menu

Tikhiye Stranitsy (1994)

Alternatieve titels: Whispering Pages | Verborgene Seiten | Тихие Страницы

mijn stem
3,79 (21)
21 stemmen

Rusland / Duitsland
Drama
77 minuten

geregisseerd door Aleksandr Sokurov
met Aleksandr Cherednik, Sergei Barkovsky en Yelizaveta Korolyova

Een jonge man dwaalt door een flatgebouw dat het meest lijkt op een eindeloos labyrint. Hij stuit bij toeval op andere aanwezigen. Omdat hij "een van de anderen" is wordt hij buitengesloten, gemarteld en vernederd. Tijdens zijn opsluiting stuit hij op een meisje die hem helpt met het antwoord op zijn vragen tot boetedoening. In plaats van meewerken ziet de man zich genoodzaakt tot rebellie, hetgeen leidt tot eeuwige opsluiting.

zoeken in:
avatar van danuz
En zo duik ik steeds dieper in het oeuvre van dé Rus - voor mij dan toch. Tikhiye Stranitsy is, net als Kamen, een film gehuld in zwemen, troebele beelden en obscure personages. Ik zou er iets van Dostojevski in moeten/kunnen zien, de film refereert aan het begin naar "de 19e eeuwse Russische roman". Maar ik zag toch vooral een schimmenspel, waar ik ineens mensen uit ramen dacht zien te springen (en jawel), een protagonist te zien sluimeren door donkere hallen en een soort van relatie zag ontstaan tussen hem en een meisje. Labyrintisch. Weet dan ook weer niet precies wat ik er mee aanmoet. Fascinerend (zo'n woord gebruik ik steeds maar bij dergelijke cinema) zeker, ontroerend toch niet echt (Kamen wist me bijvoorbeeld bij de slotstuk ineens recht in het hart te raken, als een steen). Gaat zeker in de herkijk, want zo'n film moet je gewoon ineens raken.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Ik heb dit ook als Sokurov's moeilijkste film ervren. De eerste keer was voooral verwarrend en pas de tweede keer werd ik meegesleept. Met name dat mooie unheimische begin met dat verl;aten fabrieksgebouw die je vanuit de verte over het water nadert (tenminste zover er iets is op te maken uit de wazige beelden) met die industriële geluiden en de stilte. Heel fraai.

(hou 'm nog maar eventjes en doe maar een herkijk zo rond 31 december )

avatar van Verhoeven
Jullie hebben me ontzettend benieuwd gemaakt naar dit obscure werk van Sokurov. Kan ik deze film nog ergens op dvd vinden?

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Verhoeven schreef:
Jullie hebben me ontzettend benieuwd gemaakt naar dit obscure werk van Sokurov. Kan ik deze film nog ergens op dvd vinden?

Er bestaat geen DVD van deze film. Ik heb danuz een Bosnische (?)TV-rip uitgeleend. Niet al te beste kwaliteit. Maar aangezien de film zelf nogal mistig, wazig en onscherp is, is het nog nét te doen. Zelf zag ik de film tweemaal in de bios (eenmaal ooit in de 'late night' bij Rialto en eenmaal in Breda toen de Brabantse filmtheaters in december regelmatig Sokurov's werk lieten zien), dus ik kan wel inschatten hoe de 'originele' kwaliteit van de film was.

Bijzonder obscuur (en je hebt PM).

avatar van danuz
Quality-wise (heb gister Wilders The Apartment gezien..) was dit vrij slecht hoor, nog een stapje erger dan Kamen. Er circuleert nog een versie op het internet, die er net wat beter uit ziet (kijkend naar stills dan). Die heeft geen logo in beeld en valt wat minder groen en flets uit.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Groen is wel iets dat me ook bijstaat uit het origineel. Maar behalve wat snelle scans heb ik deze TV-rip verder niet in zijn geheel bekeken. Kamen was van inderdaad min of meer hetzelfde.

avatar van Verhoeven
Intrigerende film die ik graag eens in volle glorie (beeld en geluid gerestaureerd) wil ondergaan en waar ik nu dus geen ster aan toe ken. Dat vooral komt door het slechte beeld- en en geluidskwaliteit. Laat Criterion of COM deze film maar eens oppoetsen en uitbrengen.

Een aantal simpele vragen die door mijn hoofd gingen:
Waar en in welke eeuw speelt de film af? Wat was dat met die mensen die uit de ramen begonnen te springen? Pleegde ze zelfmoord? En dat ijzeren beeld op het einde van de film moest dat een leeuw voorstellen? En was de hoofdpersoon écht zijn edelen delen aan het kussen? En hoe zit het met de titel van de film: Whispering Pages?

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Ik denk dat de beeldkwaliteit van deze "DVD" niet heel veel beter is dan de cinema kwaliteit hoor. Ik zag de film tweemaal in de bios en was blij als ik überhaupt iets kon onderscheiden (ramen en mensen dat lukte inderdaad wel). Vele van mijn filmhuis vrienden schamperden dat ze thuis ook wel een jampotje hadden waar ze door de bodem heen konden gaan filmen. Zo ziet het er bewust uit. De film is deels geschoten met lenzen met prismatische vervorming. Het levert een zoektocht op zonder een associatie met iets dat je kent, niet in de tijd en niet qua plaats. En toch zie je herkenningspunten. Noem het van mij part het labyrinth van je brein: liefde, dood, hoop, bedrog etc etc... Gewoon nog een keer kijken en onderdompelen.

avatar van Verhoeven
Mochizuki Rokuro schreef:
Gewoon nog een keer kijken en onderdompelen.

Ik neem de proef op de som door niet jou versie te herkijken maar een versie die Danuz van het internet kan halen voor mij (?).

danuz schreef:
Er circuleert nog een versie op het internet, die er net wat beter uit ziet (kijkend naar stills dan). Die heeft geen logo in beeld en valt wat minder groen en flets uit.

avatar van danuz
De versie zonder logo - die van iets betere kwaliteit dus - circuleert helaas alleen met Franse hardsubs (dus met Franse ondertiteling in beeld). Verder zal het beeld allicht van iets betere kwaliteit zijn, maar het blijft natuurlijk een wereld van schimmen: Nu juist de kracht van deze Sokurov's.

Still met logo of
Still zonder logo

avatar van beavis
3,0
dit is boven alles een "mood piece", helaas wel nogal afstandelijk door de vele donkere scene's en het gebruik van overlay en andere vervormende trucage. Dan helpt de extra laag noise van de op het Internet rondzwervende versie(s), zoals hier boven al wordt gerefereerd, inderdaad ook niet; hoe dun die laag ook is. kortom, ik kwam niet echt in deze mood. Bepaalde scene's gekoppeld met de literaire referenties waren opzich nog wel duidelijk, maar ik miste een gevoel en/of een samenhang daar achter.

yorgos.dalman
danuz schreef:

(Kamen wist me bijvoorbeeld bij de slotstuk ineens recht in het hart te raken, als een steen)


Ik ben eigenlijk zeer nieuwsgierig wát jou precies ontroerde aan het slotstuk van Kamen...

avatar van danuz
Oe, dat weet ik niet meer precies. Volgens mij ging het om een dialoog/monoloog dat ineens veel inzicht gaf in de gemoedstoestand van het personage, en in de wereld waarin hij zich bevond. Weet in ieder geval wel dat daar het 'abstracte' eerste deel ineens op zijn plek viel en mij veel duidelijk werd - en die gewaarwording ontroerde mij dus.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,5
Waarom was dit hier nog niet gemeld: een blu-ray (!) / DVD van Whispering Pages inclu een DVD van Kamen' en één doublure (Madame Bovary die ook net op A.E. verschenen is) en nog een boel extra's. Komt over twee weken uit (Cinema Guild).

yorgos.dalman
Dit is zeer, zeer goed nieuws...

Edit: Alleen wel vreemd dat één schijf een blue-ray is en de overige twee een conventionele dvd.

yorgos.dalman
Whispering pages vandaag herzien en ditmaal maakte ie meer indruk dan de eerste keer. Vooral de couleur lokale was in al zijn neerslachtigheid fascinerend om te zien.
Vooroverhellende gevels, desolate trappenhuizen, armoedig gemeubileerde kamers, troebele waterpoelen - het geheel zou geïnspireerd zijn door Dostojevski; ik kreeg meer een Kafka gevoel vanwege de licht absurdistische situaties.
En ook de literatuur van mijn eigen favoriet, Thomas Ligotti, kwam vaak bij mij boven: de horror van de eenzame protagonist die doelloos ronddwaalt te midden van vuiligheid en afbraak.

Bas I.
Lastige film. Op momenten prachtig geschoten (de scène met de schoenen fascineerde me enorm bijvoorbeeld) maar helaas niet zo indrukwekkend als enkele van zijn andere films, wat mij betreft. Het verhaal is overigens gebaseerd op Dostojevski's Misdaad en Straf, een van de boeken die ik toevallig afgelopen jaar heb gelezen. Ik had dan ook moeite om mijn herinneringen aan dat boek uit te bannen en kon wellicht daarom moeilijk in de film komen. De wat afstandelijke sfeer en het razende tempo (vergeleken met het boek) kon ik moeilijk rijmen met mijn subjectieve ervaring van het boek. Wel een interessante ervaring dus over een paar jaar nog maar eens proberen.

4,5
Mochizuki Rokuro schreef:
Waarom was dit hier nog niet gemeld: een blu-ray (!) / DVD van Whispering Pages inclu een DVD van Kamen' en één doublure (Madame Bovary die ook net op A.E. verschenen is) en nog een boel extra's. Komt over twee weken uit (Cinema Guild).

Sjonge, wat baal ik dat net deze film daar als blu-ray in zit! Ik heb net niet de honderden euro's liggen voor de blu-ray speler die ik al een tijd op het oog heb, en wil toch heeeel erg graag juist deze film uit de box zien! Er staat online wel eentje te kijken, en een torrent om te downloaden (heb nog wel een lege dvd liggen, geloof ik ), dan dat maar? Want hij is geloof ik niet als gewone dvd te krijgen hè, of valt zo'n blu-ray nog om te zetten naar dvd?

yorgos.dalman
De film Whispering pages zit in deze box zowel als blu-ray als dvd!

4,5
Oooooooooow, dat is handig, dat kon ik er niet uit halen. Heel erg bedankt dat je me erop wijst! Dat wordt dus een aanschaf als vakantiegeld binnen is, en dan Second Circle maar los kopen (ipv óók nog die andere box, van Artificial Eye).

yorgos.dalman
Oooooow, jazekerwel! The Second circle absoluut kopen! Even briljante als naargeestige kijkervaring!

avatar van Sol1
Ik weet niet of deze link al bekend was, maar zowel de algemene website zelf als de beschrijving van de film zien er indrukwekkend uit.

Whispering pages

4,5
Een magisch mooie film. De voor Sokurov typisch gekleurde fotografie die bijzonder mooie beelden oplevert, de beetje korrelige beeldvoering die een afstandelijk gevoel geeft waardoor je je echt toeschouwer voelt van een gebeuren. Bij vlagen echt indrukwekkend. Ik vond de aspecten van Misdaad en Straf ook herkenbaar naar voren komen, de sfeer en toon vond ik heel goed vertolkt. Er had van mij meer uit gebruikt mogen worden om de film wat langer te laten duren want het was nu wel zomaar weer voorbij terwijl ik lekker in het genieten zat. Bijzondere cinema, kan zo in een museum wat mij betreft.

avatar van Verhoeven
Mochizuki Rokuro schreef:
(hou 'm nog maar eventjes en doe maar een herkijk zo rond 31 december )
Vandaag herkeken op BR. Las op de aftiteling dat Sokurov er in 2012 een DC van gemaakt heeft van 70 minuten. Weet niet precies wat er gesneuveld is maar krijg nog steeds geen klik met de film. Zitten hele fascinerende stukken in maar ook nog steeds scènes waar ik niet veel van begrijp. Aan de ene kant poëtisch maar aan de andere kant helaas ook momenten van het vertellen van een verhaal. Zoals het gesprek tussen de jongeman en het meisje. Waar ging dat over? Moord? Op de vader? Zo twijfel ik verder heel erg of we te maken hebben met het vagevuur of het voorgeborchte van de hel. Of gewoon ergens in de 19de eeuw ... Kortom als geheel voel (emotioneel / rationeel) ik hem nog steeds niet echt.

avatar van wibro
4,0
Deze film moet het voor mij puur hebben van het visuele. Van het verhaal zelf kon ik weinig wijs. Maar ja, de films van Sokurov zijn nu eenmaal net zoals die van Tarkovsky trouwens niet de meest toegankelijke. Mooi zijn ze wel en dat geldt ook voor deze film die een paar schitterende scènes bevatte. De scène in het oude fabrieksgebouw waar je mensen naar beneden zag springen en het onderhoud van de protagonist met het engelachtige meisje waren om in te lijsten, zo mooi. Ook niet te vergeten de scène waarbij de protagonist onder een klauw ging zitten van een beeldhoudwerk dat volgens mij een poema of leeuwin moest voorstellen. Het gezicht van de man zag je niet, daar zat die klauw voor. Wat de betekenis van die scène is, is mij niet helemaal duidelijk. Sokurov zal er toch wel iets mee bedoeld hebben denk ik.
Met Elegiya Dorogi (2001) vind ik dit de beste film van Sokurov, hoewel ik nog niet alles van deze zeer productieve regisseur gezien heb.

4,0*

avatar van Ferdydurke
4,5
Wat een prachtige hel op aarde vindt Sokurov hier op de ‘verborgen’ bladzijden van de 19e eeuwse Russische literatuur; sfeervol, sprekend en raadselachtig. Een tocht door de labyrintische krochten van een grauwe, vervallen stad met een verpauperde bevolking, en tegelijkertijd een afdaling in de geest van de protagonist.

Een gave, compacte film, in zwart-wit met kleuraccenten, vaal groen verlopend in rood; een helletocht, met enigmatische scènes die een wonderlijke mengeling zijn van bruut realisme en droomachtige visioenen. Tikhiye Stranitsy ademt een surrealistische en wat unheimische sfeer; de vervormingen van het beeld en de bepaald niet waterpas staande camera – ‘handelsmerken’ van Sokurov, kun je denk ik wel stellen - dragen daar aan bij.

De openingssequentie is schitterend; op een gegeven moment zien we hagelwitte vogels net boven het wateroppervlak fladderen – het lijkt wel een animatie. In Kamen zit een soortgelijke scène, met twee diep zwarte silhouetten op de voorgrond van een vanaf een hoogte genomen panoramisch shot van een baai met een dorp in de diepte.

Opvallend is de terugkeer, later in de film, van eerder vertoonde elementen en gebeurtenissen in een iets andere vorm: de vernederende mishandeling, het enorme stenen beeld van het roofdier, het beeld of visioen van de stad onder water. En soms bevriest het beeld tot een korrelige foto, zoals van de hoofdpersoon, en, als sluitstuk, van dat stenen beeld.

Genoemde ‘herhalingen’ wekken de indruk van een, misschien niet circulair, maar dan toch wel a-chronologisch verloop, en dat wordt nog versterkt door de twee, elkaar direct opeenvolgende, haast klassieke theaterscènes, twee dialogen tussen de man en het meisje, in het haveloze onderkomen van de laatste. De tweede scène speelt zich, in de tijd, vóór de eerste af. Zeer intense performance trouwens van die actrice, een grootogige, broodmagere, haast doorzichtige verschijning, strak gespannen als een veer.

‘De geest van de protagonist’. Wat voor geest is dat? Ik zou zeggen een geest die buigt voor de kracht – gebaseerd op het meedogenloze recht van de sterkste - die hem terneerdrukt, uiteindelijk zijn toevlucht zoekt tot die kracht, als een masochist, misschien hopend dat die kracht hem ooit zelf ten deel zal vallen. Liever dat, nog liever zelfmoord zelfs, dan zich buigen voor de God van het meisje, een God die hij trouwens haast als vanzelf identificeert met die eerder genoemde kracht: ‘God slaat geen acht op je. Daarvoor ben je voor hem veel te onbeduidend’.

Maar goed, dat is een persoonlijke interpretatie, waar niemand zich wat van aan hoeft te trekken

Gast
geplaatst: vandaag om 02:09 uur

geplaatst: vandaag om 02:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.