Meningen

Toch wel een aparte film met een minimalistische stijl maar tegelijk ook heel experimenteel. Om dan over te gaan naar een filosofische kijk op het leven. Don Hertzfeldt is vooral een maker van kortfilms en je merkt dan ook dat zelfs deze korte duur van amper een uur te lang is voor wat hij wil brengen.

Het idee is wel goed om enkel de essentie in beeld te brengen met een verteller zonder enige emotie. Dat brengt de boodschap sterker naar voor. Visueel verrast het af en toe wel, maar hoop je toch op meer. Anders had dit beter gewerkt als kortfilm lijkt me.

Edit: animatie/komedie is wel een slechte beschrijving. Animatie/experimenteel zou beter zijn.

Hoe misleidend een affiche kan zijn. Ik kende The Italian Job vooral van de remake met Mark Wahlberg en Edward Norton uit 2003. Deze originele versie heeft wel de nodige charme, maar de grote cast is niet in vorm moet ik zeggen. Bovendien rammelt het verhaal nogal, iets wat eerlijk gezegd later beter werd gedaan in de remake. De grote troef in deze film zijn de achtervolgingen met de mini's die wat aan Herbie doen denken. Vooral humor natuurlijk, heel anders dan een film als Gone in 60 seconds. Gelukkig werken de 60's sfeer en het gebruik van de mini's wel. Verder is dit niet zo'n sterke film.

Nog even terug op de affiche komen die best wel misleidend is. Blijkbaar werd deze vooral in de VS gebruikt en was Caine hier verre van tevreden over omdat het geen juist beeld van de film geeft. Geen idee trouwens of dit wel degelijk de originele affiche zou zijn.

Een dogme film die realistisch overkomt. We zijn getuige van enkele eenzaten in een klein dorpje, die elkaar terugvinden. De Italiaanse les is enkel de reden om elkaar te onmoeten, maar elk heeft zijn of haar eigen verhaal. De film steekt wel nergens echt uit en ook het script is niet bepaald verrassend. De enige troef is het gezellige acteren en de aangename sfeer die de film uitstraalt. Een film waar je van kan genieten, maar die niet bepaald zal bijblijven. Al is 'aangenaam' soms wel een voldoende bij een film.

Ik ben een liefhebber van de historische romans en hun verfilmingen. Dit is een genre waar Hollywood wel goed in is. Grootse spektakelfilms met mooie kostuums en prachtige kleur (I love Technicolor). De makers hebben het script mooi bijgewerkt. In tegenstelling tot het verhaal van Robin Hood is Ivanhoe niet echt het machotype in het boek maar dat wordt goed opgelost. Het acteerwerk is zoals het hoort vrij theatraal, maar dat hoort bij het genre en past er goed bij. Wel zal ik altijd de speelse Robin Hood altijd verkiezen boven de drogere Ivanhoe. En in tegenstelling tot de film uit de jaren '30 met Robin Hood (The Adventures Of Robin Hood) zijn de gevechten niet altijd even mooi uitgewerkt. Desalnietemin een aangename film voor liefhebbers van de historische avonturenfilms.

Dit zou een heel toegankelijke Tarkovsky zijn, maar ook nu blijkt dat de filmmaker mij niet ligt. Nochtans mooie beelden in deze oorlogsprent. Het zet wel wat sfeer, maar net als de andere films kan het mij niet zo echt boeien en blijft het geheel vrij afstandelijk.