Meningen

Goed verhaal, doorsnee film. Je krijgt precies wat je verwacht.

Van Suu Kyi wordt een engel gemaakt, ipv een mens van vlees en bloed. Evenals van haar man en kinderen. De generaals zijn net zo eendimensionaal, voila een film van goed tegen kwaad a la Disney, maar dan iets minder zoetsappig.

Van Birma/ Myanmar zien we maar weinig.

Een fijne kleine film, met een mooie uitstraling.

Prettig om naar te kijken. Vooral sterk qua sfeer.

Het lijkt simpel om te maken, zie bovenstaande opmerkingen, maar de regiseur verteld in de extra's dat het juist heel lastig was. Dat zie je er niet aan af, omdat de beelden er zo natuurlijk uitzien.

De film is dan ook een soort Dogmafilm, maar ipv (irritante) wiebelende schoudercamera's, staan alle camera's stil op statief, wat de film een sterk eigen karakter en rust geeft.

Jesus zijn die mensen daar allemaal doof ofzo! Dat bazige ventje loopt alleen maar te schreeuwen, of hij nou een menigte toespreekt of een gesprek met iemand pal voor zijn neus, hij spreekt altijd met hetzelfde volume: LUID!! Net als bijna iedereen daar. Houdt in godsnaam je bek dacht ik, en spoelde door. Jesus Christus, dat is toch niet normaal! Misschien dat ze allemaal collectief een beetje doof zijn door bombardementen, mijn ontplofingen e.d.

Vrij standaard film. Wist me maar matig te boeien. Vrij voorspelbare plotwendingen, die soms aardig verpakt zijn en soms wat cliché-matig aandoen. Ik vond vooral het personage van Largo Winch wat zwak uitgewerkt, niet erg overtuigend wat ie allemaal doet.

Afgehaakt na een half uur, tijdens het fantasieloze gevecht in het aarde-dorp. Enig pluspunt tot dan, het lichtpatroon op Aangs voorhoofd, maar die staat ook op de hoes, dus daar hoef je de film niet voor te zien.

Knap staaltje van M. Night Shyamalan, je beste film The sixth sense eerst maken, en vandaaruit bergafwaarts steeds slechtere films maken. M. Night Shyamalan. De volgende zal dan wel helemaal bedroevend zijn. Als het zover komt, want volgens mij had hij 7 films in zijn hoofd die die wou maken, die hebben we nu dan hopelijk gehad, en kan ie met pensioen.

Best aardig. Maar ik had de hele tijd het gevoel naar een knutsel-horror-film te kijken, waar eigenlijk niks origineels aan te ontdekken valt. Ook het einde niet. Een variant op Rosemary's baby, maar dan zonder diepgang.

Een bloedeloze, saaie, voorspelbare en overbodige excercitie.

Pure tijdverspilling, of prima slaapmiddel.

Kon me totaal niet boeien deze film, en ben dan ook afgehaakt na een half uur.

Het heeft meer iets weg van een aflevering van Six feet under, qua sfeer en onderwerp. Alleen is een willekeurige aflevering daarvan, vele malen beter dan deze film.

Oefenmateriaal van een beginnend regiseur.

Best aardige flauwekul.

Vreemde film. Het gaat over een eigentijds verhaal met vluchtelingen die in Frankrijk stranden op weg naar Engeland. Maar de hele stijl van de film ademt echter de sfeer van begin jaren zestig, compleet met oldtimers en een inspecteur die ontsnapt lijkt uit Maigret, dit wordt gecombineerd met een geïdealiseerde tijd van het Franse verzet tegen de nazis. Wat het geheel een aparte filmervaring maakt.

Beetje rammelende en onevenwichtige film.

Er staan weer eens allemaal superlatieven op de hoes geplakt die nergens op slaan.; A masterpiece in the tradition of the Coen Brothers. Laat je niet misleiden, Het heeft heel in de verte iets weg van een Coen film, alleen dan zonder de uitmuntende cinematografische kwaliteiten, en de subtiele humor.

Double trouble zwalkt een beetje heen en weer tussen de genres misdaadkomedie zonder grappig te zijn en misdaadthriller zonder spannend te worden. Precies wat Tarkus ook opmerkt.

Norton doet het niet eens onaardig, maar de film mist venijn. En is bovendien nog eens erg voorspelbaar.

Had ik de synopsis gelezen, dan was ik deze film wellicht niet gaan zien. De film pakt toch heel anders uit dan je aan de hand daarvan zou verwachten. De plottwist vind al na 5 minuten plaats, waarna het eigenlijke verhaal volgt.
Een tikje ongeloofwaardig is het allemaal wel, ten eerste omdat Hollis direct krijgt te horen dat dit geen normale zelfmoordpoging is, maar dat hij gedwongen wordt. Daar doen ze niks mee, tot het letterlijk vijf voor twaalf is...., ook had de brandweer alle tijd om een luchtkussen te plaatsen, of een ander opvangsysteem... Dit klopt dus niet.
Ook kun je je afvragen voor wie Gavis eigenlijk springt, is het voor haar niet het slechtste scenario als nieuwe liefde de dood in springt door toedoen van haar man?!
Niet te diep over nadenken deze film, de chemie in de onderlinge verhoudingen is goed, en dat maakt de film de moeite waard.
De vraag of je wel bereid bent te sterven voor iets als je niet gelooft in een hiernamaals of hogere macht is een goed uitgangspunt, maar wordt hier een beetje simpel uitgevoerd.

Voor een rock en roll film vond ik het nogal saai en braaf, en het bandje is op zijn best doorsnee te noemen.
Het enige verschil is dat het zich in het Leningrad van begin jaren '80 afspeelt, maar daar krijgen we niet eens zo gek veel van mee.

Ook de driehoeksverhouding is nogal mat, geen seks (één kalverkus) geen spanning... voelde bijna net zo koud als de koude oorlog. Alles kabbelt maar wat voort. Alleen als de muziek uit het Westen wordt gedraaid, en er wat fantasiegebeurtenissen geanimeerd worden leeft de film wat op.

Waarmee gelijk geïllustreerd wordt hoe mijlenver weg de Westerse popmuziek kwalitatief staat van de underground muziekscene in Leningrad/ het hele Oostblok, en dat we maar geboft hebben dat niet Groot Brittanië en omstreken door de Sovjetunie bezet waren in de sixties en beyond.

Slaapverwekkend saai, voorspelbaar, oppervlakkig, bordkartonnen karakters, absoluut niet grappig noch dramatisch of interessant.......kortom tijdverspilling, niet aan mij besteed. Heb het een stief kwartiertje volgehouden, en mezelf bevrijd van dit geneuzel met de vooruitspoelknop op topsnelheid.

De enige reden dat de film hier goed scoort is volgens mij, dat de hoes al boekdelen spreekt en veel filmliefhebbers al vantevoren afschrikt , zodat vooral de harde-core rom-kom-junkies overblijven.

Aardig project, goed aan elkaar geplakt. Maar echt bijzonder werd het niet. Minpuntjes; de weeige muziek, en de dominantie van het engels, zo is het teveel een angelsaksisch document geworden, aangelengd met bijdragen andere culturen.

Echt interessant wilde het maar niet worden, te fragmentarisch natuurlijk. Een gemiddelde aflevering van http://metropolistv.nl/nl/, waar het concept wel wat van weg heeft. is interessanter.

N.B. Werd er niet geneukt op die dag....?!

Wat een waardeloze film! Ik heb me ofwel verveeld of geërgerd, niet om aan te zien. En ben dan ook afgehaakt. Het mag dan een op feiten gebaseerde film zijn, dat maakt de film nog niet interessant, in dit geval zelfs ronduit oninteressant. Er is niks ingenious aan de film, of aan het idee van een pratende blikopener, BLUNT all it takes is one dumb idea o.i.d. zou een betere titel zijn voor de film. Wat dan op de film zelf slaat en op de misschien wel de meest stompzinnige succesvolle uitvinding uit demenselijke geschiedenis.

Hoe het wel moet zie; The Hudsucker Proxy

Ze zijn er ongetwijfeld rijk mee geworden,hopelijk bestaat er zoiets als karma, waarmee ze de komende 10.000 jaar bierflesjes mogen openen in het hiernamaals en de pratende flesopener lariekoek zelf mogen aanhoren.

Ik vind deze film juist totaal niet realistisch, en ook dramatisch was het dramatisch.

Johanna ter Steege wordt in de film steeds aangeduid als "the American", terwijl ze dat met haar nadrukkelijk nederengelse tongval duidelijk niet is. Dat kan misschien in het theater maar in een speelfilm werkt dat niet.

De flapteksten zetten me weer een sop het verkeerde been. "Deze must see schudt je kijk op de wereld even flink door elkaar" Marie Claire."een fenomenale rol van Sandy Talag, deze film verdiendt een groot publiek", Tros Kompas. Goed niet mijn favo media. Persoonlijk vond ik die Sandy Talag vrij irritant, en het acteurwerk van de volwassenen was vrij matig.

Zoals wel vaak wil een belangrijke boodschap of een waargebeurd verhaal nog niet zeggen dat de film dan ook meteen goed is.

Prima mee vermaakt met deze film. Zeker de eerste helft was goed.

Zoals hierboven al uiteen gezet wordt, klopt er alleen een hoop niet in deze film. Ik vond vooral de stap om $100.000 van een gevaarlijke crimineel te gaan lenen ontzettend dom. Want met het beetje geld wat hij had zat hij al snel op een paar duizend $, dus hij koopt ahw een paar weken tijdwinst, terwijl hij alle tijd had. Sowieso moet het geen probleem zijn een aardig bedrag gewoon te lenen, of bijvoorbeeld (op internet) te gaan pokeren zeker als je zo slim bent. Dus vanaf dat moment nam ik de film al niet meer serieus, en is het eigenlijk ook niet meer interessant wat er verder gebeurd.

Wel een leuk concept om over na te denken.

Afgehaakt na 20 minuten. Matigheid troef, een echte B-film.

Ik vind dat jullie nog erg royaal zijn met 2,5 en 3 sterren. Voor mij is 3 sterren al een goede film.

Over deze film zijn we het iig eens; bagger.

Beetje overbodige exercitie, best onderhoudend met een enkele geslaagde scene op het einde.

Goed, ik vond het helemaal niks. Anti-cinema, van een navelstaarderige editor, die niet alleen van alles en nog wat door elkaar knipt en plakt met beeld, maar helaas ook met het geluid, terwijl ie quasifilosofisch mompelt in (de buurt van) de microfoon, zijn vijfvingere handen vrij aan de volume- en link-rechts knoppen laat potelen. Zelfs de ondertiteling is niet veilig voor deze dwangneurotische knipenplakwerker. Een beproeving voor de zintuigen, met name de oren.

Een onleesbaar beeldboek, wat mij betreft.

Ik had inmiddels een behoorlijke Colin Farrell intolerantie opgebouwd, maar hier nergens last van, hij speelt gewoon goed, ingetogen zijn gebruikelijke maniertjes zijn bedwongen door de regiseur neem ik aan.

Het is natuurlijk een bizarre film, uniek en daarom al de moeite waard, al vind ik het eerste deel wel het beste, de tweede helft mist tempo en is dan ook niet meer zo verrassend, de Hitchock tune begint irritant te worden.

Matigheid troef. Volgens de hoes,

Mooi loft, dat wel.

De Draadstaal sequenties met JvK vond ik dan wel grappig, alleen de film had er niet omheen gehoeven.

God wat valt deze film Kubrick me tegen, lang naar uitgekeken om hem eens te zien. Maar door de lengte er niet eerder toe gekomen. En terecht, want veels te langdradig, kluchterig bovendien (de extra bed scene in het hotel bv, dat leuk wel Laurel en Hardy!), Peter Sellers totaal misplaatst "een romantische komedie"staat op de flap. Het wordt niet grappig en niet romantisch.

Erotische spanning tussen Lolita en Humbert is er nauwelijks op een enkele scene na. Dan kan het wel 1961/62 wezen, er had toch minimaal wel een (suggestie van een) tongzoen afgekund ! Ze hadden daadwerkelijk een seksuele relatie in het boek, daar is hier niks van te merken, behalve dat er tussen neus en lippen door naar wordt verwezen. De film doet geen recht aan de roman van Nabokov, het verbaast me dat hij zelf de screenplay heeft geschreven.

Toch wordt er heel behoorlijk geacteerd vooral Shelley Winters als behoeftige, dweperige weduwe, maar daar gaat de film/het boek natuurlijk niet over. Hier gaat veel tijd aan verloren, het eerste uur, had prima in een kwartiertje gekund,

Sue Lyon doet het ook goed, maar erg verleidelijk wordt ze niet.

James Mason levert het beste werk, maar kan de film niet redden.

Peter Sellers is in de verkeerde film beland, en is ronduit irritant aanwezig.

Beetje rommelige film, met veel bekende misdaad ingredienten, en wat sideplots die niet echt goed uit de verf komen.

Onderhoudend en er wordt wel goed geacteerd, vooral als Ray Winstone in beeld komt, hij maakt wel indruk, alleen is de film te versnipperd om tot een goede spanningsboog te komen.

Ik vond Farrel op zich prima acteren, waar ik toch geen fan van ben. Misschien doordat ik hem vergelijk met het bedroevend slechte Ondine.

Volgens mij zijn zijn wenkbrauwborstels net ge-epileerd.

Prima film, die me wist te raken. Goed acteerwerk vooral van Brenda Blethyn. Kouyaté is een sterk figuur, maar is meer ingetogen, terwijl Brenda de hele emotionele achtbaan doorgaat.

Maar ja je weet van tevoren hoe het afloopt, er zijn geen verrassende wendingen,er gebeurt vrij weinig, maar hij komt wel aan.

@KoolKetKevin. Ik vond dat juist wel erg voor de hand liggen, hoe zij vol vooroordelen zit, en alle moslims begripvolle behulpzame burgers blijken te zijn. Het waren wel moslims die die misdaden gepleegt hebben!

De overgang van wantrouwen, naar samenwerking, was zo abrupt dat ik hem gemist heb. Opeens besluit ze samen met hem op te trekken.

Cinematographisch valt er weinig te beleven.

Het is gewoon goed drama, met uitstekende acteurs.

Niet vervelend om naar te kijken. Verder heeft het niet veel om het lijf. Als drama is het totaal ongeloofwaardig. Brosnan zou zelf nooit op het idee komen van zelfdoding, en weet zich ook geen raad met dit onderwerp al heeft hij er duidelijk wel lol in. Allemaal wel zo lijkt het, al is het maar om het reisje te maken......... ( naar Italië?), echte chemie is er niet. Er gebeurt ook verder nauwelijks iets in het plot.

Het zag er visueel allemaal uitstekend uit, alleen verloor ik langzamerhand mijn belangstelling voor deze film. Wat vooral ligt aan de protagonist die weliswaar niks verkeerd doet, maar gewoonweg niet mijn aandacht wist vast te houden. Te weinig charisma, geen serieuze tegenspelers, het blijft allemaal nogal oppervlakkig, wat misschien wel eigen is aan de geportretteerde.

Biopics altijd lastig.

Op zich niet slecht bedacht. Mooi in beeld gebracht, maar nogal afstandelijk.

De karakters zijn echter erg oppervlakkig neergezet en hebben weinig persoonlijkheid.