De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

45. Molokh (1999)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/10000/10728.300.jpg?cb=1392200109

http://photo.tvigle.ru/res/2014/11/01/b4bb6aa7-4fea-4a34-9f2e-fb9b48996f7a.png

Net als bij "Er is Wieder Da" had ik ook bij deze film soms het gevoel dat ik naar een komedie heb zitten te kijken. Sommige scènes waren zeer komisch zoals die van Martin Bormann die met zijn stoel achterover viel en natuurlijk die met Eva Braun die Hitler een schop gaf en haar schoenen naar hem gooide ?. Tja, en als we het dan toch over Hitler hebben. Die hoort volgens mij toch echt thuis in het rijtje van waanzinnige heersers waar er al zo veel van geweest zijn. Hitler schijnt ook een zeer pervers mannetje geweest te zijn als we sommige biografieën over Hitler mogen geloven. Verbaast mij helemaal niks. En dan die Duitsers die hem blind volgden en natuurlijk het zooitje ongeregeld zoals Bormann, Goebbels en nog meer van die mafketels. Onbegrijpelijk eigenlijk dat die zo'n stempel hebben kunnen drukken op het verloop van de 20e en 21e eeuw.

Mooiste scène trouwens, de openingsscène waarin Eva Braun naakt haar kunsten vertoonde.

44. Chekhovskie Motivy (2002) (Chekhovs Motifs)

https://www.kinopoisk.ru/images/film_big/41367.jpg

http://media7.fast-torrent.ru/media/files/s4/kv/wx/chehovskie-motivyi-scene-3.jpg

Russen en humor, gaat dat samen? Ja, ik dacht het wel. Ik heb mij in ieder geval kostelijk geamuseerd met de ruziënde en schreeuwende familie in het eerste half uur. Het gedeelte dat zich afspeelde in de kerk vond ik wat minder maar zo gauw die slungel van een zoon weer thuiskwam was het weer lachen geblazen. Ook die scènes met die varkens vond ik best geslaagd. Op visueel vlak trouwens ook een zeer mooie zwart/wit film. Moest trouwens bij het zien van deze klucht - want dat is het - regelmatig denken aan La Règle du Jeu (1939) van Jean Renoir. Dat was ook zo'n lekkere drukke film.

43. Ironiya Sudby, ili S Legkim Parom! (1975) (The Irony of Fate, or Enjoy Your Bath!)

http://static.hdrezka.me/i/2013/12/10/x031912ceb31fjr36a26y.jpg

http://s.kinokrad.co/uploads/posts/2015-03/1425993902_b1.jpg

Echt een film om te bekijken op een saaie en "ijskoude" 1e kerstdag. Tja, de winterjassen daar in Moskou en "Leningrad" zullen we hier in deze winter niet nodig hebben denk ik.

Maar goed, over de film verder. De Russen hebben dus toch nog gevoel voor humor. Had ik dus nooit gedacht, omdat de films daar doorgaans alleen maar over oorlog en andere zwaarmoedige onderwerpen gaan. Het werkt niettemin wel. Deze romcom was zeer genietbaar mede ook door de voortreffelijke hoofdrolspelers en het uitstekende script waarvan je originaliteit niet kan ontkennen. Het einde van de film vond ik trouwens erg mooi.

42. Iyulskiy Dozhd (1967) (July Rain)

https://www.kinopoisk.ru/images/film_big/42669.jpg

https://pp.vk.me/c1574/u13294275/46896467/x_ebf0d24e.jpg

De tweede film die ik van deze regisseur gezien heb. Wat minder dan zijn voorganger Mne Dvadtsat Let (1965) maar niettemin kreeg ik ook van deze film een zeer lekker gevoel. Ligt ook vooral aan de hoofd-personages zoals Lena bij voorbeeld. Tja, als ik zo de beelden bekijk van het Moskou anno 1967 dan hadden de Russen het zo slecht nog niet. Ze kwamen in ieder geval bij mij zeer tevreden over.

Het einde van de film vond ik erg bijzonder maar toch wel geslaagd. De muziek in deze feel-good movie klonk nogal westers. Ik hoorde zelfs Wonderland by Night van Bert Kaempfert, toch wel een zeer bekende melodie beginjaren zestig. Paste in ieder geval goed in deze film.

41. Posetitel Muzeya (1989) (Visitor of a Museum)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/41000/41749.300.jpg?cb=1416920913

http://film.arjlover.net/ap/posetitel.muzeja.avi/posetitel.muzeja.avi.image1.jpg

Van de doorgaans oerlelijke mensen moet deze film het van mij zeker niet hebben. De beelden van de om God roepende vreemdeling, de woeste zee, de beukende golven en de bliksemflitsen zijn daarentegen schitterend. De invloed van Tarkovsky is trouwens ook duidelijk aanwezig van deze apocalyptische film die voor mij behoort tot de meest depri films uit de Russische cinema die ik tot nu toe gezien heb. Nee, ik werd hier dus niet bepaald vrolijk van ondanks dat het toch best wel een knap gemaakte film is.

40. Nebesnye Zeny Lugovykh Mari (2012) (Celestial Wives of the Meadow Mari)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/90000/90827.300.jpg?cb=1422144764

http://torrentor.co/uploads/posts/2014-01/1390643986_870ae34b1d44.jpg

Best wel geamuseerd met deze Russische film waar de Mari vrouwen centraal staan. Heeft inderdaad iets Decamerone-achtigs al die losse verhaaltjes, waarvan er sommige volgens mij niet meer dan een paar minuten duurden. Verreweg het mooiste verhaaltje vond ik dat van onder de naam "Ormarche". Een stel heren maakten hun opwachting en nodigden de dames uit voor het spelletje "Let's Play Hoof". Een van de heren gooide een varkenspoot naar het midden van de zaal. De dames stortten zich er op en de dame die het eerst de varkenspoot in handen kreeg voerde een verrukkelijk dansnummertje in evakostuum op. Daarna gingen alle dames het voorbeeld volgen. Die naaktscènes behoren voor mij tot de mooiste erotische scènes in filmland die ik ooit gezien heb. Zonder die scène had de film van mij niet meer dan een 3.5* gehad. De taal die trouwens gesproken werd is het Marisch, een Fins-Oegrische taal. De Russen synchroniseren trouwens niet na, maar vertalen alles via een voice-over. Niet prettig, maar toch altijd beter dan nasynchronisatie.

39. Karnavalnaya Noch (1956) (Carnival Night)

http://twoe-kino.ru/wp-content/uploads/2016/08/karwan-noch.png

http://kino-teatr.ru/movie/kadr/2937/384936.jpg

Het is omdat er Russisch gesproken werd want anders had ik toch echt gedacht naar een Amerikaanse MGM musical uit de jaren vijftig gekeken te hebben. De kracht van deze zeer genietbare musical of komedie zit hem natuurlijk in de manier hoe er met de alles overheersende stalinistische bureaucratie werd afgerekend. De scène waarin de "Apparatschik" Ogurtsov - de vertegenwoordiger bij uitstek van die bureaucratie - door het toneel zakte en in een grote doos terechtkwam vond ik zonder meer de sterkste in deze voor mij tot voor kort totaal onbekende Russische film, waarin je toch wel duidelijk kon zien dat de destalinisatie ook in de film duidelijk was ingezet. De Russen konden weer ademhalen en dat staken ze niet onder stoelen en banken. Het leven kreeg voor de Russen weer kleur. Dat deze film niet geschoten was in zwart/wit maar in kleur vind ik daarom uitstekend gevonden. Kan haast geen toeval zijn omdat er destijds in de Sovjet Unie maar weinig kleurenfilms gemaakt werden.

38. Elegiya Dorogi (2001) (Elegy of a Voyage)

http://img15.nnm.me/f/9/d/e/e/15b4fb86a9d6bba6597b02ffc45.jpg

https://static.kinokopilka.pro/system/images/screenshots/images/000/201/646/201646_original.jpg

Dit filmpje zou je het beste kunnen omschrijven als een spirituele roadmovie. De spiritualiteit druipt er gewoon van af. Een spiritualiteit bovendien waar ik mij zeer goed in kan herkennen. De eerste helft waarbij we de landschappen, steden en dorpen in wind, regen en sneeuw zien voorbijtrekken zijn van een wonderbaarlijke schoonheid. De tweede helft zien wij weer datgene voorbijtrekken maar dan in schilderijen van Hollandse meesters afgebeeld. De man, de voice-over in deze behalve spirituele ook existentialistische film zegt in ogenschouw nemend het schilderij van Saenredam, een stadsgezicht van Utrecht, dat hij daar zelf is geweest maar dat bepaalde details op het schilderij niet kloppen. Klinkt grappig natuurlijk maar niet vanuit het oogpunt van de man, die niet anders dan Sokurev zelf kan zijn, wiens filosofie is dat de mens veroordeeld is om te zijn. Hij liet dat ook duidelijk zien in de film Russian Ark waarin heden en verleden door elkaar heen liepen.

37. Belye Nochi Pochtalona Alekseya Tryapitsyna (2014) (The Postman's White Nights)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/100000/100957.300.jpg?cb=1447580926

http://blog.kvv213.com/wp-content/uploads/2014/11/Bely-e-nochi-pochtal-ona-Alekseya-Tryapitsy-na-2014-720p.mkv_20141115_120106.406.jpg

Uit het Russische leven gegrepen. En dan heb ik het over Russen in een dorp waar de moderne tijd nog geen ingang heeft gevonden. Vervallen huisjes, kerken, scholen maar oh zo mooi. De beelden van de natuur zijn van grootse schoonheid*. De rollen worden op een enkele uitzondering na gespeeld door de bewoners zelf. Dit maakt de film ook zo'n beetje een documentaire. Mooiste scènes zijn die van de postbode en het jongetje, de postbode en de grijze kat en vooral de surrealistisch aandoende scène aan het einde, die een schitterend contrast liet zijn tussen het Rusland van de ongerepte natuur met zijn pittoreske dorpjes zoals het vroeger overal geweest schijnt te zijn en het moderne Rusland weergegeven door de raket die de lucht ingeschoten werd. Je zag hem vanuit de bossen opstijgen.

36. Voyna i Mir (1966) (War and Peace)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7023.300.jpg?cb=1458469223

http://v.img.com.ua/b/1100x999999/5/60/9cbdd0be902341b7bc321cc98afee605.jpg

Deze film waarvan ik elke week een deel bekeken heb moet het voor mij vooral hebben van de veldslagen en de grote brand in Moskou. Zeer knap allemaal deze verfilming van het beroemde boek van Tolstoi en dat zonder special effects mag ik aannemen. Deze film moet voor Russische begrippen wel een kapitaal gekost hebben lijkt me zo. Op visueel vlak is deze film trouwens dik in orde en op het nogal saaie tweede deel na wist deze film mij verder ook genoeg te boeien. Dat moest ook wel, anders zou ik denk ik niet het geduld hebben kunnen opbrengen deze maar liefst 400 minuten durende film helemaal af te kijken.

35. Few of Us (1996)
https://www.kinopoisk.ru/images/film_big/39928.jpg
https://avatars.mds.yandex.net/get-kino-vod-films-gallery/34144/2a00000151837bf898bfd614e91c9a5c2b40/x538

Deze film moet het voor mij helemaal hebben van de bijzonder sfeervolle en schitterend in beeld gebrachte desolate Siberische landschappen. Van de bewoners ben ik duidelijk minder enthousiast. Hun blikken ervoer ik als afstotend, behalve die van de vrouw uiteraard. Dat er niet gesproken werd komt de film zonder meer ten goede. De zwijgende en wantrouwende blikken zeggen mij meer dan genoeg. Tja, en dan die moord . Niet zo moeilijk om te raden waarom lijkt me. Beide personen hadden een oogje op die vrouw en zagen daarom elkaar als concurrenten. Daarom moest er eentje verdwijnen . Althans, dat is mijn interpretatie.

34. Schastlivye Dni (1991) (Happy Days)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/96000/96155.300.jpg?cb=1480499963

http://www.fiesta.city/uploads/slider_image/image/87143/v880_222.jpg

Net zoals de film Trys Dienos uit hetzelfde jaar is dit geen film om vrolijk van te worden. Vervallen straten en huizen, daklozen, lelijke mensen. Alles zo doods als maar zijn kan. Het leek wel een groot kerkhof. Moet dit de ondergang van de Sovjet Unie voorstellen? Je zou het haast wel denken. Hoewel, als je de beelden zag, dan leek het wel dat het verhaal zich afspeelde in de jaren twintig van de vorige eeuw. De prachtige operamuziek van Wagner die je regelmatig hoorde uit een antieke grammofoon paste ook uitstekend in deze troosteloze film. De scène waar een welgestelde bewoner op die operamuziek aan het dirigeren was vond ik een van de mooiste scènes in dit mooie filmdebuut van de veel te vroeg gestorven Balabanov. Tja, en dan de man met de hoed, af en toe begon die mij wel enigszins te irriteren. Had toch wel wat vriendelijker kunnen zijn tegen die toch niet onaantrekkelijke dame van lichte zeden. Het einde van de film was trouwens veelzeggend.

33. Beg (1970) (The Flight)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/40000/40343.300.jpg?cb=1480066379

http://alive-ua.com/uploads/posts/2012-07/1341487230_00-55-33.jpg

Mooie film waarvan het eerste deel een goed beeld gaf over de Russische burgeroorlog in de jaren na de Russische revolutie in de periode 1918-1921. De veldslagen werd werden mooi weergegeven eveneens de beelden van door de Witten opgehangen "verraders", lees bolsjewieken. We zien die beelden o.a. terugkomen in de droom sequenties van generaal Khludov, de bevelhebber van de Witten die tegen de Roden - zie bolsjewieken - streden om de macht van het Rusland na de revolutie. Zij werden uiteindelijk door Trotski's Rode leger verslagen. Het eerste deel eindigde met de vlucht van de generaals en verder getrouwen van het verslagen leger van de witten naar o.a. Istanbul en Parijs.

In het tweede deel maken we kennis met de beslommeringen van die generaals en getrouwen waarbij zich alle moeite moesten getroosten om zich in erbarmelijke omstandigheden het hoofd boven water te houden. Een van die figuren deed dat o.a. door het houden van illegale kakkerlak races in Istanbul. Welke kakkerlak komt als eerste aan de finish. Wilt u even inzetten. Zeer komisch allemaal en het eindigde natuurlijk in een straatgevecht omdat men het niet kon verkroppen dat een van de favoriete kakkerlakken halverwege rechtsomkeert maakte. Voor mij was dit een van de mooiste scènes. Film eindigde natuurlijk dat veel van de Russische ballingen heimwee kregen en toch weer terug verlangden naar moedertje Rusland en voorts de boot vanuit Istanbul terug namen naar waar zij vandaan gekomen waren. Het einde vond ik trouwens erg mooi.

32. Hardcore Henry (2015)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/162000/162282.300.jpg?cb=1465546786

https://babkino.com/uploads/posts/2016-03/1458775456_hardcore_film-2.jpg

Deze film die ik afgelopen avond in arthouse Lux heb bekeken voldeed helemaal aan mijn verwachtingen. Dat kan echter niet gezegd worden bij de wat oudere dame in de zaal, die het na amper een kwartier voor gezien hield. Dit was dus duidelijk niet haar ding. Maar ja, ik wilde haar vooraf nog waarschuwen maar helaas tevergeefs. Ik was vanaf dat moment de enige in de zaal wat ik helemaal niet erg vond want ik vermaakte mij prima in deze adrenalinetrip, want dat was het gewoon. Niet nadenken maar gewoon alles over je heen laten gaan. Daar gaat het bij deze film om die een en al actie was. Op een gegeven moment moest ik nodig naar het toilet, dus was het wachten op een rustige scène, maar die kwam er verdomme gewoon niet. Dus maar tijdens een shoot-out naar het toilet gegaan en toen ik terug kwam was die shoot-out nog steeds aan de gang. Ik heb dus niet veel gemist.

Een van de mooiste scènes vond ik die trouwens met de telkens neervallende en in veel gedaanten verschijnende Sharlto Copley en dit onder de melodie "I've got you under my skin".

31. Voskhozhdeniye (1977) (The Ascent)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/19000/19796.300.jpg?cb=1390640887
http://kino24.su/image.jpg?films=/xCXArpZq3Xu1pWlACoV7uL0bPGB.jpg

IJzersterk oorlogsdrama hoewel het in het begin daar bepaald niet naar uit zag. Na het eerste half uur kreeg ik onderhand wel genoeg van al die sneeuw. Deze film moest het voor mij daarom ook vooral hebben van het sterke 2e gedeelte en vooral de laatste 20 minuten. Ik heb geprobeerd mij in de rol van de slachtoffers te plaatsen door mij de vraag te stellen wat ik zou doen als ik het hetzelfde lot als hun zou ondergaan. Zou ik handelen zoals Sotnikov en staan voor mijn principes ook als dat onvermijdelijk de dood tot gevolg heeft of zou ik handelen zoals Rybak en bereid zijn alles te doen tot zelfs collaboratie met de vijand om te overleven? Deze vraag is eenvoudigweg niet te beantwoorden als je zelf niet met een soortgelijke situatie geconfronteerd wordt. Het risico van overleven tot elke prijs is wel dat je hetzelfde te wachten zou kunnen staan als Rybak die aan einde zo gekweld werd door zijn geweten dat hij zichzelf wilde ophangen wat hem overigens niet lukte omdat hij daar gewoonweg te laf voor was. En niets is zo erg dan levenslang gekweld worden door je geweten. Ik vind "The Ascent" daarom ook vooral een psychologisch drama met - en dat mag zeker niet onvermeld blijven - uitstekend acteerwerk van vooral Vladimir Gostyukhin als de collaborateur Rybak. Vooral het einde is grandioos.

30. Tikhiye Stranitsy (1994) (Whispering Pages)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/48000/48304.300.jpg?cb=1434124573

http://i.imgur.com/EtV8spM.png

Deze film moet het voor mij puur hebben van het visuele. Van het verhaal zelf kon ik weinig wijs. Maar ja, de films van Sokurov zijn nu eenmaal net zoals die van Tarkovsky trouwens niet de meest toegankelijke. Mooi zijn ze wel en dat geldt ook voor deze film die een paar schitterende scènes bevatte. De scène in het oude fabrieksgebouw waar je mensen naar beneden zag springen en het onderhoud van de protagonist met het engelachtige meisje waren om in te lijsten, zo mooi. Ook niet te vergeten de scène waarbij de protagonist onder een klauw ging zitten van een beeldhoudwerk dat volgens mij een poema of leeuwin moest voorstellen. Het gezicht van de man zag je niet, daar zat die klauw voor. Wat de betekenis van die scène is, is mij niet helemaal duidelijk. Sokurov zal er toch wel iets mee bedoeld hebben denk ik.

Met Elegiya Dorogi (2001) vind ik dit de beste film van Sokurov, hoewel ik nog niet alles van deze zeer productieve regisseur gezien heb.

29. Kogda Derevya Byli Bolshimi (1961) (When the Trees Were Tall)

http://www.kino-teatr.ru/movie/posters/big/9/3039.jpg

http://bse.sci-lib.com/pictures/00/12/263135737.jpg

Oorlogsveteraan doet zich voor als vader van een jonge vrouw, wiens ouders in de oorlog spoorloos zijn verdwenen. Tja, het verhaaltje mag misschien niet te veel voorstellen maar toch werd ik gegrepen door dit mooie romantische filmpje en dat ligt natuurlijk - hoe kan het ook anders - aan de mooie en lieve Natasha. Ook die nepvader deed het zeker niet slecht.

Dit is de tweede film trouwens van Lev Kulidzhanov die ik gezien heb die als je het aantal stemmen voor zijn films telt verder totaal onbekend is op MovieMeter. Niet terecht overigens want ook zijn debuut Dom, V Kotorom Ya Zhivu (1957) vind ik een zeer mooie film.

28. 4 (2005)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/22000/22323.300.jpg?cb=1459085792

http://s.kinokrad.co/uploads/posts/2014-07/1405066281_7675.jpg

Deze film kent een magistrale opening en vervolgens een van de mooiste barscènes die ik ooit in een film heb gezien en dan nog een schitterende wandeling van de zeer mooi ogende Marina die op weg was naar de begrafenis van haar zus. Tot zo ver was het smullen geblazen. Maar daarna…krijgen we een kudde bijna tandeloze babushka’s te zien – de een nog lelijker dan de ander – en is het met de schoonheid in deze film gedaan. Gelukkig dat we nog regelmatig Marina en twee andere aantrekkelijke Russische jonge dames te zien kregen. Oh ja, die weirdo en dat poppengedoe was trouwens ook niet om aan te zien. Het oerlelijke tweede uur kende wel een zeer hilarische scène. Dat was de scène waarin een van de oerlelijke babushka’s - tsjonge, ze leek wel uit een schilderij van Jeroen Bosch te komen - een varkenskop in een stal met varkens gooide. Wat de betekenis daarvan is mag Joost weten. Maar ja, deze hele film zit vol met dit soort rariteiten. Neemt niet weg dat deze film het bekijken meer dan waard was. Een herziening zal daarom ook zeker een keer volgen.

27. Uvlecheniya (1994) (Passions)

https://www.cinematerial.com/media/posters/md/u4/u4mtktxb.jpg?v=1456280099

http://img11.nnm.me/e/5/0/6/1/2e7881c16593cf5f35ecb21d19b.jpg

Van mijn speurtocht naar de films uit de landen van de voormalige Sovjet Unie vind ik de films van Muratova toch wel de grootste verrassing. Ook deze film waarvan ik in tegenstelling tot Vechnoe Vozvrashchenie (2012) gelukkig ook een Engelse ondertiteling heb kunnen vinden.

Deze film kende een paar zeer mooie scènes, de scènes met de zeer aantrekkelijk ogende dames uiteraard, de scènes met de paarden maar vooral de dressuurscènes met die katten en honden en dan het geratel er tussendoor van moeder en dochter. Zeer vermakelijk allemaal. Ik kreeg er in ieder geval een zeer vrolijk gevoel van.

26. III (2015)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/103000/103698.300.jpg?cb=1467368943

https://i.ytimg.com/vi/GWu-4j4iW7E/maxresdefault.jpg

Een surrealistisch kunstwerk, zo zou ik deze film het liefst willen beschrijven. Hou je daar niet van, dan kan je deze film maar het beste links laten liggen. Het verhaal is van ondergeschikt belang. Het gaat i.m.o. in deze film puur om het audiovisuele. Daar is de regisseur uitstekend in geslaagd. Prachtige beelden waarvan sommige mij sterk aan Tarkovsky doen denken en niet te vergeten natuurlijk de schitterende soundtrack. Die Russische meisjes zagen er trouwens best wel aardig uit. Zonder die kaalgeschoren kopjes uiteraard. ?

Tot op heden uit je lijstje gezien:

Syostry (2001) 4,5*

Solyaris (1972) 4,0*

Mandariinid (2013) 3,5*

Vozvrashchenie (2003) 3,5*

Zerkalo (1975) 3,0*

Gadkie Lebedi (2006) 3,0*

Leviafan (2014) 3,0*

Plemya (2014) 2,0*

Verder stonden al een stuk of 5 op mijn kijklijst en heb ik ook een stuk of 5 via je lijstje ontdekt, zoals Metro (2013) waar ik wel benieuwd naar ben.

Mooi arno74

Ik ga morgen beginnen met de Top 25. Vandaag sla ik een keer over.

Leuke tips opgedaan en sommige zijn weer op mijn radar verschenen!

Tot op heden 26 films van je lijstje gezien en volgens mij allemaal met een voldoende beoordeeld.

25. Brestskaya Krepost (2010) (The Brest Fortress)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/72000/72101.300.jpg?cb=1409179487

http://brestkrepost-film.com/img/gallery/pic04_gallery.jpg

Deze film kende een uitstekend begin: Dansende en muziek spelende soldaten en uiteraard mooie Russische vrouwen. De film eindigde ook met die wonderschone beginscène, hiermee nog eens benadrukkend de waanzin van die oorlog, alleen omdat die ene Oostenrijkse mislukte kunstschilder Adolf H dat wilde. Hoofdpersoon in deze meer dan goede oorlogsfilm is een jongetje, die voor mij toch een minpunt is in deze film. Ik vond zijn handelen allemaal nogal ongeloofwaardig overkomen. Dat kan niet gezegd worden van de vaak gruwelijke in beeld gebrachte gevecht scènes, die denk ik toch wel een zeer geloofwaardig beeld scheppen van hoe het in 1941 in Brest aan toegegaan is.

Onderstaande scène sprong er bij mij trouwens ver bovenuit:

Het is 22 juni 1941; 3:58 in de morgen. Sasha en Anya zijn aan het vissen in een sprookjesachtige omgeving. Men waant zich als het ware in het paradijs. Na 2 minuten klokslag 4:00 verandert dat paradijs plotseling in een hel. Het geluid van overvliegende bommenwerpers gevolgd door het geluid van de neervallende bommen, paniek etc. Operatie Barbarossa is begonnen. Nog nooit is de overgang van vrede naar oorlog zo beklemmend in beeld gebracht.

24. Neotpravlennoye Pismo (1959) (Letter Never Sent)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/41000/41759.300.jpg?cb=1410883237

http://p4.storage.canalblog.com/45/02/110219/74237602.png

Films van Kalatozov moeten het voor mij vooral hebben van de cinematografie. Het camerawerk is ook in deze film net zoals in De Kraanvogels en Soy Cuba weer verbluffend mooi. Het verhaal - een survival tocht in het onheilspellende Siberische landschap - vond ik wel een stuk minder als dat van De Kraanvogels uit 1957.

23. Sudba Cheloveka (1959) (Destiny of a Man)
http://static.hdrezka.me/i/2014/3/31/xfec152cf281bul44m75y.jpg
http://www.obnovi.com/uploads/posts/2015-05/1432121800_4.jpg

Er zijn films waarvan ik na een week nadat ik ze gezien heb al niet meer weet waar het over ging. Er zijn echter ook films zoals "Die Brücke" en deze film, beiden uit 1959 waarvan ik mij na pakweg veertig jaar exact de beelden nog kan herinneren. Een goed teken uiteraard, want dan heeft de film destijds gewoon indruk op je gemaakt.
Het sterkste van deze film zijn de beelden van Andrei in krijgsgevangenschap, waarin hij echt door een hel moest. Best geloofwaardig allemaal want 58% van de Russische krijgsgevangenen stierf in gevangenschap. Hoe dat kwam, dat liet deze film duidelijk zien. Alleen de sterksten konden overleven. Een van de beste scènes vond ik die scène dat Andrei zich bij de sadistische kampcommandant Müller moest melden omdat hij zich beklaagd had over het mensonterende werk dat de gevangenen moesten verrichten. Andrei had zich er helemaal mee verzoend dat hij zou worden doodgeschoten, wat de kampcommandant ook inderdaad van plan was. Zijn houding - hij weigerde te drinken op de Duitse overwinning, maar wenste wel te drinken op zijn eigen dood - dwong respect bij "Müller" af die hem hiervoor het leven spaarde. Op het moment dat Andrei naar de uitgang liep - het spannendste moment - hoorde je Andrei als het ware denken: "Zou Müller mij nu in de rug schieten of niet". Hij deed het dus niet.
Memorabel is o.a. ook die scène waar de gevangenen door drie poorten moesten. Een poort leidde na het crematorium, die uiteraard bestemd was voor de Joodse gevangenen. En dit allemaal onder begeleiding van muziek. Sadisme ten voeten uit. Sudba Cheloveka behoort voor mij tot de betere Russische oorlogsfilms hoewel uiteraard niet vrij van Russische propaganda, want hoe de Russen met Duitse krijgsgevangenen omgingen kreeg je in deze film niet te zien.

22. Simindis Kundzuli (2014)

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMWQxYTIwMTktMzRkMC00Y2NhLTlmNzAtODI5YmJiYTllNGM4XkEyXkFqcGdeQXVyMjA5MzEwODk@._V1_SY500_CR0,0,354,500_AL_.jpg

http://68.media.tumblr.com/0cc8ba2c85d06d2b0a6d8c45e33652ef/tumblr_inline_np7yad4XGm1tnouwb_1280.jpg

Ik moest bij dit filmpje uit Georgië vooral denken aan de films van Kim-Ki Duk, dit vanwege de aanvankelijke rust die dit filmpje uitstraalde. Er werd nagenoeg ook bijna niets gezegd en er werden bovendien als maar door dezelfde soort handelingen verricht als of het om een ritueel ging. Mooi was het allemaal wel. Wat je af en toe wel hoorde waren geweerschoten in het bos die duidelijk maakten dat dit toch niet de minst gevaarlijke plek was die de oude man had uitgekozen voor het verbouwen van zijn maïs. Die dochter van die oude man - dat moet gezegd worden - had trouwens een best mooie en ook enigszins mysterieuze uitstraling.

Al met al een mooi filmpje dus dit Corn Island, dat voor mij trouwens ook de eerste Georgische film is die ik ooit gezien heb. Oh ja, voor ik het vergeet, het einde was werkelijk schitterend, ondanks dat het misschien enigszins voorspelbaar was.

Hardcore Henry & III zijn fijne toevoegingen!

21. Bronenosets Potyomkin (1925) (Battleship Potemkin)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2582.300.jpg?cb=1487751528

http://terraoko.com/wp-content/uploads/2015/01/terraoko-2015011702-12.jpg

Op visueel vlak valt er op deze film nog steeds niets aan te merken. De scènes op de Potemkin en de massacre op de trappen in Odessa werden prachtig in beeld gebracht. Van propaganda is deze film uiteraard niet vrij, maar ik maal daar verder niet om. Hoewel ik geen communistische sympathieën heb en trouwens ook nooit gehad heb kon ik mij uitstekend inleven in de matrozenopstand.

20. Umirayushchii Lebed (1917) (The Dying Swan)

https://image.tmdb.org/t/p/w1280/4lNJxispwIV5K8v7vYQvBfIPfax.jpg

http://i.imgur.com/CCk7Fs5.jpg

Verrassend sterke Russische film die i.m.o. zijn tijd al ver vooruit was. Ja, let wel, de film is nog van vóór de Russische revolutie, dus van bolsjewistische propaganda was nog totaal geen sprake. Was trouwens ook duidelijk te zien ook. Het ging in deze zwijgende film nu niet bepaald om de arbeidersklasse maar duidelijk om de welgestelde klasse. Maar so what. Wat we te zien kregen waren zeer mooie beelden van de doorgaans in het wit verschijnende Gizella, een zeer mooie balletuitvoering en een schitterende droomscène waarbij ik bij het zien van die handen toch vooral moest denken aan enkele - ik weet de naam niet - moderne horrorfilms.