adrian. Rocky is lekker geld aan het spenderen met een nieuw huis, sportauto en fancy kleding. Ze trouwen en Adrian raakt al snel zwanger. Het geld begint op te raken en in de hoop wat bij te verdienen doet hij mee in een achterlijk reclamespotje en wat slechtbetaalde baantjes. Ondertussen knaagt het geweten van Apollo aan hem, die bestookt wordt met haatbrieven en waar zelfs zijn kinderen op school worden gepest. Hij wil niks liever dan een rematch met Rocky, om voor eens en altijd te bewijzen dat hij de beste is. Na hem in de media te hebben vernederd en uitgedaagd, besluit Rocky (ná Adrians goedkeuring) de uitdaging opnieuw aan te gaan.

In alle opzichten iets minder als het origineel, omdat het grotendeels als een herhaling aanvoelt met dezelfde cast en locaties. De terugkeer van de oude cast is uiteraard wel een pluspunt, maar Stallone en Shire verliezen wat van hun glans uit deel één. Staat gelukkig tegenover dat Meredith een grotere rol speelt als onvermoeibare trainer en dit weer uitstekend doet. Hij ontfermt zich bijna als een vader over Rocky en de intense band tussen hun is prachtig om te zien. Zijn hartstochtelijke aanmoedigingen in de ring vergroten de spanning. (Listen, he's only a man. You can beat him because you're a tank. You're a greasy, fast, 200-pound Italian tank. Go through him, run over him!)

Eén van de hoogtepunten blijft de training (met bijna 800 enthousiaste kinderen die als figuranten dienen) onder de bekende muziek van Bill Conti en natuurlijk de finale tegen Weathers.

Rocky vs Clubber Lang (You Fool!!)

Herzien op 4K met Dolby Vision. Wederom door Stallone zelf geregisseerd en geschreven.

Rocky is wereldkampioen, heeft tien titelverdedigingen op zijn naam staan en geniet van ongekende roem en rijkdom. Hij doet reclamespotjes, interviews en zelfs een liefdadigheidsgevecht tegen de wereldberoemde worstelaar Thunderlips (Hulk Hogan in zijn filmdebuut, die vorig jaar overleed aan hartstilstand). Tijdens de onthulling van een bronzen standbeeld van zichzelf (nu een toeristische trekpleister) op de trap bij het Philadelphia Museum of Art, begint Rocky zijn afscheid aan te kondigen, maar hij wordt onderbroken wanneer Clubber Lang (Mr. T), nu de nummer één uitdager, hem publiekelijk uitdaagt. Lang beschuldigt Rocky ervan opzettelijk uitdagingen van mindere tegenstanders aan te nemen en daagt Rocky uit om zijn gevecht om de titel te accepteren. Coach Mickey wil deze uitdaging koste wat kost vermijden..

Nadat de laatste film sterk leunde op de eerste, vond bedenker/schrijver, regisseur en hoofdrolspeler Stallone, ondanks het kassucces van de vorige film, dat er behoefte was aan een frisse aanpak. Vanaf de spetterende opening met de wereldhit "Eye of the Tiger" houdt deze film de spanning erin. De oude cast is weer present en spelen hun rol met verve. De scène waarin Mickey sterft nadat Rocky door Clubber Lang is verslagen, is ontroerend, maar ook een meesterzet, omdat Apollo een veel centralere rol krijgt. De trainingssessies zijn geweldig en voor mij ook één van de hoogtepunten van de film. Zo leert Apollo hem dansmoves (Muhammed Ali) om zijn voetenwerk te verbeteren, krijgt Rocky zwemtraining en rennen ze samen op het strand voor conditie en uithoudingsvermogen. De grootste troef van de film is natuurlijk Mr. T, als de krachtige en meedogenloze uitdager, met zijn indrukwekkende fysiek, norse blik, baard en mohawk. Wanneer één van de journalisten vraagt wat hij verwacht van het duel, draait hij zijn hoofd naar de camera en antwoord bloedserieus: Pain! Een jaar later zou hij nog bekender worden in de wereldberoemde tv serie The A-Team als B.A. Ook wordt er door Stallone goed gebruik gemaakt van de slowmotiontechniek om de intensiteit van de beelden te vergroten. De vertraagde opnames van een agressieve Mr. T. die Stallone vol op zijn gezicht raakt, zijn indrukwekkend. De klappen lijken des te harder aan te komen en door het camerawerk waan je je letterlijk in de ring met deze twee krijgers.

Een hele fijne herziening en met een kortere speelduur dan zijn voorgangers kijkt de film heerlijk weg.

The Italian Stallion vs The Siberian Express

Zowel de bioscoopversie als de Ultimate Director’s Cut gezien op 4K met Dolby Vision.

Lastig te zeggen welke mijn voorkeur heeft, beiden cuts hebben plus en minpunten. De D.C heeft overduidelijk een serieuzere toon, aan de andere kant hebben de cheesy momenten van het origineel waar we mee opgegroeid zijn ook z’n charmes. De D.C is wel zeker geslaagd, hoop nieuw beeldmateriaal wat ik niet gezien had.

De eerste Rocky film die ik als jonge knaap zag met mijn vader. Verhaaltje is natuurlijk flinterdun, maar daarentegen staan de actiescènes in overdrive, mede dankzij de korte speelduur en kijkt de film heerlijk weg. Hoogtepunten blijven voor mij de trainingen (welke in de D.C meer beeldmateriaal bevatten), ondersteund door die heerlijk montage muziek. Stallone traint onder erbarmelijke omstandigheden op de kille sneeuwvlaktes en in een afgelegen houten hut. Lundgren daarentegen, in een high tech faciliteit, omringd door een arsenaal aan medici en opgezweept door zijn ziekelijk ambitieuze vrouw. En natuurlijk de finale met het kemphanen gevecht oost vs west. De Zweedse Lundgren zet Drago goed neer met die kille dode blik in zijn ogen: If he dies, he dies.. Dat zijn vaak de gevaarlijkste types, ook in het echte leven.

De muziek blijft ook te gek met ‘No Easy Way Out’ tijdens de autorit, ‘Burning Heart’ bij de aankomst in Rusland en niet te vergeten het showtje met Weathers en de Godfather of Soul James Brown ‘Living in America’.

Na jaren herzien op 4K met Dolby Vision.

Onnodig vijfde deel die zijn slechte reputatie helaas waar maakt en in bijna alle aspecten tekort schiet. Zeer matig script waar de clichés elkaar in rap tempo opvolgen. Net als bij deel 2 wordt de focus hier op het drama aspect gelegd, waardoor het boksen in de schaduw komt te staan. De formule werd veranderd waardoor Rocky’s personage niet tot zijn recht komt als zogenaamde manager. Stallone zit slecht in zijn rol, praat veel te veel en heeft hier last van overacting. Zijn bloedeigen zoon wordt op school beroofd en in elkaar geslagen maar Rocky heeft het te druk met het managen van een vreemde.. Nou speelt zijn zoon Sage Stallone toch als een natte krant, maar dit komt natuurlijk totaal ongeloofwaardig over. Real time bokser Tommy Morrison is net zo droevig met zijn onbeholpen gedrag, hij heeft hierna ook nooit meer in een andere film meegespeeld, en terecht! Nóg irritanter is de rol van Richard Grant als bokspromotor Duke die geen moment z’n kop kan houden en de hele film hetzelfde verhaaltje afdraaid als een slechte lp die is blijven hangen.

Enige lichtpuntje van de film vond ik de scene met Mickey, die we door middel van Rocky’s gedachte terugzien. Hij staat letterlijk in de spotlicht van een boksring en geeft zijn pupil levenslessen op de bekende rauwe en tegelijkertijd ontroerende wijze.

Een afgeraffelde cashgrab en Rocky onwaardig, hij verdient een beter afscheid. Het duurde ook terecht ruim 16 jaar tot de volgende film verscheen waar die nog een keer als opa de ring in stapt.

Deze thriller herzien op de 2disc bluray van 101BlackLabel. Hierop staan de bioscoop- en uncut versie, al scheelt het maar een paar seconden aan gore scenes.

Verhaal gaat over een bommenlegger die achtbanen in pretparken saboteert voor losgeld. Spannende en onderhoudende film met een Hitchcockiaans kat-en muisspel tussen George Segal als veiligheidsinspecteur en Timothy Bottoms als de terrorist. Leuk om Henry Fonda te zien in een kleine rol als de baas van Segal, ook een jonge Helen Hunt als de dochter van Segal in haar debuut in een speelfilm. Verder Richard Widmark die het FBI onderzoek leidt. Film werd voornamelijk geschoten in Los Angeles en bevat goed camerawerk met een aantal gave ‘point of view’ shots vanuit het achtbaankarretje. Ook een goeie soundtrack van Lalo Schrifrin met die pretpark tunes. Voor het mooie duurt de film net iets te lang en de finale had in mijn ogen iets beter uitgewerkt kunnen worden. Beste scene voor mij was meteen de opening. Bij de crash werden echte karretjes gebruikt, geen miniatuur.

Herzien op SkyShowtime, had hem in een ver verleden al keer gezien, maar kon me niks meer herinneren.

Een zogeheten slowburn, maar ik voelde me na dik 2uur bedrogen, wat een slappe hap was dit zeg. Zat nog te overwegen om de 4K aan te schaffen, maar die laat ik mooi links liggen. Farrow speelde eerste 45min nog wel aardig, maar vond het steeds minder worden. De schaarste momenten van sfeer gecombineerd met creepy soundtrack hielpen ook niet mee. Halverwege de film laat ze ook nog bij de kapper haar haar doen en krijgt een pottenkapsel waaraan ik me mateloos irriteerde. Dan nog de scene dat ze zogenaamd de baby al kon voelen: “Hij leeft, hij beweegt! Hier voel maar.” Cassavetes: “Oja ik voel het ook”. Right.. die buik was zo plat als een plank. Kan het nog nepper. Als klap op de vuurpijl een enorme anticlimax finale.

Nee deze hooggewaardeerde “horror” deed me helemaal niks.

Ook na lange tijd dit onofficiële vervolg op Anthropopagus herzien op de nieuwe 4K uitgave van 88Films met Dolby Vision. Transfer ziet er een stuk beter uit dan voorgenoemde, denk dat ze wat betere apparatuur voorhanden hadden. Net als Anthropopagus onderdeel van de Section 1 Video Nasty List.

In dit verhaal volgen we Mikos (Eastman) die is ontsnapt uit een instituut waar ze door de kerk goedgekeurd wetenschappelijke experimenten uitvoeren. Dit experiment is geslaagd en zorgt ervoor dat de cellen zeer snel herstellen, (deed me beetje denken aan de Nameks van DBZ), waardoor die bijna onkwetsbaar wordt, maar heeft hem gestoord gemaakt. Een priester zit hem op de hielen en ze bereiken een buitenwijk waar Mikos gespiest word door een hekwerk. In het lokale ‘ziekenhuis’ word hij opgelapt, maar zijn cellen doen al het meeste werk. Hij ontsnapt opnieuw en begint een killing spree. Alleen de priester, de police sergeant en een rookie cop gaan jacht op hem maken.

Ook in deze film zeer matig acteerwerk en wederom een traag script. De brute kills maken enigszins wat goed, maar het blijft een lange zit, omdat er weinig tot geen spanning word gecreëerd.

Iets beter dan Anthropopagus, maar geen film die ik snel nog een keer zal opzetten.

We can’t run from who we are, our destiny chooses us.

Heerlijke pokerfilm met een sterke hoofdrol van Matt Damon die ten koste van zijn veilige leventje kiest voor zijn passie en zo het ware leven vindt. De pokersfeer voelt authentiek en spannend. Geweldige rollon van Norton en Turturro, die blije kop van Worm in de auto net na zijn vrijlating als hij meteen weer wilt gaan kaarten. Turturro laat zich van zijn rustige en volwassen kant zien als Knish, een New Yorkse legende en beroeps, die als een soort wijze oude man Damon wilt behoeden voor fouten. Malkovich daarentegen vond ik iets minder als de gevreesde KGB gangster in zijn trainingspak. Dat Russische nep accentje begon me op den duur te vervelen, en dan dat gefrunnik aan die Oreo koekjes. Verder fijne bijrol van onze Famke Janssen, die als een soort host bij de kaartavonden aanwezig is, maar ondertussen ook haar deel meepakt. Tot slot een cameo van David Zayas aan de ‘cop’ kaarttafel, die later uiteraard bekend werd met zijn rol als Angel Batista in de gepreesde serie Dexter.

Ik kon deze niet en op aanraden van vrienden gekeken op YouTube, waar die volledig opstaat.

Inderdaad fijne actiethriller van begin jaren ‘90 met een simpel maar doeltreffend verhaal. De relatief jonge Dempsey (die qua uiterlijk enorm veel op een jonge Sean Penn lijkt) is na de ongelukkige dood van de zoon van een maffiabaas voortdurend op de vlucht. Niet alleen de maffia, maar ook corrupte agenten zitten achter hem aan die de premie van $50.000 willen opeisen. Op allerlei manieren proberen ze hem in het nauw te drijven, maar zijn snelheid en vindingrijkheid houden hem op de been. Later klampt hij zich vast aan de sexy Preston, zij is de enige die zijn onschuld kan bewijzen. Kelly Preston overleed in 2020 op 57jarige leeftijd aan borstkanker. Wel jammer van het ietswat abrupte einde, had wel meer van Preston willen zien in de aftermath.

Film deed me trouwens sterk denken aan Out of Bounds met Anthony Michael Hall, die een soortgelijk verhaal heeft.

Film met een hoop vaart die lekker wegkijkt, en één ding is zeker: die Dempsey kon rennen!