ad
  • 139.725 films
  • 6.651 series
  • 20.177 seizoenen
  • 434.221 acteurs
  • 281.189 gebruikers
  • 8.104.271 stemmen
Avatar
 
banner banner

A Casa (1997)

Drama / Mystery | 120 minuten
3,85 48 stemmen

Genre: Drama / Mystery

Speelduur: 120 minuten

Alternatieve titel: The House

Oorsprong: Litouwen / Portugal / Frankrijk

Geregisseerd door: Sharunas Bartas

Met onder meer: Valeria Bruni Tedeschi, Leos Carax en Micaela Cardoso

IMDb beoordeling: 7,1 (516)

Oorspronkelijke taal: Litouws

Releasedatum: 1 oktober 1997

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over A Casa

Een man wandelt door een huis dat onmogelijk te plaatsen valt. De film toont de verschillende en ongewone mensen die ooit in het huis woonden en de sporen die zij hebben achtergelaten. De man komt onder andere een kamer vol met kinderen tegen.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van The Eye

The Eye

  • 578 berichten
  • 4090 stemmen

Met A Casa levert Sharunas Bartas een film af van ongekende klasse en visie. Verhalen worden verteld door enkel gezichtsuitdrukkingen. De protagonist ziet alles gade en deelt soms in de verhalen van de ogenschijnlijke bewoners van het huis, maar niemand zal ergens een menselijk contact maken. Iedereen blijft afstandelijk en vervreemd van elkaar. Het lijkt alsof het enige personage dat leeft het huis zelf is, waarvan elke kamer een eigen verhaal vertelt. Soms ben je toeschouwer van een kamer vol naakte kinderen (vervlogen jeugdherinneringen?) dan weer aanschouw je een verloren man met een accordeon die een treurwals opdraagt, of de kamer is gevuld met vogels. Prachtig aan de film is onder meer het camerawerk, volgens mij kan niemand zo mooi het licht naar binnen laten vallen als Bartas, de muziek en de sfeer van de film.

Ik heb de film helaas op een beroerde vhs-rip gezien en hoop dan ook dat deze film spoedig op dvd uitgebracht wordt en dat de Nederlandse arthouse bioscopen een keer het lef nemen om iets van Bartas te vertonen, want zijn films hoor je liefst alleen in een donkere bioscoopzaal op groot scherm te zien.


avatar van Bas I.

Bas I.

  • 461 berichten
  • 4 stemmen

DVD is besteld.


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1092 berichten
  • 190 stemmen

Welke uitgave is dat?


avatar van Bas I.

Bas I.

  • 461 berichten
  • 4 stemmen

De Franse. Had hem via Amazon.fr binnen een paar dagen thuis. Heb hem nog niet bekeken, maar de screenshots die ik heb gezien zagen er goed uit!


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1092 berichten
  • 190 stemmen

Voor mij veel te duur momenteel, ik ben benieuwd naar je ervaring van de film.


avatar van Bas I.

Bas I.

  • 461 berichten
  • 4 stemmen

Ik had hem al wel eens gezien: fantastische film! Het was mij het geld wel waard om deze eens in een goede kwaliteit te zien.


avatar van eRCee

eRCee

  • 9948 berichten
  • 1686 stemmen

A Casa: geen dialoog, geen verhaal, wel een perfect ritme, fraaie belichting en muziek, zeer mooie cinematografie. Als geheel erg intrigerend, haast hypnotiserend. Van wat ik tot nu toe aan "traagheidscinema" zag is dit een van de betere films.


avatar van Spiekercoen

Spiekercoen

  • 326 berichten
  • 1390 stemmen

Schaamteloos pretentieus en onbeschrijfelijk mooi.

De scene waarin de 'bewoners' van het huis worden voorgesteld behoort tot de mooiste scenes die ik gezien heb. Schitterende cinema.

4* met kans op verhoging.


avatar van jtsterkenburg

jtsterkenburg

  • 153 berichten
  • 1105 stemmen

wat een meesterwerk. nog nooit heb ik het gezicht zo mooi gefilmd gezien. een vreemde trieste betovering overmeesterde me tijdens het kijken.

een film die gezien moet worden door tarkovsky (sublieme belichting), angelopoulos en sokurov liefhebbers. wat betreft het spreken van het gelaat doet me dit ook aan bergman denken. een onnavolgbaar kunstwerk dat me lang bij zal blijven.


avatar van jippie2010

jippie2010

  • 1733 berichten
  • 4150 stemmen

Prachtige film!

Dit is zeker een film die ik nog een keer moet bekijken om de diepgang te kunnen begrijpen.

Subtiel, echt, artistiek... zonder woorden een kijkje in de ziel geven. *4.0


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1092 berichten
  • 190 stemmen

Vind ik leuk


avatar van wendyvortex

wendyvortex

  • 4345 berichten
  • 6833 stemmen

We zouden een beetje oneerbiedig kunnen doen en zeggen dat het een soort kruising is tussen "Russian Ark"en "Die Grosse Stille".

Bijna geen dialoog in dit huis waar de hoofdpersoon rond zwerft en waar ook een hoop anderen zijn. Alhoewel de ware hoofdpersoon is het huis zelf, waar we voortdurend op andere verdiepingen mensen horen lopen, deuren dicht horen gooien en af en toe krijgen we zelfs een blik op de omgeving buiten het huis....en het is geen vrolijk huis, graag waren we dan ook nog wat langer in de duivenkamer gebleven, al is de vuurwerk-scene ook prachtig.

Bijzondere film van aangenaam afwijkende regisseur Sharunas Bartas.


avatar van wibro

wibro

  • 11556 berichten
  • 4066 stemmen

Zeer aangenaam verrast door deze voor mij tot voor kort totaal onbekende film, die voor mij oogt als een surrealistisch kunstwerk. Elke keer als ik de film stil zet heb ik het idee naar een schilderij te zitten kijken. Vooral de gelaatsuitdrukkingen zoals die door de regisseur worden neergezet zijn fenominaal.

Deze film kende enkele zeer mooie scènes zoals bv de kamer met de rondfladderende vogels, de kamer met de naakte kinderen, het banket en het vuurwerk. Dat wij op het einde soldaten en pantserwagens zien verschijnen geeft mij de indruk dat de regisseur met deze film de geschiedenis van het huis wilde weergeven, dit vertaald in bewegende beelden zonder dialoog maar met wel zeer mooie en passende muziek. Zeer geslaagd en origineel i.m.o., hoewel de invloed van Tarkovsky en Sokurov toch wel duidelijk merkbaar is.

4,5*


avatar van flaphead

flaphead

  • 477 berichten
  • 711 stemmen

Aan de bovenstaande reviews te zijn is iedereen hier bekend met de regisseur, zijn werk en zijn invloeden. Ik ben dat totaal niet. Dat verklaart wellicht de hoge waarderingen en dat die van mij een stuk minder is. Ik kon hier écht niks mee.

Enorm pretentieuze en artsy, dat meer een bewegend kunstwerk is dan een film. Daarom snap ik wel waarom mensen hier een waarde in kunnen zien; het is een bepaalde kunstvorm, een soort museum. Ik heb het idee dat de regisseur normaal een fotograaf is die karaktermomenten vastlegt en dat nu in filmvorm wilde proberen. Ellenlange shots van mensen die diep in gedachten verzonken zijn, onlogische handelingen uitvoeren, onverklaarde settings. Volstrekt onlogische scene-opvolgingen. Geen samenhang.

Het gebrek aan tempo, muziek (heel soms), dialoog, spanning én verhaal is mij echter echt teveel. Ik hou van afwijkende films, maar als er al een clou zou zijn, is hij me volledig over het hoofd gegaan.


avatar van Darbie

Darbie

  • 1481 berichten
  • 5894 stemmen

Ik had voortdurend het idee dat ik in een museum naar een 'kunstzinnige' video keek.

(en thuis op de bank zittend met een glas wijn onder handbereik was dat best te doen)


avatar van Movsin

Movsin

  • 5972 berichten
  • 7283 stemmen

Heel bijzondere film die rust op het cinematografische. Mooie beeldcomposities. Visuele vondsten. Artistieke fotografie. Expressieve close-ups...

Heb vergeefs gepoogd er een verhaal uit te puren, maar kwam niet verder dan aan een pak afzonderlijke passages en dan bleef het nog bij wat gissen.

Rekening houdend met de intro is het evenwel duidelijk dat de trip door het vervallen huis niets dan (onuitgesproekn?) herinneringen inhoudt van tijden die nooit meer weerkeren.

Die van de film wil genieten moet zich, zoals gezegd, wel richten naar het visuele van de film en dat is zeker de moeite.

De scène met het stukje poppentheater (met Valeria Bruni Tedeschi, geloof ik) was ook knap en een verhaaltje op zich.