Meningen

Saving private Ryan maar dan aan het westfront in 1917.
Prachtige cinematografie en bijzondere lange shots maar vergeleken met het werk van Spielberg en Hanks is het verhaal hier echt een niemendalletje. Ik ben zeer geïnteresseerd in alles wat met de eerste wereldoorlog te maken heeft en qua onderdompeling in de sfeer van een loopgraaf aan het westfront slaagt deze film vaak.
Maar ja, dan het verhaal nog. Dat is flinterdun en zeer ongeloofwaardig. Er moest natuurlijk toevallig langs een gestrande tank gelopen worden en uiteraard wat dubbeldekkers door het beeld vliegen. Het vliegtuig dat toevallig precies voor de hoofdrolspeler(s) crasht, het vreselijke gebabbel van de heren terwijl de vijand elk moment door je helm kan schieten. Zeer lang afgeleid worden door een rat en lollig een bed laten kraken in een bunker en na de ontploffing (die de bunker doet instorten) zonder een schrammetje onder de stenen vandaag komen. Lijkt wel een superheldenfilm. De sluipschutter die meerdere keren mist en later nog een andere Duitser van korte afstand.

De vreselijke scene met de jonge vrouw en de baby komt helemaal uit het niets, voegt niets toe, heeft totaal geen beleving en is al met al een hele slechte rip-off van een scene uit De naam van de roos.
Vervolgens bijna verdronken in kolkende rivier met enorme waterval (zijn de makers wel eens aan het westfront geweest vraag ik me af) en na dit allemaal miraculeus overleeft te hebben toevallig precies bij de juiste legereenheid uitkomen. Met weer een totaal ongeloofwaardige zangscene in het bos.

Come on.

Een sterke film voor liefhebbers van Italië en George Clooney.

Niet te complex verhaal en door het langzame tempo geeft de tijd de ontwikkeling van de huurmoordenaar te volgen. Voorspelbaar einde, dat had beter gekund. Een hoop potentiele verhaallijnen worden niet gebruikt maar heb me geen moment verveeld.

Schitterend landschap van de Abruzzen, een gekwelde superheld Clooney en de fantatische (hoeren)dochter van Michele Placido! Beetje een getormenteerde Day of the jackal.

Ik vind het een aanrader maar ga er niet heen voor een snelle actiefilm.

Prachtige cinematografie, prima geluid, geweldige jaren 60 muziek, topacteurs. En toch van mij slechts 3 sterren; een zesje dus en dat komt vooral door het slappe einde van de film, de onnodige rookpotten en in mijn ogen slecht acteerwerk/script van Sheen en Brando.

Het hart van de film is dat 4 soldaten een kapitein een rivier op moeten varen om ver weg een losgeslagen militair te vermoorden. Dat gegeven levert mooie beelden op, enigszins vlotte verhaallijn, interessante en absurde ontmoetingen en soms een oorlogsmisdaad. Helaas zijn de 4 bemanningsleden van de rivierboot erg ééndimensionaal en soms stomvervelend. Ik was gewoon opgelucht toen mr. Clean doodging. De enige met wat diepgang was Chef maar kapitein Sheen blonk vooral uit in nietszeggende blikken en plichtmatige voiceovers.

Robert Duvall schitterde dan wel weer in een bijna Tarentino-achtige setting. Ook de belachelijk lange en risicovolle reis over de rivier die met gemak ook per helicopter had gekund, vergeef ik de filmmakers met gemak. Het vele gebruik van de gekleurde rookpotten en andere aandachtstrekkerij in een levensgevaarlijke omgeving dan weer totaal niet.

De Franse plantagescene had nog wel wat vond ik maar vanaf de drugspijpscene in bed ging het heel hard bergafwaarts. De belachelijke setting van een te dikke, ongeinspireerde en ongeloofwaardige supersoldaat Brando als god in een jungle vol inboorlingen met pretentieus acteerwerk dat nergens heen ging en semi filosofisch gebrabbel over hoe the horror wel de oorlog is, vond ik echt een minachting naar de kijker. Had dan Sheen laten sterven in de armen van een bunny of zo en de film daar laten eindigen.

Een film met toch ook heel veel leuks en moois maar ook heel veel slechts en irritants. Ik moet wel zeggen dat een film uit 1979 op veel punten de tand des tijds goed heeft doorstaan en ik begrijp waarom veel mensen dit als klassieker aanmerken. Toch voor mij als geheel niet meer dan een voldoende.

Het naoorlogse Duitse thema, waarmee ik ben doodgegooid op de middelbare school, het kan me niet boeien in dit verhaal.

Ik heb het boek destijds gelezen en de thema's boete, schuld, onschuld er wel uitgehaald. Nu de film gezien en zowel de personages als het verhaal c.q. de vele verhaallijnen raken me niet. Misschien later nog eens proberen.

Als Queenfan heb ik al zó veel materiaal gezien dat deze film me erg tegenviel. Ja, er zaten best leuke stukjes in maar ik kon gewoon niet over Rami Malek's overacting heenkijken. Dat hij er nog een oscar voor gekregen heeft vind ik onbegrijpelijk.

Sacha Cohen gaf het project begrijpelijkerwijs terug want dit een zoutloze film geworden en dat is jammer. Brian May die overigens ontzettend sympathiek, slim en een goede muzikant is, hield de touwtje veel te strak in handen qua erfenis en beeldvorming van de groep en dat is aan alles te zien. Als je een film maakt over Freddie's coming out, over live-Aid en over zijn ziekte dan mist er veel te veel en had ik echt Sacha Cohen dat ongefilterd willen zien doen.

Sowieso mis ik de wilde wereldtournee's van midden jaren zeventig op hun artistieke hoogtepunt, maar vooral de periode in Freddie's leven eind jaren zeventig, begin jaren tachtig in de gay scenes van Californië en München, z'n soloproject maar vooral de periode ná Live-Aid met het werk in Montreux.

Met elke seconde dat Malek in beeld was, zàg ik hem z'n best doen als Freddie te lopen en te praten. Jammer, ik had op veel meer gehoopt.

Prachtige beelden, prachtige muziek, heerlijke sfeer. Er is genoeg om over na te denken, de thema's en verschillende lagen liggen voor het oprapen en achteraf is er nog best wat te herkauwen terwijl het muzikale thema van de film door je hoofd blijft spoken.

Het tempo ligt laag, precies goed zou ik zeggen en de lengte geen enkel probleem. Ik zou maar weinig scenes willen schrappen om het nog beter te maken. Op het einde zijn de scenes met de experimenten misschien wat veel. Mooi aan deze film zijn de interessante korte scenes: Zelfs een kleine scene als de botsing met het hert is indrukwekkend. Een andere geweldig kort shot is het onder water zwemmen van de dikke dames in badpak, echt geniaal gedaan.
Dank je Patjée voor je review, hij gaf weer een extra dimensie aan het verhaal. Alleen die duivelse grijns van Lockart op het einde? Zou dat de wraak van zijn moeder zijn van het verlies van haar man?

Het meesterwerk van Thomas Mann - De Toverberg ligt absoluut aan het filmscript van Haythe en Verbinski ten grondslag. Ik ben het naar aanleiding van eerdere keren kijken (heb de film nu een keer of 4 gezien) gaan lezen en behalve dat het een zeer goed boek is, ga ik wéér met andere ogen naar de film kijken.

Nou daar gaan we weer hoor. Weer een film die voor 'modern publiek' gemaakt is. Wakker of zo.

De Orient Express kon ik nog prima hebben, daar lag de focus zowaar nog een beetje op de moord en het oplossen ervan. Bij deze film was alles zo platgeslagen dat er werkelijk geen diepgang in te bekennen viel.

De CGI is zó verschrikkelijk aanwezig maar vooral slecht dat het enorm storend is. Aan de acteurs ligt het niet, die zijn echt prima. Het boek biedt ook ruim voldoende om een prachtige film te maken maar wat hier gebeurt is echt alleen voor kinderen nog te verteren. Wat een simpelheid.

Na jaren weer bekeken en de 5 sterren blijven 5 sterren. Gewoon, voor elke zin die Pacino uitspreekt.

Are we negotiating? Always.

Het begin van de film vond ik verrassend, maar bleef al snel achter met een gevoel dat er veel meer stond te gebeuren.

De voor mij zeer irritante documentairestijl met korte bewegende shots houdt het maar 10 minuten dragelijk. Ik wéét dat ik naar een film zit te kijken en niet naar een live-uitzending.

De hoofdpersoon is op zich interessant omdat hij begint als volslagen nitwit die dan toch en erg ongeloofwaardig een zeer belangrijke opdracht krijgt van zijn baas en in het verloop van de film behoorlijk verandert.

De film wordt nergens echt pakkend en dat komt volgens mij door de docustijl. Nergens komt echte emotie tot uiting en als er mensen of aliëns neergeknald worden, heb ik hetzelfde gevoel als bij een videogame. Zelfs als hij als labrat een aliën moet afknallen blijven de beelden vlug-vlug en krijg je niet de rust om in te voelen.

Kortom geen goede film met mooie beelden en weinig diepgang.

Hoofdrolspeler Julian Kas opgemaakt met flinke lippenstift en 'big hair'. Mijn kinderen (9 en 12) zeiden onmiddellijk: meisje?

Inderdaad erg storend.

Het boek is leuk en humoristisch. De film haalt dat niveau niet.

Geweldige film en echt geen romantische komedie zoals sommigen denken. Het gaat over de liefde over relaties en over de pijn en hoop die dat met zich meebrengt.

Ik was onmiddellijk geraakt door het verhaal. Het is niet bepaald mooie cinematografie en Winslet en Carey zijn a-typisch gecast. De bijrollen zijn briljant met Elijah Wood, Mark Ruffalo, Kirsten Dunst en Tom Wilkinson en tillen de film naar een hoger niveau door de absurde sci-fi.

Eigenlijk vond ik de chemie tussen Winslet en Carey niet eens zo goed en denk er wel eens over of er geen betere kandidaten waren geweest. Aan de andere kant moest de chemie ook niet al te sprankelend zijn want het is een tragedie. Maar wel een hoopvolle. Al weet je de uitkomst al, mensen gaan toch voor de hoop.

Na herkijken nog steeds erg sterk.

Heerlijke film. Hardop meegezongen en gelachen met mijn vrouw. Dit was ouderwets entertainment.

De film is zó slecht en tegelijkertijd heerlijk vermaak zonder de drang de film uit te willen zetten.
Zo'n scene met de motor en het paard was goud.

Een patatje onder de films, elke avond in een sterrenrestaurant gaat ook vervelen.

Ondanks de vele gaten in het plot, kon ik er prima mee leven, het echte leven zit er namelijk ook vol mee en ik denk dat de losse eindjes en onlogica met opzet zijn achtergelaten.

Verassende film, zonder helaas veel karakterontwikkeling van met name de mannelijke hoofdpersoon. Affleck kan me nooit echt overtuigen en nu weer niet. Hij speelt vlak en ongeïnteresseerd, helemaal als je bedenkt wat hem allemaal overkomt en boven het hoofd hangt. Na een tweede keer kijken moet ik toch mijn mening over hem wat bijstellen. Het karakter wat hij speelt is ook een beetje een softe sukkel.

Pike, de zus en de advocaat spelen dan weer erg goed. Favoriet stuk zijn de scènes met de white trash, die vreemd genoeg geen verdere rol speelden, net als de genoemde detectives die werden ingezet door de advocaat.

Mooi was het laatste shot trouwens. Zou me niets verbazen als Pike daar haar Oscarnominatie aan over heeft gehouden.

Als je met een partner met borderline-achtige symptomen hebt geleefd, zit je op het puntje van je stoel, because you know anything can happen anytime.

Een film die je met een hoop om over na te denken achterlaat. Zowel over de gemiste kansen, als over de complexe gedachte achter de film.

Mooi gefilmd, prachtige muziek en erg goede Viggo Mortensen die de hele film draagt. Gewoon een erg leuke roadmovie die erg lekker wegkijkt. En daarmee is ook gezegd dat de film niet al te lang blijft hangen. Net zoals bij de Franse tegenhanger Intouchables moet deze film het hebben van de tegenstelling in kleur en milieu en van het langzaam naar elkaar toegroeien van de twee hoofdrolspelers.

Oscar voor beste film van 2018? Gezien de andere genomineerden terecht.

Heerlijke flauwe humor, vaak glimlachen en soms echt mijn drankje over de vloer, en dat kwam niet zo vaak meer voor.

Begint spannend maar wordt heel snel heel slecht. Militairen die tijdens hun werk allemaal na enkele minuten in trillen en janken uitbarsten en naar buiten moeten om over te geven. Kom op zeg. Zitten we hier naar een kleuterklas te kijken of zo.

Daarna nog 2x hetzelfde verhaal uit andere perspectieven wat wel leuk is uitgewerkt maar helaas ook zonder uitsluitsel. Een president die totaal onvoorbereid een simpele kleurenkaart als menu voorgeschoteld krijgt en moet aanwijzen welke doelwitten gekozen moeten worden zonder te weten of er überhaupt een echte aanval is en door wie dan wel of niet. Alsof dit niet uit de treure is geoefend en voorbereid. Stel je Joe Biden eens voor in deze situatie. Hadden ze hem überhaupt wakker gemaakt?

Gewoon een keurige voldoende. Spannend gebracht, goede acteurs en bijna nergens dat er over the top reacties moesten worden geacteerd van de regisseur.

Alleen moet een vrouwelijke onderhandelaar echt de leiding hebben, de twee anderen hebben nul input en als er dan toch om een man gevraagd wordt moet hij constant gesouffleerd worden door haar. Was deze genderswap dit nou nodig?

Op het eerste gezicht een leuke niets aan de hand familiefilm die veel weg heeft van Indiana Jones meets Pirates of the Caribbean meets Avatar meets Apocalypse now, meets The Golden Compass, meets etc etc maar haalt nergens ook maar een echte voldoende. Natuurlijk hoeft echt niet alles te kloppen want voor een alle leeftijden avonturenfilm mag een hoop, maar bij goede familiefilms van voorheen word je als kijker tenminste nog wel serieus genomen.

De film wordt absoluut in leven gehouden door de topacteurs als Johnson, Blunt en Giamatti en door het kleurrijke CGI-beeld van de Amazone. Mijn kinderen vonden het gewoon een leuke film maar de verplichte woke-saus was mij veel te sterk hier. De opgedrongen onnodige diversiteit, de homoseksualiteit van de broer en het belachelijk maken van de enige natie waarbij dat nog mag blijkbaar; de Duitsers. Verder een onuitstaanbare en onfeilbare (op zwemmen na maar dat blijkt ze dan toch meer dan uitstekend te kunnen) vrouw met de broek aan (letterlijk en figuurlijk) die ook even dierenleed aanpakt op een belachelijke manier. Het is The Last Jedi all over again en ik vrees dat het alleen maar erger wordt.
Ik wens gewoon een goed verhaal en niet een bepaalde agenda door de strot geduwd te krijgen. Al met al een vijfje omdat mijn kinderen het leuk vonden, de acteurs en de CGI-jungle absoluut kijkenswaardig zijn.

Wat een uiteenlopende kritieken zeg op IMDB, mensen haten of houden juist van deze film. Gek genoeg zit ik er een beetje tussenin met een lichte neiging tot houden van.

Ondanks dat het tijdreizen niet echt lekker was uitgewerkt was het op de één of andere manier toch heel fijn om naar te kijken. Luchtig, lekker achteloos geweld, oppervlakkige emoties.

Gordon-Levitt speelt een beetje over the top nonchalant, Bruce Willis z'n oude knorrepottige zelf en Emily Blunt en Jeff Daniels maken het kijken aangenaam, want door de goede acteurs blijft het niveau acceptabel. Normaal moet ik niets hebben van kindacteurs maar deze was leuk!

Geen topper maar toch het kijken waard.

Vreemd, als filmliefhebber heb ik MD 17 jaar lang weten te vermijden of zo. Van Twin Peaks was ik geen liefhebber maar deze film van Lynch vond ik zeer goed. Watts speelt echt geweldig, siliconen Harring een stuk minder overtuigend en daarom geen 5 sterren.
Er is veel bizar en vreemd in en aan deze film en toen redelijk op het eind weer een nieuw personage ten tonele verscheen die erg op de hoofdpersoon leek maar niet helemaal, draaide mijn hersenen overuren. De asbakscene was voor mij het sleutelmoment, toen viel eindelijk bij mij het kwartje dat er twee realiteiten/fantasieën/flashbacks door elkaar heen liepen. In de scenes die daarna volgenden werd alles wat ik tot nu toe gezien had op zijn kop gezet en ik begreep nog steeds maar een beetje. Tot het lezen van een recensie en direct nogmaals de film bekijken (thanks Netflix).
Het rare was dat Betty en Diane zó anders werden gespeeld dat het tijdens mijn eerste keer kijken, het maar heel moeilijk doordrong dat ze dezelfde persoon was.
Een fijne film die enigszins traag loopt maar bij de 2e keer kijken met open mond viel me dat totaal niet meer op.

Mixed bag voor mij deze film. Russel Crowe steelt echt de show, wat is deze man toch een groot acteur en zet Hermann Göring geloofwaardig, gelaagd en interessant neer. De opzet van het tribunaal ook erg interessant en goed gedaan.

Dan Rami Malek. Gewoon nee. Deze man leidt zó enorm af met zijn geacteer. Verpestte de rol van Freddy al eens en ik vraag me echt af waarom mensen denken dat hij op dit niveau kan acteren. In ieder geval niet dit soort rollen.

De focus van de film was te verwachten erg Amerikaans op de holocaust en dat leidde wat mij betreft behoorlijk af op de persoonlijke verhalen van de 22 nazi's en hun rechtsgang.

De insteek van een psychiater die zorg moest dragen dat de nazi's terecht konden staan naar het boek van Jack El-Hai was erg interessant. Drie sterren, een voldoende dus.

Ik zat eigenlijk te wachten dat Leonardo een duidelijke Tarantino-rol zou gaan spelen. Het werd de eerste film waarin ik met plezier naar Brad Pitt heb zitten kijken. Leuke, ongemakkelijke setting met de hippies. Qua films zit Tarantino wat mij betreft een beetje in een glijdende schaal naar beneden maar ik vond deze Once upon a time desondanks nog een dikke voldoende.

Wat een ongelooflijk slechte film was dit zeg. Tenenkrommend slecht en daar kan Isa Hoes niet zoveel aan doen vrees ik want zelfs Rock Mayall kwam niet uit de verf.

Het boek is alleen op hele grote lijnen gevolgd. Natuurlijk is een film wat anders dan een boek en kan je moeilijk iemand's overpeinzingen goed in beeld brengen maar wat is dat toch met scriptschrijvers dat ze denken dat zij het verhaal wel even beter kunnen maken door een totaal andere draai aan het oorspronkelijke boek te geven. In deze film is daardoor het hele gevoel van ontsnapping waarmee de hoofdpersoon worstelt verdwenen.

Het loslaten van het boek was daardoor niet zo moeilijk aangezien de film in weinig meer daarvan weg had.

Het trauma van kleine geslachtsdelen van Julia, het vervallen makelaarskantoor van haar vader, de rode Supra-achtige Toyota die bij haar vader al jaren in de garage staat, het hele weggaan juist mét afscheid nemen, voor Schiphol (!) nog even bij haar inmiddels religekke moeder langs, de enorm opvallende en foeilelijke buitenkant van de villa, het feit dat ze juist geen buren heeft daar en laat staan een oude bekende en geen Vlaamse die nu pillendealer is, geen bellende zus, geen half Nederlandse Romeo. Het houdt niet op.

De scene met de pillen en de dwergen is in het boek hilarisch. In de film gewoon kort, zonder finesse en humorloos. Alsof je een mop vertelt door alleen de clou te vertellen. Je zou willen dat de scenarioschrijver een paar pillen had genomen.

Er worden naar mijn mening gewoon feiten opgenoemd en zo naar het einde gewerkt. Geen karakterontwikkeling, niets. Het gevoel uit het boek van de worsteling die Julia ook in Portugal nog heeft met de knellende banden van thuis, het hele waarom van de ontsnapping. Het komt er niet uit.

Aubrey Plaza en vooral Jake Johnson dragen deze film wat mij betreft. Aubrey de stagiaire die eindelijk opleeft in het bijzijn van de vreemde eenling die zij ook is. Jake Johnson speelt werkelijk een geweldige rol als de man die de kantjes er van af loopt maar toch overal mee wegkomt.

Totdat hij toch besluit om zijn oude vlam op te zoeken en hij verliefd wordt. Carpe diem is zijn motto en kudo's voor hem om haar snel vaarwel te zeggen als zij blijft zitten waar ze zit en niet verder durft te leven.

Erg leuke film om naar te kijken alhoewel er best wat meer uit het tijdreisthema te halen viel. Heb de film nog een keer gekeken maar niets gemist a la de sixth sense. Jammer, een gemiste kans.

Heerlijke film. Ben sowieso een fan van Bradley Cooper maar wow wat zet Jennifer Lawrence hier een prestatie neer zeg. Las net dat ze hiervoor een Oscar heeft gekregen en ik vind het volkomen terecht.

Twee mensen die een psychische tik van het leven hebben meegekregen (wie niet) en spelen dit geweldig. DeNiro is duidelijk degene van wie Bradley z'n stoornis heeft en het laat duidelijk zien hoe dun de lijn is tussen gezond en gek, als er al een lijn is.

Silver lining is daarbij een humoristische romantische film maar de ontwikkeling van de levensechte karakters is veel interessanter.

De heerlijke rechttoe rechtaan conversaties tussen Cooper en Lawrence zijn echt om van te genieten. Door hun verleden/afwijking is het sociaal correcte lekker afwezig en de 'normale' mensen in deze film worden daardoor soms keihard met de neus op de feiten gedrukt. Met name Cooper's sociale onhandigheid en alle therapie die hij heeft gehad, druipen van elke scene af.

Nogmaals, heerlijke film met geweldige acteurs.

Wat een niet-leuke opsomming van de gebeurtenissen zeg, deze film. Tuurlijk is het interessant om te zien hoe een student een website opricht (eigenlijk niet) waar een paar jaar later 600 miljoen mensen wereldwijd een profiel hebben aangemaakt.

Zuckerberg wordt gespeeld als een sociaal kneusje en nergens wordt de film spannend, leuk , ontroerend of, nou ja het aanzien echt waard.

De rechtzaken zijn chaotisch en helpen het verhaal niet. Enige leuke scene was de vraag van een advocaat of hij Zuckerberg's attentie heeft en de aardige uitbarsting hierop.

De 'relatie' met zijn zogenaamd beste vriend kwam er totaal niet uit in de film. Ook die rechtzaak raakte me totaal niet.

Ben benieuwd naar deel 2 als Facebook weer downhill gaat.

Goede acteurs, leuk plot en vooral niet ergeren aan het sciencedeel van de fiction. Ik kon er prima mee leven in ieder geval.

Wat mij betreft hadden ze de ontwikkeling van het dorpje veel meer moeten uitmelken.

Redelijk goed (een 7) dus 3,5 ster.

Al jaren lag de DVD in de kast en nu met corona tijd en zin om te kijken.

Helaas kan ik het geacteer van Roberto Benigni niet goed verdragen. Kan een klucht prima hebben maar zoals Basto zegt, deze combinatie gewoon niet.

2 sterren.