De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

19. Andrey Rublyov (1966)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2788.300.jpg?cb=1428702756

https://assets.mubi.com/images/film/300/image-w1280.jpg?1445946516

Op visueel vlak een zeer mooie film die een toch wel een geloofwaardig beeld liet zien van het Rusland in de Middeleeuwen. Ik moest aan de wintertaferelen met al die paarden en mensen nog al eens denken aan de schilderijen van Pieter Breughel en bij de overval van het stadje door de Tataren werd ik herinnerd aan de scène in de film "Come and See" van Klimov waarbij een SS eenheid een dorp in Wit-Rusland overviel en de bewoners in een kerk bijeendreef. Het hoofdstuk met dat klokkengieten duurde wel erg lang, dat had voor mij best korter gemogen. De overgang op het eind naar kleur vond ik dan weer goed gevonden, want we mogen er natuurlijk wel van uitgaan dat Andrei Rublev de iconen niet in zwart/wit schilderde.

18. Komissar (1967) (The Commissar)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/23000/23971.300.jpg?cb=1396908544

https://www.film.ru/sites/default/files/movies/frames/Komissar-03.jpg

IJzersterke film die het voor mij vooral moet hebben van de schitterende en oh zo krachtige beelden. De scènes met die sadistische kinderspelletjes en het visioen van Yefim over de toekomstige holocaust springen er vooral bovenuit. En niet te vergeten de prachtige score.

Jammer dat deze regisseur maar een film heeft kunnen maken en alleen maar omdat de bekrompen communistische censuur in 1968 in deze film dingen zag die het communistische daglicht niet konden verdragen. Over fundamentalisme gesproken.

17. Nostalghia (1983)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4923.300.jpg?cb=1390470124

https://i.ytimg.com/vi/za7cHw-cCUQ/maxresdefault.jpg

Als er een filmmaker is wiens films haast niet onder woorden te brengen zijn waarom ze zo mooi zijn dan is het Tarkovsky wel. Voor mij zijn het ook films die niet met het gezonde verstand te beoordelen zijn. Maar ja, gezond verstand en spiritualiteit verdragen elkaar niet. "Credo quia absurdum" luidt een Latijnse uitspraak wat betekent "Ik geloof omdat het absurd is". En daar geloof altijd subjectief is - het gaat er ten slotte om wat voor jou waarheid is - is er daarom ook geen algemene verklaring voor wat de betekenis is van Nostalghia waar de spiritualiteit van afdruipt. Nou ja, de hoofdpersoon wordt door heimwee gekweld, maar ook heimwee is een zaak van het gevoel. Daar past ook geen "waarom" vraag bij. Het enigste wat ik eigenlijk over deze film kan zeggen is dat op visueel vlak dit gewoon een prachtige film is. Vooral die beelden in de kerkruïne en op die trappen in Rome zijn gewoonweg schitterend. Opvallend trouwens de aanwezigheid van de hond in de films van Tarkovsky. Ook hier kregen we elke keer Woef te zien die toch wel goed afgericht moest zijn lijkt me zo. Hij blafte alleen bij die scène op die trappen in Rome, toen die oude man zich in brand stak.. Het einde van de film was trouwens wonderbaarlijk mooi.

16. Chistoe Nebo (1961) (Clear Heaven)

http://3.bp.blogspot.com/-0DdaWbnI0M8/UUTIJFOVBUI/AAAAAAAAIZo/o4YxPmA8Q8o/s640/Carteles.jpg

https://image.tmdb.org/t/p/original/2mUm46G8yp9HQocwSe04F2eTIDr.jpg

De derde film die ik van deze regisseur gezien heb en ook deze is om in te lijsten. Mij kostelijk vermaakt ook met het romantische eerste drie kwartier. Dat ligt ook wel aan de zeer aantrekkelijke en lieve Sashenka. Tja, als de vrouwelijke hoofdrolspeelster mij niet ligt in dit soort melodrama's dan kan de film het voor mij meestal wel vergeten. Buiten de mooie romantische plaatjes kent de film een paar zeer sterke scènes. De scène met de vrouwen op het perron en de voorbijrazende trein met soldaten op weg naar het front. De aankondiging dat Stalin dood is met daarop een scène met smeltend ijs. De dooi is ingetreden, letterlijk en figuurlijk. Als Stalin in de zomer overleden zou zijn, dan zou die scène nogal onrealistisch overgekomen zijn.

Om deze film te kunnen waarderen en dat geldt voor meer Russische films in die periode, is kennis van de Russische geschiedenis wel enigszins belangrijk. Als je als Russische krijgsgevangene de Duitse stalags overleefde dan werd je bij thuiskomst al gauw verdacht gemaakt van collaboratie met de vijand. Maar liefst 2,5 miljoen Russische krijgsgevangenen overleefden de 2e Wereldoorlog namelijk niet.

Niet om wibro's count-down al te veel te verstoren, maar ik ben ondertussen toch maar bezig met een Top 100 animatie in elkaar te boksen. Ondanks m'n eigen reservaties ('t zal veel Japans en zéér weinig commercieel Amerikaans zijn) las ik laatst de vraag van danuz en John Milton en kan ik het evengoed in deze vorm doen.

De komende dagen ga ik de nrs 15 t/m 1 plaatsen van mijn (v.m.) S.U. lijst. Vrijdag volgt in ieder geval mijn top 5. Daarna na mijn nodige toelichting geplaatst te hebben geef ik het stokje door aan Onderhond.

17. en 19. zijn net de twee mindere Tarkovsky's wat mij betreft. Religie is in die twee net teveel aanwezig voor mijn smaak, en filosofie ontbreekt wat of sprak me weinig aan. Rublyov doet me altijd denken aan Det Sjunde Inseglet (1957).

Onderhond laat het animatielijstje maar komen, daar heb ik ook behoefte aan. Hopelijk overheersen de actieanimaties niet want die trekken me niet, ik hou meer van het rustige / onschuldige werk.

Doe maar rustig hoor, ik kan nog niet al te veel met dat stokje doen

15. Ivanovo Detstvo (1962) (Ivan's Childhood)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4306.300.jpg?cb=1381132480

http://rodinakino.ru/files/img/promo_foto/204681467.jpg

Deze film moet het van mij helemaal hebben van het schitterende camerawerk. De scènes van o.a. de droomsequentie met die paarden, die van het berkenbos met de oh zo mooie Masha die ook nog eens haar kunstje vertoonde om over een berkenstam te lopen en dan uiteraard het wonderschone einde, zijn om in te lijsten, zo mooi. De beelden aan het front mogen ook niet vergeten worden. Ondanks dat er niet veel gebeurde was de spanning duidelijk te snijden.

Uitstekende film dus deze - ik dacht - tweede film van Tarkovsky die inmiddels voor mij toch ruimschoots bewezen heeft dat hij met straatlengte de grootste Russische filmmaker aller tijden is.

14. Gruz 200 (2007) (Cargo 200)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/46000/46049.300.jpg?cb=1386701243

http://www.world-art.ru/cinema/img/20000/17967/11.jpg

Uitstekend portret van de Sowjet Unie in de jaren voor Gorbatsjovs glasnost. Dat de Russen het geloof in het communisme al helemaal verloren hadden wordt o.a. in deze film getoond door overmatig gebruik van Wodka, het ontbreken van normen en waarden, de niet te winnen oorlog in Afghanistan, westerse rockmuziek, etc. Overal zie je het verval. Geweldig vond ik het filosofisch gesprek over het bestaan van God tussen de professor in het wetenschappelijk atheïsme en de illegale stoker Alexey. Aan het eind van het gesprek begon de professor zelf te twijfelen aan zijn geloof in het atheïsme en noemde zich niet langer meer atheïst maar agnost.

13. A Casa (1997)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/31000/31605.300.jpg?cb=1419953966

https://assets.mubi.com/images/film/23059/image-w1280.jpg?1445897675

Zeer aangenaam verrast door deze voor mij tot voor kort totaal onbekende film, die voor mij oogt als een surrealistisch kunstwerk. Elke keer als ik de film stil zet heb ik het idee naar een schilderij te zitten kijken. Vooral de gelaatsuitdrukkingen zoals die door de regisseur worden neergezet zijn fenominaal.

Deze film kende enkele zeer mooie scènes zoals bv de kamer met de rondfladderende vogels, de kamer met de naakte kinderen, het banket en het vuurwerk. Dat wij op het einde soldaten en pantserwagens zien verschijnen geeft mij de indruk dat de regisseur met deze film de geschiedenis van het huis wilde weergeven, dit vertaald in bewegende beelden zonder dialoog maar met wel zeer mooie en passende muziek. Zeer geslaagd en origineel i.m.o., hoewel de invloed van Tarkovsky en Sokurov toch wel duidelijk merkbaar is.

12. Dom, V Kotorom Ya Zhivu (1957) (The House I Live in)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/45000/45693.300.jpg?cb=1414104571

https://www.film.ru/sites/default/files/movies/frames/Dom-v-kotorom-ya-zhivu-06.jpg

Verrassend mooie film die qua verhaal niet onderdoet voor het veel geprezen Letyat Zhuravli die uitkwam in dat zelfde jaar. Net zoals bij die film krijgen we ook hier van de oorlog niet veel te zien maar hij is oh zo voelbaar. In de eerste vijftig minuten gebeurde er eigenlijk niet zo veel in deze film die zich hoofdzakelijk afspeelt in een coöperatieve flat waar alles ging over alledaagse probleempjes die we ook nu overal tegenkomen. Toen kwam de oorlog en de wijze waarop die werd afgekondigd is werkelijk briljant. We zien volgend op een prachtige romantische scène Seryozha en de zeer aantrekkelijke Galya in een surrealistische scène lopen over een grote weg, in de verte zien we vlammen opdoemen die steeds groter werden en waarin het jaar 1941 werd afgebeeld, het jaar waarin Nazi-Duitsland de Sovjet Unie binnenviel. Vanaf toen kreeg de film een dramatische wending en werden we geconfronteerd met het feit dat de oorlog niet voor alle bewoners in de flat goed zou aflopen.

Prachtig oorlogsdrama dus die meer dan vier stemmen verdient.

Ik vroeg me net af of er nog eentje zou komen die ik niet kende, maar daar is-ie al

Tot nu toe 80-90% gezien van je lijst en zoveel moois al voorbij zien komen (mijn favoriete filmland na Japan) - ik vrees een beetje voor de bovenste 10

Van wat ik niet zag staan een paar dingen toch nog niet op mijn to-see lijst, waaronder deze laatste, dus ik haal er nog wat tips uit - en weet ook al zeker dat ik er een paar tips voor jou 'in retour' heb ook.

11. Mne Dvadtsat Let (1965) (I Am Twenty)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/67000/67833.300.jpg?cb=1450812317

http://illuzion-cinema.ru/wp-content/uploads/2015/08/mne-dvadcat-let.jpg

Prachtig beeld van de jongeren anno 1962 in Moskou, waarbij de ietwat truttig geklede maar oh zo charmante jongedames mij het meest opvielen. Ook de beelden van het stadsleven in Moskou waren zeer mooi. De verjaardagparty met westerse muziek waarbij zelfs een Franse chanson deed mij onmiddellijk denken aan de Franse Nouvelle Vague films in de eerste helft van de jaren zestig. Hoewel het sfeertje vooral in het eerste gedeelte erg luchtig was veranderde dat enigszins in het tweede gedeelte. Ondanks dat er af en toe te veel geleuterd werd kende dat tweede gedeelte enkele ijzersterke scènes. Hoogtepunt vond ik die scène waarin je het Russische volkslied hoorde, de kalender 22 juni aangaf en vervolgens zag je een portret van Sergei’ s vader dat aan de muur hing. De betekenis hiervan is mij duidelijk. 22 juni staat voor de dag dat Nazi-Duitsland de Sovjet Unie binnenviel wat het begin was van de Grote Vaderlandse oorlog, de oorlog waarin Sergei’ s vader sneuvelde. Het liet ook duidelijk zien dat anno 1962 de wonden van die verwoestende oorlog die aan ongeveer 26 miljoen Sovjet burgers het leven kostte nog lang niet geheeld waren. Dat kwam ook nog eens duidelijk naar voren in de ijzersterke scène toen Sergei zijn vader in zijn fantasie ontmoette.

Uitstekende film dus dit “I am Twenty” waar ik tot voor kort nog nooit van gehoord had. Het moet trouwens gezegd worden dat mijn zoektocht naar minder bekende Russische films mij tot nu toe al heel wat positieve resultaten heeft opgeleverd.

10. Kochegar (2010) (The Stoker)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/73000/73629.300.jpg?cb=1386146372
https://pxhst.co/avaxhome/25/1b/00291b25.jpeg

De derde film van Balabanov die ik gezien heb en ook deze heb ik weer ervaren als een uitstekend misdaaddrama die mij af en toe op het puntje van de stoel zoog. Lijkt in veel opzichten op Gruz 200, waarin Balabanov vernietigend uithaalde naar de Sovjet Unie van de jaren tachtig. Die Sovjet Unie staat hier niet direct als voorbeeld, wel het Boris Jeltsin tijdperk, dat misschien nog erger was. De stoker staat centraal voor dat tijdperk van corruptie en nog meer moreel verval in het Rusland van de voormalige Sovjet Unie. “Oh, wat zitten er in de zakken? Slechte mensen, nou ja so what?” Tot de stoker ontdekte dat zijn vermoorde dochter in een van de zakken had gezeten. Vanaf dat moment was de stoker even geen stoker meer, maar zag hij zich weer als de volksheld die zijn sporen had verdiend in de oorlog in Afghanistan. Wat volgde was…nou laat maar, anders ga ik te veel verklappen.

9. Ballada o Soldate (1959) (Ballad of a Soldier)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/5000/5499.300.jpg?cb=1377416881

http://m.kino-teatr.ru/acter/photo/4/0/1704/172511.jpg

Deze film wist mij het eerste half uur niet te raken maar daarna toen de bijzonder mooie Shura haar opwachting maakte werd ik getrakteerd op een stukje "love story" dat voor mij tot het mooiste uit de geschiedenis van de cinema behoort. Voor mij was het vanaf toen genieten geblazen. Die scènes als Shura om haar moeder roept. MAMA! ? En dan het einde als Shura afscheid neemt van Alyosha rennend over het perron terwijl de trein met Alyosha langzaam uit het zicht verdwijnt, Shura alleen op het perron achterlatend. In prachtige beelden zien we Shura verschijnen in de gedachten van Alyosha die in de trein vooruit zit te staren. Tja, ik weet verder niet hoe ik het uit moet leggen maar ik vond het allemaal zo mooi. Poëzie ten top. Wat daarna kwam vond ik niet zo interessant meer, behalve dan het moment dat Alyosha zijn moeder ontmoette en kort daarna ook weer afscheid van haar moest nemen.

8. Pro Urodov i Lyudey (1998) (Of Freaks and Men)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3754.300.jpg?cb=1451807648

http://2capitales.com/images/PRKino/balabanov.jpg

Deze film met zijn knettergekke personages wist mij de volle anderhalf uur te boeien. Die Victor Ivanovich met zijn tanden en kale kop deed mij trouwens sterk denken aan Graag Orlok uit Nosferatu, eine Symphonie des Grauens. Kan haast geen toeval zijn, zou je zeggen. Ook zeer mooi zijn de scènes - mede ook door het sepia kleurgebruik - van de boottochtjes door de kanalen van Sint Petersburg en dat onder de schitterende klanken van de muziek van Moessorgski en Prokoview. Tja, en niet te vergeten natuurlijk de kluchtige scènes waarin de toch wel mooie maar "stoute" Liza billenkoek kreeg met de roe.

7. Utomlyonnye Solntsem (1994) (Burnt by the Sun)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4788.300.jpg?cb=1384179841
http://b1.culture.ru/c/460670.jpg

Blijft een ijzersterke film ondanks dat er in de eerste twee uur schijnbaar niets gebeurde. Ik zeg schijnbaar want als je goed hebt opgelet gebeurde er eigenlijk van alles. Dat het voor het hoofdpersonage niet goed zou aflopen was vanaf het begin al duidelijk voelbaar. Niettemin ging het er in die twee uur gezellig aan toe, op zijn Russisch dan met veel gediscussieer, drank en muziek. Wat het voortreffelijke acteren betreft ging voor mij de hoofdprijs naar Nadia, de dochter van kolonel Kotov, geweldig geacteerd door de schattige Nadezhda Mikhalkova, in het dagelijks leven de dochter van de regisseur. Wat heb ik van haar spel genoten.
Tja, en dan het fenomenale einde. We kregen hier een stukje te zien hoe de NKVD, de geheime dienst van Stalin te werk ging. Niemand was te vertrouwen, zelfs je eigen familieleden niet. Het was immers de tijd van de grote zuiveringen, waarbij iedereen die voor de aan achtervolgingswaanzin lijdende Stalin een bedreiging vormde werd vermoord of naar de Goelag werd gestuurd. Dit overkwam ook de hele Sovjet legertop met als gevolg dat de Duitse tanks vier later in 1941 door de Sovjet Unie heen walsten en pas voor Moskou tot staan werden gebracht.

6. Melodiya Dlya Sharmanki (2009) (Melody for a Streetorgan)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/62000/62919.300.jpg?cb=1482583698

http://www.kino-teatr.ru/acter/album/25752/741587.jpg

Net zoals Ironiya Sudby, ili S Legkim Parom! (1975) is dit nu echt een film die je op de kerstdagen moet gaan bekijken. Verder verschilt deze nogal trieste maar toch ook wel warme film van Muratova hemelsbreed met Ironiya…Ik denk zelfs dat zo’n film als Melodiya.. als die in 1975 gemaakt zou zijn nooit door de Sovjet censuur zou zijn gekomen. Stinkende en in lompen gehulde mensen, bedelende kinderen, casino-verslaafden, stelende supermarkt bezoekers… Neen, dat kwam in de Sovjet Unie natuurlijk niet voor.

Niettemin vind ik Melodiya een prachtige film met uitstekend acteerwerk van twee kinderen die op zoek waren naar hun vader. Ondanks de triestheid daarvan leverde dat toch een hoop komische taferelen op. Hoogtepunt daarvan waren de scènes in het casino en vooral die in de supermarkt. Bezoekers die stalen als raven en dit terwijl de bewakers lagen te snurken voor de monitor. Het einde was trouwens ook ontzettend mooi.

5. Izgnanie (2007) (The Banishment)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/42000/42444.300.jpg?cb=1368287698

http://img1.liveinternet.ru/images/attach/c/7/96/740/96740013_oba.jpg

https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTkEu9MdvTO_CEHYJ8liE8HKFD0rdZ9EMbZ7KU6m1T8VcPdRduF

http://artrepriza.ru/uploads/posts/2013-05/1367949897_izgnanie.-rezh.-a.-zvyagincev.-kadr-iz-filma_5.jpg

En dit schreef ik hierover;

Uitstekende film met een geweldige cast. Dat laatste gold ook voor de piepjonge acteur/actrices. Briljant camerawerk en schitterende mooie lange scenes. Het openingsshot is voor mij een van de mooiste openingsscenes in de geschiedenis van de cinema. In de film wordt weinig gesproken, wat absoluut voor mij niet storend was. De beelden spreken voor zichzelf.

Ook het scenario vond ik voortreffelijk. Het onvermogen om te communiceren wordt hier zeer beklemmend in beeld gebracht.

4. Chelovek s Kino-Apparatom (1929) (Man with a Movie Camera)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4835.300.jpg?cb=1486050619

http://i1320.photobucket.com/albums/u522/Aram_Hakobyan/4_zpssok88m4q.jpg

http://www.proficinema.ru/news/Ubilei/Dziga-Vertov/3.jpg

http://kinofilms.tv/images/films/26/25833/pict/1.jpg

Deze docu staat uitvoerig beschreven in het boek "1001 films, de meest spraakmakende films aller tijden".

Voor mij was dit misschien niet de meest spraakmakende film aller tijden maar in ieder geval wel de meest spraakmakende stadsdocu aller tijden, die vooral door de gebruikte filmtechniek zijn tijd ver vooruit was. Nog nooit heb ik zulke mooie impressies van het stadsleven gezien als in deze tijdloze docu. Misschien kwam dat ook omdat het een zwijgende docu was. Als geluidsdocu zou hij volgens mij alleen maar minder geweest zijn. De beelden zeggen immers genoeg. Als geluid is de begeleidende muziek, in de versies van het Cinematic Orchestra of van Michael Nieman meer dan voldoende.

Dit film/docu meesterwerk zou ook min of meer de zwanenzang zijn van de Russische experimentele cinema in het Stalin tijdperk. Met het door Stalin opgedrongen socialistisch realisme in de beginjaren dertig was het met dit soort revolutionaire films/docu's in Rusland voorlopig gedaan.

3. Idi i Smotri (1985) (Come and See)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4918.300.jpg?cb=1364812360

http://5tv5.ru/frames/12535/f6.jpg

https://medialifecrisis.com/files/images/articles/201511-Popgap/Come-and-See-1985/Come-and-See-1985-00-42-03.jpg

https://charter97.org/photos/galleries/2014/gi-3061-13964-big.jpg

Na herziening maakte deze keiharde oorlogsfilm nog meer indruk op mij dan toen ik 'm ruim 8½ jaar geleden voor het laatst zag. Oorlog is hel en voor filmliefhebbers die een oorlogsfilm puur zien als kijkvermaak is deze film totaal ongeschikt. Er valt niets te vermaken bij het zien van al dat sadistische geweld. Alleen diepe stilte op het einde en geen 'goh wat was dit een spannende film'. Tja, als je sommige recensies lees van sommige users die het voor elkaar krijgen deze film met een 0.5* af te serveren, dan heb ik toch het idee dat zij een te geromantiseerd beeld hebben van oorlog en niet weten hoe het er werkelijk aan toe gaat. In een oorlog houdt de menselijkheid op. Vaak is het doden of gedood worden. De burgeroorlog in Syrië is daar een uitstekend voorbeeld van. Daar is het niet de SS die de misdaden tegen de menselijkheid begaat maar de IS. Die eerste letter is verder ook het enige verschil. Hun methoden zijn hetzelfde. Voor de SS zijn die anderen Untermenschen, voor de IS zijn het ongelovigen die daarom vernietigd moeten worden. Ja, de geschiedenis herhaalt zich keer op keer. Een film dus om over na te denken deze meer dan uitstekende film van Klimov, waarvan ik afgelopen maandag de komedie Dobro Pozhalovat, ili Postoronnim Vkhod Vospreshchen (1964) gezien heb. Een groter verschil is niet denkbaar.

2. Letyat Zhuravli (1957) (The Cranes are Flying)
https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7013.300.jpg?cb=1373393810
https://www.prime-movies.ru/wp-content/uploads/2014/11/1286221213.jpg
https://i.ytimg.com/vi/QGsXmwPj0TA/hqdefault.jpg
http://bestfilmi.net/uploads/posts/2017-01/1485277199-1256965084-letyat-zhuravli-2.jpg

Schitterend,

En dat komt toch vooral door het prachtige camerawerk van Sergej Oeroesevski en hoe kan het ook anders de wonderschone Veronica, voor mij de mooiste vrouw die ik tot nu toe in een Russische film gezien heb. Maar ja, dat is natuurlijk strikt persoonlijk. Ik heb nu eenmaal een zwak voor mooie vrouwen. ? Maar goed, ik dwaal nu af, verder over de film:
Deze film was juist door dat camerawerk zijn tijd ver vooruit en voor mij is hij ook de beste Russische oorlogsfilm die ooit gemaakt is en dat is vooral omdat in deze film van oorlogspropaganda niets te bespeuren viel. Pas op het einde werd duidelijk dat de Sovjet Unie de oorlog gewonnen had. Gedurende de meeste tijd in de film sijpelden alleen maar berichten door dat het Sovjet leger aan de verliezende hand was. Van het slagveld kregen we trouwens weinig te zien. Maar dat weinige leverde wel de mooiste scène op in deze voortreffelijke oorlogsfilm. Ik heb het dan over de scène dat Boris sterft En hoe dat gefilmd werd. Magistraal. Ook het einde - Veronica die nog steeds hoopte koesterde dat Boris de oorlog overleefd had - vond ik erg mooi.

1. Stalker (1979)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/4000/4282.300.jpg?cb=1392653791

https://pic.afisha.mail.ru/197739/

http://img13.nnm.me/3/8/b/9/d/9c84cec19f6e269cdeaca01e1c0.jpg

http://alexkittle.com/wp-content/uploads/2011/07/600824869_1382543594.jpg

Mijn bericht hierover:

De eerste keer dat ik deze film zag was in 1996 toen deze film in de filmhuizen gedraaid werd ihk van het 100 jarig bestaan van de cinema. Het was voor mij de eerste film van Tarkovsky, ik moest nog echt wennen aan zijn filmstijl en van het verhaal snapte ik toen geen barst.

Nu voor de derde keer deze film herzien en wat de filmstijl betreft; die vind ik fenominaal, waarbij mijn voorkeur wel uitgaat naar de schitterende fotografie van dat gedeelte wat zich in de realiteit afspeelt. Vooral het eerste half uur is audiovisueel een cinematografisch hoogstandje. Prachtig ook de geluiden o.a. van de stoomloc die je constant op de achtergrond hoorde.

Nu het verhaal. Dat is mij na herziening inmiddels wel duidelijk geworden, hoewel het moeilijk uit te leggen is. Tarkovsky zegt er zelf over dat hij met deze film de mens tot nadenken wil bewegen over het wezenlijke en eeuwige - het spirituele - dat in iedere mens aanwezig is maar dat de mens al te gemakkelijk negeert. Het is duidelijk dat Stalker staat voor het spirituele en dat zowel de schrijver als de wetenschapper voor het materialistische staan. Het gaat er bij Tarkovsky dus om dat de mens tot inzicht of zelfkennis moet komen en de "kamer" in de zone staat symbool voor dat inzicht. De materialistische wetenschapper daarentegen is duidelijk bang voor dat inzicht of zelfkennis en wil die kamer het liefst met een bom opblazen. Dit is zo'n beetje mijn interpretatie.

Kort samengevat; het moge duidelijk zijn dat Stalker geen makkelijke film is maar al ben je niet filosofisch aangelegd en snap je van het hele verhaal geen barst, je kunt je toch altijd overgeven aan de visuele pracht die je in deze film voorgeschoteld krijgt.

Zowaar op het eind ook nog drie films die ik ken (en goed vind)!

Die zijn ook gewoon goed Onderhond

Poeh, wel blij dat het er op zit. Ik ben hier 1½ jaar mee bezig geweest. Zeker in die tijd zo'n 100 films bekeken uit die categorie. Maar... het was wel de moeite waard. In ieder geval heel veel kennis opgedaan betreffende de cinema uit de v.m. Sovjet Unie en wat daarop volgde.

wibro bedankt!

95/125 gezien , van de overige 30 stonden er al tien op mijn wensenlijst en daar voeg ik er nu een paar extra aan toe. En een paar laat ik toch voorlopig links liggen.

Niet alles is legaal te vinden ook. Hoewel je soms verbaasd staat wat er bij Ruscico uitgaves zelfs met NL subs te vinden is. Muratova's die ik niet op IFFR heb meegepikt wordt lastig, maar de beste zag ik gelukkig wel (ook jouw favoriet zie ik - op #6).

Ik heb al tien titels voor je als tip, maar die volgen later - zit nu op mobiel.

Hartelijk dank voor deze mooie lijst en alle werk die je daarin hebt gestopt!

Uiteindelijk 39/125 gezien en volgens mij waren dat allemaal voldoendes. Een groot aantal titels uit de lijst had ik ook al op mijn kijklijst staan (ook een aantal zelf toegevoegd aan de site). Maar toch ook een aantal tips opgedaan en weer wat geschoven met prioriteiten. The Cranes are Flying moet er nu toch binnenkort aan geloven!

Enkele tips uit de regio die jij nog niet hebt gezien en die ik goed vond, wibro (ik hoop dat ik niet weer wat wegkaap voor Mochizuki Rokuro!):

Sovjet Unie:

Krylya (1966) (Wings)

Niet zo mooi als Voskhozjkfwgfiufyujeweetwel, maar nog steeds een fraaie van Shepitko.

Sovsem Propashchiy (1974) (Hopelessly Lost)

Het kan nostalgie zijn, want ik heb deze film als kind gezien, maar ik vind het nog steeds de mooiste uitvoering van Huckleberry Finn. Bizar dat deze film uit de USSR kwam! Ik heb ook lang naar de juiste titel gezocht.

Step (1979) (The Steppe)

Ook héél lang geleden gezien, maar staat me nog steeds bij als er mooi en beklijvend! Wil ik zelf ook nog eens zien.

Uroki v Kontse Vesny (1991) (Lessons at the End of Spring)

Lijkt in de verte wel wat op 'Zamri, Umri, Voskresni!' uit je lijst. Bizar hoe men soms met kinderen omging in die tijd.

Rusland:

Kukushka (2002) (The Cuckoo)

Prachtige episode uit de oorlogsgeschiedenis tussen de Russen en Finnen.

Zvezda (2002) ( The Star)

Degelijke oorlogsfilm.

Italianetz (2005) De Kleine Italiaan

Mooie coming-of-age over een jongetje in een weeshuis.

Спасибо voor deze lijst

Enkele titels had ik al genoteerd Baggerman. Ik kwam ze tegen bij het doorspitten van je stemlijstjes op zoek naar films uit jouw MM contest. Intussen heb ik nogal wat films bekeken uit de top 300 van

Mochizuki Rokuro en daar zaten hele mooie bij. Toch wel een toegevoegde waarde dit topic. Dat is inmiddels wel bewezen. Voorlopig begin ik niet meer aan een nieuw project. Er zit te veel tijd in. Ben zeer benieuwd naar Onderhond's animatie top 100.