menu

Rosemary's Baby (1968)

Alternatieve titel: Wat Is Er Toch aan de Hand met Rosemary's Baby?

mijn stem
3,74 (1452)
1452 stemmen

Verenigde Staten
Horror / Mystery
136 minuten

geregisseerd door Roman Polanski
met Mia Farrow, John Cassavetes en Ruth Gordon

Rosemary en Guy zijn net getrouwd en betrekken een groot appartement in New York. Al snel raken ze bevriend met een stel dat naast hen woont. Guy brengt steeds meer tijd door bij deze buren. Na de zelfmoord van een vrouw uit de buurt begint Rosemary vreemde dromen te krijgen en hoort ze rare geluiden. Het lijkt erop dat Guy steeds meer afgesloten van Rosemary leeft. Ze krijgt steeds meer aandacht van haar buren en als ze zwanger raakt, blijkt dat de buren speciale plannen hebben met haar kind.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=911r5wsdUuo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van ambrosini
4,0
Net toen devil's due verscheen werd dit mij aanbevolen.

Wat mij gelijk opviel was de opbouw van het verhaal.. elke keer zie je een patroon terug waardoor je het gevoel krijgt dat er iets niet klopt. Langzamerhand zie je the big picture, maar dan is het al te laat..

2,5
Aansprekend verhaal, maar zelfs voor mij als iemand die van lange films en details houdt veel te traag en saai. De potentie is er niet uitgehaald.

Met name vanwege een paar goede scenes een 2,5.

avatar van Insignificance
3,5
The great horror with no horror in it. Wat er is, speelt zich vooral op psychologisch vlak af en waar zoiets tegenwoordig waarschijnlijk in negentig minuten met een paar boe!-momentjes zou zijn geramd, neemt Polanski ruimschoots de tijd om het boek uit de doeken te doen. Afgezien van een sprong en een nogal onsmakelijke droom is het bijna 'gezellig' met deze New Yorkers.

Zoals de buurvrouw. Opdringerig kletskopje met breipennen die over mensen heen walst. Brr. Polanski voedt ondertussen het idee van foute boel met elementen die inmiddels in talloze horrors zijn verteld. Daar kan zijn Rosemary's Baby niks aan doen, bovendien draait het aan de drama kant best aardig met Mia Farrow als teer en hulpeloos vogeltje dat wordt geïsoleerd.

Dat nieuwe kapsel en dat bleke gezichtje is misschien wel het engste dat de film te bieden heeft, maar Polanski is handig genoeg om Rosemary en z'n film te laten schommelen tussen waan en werkelijkheid, terwijl hij hier en daar een prikje uitdeelt. Zoals de man achter de telefooncel. Geen uitzonderlijke film (meer?) wat mij betreft, maar solide genoeg om niet te vervelen.

avatar van Boneka
4,5
Anno 2015 kan ik dit geen horror noemen. Ik vind het meer een spannende thriller met horror elementen, maar echte horror, nee. Maar goed heb de film zeker al meer dan 30 jaar niet meer gezien. Tijd om er weer eens naar te kijken.

De blu ray versie (helaas zonder extra's) is echt verbluffend mooi om te zien. De acteurs spelen geweldig en de opbouw zit meesterlijk in elkaar. Weinig films die een opbouw hebben tot de laatste 5 minuten. Ik vond alles zeer goed in elkaar steken, al was het mij niet geheel duidelijk waarom die vrouw uit het raam sprong? Wellicht betoverd door dat excentrieke stel met hun drankjes en etenswaren. Of de laatste vijf minuten een anticlimax waren? een beetje wel. Dat we de baby in zijn geheel niet zien vind ik geen probleem. Wel dat het erop lijkt dat ze zich ermee verenigd.

Maar hoe dan ook voor mij blijft dit een topfilm die boeit en waarvan je geen seconde van wil missen!

avatar van cucciolo
4,5
Twee zeer goede films gezien vandaag, waaronder Rosemary's Baby. Wat valt er nog meer te wensen..
De sfeer is zo onwijs mooi neergezet, en de vertelling zo gefocust zonder allerlei afleidende elementen. Ik heb lang gezocht naar een horror die volledig op verhalend suggestie leunt, zonder effectbejag, en dit is voor mij een schoolvoorbeeld daarvan. De tijd die ruimschoots wordt genomen om in de film te komen wordt beloond met een fenomenale subtiele opbouw en een steeds nadrukelijker aanwezige dreiging. Daarbij is ook het straatbeeld van New York in de jaren '60 prachtig om te zien.


avatar van Flat Eric
4,0
Prettige rustige psychologische horror zonder schrikeffecten. Zo kan het ook.
Ook na tig keren herzien blijf ik geboeid aan de buis gekluisterd.

avatar van Rosicky
2,5
Het is een bekend trucje natuurlijk: wordt de hoofdpersoon langzaam knettergek of zijn al haar ideeën werkelijkheid? Nu kan je het deze film moeilijk kwalijk namen dat er nadien nog zoveel zijn gemaakt met een gelijkaardig thema. Maar toch kon Rosemary's Baby met niet zo boeien. De film is vreselijk traag en kent een vrij saaie setting, waardoor er amper doorkomen aan is. Het einde vond ik nog wel aardig, maar daar wordt de hele film lang zo overduidelijk naartoe gewerkt, dat het ook niet meer als een verassing kwam.

Ben er niet kapot van.

avatar van baspls
3,5
"To 1966! The year One."

Mijn eerste film van Roman Polanski, niet helemaal wat ik ervan had verwacht maar het viel ook niet tegen.

De film doet er even over voordat hij een beetje opgang komt. De locatie had in het begin wel iets mysterieus maar is uiteindelijk niet erg interessant. Voor 1968 ziet de film er niet bijzonder gedateerd uit maar het acteerwerk was niet zo goed als ik had verwacht. De editing van de film is ook enorm droog, er word vaak midden in een conversatie weggeknipt na een enorm droge opmerking en van overgangen zijn nauwelijks sprake.

Mia Farrow vond ik het erg sterk doen in de hoofdrol, al was dat in zichzelf praten wel een beetje raar (onnatuurlijk). Sommige personages vond ik ook een beetje vervelend, Minnie Castevet bijvoorbeeld, en niet al het acteerwerk was even overtuigend. Maar toch ook niet minder als bij horror gebruikelijk is.

Met de muziek van Krzysztof Komeda was niets mis, lekker mysterieus en onheilspellend, vooral de geweldige openings theme met Mia Farrow's stem was iconisch. Dit is wel weer zo'n film die een gebrek aan soundtrack heeft, met te veel en te lange stiltes. De film vond ik dan ook weer een beetje langdradig, het was gelukkig geen heel lange zit maar de film keek niet echt lekker weg.

Het verhaal word pas na een tijdje interessant maar is dan ook lekker mysterieus. Het concept is tegenwoordig al heel vaak uitgemolken maar deze visie met hekserij kon mij zeker bekoren. De Heksensabbaths deden mij ook een beetje aan het werk van H.P. Lovecraft denken. Hoewel Rosemary's Baby een van de betere films in dit sub-genre is vond ik The Exorcist en (vooral) The Omen toch net iets sterker.

De film leunt eigenlijk helemaal niet op schrik-effecten of gore maar is meer een psychologische horror, toch vond ik het einde best wel schokkend (en ik ben al heel wat horror gewend). Een menigte die een beetje 'Heil Satan' staat te roepen, gadverdamme. Hoewel ik het einde wel sterk vond liet het me wel een beetje met gemengde gevoelens achter, Rosemary had het kind moeten doden vind ik. De surrealistische droomscènes hadden wel wat, al was het blue-screen werk niet fantastisch. Die scène met de duivel was behoorlijk freaky.

Het boek ken ik niet, maar zal ik waarschijnlijk voor mijn Engelse lijst moeten gaan lezen. Volgens de schrijver van het boek, Ira Levin, is de film heel erg trouw aan het boek. Polanski's vrouw en kind zijn na het verschijnen van de film vermoord door aanhangers van de Manson Family (wat een gekken).

Het verhaal vond ik wel goed en de cinematografie is prima maar toch is het niet helemaal wat ik ervan had verwacht. Alsnog geef ik de film een dikke voldoende, ben benieuwt naar het andere werk van Polanski.

avatar van Roger Thornhill
5,0
Misschien leuk om te weten dat de BBC net een aantal filmkenners heeft ondervraagd over wat ze de beste Amerikaanse film aller tijden vonden, en in de resulterende top-100 staat Chinatown op 12. Misschien geen "klassieke horror"-Polanski, maar naar mijn eigen mening zijn noch hijzelf noch Jack Nicholson noch Faye Dunaway ooit beter geweest. Dus als je voor je volgende Polanski meteen aan de top wilt beginnen...

avatar van Lord Flashheart
4,5
baspls schreef:
Polanski is kort voor het maken van de film zijn kind en vrouw verloren tijdens een miskraam, op dat aspect viel het met de drama in de film wel een beetje tegen.
Miskraam? Je bedoelt vermoord door de Manson Family!

Verder redelijk met je commentaar eens, al ben ik juist blij met de 'stiltes' in de film. Onzin dat elke horror met bombastische soundeffecten en snerpende violen spanning moet creëren; kan prima zonder.

avatar van baspls
3,5
Lord Flashheart schreef:
Miskraam? Je bedoelt vermoord door de Manson Family!

Klopt. Heb de fout hersteld.

Verder redelijk met je commentaar eens, al ben ik juist blij met de 'stiltes' in de film. Onzin dat elke horror met bombastische soundeffecten en snerpende violen spanning moet creëren; kan prima zonder.

Dat tweede ben ik wel met je eens, al vind ik films met maar weinig soundtrack een beetje vermoeiend om te kijken (hoewel ik ze nog steeds goed vind kan vinden, bijvoorbeeld Pulp Fiction).

avatar van baspls
3,5
Roger Thornhill schreef:
Misschien leuk om te weten dat de BBC net een aantal filmkenners heeft ondervraagd over wat ze de beste Amerikaanse film aller tijden vonden, en in de resulterende top-100 staat Chinatown op 12. Misschien geen "klassieke horror"-Polanski, maar naar mijn eigen mening zijn noch hijzelf noch Jack Nicholson noch Faye Dunaway ooit beter geweest. Dus als je voor je volgende Polanski meteen aan de top wilt beginnen...

Bedankt voor de tip. Heb die hier ook al liggen, zal hem snel eens bekijken


avatar van Tarkus
3,0
Misschien destijds een topfilm, maar vind hem nu wel gedateerd.
Veel horror is er aan deze film niet aan, langdradig wel nu ja.
Hoewel het toch geen slechte film is en de vertolking van Mia Farrow wel goed is.
Maar ondertussen zijn in het genre veel betere film gemaakt, voordien trouwens ook.
Ik vind de film wel interessant in één opzicht en dat is de locatie...
In het gebouw waar de film is opgenomen is later John Lennon komen wonen, en het is op die plaats voor het gebouw waar hij in 1980 zou worden vermoord.
De ingang waar dat is gebeurt is een paar maal te zien in deze film.

avatar van Geno
2,5
Dit was toch ook een film die je eens gezien moest hebben. Nou... het zal bij 'eens' blijven.

De acteurs (vooral Mia Farrow) speelden geweldig. Het verhaal was een interessant gegeven. En ik wil zelfs geloven dat deze film voor die tijd in een aantal aspecten baanbrekend zal zijn geweest...

Maar voor nu is de film toch iets te traag geworden. De suspense wordt te lang aangehouden in wel op een manier. Het deed de spanning niet echt toenemen, maar het je meer naar een ontknoping snakken.

Wel alle bewondering voor Polanski! Een meesterlijke regisseur.

Maar de ontwikkelingen op filmisch gebied binnen het thriller genre zijn erg groot, en dat heeft al vele onvergetelijke klassiekers gebracht.

Helaas is het voor mij zelfs geen klassieker meer, maar eerder een 'vergeeld' beeld van een ooit mooi moment.

Tja zo gaat dat met de tijd...

2.5 *

avatar van Metalfist
4,0
He has his father's eyes

Met Rosemary's Baby ben ik wel aan één van de bekendste Roman Polanski films gekomen. Ik loop niet enorm hoog op met het oeuvre van de regisseur (al moet ik zeggen dat ik precies in het begin wat pech heb gehad met onder andere The Fearless Vampire Killers) maar de klassiekerstatus van Rosemary en haar kleine zorgden ervoor dat ik dit toch ooit eens gezien wou hebben. In een ver verleden al wel eens gedaan maar er was bitter weinig van blijven hangen.

Met uitzondering van het hierboven genoemde The Fearless Vampire Killers vind ik de jaren '60 periode van Polanski het overtuigendst. Cul-de-sac en Repulsion behoren tot zijn beste werk en Rosemary's Baby past perfect in dat rijtje. Beginnende met het wel erg onder de huid kruipende openingsdeuntje (inclusief zang van Mia Farrow) tot de subtiele horror die Polanski op het scherm tovert. Wat was ik blij dat hij er niet voor heeft gekozen om de baby effectief te laten zien. Had misschien indertijd wel nog deftig overgekomen, maar ervaring heeft me geleerd dat dat soort effecten vandaag de dag hun respons missen. De film is veel sterker door gewoon de illusie aan de kijker te laten hoe het duivelsgebroed er juist uitziet. Polanski kiest ervoor om rustig zijn tijd te nemen, moet zeggen dat ik in het begin vreesde dat een speelduur van over de twee uur te lang ging zijn, en weet de duistere sfeer van het appartement perfect te benaderen. Iets wat hem in Repulsion ook al goed lukte trouwens.

Volgens mij de ultieme rol van Mia Farrow. De muze van Woody Allen (althans toch tot hij een relatie begon met de geadopteerde dochter van Farrow) speelt hier wel erg heerlijk als de getormenteerde Rosemary. Lieflijk in het begin, paranoia op het einde en tussenin een geloofwaardige evolutie. John Cassavetes geraakt naarmate de film vordert wat meer en meer op de achtergrond, maar weet toch ook een indruk na te laten. Voor de rest eigenlijk op niemand echt iets aan te merken. Let vooral ook nog op een cameo van Tony Curtis. Te zien is hij niet aangezien hij Donald Baumgart speelt, de acteur die blind is geraakt, en die enkel te horen is in een telefoongesprek. Visueel ook nog steeds overtuigend. Sowieso wel een fan van het subtiel tonen van de horror (met af en toe eens een uitschieter natuurlijk) en Polanski maakt een goede mix.

Zou naar het schijnt heel getrouw zijn aan het boek en dat staat nu ook wel op de verlanglijst. In 1976 werd er nog een sequel gefilmd genaamd Look What's Happened to Rosemary's Baby (Ira Levin, schrijver van het originele boek, zou in 1997 ook nog een vervolg pennen) maar dat schijnt verschrikkelijk (iets wat ook opgaat voor het boek van Levin) te zijn.

4*

avatar van notsub
3,5
Rosemary's Baby beviel me prima. Van een echt horrorgevoel is geen sprake, daarvoor hadden er meer psychedelische scenes in gemoeten Helaas zijn die schaars. Qua thriller staat de film nog steeds wel prima overeind. De spanning blijft continu voelbaar en vooral Mia Farrow acteert voortreffelijk. Punt is wel dat de film maar één kant op kan gaan en dat het einde daarmee niet zoveel impact meer heeft.

avatar van DVD-T
4,0
Ongemakkelijke zit.

Op een positieve manier. Polanski zorgt er vanaf de begin titels al voor dat je je als kijker al behoorlijk ongemakkelijk voelt met de combinatie van dat shot en de muziek. Eenmaal het stel in hun nieuwe toch wel riante appartement is getrokken begin alles erg lekker te draaien. Het verhaal is pakkend, de situaties volgen elkaar in een behoorlijk rap tempo op en de dialogen zijn op elk moment interessant. De karakters zijn wat deze film maakt. Farrow en Cassavetes spelen hun rol heerlijk naturel en je gelooft hun ook echt. Het zijn echter de buren die de show stelen. Wat een odd couple. Er bekruipt je meteen zo'n creepy gevoel als ze in beeld verschijnen. Farrow weet ook echt goed dat ongemakkelijke goevoel over te brengen wat ze in het begin van de buren krijgt. Vooral als de buurvrouw onaangekondigd voor de deur staat om hen uit te nodigen voor een diner.

Als Rosemary dan zwanger raakt wordt de film meer en meer disturbing. De dromen ed. komen erg goed uit de verf. De afstandelijkheid van Guy en de verdere opdringerigheid van de buren wordt steeds onplezieriger. Alles werkt toe naar een fantastische climax waarin de pay-off ontzettend bevredigend is.

Erg sfeervolle film van Polanski die meer voor de psychologische horror gaat dan echt voor een fullblown bodyhorror. Fijne keuze. Werkt erg goed door het sterke spel en de fantastische fotografie.

avatar van Dievegge
5,0
Met z'n boek verhuisde Ira Levin het horrorgenre naar de grootstad, met z'n wolkenkrabbers en z'n verkeersdrukte. Nochtans verlenen geruchten over hekserij een gotisch sfeertje aan het negentiende-eeuwse flatgebouw Bramford, dat genoemd werd naar Bram Stoker.

Rosemary is een flowerpowermeisje. Ze komt vaak in beeld in combinatie met rozen of met bloemen op haar kleren of op het behang. Ze staat voor vrouwelijkheid en vruchtbaarheid. Ze heeft een blos op de wangen, maar is mager en fragiel. Als kind zat ze op een streng nonneninternaat. Haar drijfveer is een kinderwens. De drijfveer van haar echtgenoot Guy daarentegen is z'n ambitie als acteur. Als een Faustfiguur zal hij z'n ziel verkopen aan de Duivel.

Hun buren dringen hun leven binnen met vriendelijkheid als wapen. Met haar vreemde hoofddeksels en krulspelden lijkt Mrs. Castevet een ouwe feeks. Haar brouwsels met Duivelspeper - geen tanniswortel - bewijzen dat ze ook letterlijk een heks is. Roman Castevet is niet alleen een anagram van Steven Marcato, maar ook van master at coven - precies wat hij is.

Alles wordt vanuit Rosemary's standpunt verteld. We weten niet in hoeverre dat betrouwbaar is. Het is mogelijk dat ze paranoïde is en zich alles inbeeldt. Haar dromen zijn een complexe mengeling van herinneringen, angsten, wensen en realiteit. Eén uitspraak van een non moet in werkelijkheid gezegd zijn door Mrs. Castevet over de "zelfmoord" van Terry: "I told you she wouldn't be open-minded!" De baby krijgen we niet te zien, alleen de reactie van Rosemary. Het gezicht met de gele ogen dat in een flits verschijnt, is een herinnering van Rosemary aan het gezicht van Satan in haar nachtmerrie. Rosemary besluit dat het haar weinig uitmaakt: gehoorzaam zijn aan de nonnen of gehoorzaam zijn aan een stel satanisten met twee doden en iemands blindheid op hun geweten, zolang ze haar baby maar heeft. Een moderne interpretatie zou zijn om dit alles te zien als een waarschuwing tegen passief roken voor zwangere vrouwen.

Satanisme is een reactie tegen het instituut Kerk. Hun rituelen en symbolen zijn tegengesteld aan die van het christendom: de kleur zwart, het petruskruis... Er zijn dertien volwassenen op de heksensabbat, evenveel als op het Laatste Avondmaal. Zoals Maria bevrucht werd door de Heilige Geest, zo werd Rosemary bevrucht door Satan. De antichrist wordt geboren op 28 juni 1966 - de geboortedatum van John Cusack. 6/66 is het nummer van het Beest.

Het camerawerk mag er wezen, met hoogteshots van Manhattan, gluren door kijkgaatjes en lange takes met veel beweging. De turbulentie in Rosemary's hoofd wordt weergegeven met onstabiele beelden. Mia Farrow stak die drukke straat over met echt verkeer, achtervolgd door Roman Polanski met een handcamera. De regisseur haalde nog een paar grapjes uit door producer William Castle een cameo te geven bij de telefooncel, en door de stem van Toni Curtis te gebruiken voor de met blindheid geslagen Baumgart aan de telefoon.

Het wiegeliedje, gezongen door Mia Farrow zelf, heeft een griezelig ondertoontje en een klavecimbel in de begeleiding. De Poolse componist Krzysztof Komeda was een vertegenwoordiger van avant-gardejazz. Een jaar later verongelukte hij - al dan niet als gevolg van een diabolische vloek.

avatar van SmackItUp
3,5
Had er stiekem toch veel van verwacht. Mede doordat ik Repulsion en Le Locataire geweldig vond, en deze zelfs nog een hoger gemiddelde heeft die 2 (zowel op imdb als MM). Helaas vond ik dit het minste deel. Ik houd wel van trage spanningsopbouw, mits deze boeiend genoeg is om te blijven kijken. Dit miste ik op sommige punten wel. De opbouw duurt bijna 2 uur. Dan moet deze dusdanig goed zijn om dit uit te kunnen zitten. Helaas haalde Rosemary's Baby niet het niveau van de twee die ik eerder heb genoemd. Toch hangt er de gehele film een creepy sfeertje, waardoor ik uiteindelijk toch nog een eenvoudige voldoende kan geven.

Zuko
Laatst weer via Netflix gezien..... toppertje en beslist één van mijn favoriete films ooit die ik gezien heb.

Ondanks dat ik vooral in het begin het wat traag vind , bevallen mij de zwarte humor , acteerprestaties en bovengenoemd sfeertje .

4,0
ja een super klassieker die je toch een keer gezien moet hebben.moet hem toch weer eens zien.nu best lang geleden.

avatar van IH88
3,5
“He chose you, honey! From all the women in the world to be the mother of his only living son!”

Aardige filmklassieker. Rosemary's Baby is sfeervol, sterk geregisseerd en de acteurs zijn uitstekend. Ook de muziek (dat deuntje is creepy en kinderlijk tegelijk) en de locatie dragen bij aan een interessante filmervaring.

Toch miste ik wat. Ik moest soms echt mijn best doen om m'n aandacht erbij te houden en dat is geen goed teken. Het trage tempo begon me tegen te staan en de personages zijn niet sterk genoeg om te blijven boeien. Er zaten wel een aantal geweldige scènes in en Polanski heeft een vakkundig gemaakte thriller gemaakt. Ik had gewoon weinig gevoel bij het verhaal en de personages. Soms kan dat gebeuren.

avatar van Captain.janek
5,0
Een van de allerbeste films van Polanski, een regelrechte evergreen, ik heb de film in de loop van 30 jaar wel 6 a 7 keer gezien en hij verveeld nooit!

Het geeft allereerst een prachtig sfeervol zestiger jaren beeld van New York, Het mysterieuze en smaakvolle Dakota building stond model voor het woonblok van de excentrieke mensen die het bewonen. Alleen de dialogen over deze incrowd maken de film al een must see.
De cast is absoluut uitmuntend! Mia Farrow in de hoofdrol speelt zeer overtuigend de jonge enigszins naieve moeder, John Cassavetes haar ambitieuze maar met wroeging worstelende man en Ruth Gordon schittert als de buurvrouw, geweldige performance die de film absoluut op een hoger niveau tilt. Over de plot ontwikkeling is hier al een hoop geschreven, je wordt als het waren door een spin in een cocon gewikkeld, je wilt boeiend blijven kijken waar dit naar toe gaat.

De film heeft een buitengewoon lugubere onderlaag die je nog dagenlang bezig houdt en die je eenmaal gezien niet meer zal vergeten.
Chapeau Mr. Levin en Mr. Polanski!

avatar van Captain.janek
5,0
Mooie recensie Dievegge!

Het beroemde Dakota-building, werd gebruikt als The Bramford.
het Dakota heeft al een heel sfeervolle uitstraling van zichzelf.
Ik heb de film in de loop der jaren zeker 8 keer gezien, en hij blijft boeiend.

Het valt mij op dat veel jongeren hier de film 'te traag' vinden, daar heb ik helemaal geen last van.
In deze tijd waarin alles maar snel, sneller, supersnel gesneden moet worden vind ik het juist een toonbeeld van artistieke rust om naar mooie en rustige cameravoeringen te kijken, het plot op zich is al enerverend genoeg.

Fantastisch hoe Polanski de sfeer en het tijdsbeeld van New York in de midden jaren 60 heeft weten te vangen in deze film! An eternal classic!


avatar van mrklm
5,0
Mia Farrow speelt hierin de rol van Rosemary Woodhouse, die samen met haar echtgenoot Guy [John Cassavetes], een succesvol acteur, intrek neemt in een appartementencomplex in de hoop daar een gezin te stichten. Kort nadat Rosemary kennis heeft gemaakt met Terry [Victoria Vetri] pleegt die zelfmoord door van haar balkon te springen. Terry was goed bevriend met een bejaard stel, bestaande uit de vriendelijke, erudiete Roman [Sidney Blackmer] en de wat bemoeizuchtige spraakwaterval Minnie [Ruth Gordon]. Wanneer Rosemary ze probeert te troosten ontstaat er een vriendschap. Kort daarna wordt Rosemary geteisterd door vreemde geluiden en bizarre nachtmerries en wanneer ze ontdekt dat ze zwanger is en andere vreemde, toevallige (?) gebeurtenissen zich opstapelen, raakt Rosemary er steeds meer van overtuigd dat haar leven in gevaar is!

Dit is suggestieve horror op zijn allerbest. Polanski wilde de kijker de bioscoop uit laten gaan zonder antwoord te geven op de centrale vraag: zijn Rosemary en haar baby werkelijk in gevaar of is hier sprake van een extreme paranoia die het gevolg is van haar angst voor het moederschap, het gevoel dat er een onbekend wezen in haar lichaam groeit? Polanski slaagt daarin door een nadrukkelijk contrast te scheppen door middel van een objectieve en een subjectieve camera. Naar mate Rosemary’s angst toeneemt, maakt de camera steeds meer onnatuurlijke bewegingen, zien we steeds nadrukkelijkere beeldvervormingen. En dan is daar natuurlijk nog die onvergetelijke, uiterst effectieve score die begint als een wat ongemakkelijk slaapliedje, maar geleidelijk ontaardt in een nerveuze jazz-score. Daarmee neemt Polanski ons mee in het hoofd van Rosemary en maakt hij diens angst voelbaar en begrijpelijk. De sublieme vertolking van Mia Farrow, toen vooral bekend als soapsterretje uit Peyton Place, versterkt onze sympathie voor en empathie met haar, maar het is de pure cinema van Roman Polanski die de absolute ster is in deze horrorfilm die ik iedereen zou willen aanraden, behalve aanstaande moeders... want wie weet treden die in de voetsporen van Rosemary Woodhouse!

avatar van Alathir
1,0
Wat een saaie film was dit zeg. Tergend traag en het beste stuk van de film is dan ook nog het eerste uur waarin er eigenlijk qua plot helemaal niks gebeurd. Maar toch is dat het beste stuk, nog steeds ondermaats maar wel het beste. Verder is dit ongelooflijk voorspelbaar omdat alles wordt voorgekauwd. De acteerprestaties zijn ondermaats van zowat iedereen die meedoet in deze film, Mia Farrow op kop!

Op zich is het plot van de film nog wel goed maar moest dat allemaal zo lang duren en voorgekauwd worden. Ik had al lang door hoe het ging aflopen. Vreselijk overgewaardeerde film. En een horrorfilm??? Zelfs niet eens een thriller, echt gewoon een drama want het is DRAMA-tisch slecht en traag. Sla me dood maar ik begrijp niet wat heel wat mensen hier goed aan vinden.

avatar van wihu61
4,5
Gisteren maar weer eens bekeken (5e keer?). IJzersterke film, waarbij ik het juist mooi vind dat het kwaad, verpakt in ogenschijnlijk heel gewone en aardige mensen, langzaam en bijna onmerkbaar binnensluipt... tot het te laat is. Ruth Gordon vond ik erg sterk.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:40 uur

geplaatst: vandaag om 04:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.