Meningen

Behoorlijk teleurstellende film. Schaarse hoogtepunten zijn de mooie shots van de Noorse landschappen en steden. Verder stelt de film op nagenoeg elk vlak teleur. Ondanks de aanwezigheid van enkele bekende namen in de cast weet niemand een sterke rol neer te zetten. Fassbender slaagt er niet in van Harry Hole een boeiend personage te maken en bij de overige personages ontbreekt het nagenoeg zonder uitzondering aan enige achtergrond of karakterontwikkeling. Bij Val Kilmer valt met name op dat hij heel slecht gedubd is. Het verhaal lijkt ook met wat losse eindjes aan elkaar geknoopt en er worden diverse zijwegen ingeslagen die vervolgens niet (goed) worden uitgewerkt. Aan echte spanning ontbreekt het dan ook volledig. De ontknoping is weliswaar niet erg voorspelbaar, maar maakt verder ook geen enkele indruk. De potentie voor een degelijke thriller lijkt er wel te zijn, maar de uitwerking laat danig te wensen over.

Aardige film. Interessante kijk in de ontstaansgeschiedenis van Facebook, een hedendaags fenomeen. De uitwerking ervan had wel wat beter gekund. Veel dialogen, te veel misschien. In het begin van de film ligt het tempo nogal hoog, later gaat het tempo wat naar beneden, dat komt de film wel ten goede.

Het acteerwerk was prima, al vond ik Timberlake niet zo heel sterk. Garfield speelde wel sterk als Savarin, ik kreeg ook wel medelijden met zijn personage.

3,5*

Dit waargebeurde verhaal is als zodanig aangrijpend, maar het levert helaas geen boeiende film op. Heel veel personages, maar een focus op enkele goed uitgewerkte personages was wellicht beter geweest. Nu krijg je met niemand een band. Verder gebeurt er eigenlijk niet erg veel, hetgeen ook best realistisch zal zijn in de gegeven omstandigheden, maar het zorgt er wel voor dat dit erg lang lijkt te duren. Kortom, deze film kon mij helaas niet boeien.

Redelijke oorlogsfilm van Nederlandse bodem. Het plot zit aardig in elkaar en het ziet er (zeker voor die tijd) allemaal best aardig uit. Het acteerwerk is bij vlagen wel erg houterig, het ouderwetse Nederlands komt ook wat geforceerd over. Speelduur was aan de lange kant, maar de film wist tot het eind te boeien. Wederom redelijk wat (niet al te functioneel) naakt, maar dat had ik wel verwacht. Pluspunt was de aanstekelijke tune die zo nu en dan terug kwam. Aardig om deze klassieker eens gezien te hebben.

Als avonturenfilm niet slecht, als Star Wars film wat mager. De referenties naar de andere Star Wars films en de personages zijn uiteraard meer dan genoeg aanwezig. Het voelt echter allemaal wat verplicht aan. Een paar momenten waarvan je van tevoren al kunt bedenken dat ze onderdeel uitmaken van de film komen inderdaad in de film voor, maar memorabele scènes levert dat niet echt op. Ehrenreich doet het niet slecht, maar mist het charisma van Harrison Ford om een echt overtuigende jonge Han Solo neer te zetten. Het kijkt allemaal best aardig weg en is zeker niet slecht, maar echt overtuigend is het ook niet.

Na Stalker mijn tweede film van Tarkovsky. In vergelijking met Stalker is Solyaris wel wat toegankelijker. Als je goed oplet valt het best te volgen. Deze film bevalt mij wel net iets minder dan Stalker. Het eerste uur is zeker de moeite waard, maar daarna begint het erg te slepen. Het middenstuk is erg traag, met slechts af en toe interessante momenten. Tegen het einde trekt het dan weer wat bij. Moeilijk om te beoordelen. Het deed mij niet zo veel. Misschien ooit nog eens kijken...

Een verrassend leuke film van Billy Wilder. Hoewel het uitgangspunt misschien nogal flauw is, wordt het in deze film erg leuk uitgewerkt. Aardig acteerwerk, leuke personages en een vlot verhaal. Jack Lemmon vind ik doorgaans vrij irritant, maar dat valt in deze film nog redelijk mee. Tony Curtis zet echter een betere prestatie neer, vooral zijn personageverwisselingen zijn erg knap gedaan. Tevens de eerste keer dat ik Marilyn Monroe in actie zie en ze doet haar reputatie hier absoluut eer aan. Zeer vermakelijk.

Na Hotel Rwanda en Shooting Dogs is dit de derde film die ik heb gezien over de genocide in Rwanda. Ik vond deze film de minste van die drie, maar ook dit is een zeer behoorlijke film. Het blijft een indrukwekkend verhaal en ook hier wordt dat verhaal boeiend en overtuigend gebracht. Het acteerwerk is naar behoren, al blijven de meeste personages nogal vlak.

Fraai gemaakte animatie. Sfeervol door zowel de animatiestijl als door de ondersteunende muziek. Het plot is degelijk, al kon ik er niet altijd even veel mee. De moraal ligt er ook wel wat dik bovenop. Met name op visueel gebied de moeite waard.

De tweede film die ik van dit duo heb gezien, na The Music Box. De humor is veelal simpel, maar toch best effectief. Niet alles is leuk of geslaagd, maar er zitten wel de nodige grappige momenten in. Laurel en Hardy zijn bovendien een sympathiek duo. Het thema van twee mannen die bij hun vrouw onder de plak zitten is ook zeer behoorlijk uitgewerkt en werkt bijna een eeuw later nog steeds. Ik kan niet zeggen dat ik het een echt goede film vond of dat ik snel meer films van het duo ga kijken, maar deze film is zeker niet verkeerd.

Op zich best een boeiend verhaal, maar het wordt zo kleurloos gebracht. Je mist bij Sophie wat karakteropbouw. Ze is blijkbaar een zeer principieel en standvastig persoon, maar verder ik vond haar karakter en achtergrond niet al te best uitgewerkt. Het acteerwerk is over de hele linie niets bijzonders. Uit de titel volgt verder al meteen hoe het met Sophie gaat aflopen, dus daarom is het ook nergens spannend. De film maakt al met al weinig indruk.

Een degelijk drama. Echt overtuigend vond ik het niet. Dat komt onder meer omdat er wel erg veel drama in zit, waarbij niet alles even sterk en overtuigend overkomt. De verhaallijn van Sophie is beduidend interessanter dan die van Nathan, waardoor al het drama dat hij ook nog eens met zich meebrengt wel wat (te) veel voelt. De driehoeksverhouding tussen de drie hoofdpersonages kan ook niet de gehele speelduur boeien. Het acteerwerk is degelijk, maar ook niet meer dan dat. Het plot is onder de streep ook degelijk, maar ik heb binnen het genre genoeg betere films gezien.

Het is al behoorlijk wat jaren geleden dat ik Le Salaire de la Peur heb gezien. De hoofdlijnen van het plot van die film ken ik nog wel, maar veel staat mij er verder niet meer van bij. Ik kon dus redelijk onbevangen deze remake bekijken. En Sorcerer is zeker een behoorlijke film. Met name het tweede uur is de moeite waard. In het eerste uur probeert men de hoofdpersonages wat achtergronden mee te geven. Dat lukt overigens maar tot op beperkte hoogte. Maar goed, je krijgt wel een beeld van de diverse personages. De film moet het echter vooral hebben van de (bij vlagen zenuwslopende) reis door de jungle. Prima beelden, de film heeft de tand des tijds goed doorstaan. Het acteerwerk is gedegen en de cast bevat enkele bekende gezichten als Roy Scheider en Bruno Cremer. Zeker een kijkbeurt waard.

De fraaie beelden van een nagenoeg verlaten Rome en de soundtrack (met name het aanstekelijke 'Guarda como dondolo') zijn schaarse hoogtepunten in deze overigens teleurstellende film. Dat teleurstellende zit met name in de twee hoofdpersonages. Bruno is zo ontzettend druk en irritant dat hij mij al snel tegen begon te staan. Roberto is dan weer zo saai en nietszeggend dat zijn personage geen enkele indruk maakt. Hun belevenissen zijn verder ook niet dusdanig interessant dat zij erg weten te boeien. Ondanks het behoorlijke tempo begon de film mij al relatief snel te vervelen. Het einde van de film vond ik bovendien wat uit de toon vallen en niet echt passend bij de rest van de film.

Goede Pixar film. De animatie is, zoals doorgaans bij Pixar films, uitstekend. Ook weer eens een origineel verhaal, dat van begin tot eind weet te boeien en de nodige leuke vondsten bevat. De stemmencast is erg goed. Jamie Foxx, Tina Fey en met name Graham Norton doen het prima. Na wat teleurstellende Pixar films een prima opvolger voor het weinig hoogstaande Onward.

Een boeiend onderwerp, maar de uitwerking deed mij niet veel. Alleen de laatste twintig minuten maakt de film indruk. Daarvoor blijft het wat vlak. Met name omdat de onderlinge verhoudingen tussen de personages niet heel erg uit de verf komen. Vooral de relatie tussen Ruben en Lou komt niet echt overtuigend over. Ook geen sterke bijrollen. Riz Ahmed acteert wel naar behoren en zeker naar het einde toe weet hij de worsteling van zijn personage goed neer te zetten, met een overtuigend einde. Al met al viel de film mij echter wel wat tegen.

The Sound of Music beschikt over diverse best geslaagde liedjes. De speelduur is wel wat erg lang en er gebeurt in het laatste half uur opeens best veel, terwijl het daarvoor soms maar een beetje voortsleept. Het acteerwerk is wat houterig en de chemie tussen Andrews en Plummer zag ik niet echt. Het plot is niet altijd even interessant en slaat tegen het einde een richting in die qua toonzetting niet heel erg past bij hetgeen daaraan voorafgaat. De beelden van de bergachtige omgeving zijn wel de moeite waard. De film heeft zo zijn momenten, maar ik vind er over de hele linie weinig aan.

South Park is eigenlijk altijd wat langs mij heen gegaan. Ik ken de serie en de vier hoofdpersonages wel, maar heb er nooit naar gekeken. Dit is dus eigenlijk een eerste kennismaking. Op zich wel grappige onzin. Het is niet allemaal leuk, maar heeft zeker zijn momenten. Het had alleen niet veel langer moeten duren, want tegen het einde had ik het ook wel weer gezien...

Soy Cuba is een communistische propaganda film uit de jaren '60, die (uiteindelijk) een bepaalde status heeft gekregen vanwege met name het camerawerk. Dat camerawerk is dan ook prima, er zitten fraaie shots in. Dat gezegd hebbend vond ik het toch vooral een lange zit. Inhoudelijk kon de film mij niet boeien, terwijl de speelduur ook best fors is. De film bestaat uit vier verschillende verhalen, die zich in Cuba afspelen. Van die vier kon enkel het tweede verhaal mij een beetje bekoren. Dat het een propagandafilm is ligt er bovendiep erg dik bovenop. Het valt te begrijpen waarom deze film een bepaalde status heeft gekregen, maar ik hoef dit absoluut geen tweede keer te zien.

Niet best. Het is gewoon een jaren '70 achtige setting waar weliswaar verhaaltechnisch enkele toekomstige elementen aan zijn toegevoegd, maar die geenszins echt het gevoel geeft naar een futuristische film te kijken. Dit alles staat overigens los van de omstandigheid dat het jaar 2022, het jaar waarin deze film zich moet afspelen, inmiddels erg dichtbij is. Visueel valt er sowieso weinig te genieten en ook qua verhaal is het niet al te boeiend. Van enige spanning is geen sprake. Het acteerwerk is bovendien niets bijzonders, Heston overtuigt hier bepaald niet.

Geen jeugdsentiment voor mij. Had er weinig verwachtingen van en het viel nog niet zo heel erg tegen. Een flinterdun verhaaltje en de film teert bijna volledig op de populariteit van Michael Jordan en de Looney Tunes. Het stelt weinig voor, maar kan ook nog stukken minder.

Een mooi historisch epos. Hoewel de film ruim drie uur duurt, is deze zeer de moeite waard. De film biedt een aardige afwisseling van gevechten, politieke intriges en ook hier en daar wat relationele perikelen. Gelukkig treedt het liefdesverhaal niet al te zeer op de voorgrond, want de andere verhaallijnen zijn veel interessanter. Goed acteerwerk van de gehele cast, maar vooral Charles Laughton doet het erg goed als Gracchus. Een van de beste films die ik tot nu toe van Kubrick gezien heb.

Redelijke film. Het begin is aardig, maar in de tweede helft van de film gaat het plot iets te geforceerd in de richting van een drama. Zo vond ik het bezoek van Sutter aan zijn vader een van de mindere scènes. Ook de aanrijding van Aimee en de gevolgen daarvan waren niet al te overtuigend. De film moet het voor een groot deel van het goede acteerwerk van de beide hoofdrolspelers hebben, vooral Shailene Woodley overtuigt in haar rol. Enkele aardige scènes, maar over de gehele linie weinig bijzonders.

Een fijne actiefilm. Goede actiescènes, een hoog tempo en een goede chemie tussen hoofdrolspelers Keanu Reeves en Sandra Bullock. Zeer vermakelijk.

Mindere film van Hitchcock, met name door het niet al te boeiende verhaal. De liefdesperikelen tussen Peck en Bergman zijn flauw en weinig overtuigend. Peck acteert hier sowieso nogal vlak, Bergman doet het daarentegen wel aardig. De film kent enkele aardige scènes, waaronder de droomscène van Dali. De skiscène is dan weer, zelfs gemeten naar de standaarden van die tijd, van een bedroevend niveau. Naar het einde toe volgt er nog een plottwist, maar die kan het niet al te interessante verhaal niet redden. Spannend is het overigens ook nergens.

Behoorlijk vervolg op Spider-Man. De chemie tussen Tobey Maguire en Kirsten Dunst blijft goed. De persoonlijke ontwikkeling van Peter Parker is in deze film interessanter dan de niet al te overtuigende bad guy Dr. Octopus. Wel enkele vermakelijke actiescènes in deze film, die zeer behoorlijk wegkijkt.

Afsluiter van de Spider-Man trilogie met Maguire. Het is de minste film van de drie. De bad guys komen niet echt uit de verf en het verhaal is ook niet bepaald sterk uitgewerkt. De toon is wat duisterder dan de twee voorgangers, maar echt goed werkt dat niet. De actiescènes zijn veelal wel de moeite waard, waardoor het toch nog redelijk wegkijkt.

Van het eerste deel van deze (zoveelste) Spider-Man reeks kon ik mij nagenoeg niets meer herinneren, dus deze film ben ik zonder veel verwachtingen ingegaan. De animatie is kleurrijk, vlot en vindingrijk gemaakt. De soundtrack is daarnaast zeer behoorlijk. Vanwege het constante hoge tempo hoef je je als kijker niet te vervelen, maar het plot kon mij niet erg boeien. Dat gedoe met multiverses komt in diverse films terug en kan mij eigenlijk nooit erg bekoren, zo ook hier niet. Verder lijkt het wat overbodig dat ze hier twee films van willen maken, het verhaal had naar mijn idee best al in deze film afgerond kunnen worden.

Deze tweede Spider-Man film met Tom Holland is iets minder dan zijn voorganger. Een bad guy die nergens echt interessant wordt, waarmee de vertolking van Gyllenhaal meteen een stukje minder is dan die van zijn voorganger Keaton. Daarnaast een plot dat niet de gehele speelduur weet te boeien. Zendaya acteert wel zeer behoorlijk en zij heeft zeker chemie met Holland. Hun gezamenlijke scènes zijn dan ook zeker de moeite waard. Spider-Man's beste vriend krijgt hier best wel wat schermtijd, dat had een stuk minder gemogen, want het is een nogal vervelend personage. Bijzonder detail is nog dat men even Nederland aandoet, al probeert men vooral in enkele minuten zoveel mogelijk clichés de revue te laten passeren. Niet slecht, maar er zijn zeker betere Spider-Man films.

Ik heb deze film lange tijd links laten liggen, omdat ik niet meteen behoefte had aan een derde Spider-Man, na de vertolkingen van Maguire en Garfield. Al heb ik Tom Holland wel al eens voorbij zien komen als Spider-Man in een andere Marvel film. Hij doet het naar behoren, al heb ik zelf wel een lichte voorkeur voor de vertolkingen van die andere twee. De toon is hier wel duidelijk lichter dan bij die andere twee en het voelt alsof het op een iets jonger publiek is gericht. Visueel prima, al vond ik het eindgevecht op dat vlak wat tegenvallen. Keaton's personage is geen heel sterke bad guy, maar hij komt wel voldoende dreigend over. Al met al een vermakelijke film, die lekker wegkijkt.