Rosemary's Baby (1968)

Helemaal mee eens!



Wat ik begrepen heb is Dekaloog van de Pool Krzysztof Kieslowski standaard kost voor menig Filmakademie. Dat sloot naadloos aan bij, de duivelse verzoeking van, Roman Polanski's Rosemary's Baby. Mooi passend in de (pervers....) heersende katholieke traditie etc.

Tja, en dan hebben 'we' het nog niet eens over Polanski's leven die vlak na het maken van deze film in een hel terecht kwam, waar hij nog steeds niet uit is....

(Bronyenosyets Potyomkin.... met Sergei M. Eisenstein als avatar moet je slagvaardig reageren... )

Deze film even inlaten zinken nadat ik deze gister avond eindelijk eens heb bekeken.
Vond de film niet een echte thriller, grotendeels is het meer een drama met mysterieuze kanten.
Toch bleef ik heel de film kijken met mijn volle aandacht, de film bouwt op een redelijk rustig tempo op, waardoor je als kijker rustig te tijd kan nemen de personages te leren kennen, en uit te stippelen wat er allemaal mogelijk of niet mogelijk zou kunnen zijn.
Het einde is verre van voorspelbaar, maar ook vrij simpel, zelf denk ik dat dit allemaal weer goedkomt bij een 2de kijkbeurt, maar toch blijf ik met gemengde gevoelens zitten op het einde..
Voor nu hou ik het op een goede 4 sterren, over paar maandjes nog maar eens opzetten en mijn stem misschien nog herzien

Rosemary's Baby. Goede film met fantastische acteerprestaties en een bijna perfecte opbouw en spanningsboog.

Roman Polanski heeft het beroemde boek van Ira Levin goed weten te verfilmen, helaas is het geen meesterwerk geworden. Het boek overstijgt de film, wat vaker het geval is, maar dat zegt meer over de kwaliteit van het boek dan de film.
Een klassieker noem ik het wel. Een klassieker, maar geen meesterwerk.

Er was een hele sterke cast aanwezig en ze maakten veel beloftes waar. Alom uitstekende prestaties van uitstekende acteurs. Met name vrouwe Farrow natuurlijk, die voor haar rol terecht in de prijzen viel en min of meer doorbrak.
Naast de cast vond ik vooral de opbouw van de film formidabel. Het begon lekker traag, wat ik zelden als minpunt zie, (vooral niet in RB) om vervolgens tot een zinderende, heerlijk duistere climax te komen. Gaandeweg de film werd ik steeds benieuwder en tegen het eind zat ik op het puntje van mijn stoel (lees: liggen op de bank)
Geweldige opbouw! In dat opzicht vind ik dat Polanski het hier beter heeft gedaan dan bij The Pianist.
Verder was de soundtrack goed ondersteunend en zeker een vermelding waard. Vooral dat slaapliedjes-achtige-deuntje dat op het begin en eind klinkt.

Een 3,5 voor nu.

Heb deze film in mijn jeugd deels gezien, en ik vond 'm toen te eng. De muziek, de dromen, de akelige samenzwering en het idee dat ze een kind ter wereld zou gaan brengen van een of andere demoon (want dat zag ik toen ook wel aankomen)... het gaf me kippenvel en ik durfde niet verder te kijken...

Nu, bijna 30 jaar later, heb ik de dvd thuis en net gekeken. Nog steeds een goed verhaal, mooi geacteerd. Maar toch niet zo griezelig als ik eigenlijk verwachtte. We zijn meer gewend vandaag de dag. Voor 1968 een geweldige film, ongetwijfeld in die tijd bloedstollend eng.

Het slot is goed. Het enigszins open einde. Na twee uur toch wat afwachtend kijken, zit je bij het slot weer op het puntje van je stoel.

Ik heb de film met 3 sterren beoordeeld, ik had toch wat meer schrikeffecten willen zien of een wat heftiger slot.

De film is eerder spannend dan eng, er is ook een hele discussie geweest of we dit nou een horror of thriller moeten noemen. Horror betekent voor sommige mensen dat er veel bloed in zit en enge beesten of moordenaars oid. Rosemary's Baby is geen visuele horror maar eerder de angst van het idee dat er één of andere duivel is, en die je dan ook nog heeft verkracht. Op moviemeter kunnen ze denk ik ook beter bij genre thriller/mystery zetten, om de mensen die een bloedderige horrorfilm willen zien niet te misleiden.

aardige film, redelijk goed plot maar er is niet uitgehaald wat erin zou kunnen zitten naar mijn mening.
de "enge" momenten zouden sterker aangevet moeten worden zodat ze lekker aankomen bij de kijker en sowieso moet er van elk eng moment meer komen en minder geneuzel om de spanning op te bouwen.
1968. oke maar 5 jaar later is er een film gemaakt die ik ongeveer 5 keer zo eng acht(exorcist)
toch wel redelijk originele film

De overtreffende trap van Repulsion.

Ik wilde Rosemary's Baby al een tijdje zien, maar na het zien van de trailer was ik een beetje teleurgesteld. Het zag er allemaal niet zo indrukwekkend uit.

Uiteindelijk toch geprobeerd, gelukkig maar. Een erg sterke en beklemmende film, waar Polanski beroemd om is geworden. Veel elementen uit Repulsion zijn aanwezig (onheilspellende muziek, mooi camerawerk), maar net ietsje verbeterd.
Vooral het eerste uur van de film is erg sterk. Er valt zowel van het camerawerk als het verhaal te genieten. Alleen de acteurs laten in sommige scènes wat steekjes vallen, maar over het algemeen stoorde ik me niet aan het acteerwerk.
Maar op de helft verliest de film wat tempo en gaat het allemaal wat te lang duren. Ruim een uur gaat de film nog door alleen ik verloor langzaam maar zeker interesse, tot de mooie finale.

Een erg mooie film, alleen is het tweede gedeelte veel minder goed. Nog steeds 4* echter, algemeen genomen is de film erg sterk.

Ik heb deze film net gekeken en zat op het puntje van mijn stoel na het eerste uur, hij was erg spannend ik wou hem vijf sterren geven maar kwam door het slappe eind maar bij drie sterren omdat ik de rest van de film geweldig vond. Ik hoopte zo dat ze die baby neer zou gaan steken maar helaas ze wiegt hem alleen dom op het laatst. Dit is de eerste keer dat ik een remake zou goedkeuren. Met dan hopelijk zo''n einde als ik in gedachte had. Ik denk dat het dan veel meer zou kloppen en dan was het, het waard om de hele film te kijken tot het einde nu was het meer alsof je voor de gek gehoude werd.. jammer. Maar nog steeds *** sterren en hopen op ooit een remake die een beter einde maakt.

Het einde is juist briljant! Polanski kon het inderdaad op safe spelen door er één of ander sensationeel einde tegenaan te smijten (lord knows dat de man wel een gevoel heeft voor gruwel), maar hij opteert in plaats daarvan voor een zeer uniek slot. Hoe Rosemary op het eind zich haast neerlegt bij het idee toch voor het kind te gaan zorgen, heeft iets zeer bizar en tragisch.

Maar inderdaad, als ze dit zouden remaken, was er op het einde vast een confrontatie tussen Rosemary (vertolkt door één of andere MTV bimbo) en een soort demonisch CGI-monster.

Geniale en verassende film. Mooie jaren '60 sfeer. De film komt langzaam op gang, maar dat is nou eenmaal zo bij films uit deze tijd. Ergerde me hier niet aan want het was meeslepend genoeg. Geweldig goeie spanningopbouw, evenals de karakterverandering die Rosemary ondergaat. Van een schattig en enigzins naief meisje, naar een steeds meer paranoide wordende zwangere vrouw. Ik begrijp dat het einde voor velen misschien onbevredigend is, maar ik vind het ook wel weer wat hebben dat je als kijken tot het einde in redelijk in het ongewis blijft over wat er nou precies gebeurd is met de baby.

Zeker aan te raden voor thriller/horror liefhebbers.

Tja, wat moet ik hier nu van zeggen. Deze film kende een uitstekende opbouw, heerlijke jarige zestig sfeer versterkt door de mooie dromerige soundtrack, maar - en nu komt het - een teleurstellend einde dat voor mij toch een anti-climax was. Ik had gedacht dat alles illusie was voortkomende uit het brein van Rosemary. Dat ze op een gegeven moment door haar paranoia haar imo volstrekt normale kind zou doden. Niet dus. Het blijkt dus dat ik mijzelf op het verkeerde been heb gezet. Verrassend is het einde van deze film dus wel, maar ik had het toch liever anders gehad.

3,5*

Dat zou inderdaad passen bij de tendens van Repulsion en The Tenant.

Het is of je een ferrari uit de jaren 60 vergelijkt met een ferrari van nu.
Het zijn beide ferrari's al rijdt de ferrari van nu een stuk beter.

Voor de jaren 60 waarschijnlijk een topfilm, voor nu............... Misschien de film nogmaals herzien.
Bleef met een dubbel gevoel achter, wat niet wil zeggen dat de film slecht was.
Tot herziening geef ik een 3.5*

Das een rare vergelijking, aangezien je het begrip film dan gelijkstelt aan een exacte wetenschap.

Ik ben het met de Ferrari-theorie eens. Auto's zijn ook een smaak apart, net zoals films.

Voor zijn tijd een spannende film, maar tegenwoordig kan je niet meer met zoiets aankomen. Toch heb ik genoten van de film.
Er gebeurt niet zo denderend veel, maar de spanning is er wel. Dat buurvrouwtje vond ik echter hoogst irritant, maar vanaf het boek begon de spanning toe te nemen, om vervolgens te eindigen in een verschrikkelijke anti-climax. Ik was teleurgesteld dat de hele film toewerkte naar een slot dat meer iets weghad van een zondagmiddag bij oma. Heel plotseling einde ook, opeens was er de aftiteling.

Pluspuntje vond ik ook de creepy la-la-la-laaa-la-muziek aan het begin en eind.

Mijn mening: misschien geen Ferrari uit 1960, meer een Jaguar uit die tijd.

Has the whole world gone crazy? mer1973 had het enkel over de capaciteiten van een auto. Zoiets wordt bijgevolg steeds beter, aangezien de technologie in de auto industrie evolueert. Maar zo stelselmatig werkt film toch helemaal niet?

Deze film is, net als The Tenant en Repulsion trouwens, een meesterlijke brok suspense. Welke films hebben de afgelopen jaren beter gepresteerd op vlak van spanning, bevreemding en paranoia? Ook het einde is verschrikkelijk sterk. Ik zou het bijna realistisch durven noemen, de manier waarop die sekte daar werd neergezet. Velen hoopten blijkbaar op één of ander sensationeel, bloederig slot. Best wel jammer dat subtiliteit niet geapprecieerd wordt.

Tsja, alsof films uit dit genre het van hun technische snufjes moeten hebben.. Mensen kijken kennelijk niet echt meer op de juiste manier naar een film, maar beschouwen alles als playstation 1-555.. jammer.