De top 100 van... (top 150 van live action jeugdfilms/Baggerman)

Op MusicMeter is het al veel langer gebruik dat users in een topic de ruimte nemen (en krijgen) om hun eigen persoonlijke ranglijst – met uiteenlopende uitgangspunten – te presenteren. Ik wil dat hierbij op MovieMeter ook presenteren.

Deze eerste editie heet: “Mochizuki Rokuro presenteert zijn persoonlijke toplijst van Japanse Films”. Een volgende heet dan – als we een moderator vragen het aan te passen – “User X presenteert zijn persoonlijke toplijst van spaghetti westerns” of zoiets.

Ik stel voor dat we als enige ‘spelregel’ hanteren dat diegene die zijn persoonlijke toplijst presenteert deze afmaakt, voordat er een nieuwe user de kans krijgt. Dus we discussiëren eerst over mijn lijst, zolang de bekendmaking loopt en werken eventueel met intekening voor de volgende lijsten, vooropgesteld dat er belangstelling is…

Je hebt enige tijd om het voor te bereiden, want mijn lijst telt 300 titels en ik wilde 15 titels per dag presenteren. 4 juli zijn we dan klaar, precies op mijn verjaardag

En tot slot: we hebben voorpret tijdens het aftellen voor de nieuwe MovieMeter Top 1000!

En tot slot (II): nog dank aan kappeuter en beavis voor het meedenken en uittesten van de features en opzet in het topic!

Zie de eerste post:

Vanaf vanavond post ik elke dag 15 titels van mijn persoonlijk favoriete Japanse films. Ik heb een Top 300 gemaakt, dus ik ben 20 dagen bezig. Naast dat ik elke dag een post doe met 15 nieuwe titels (te beginnen met nummer 300) zal ik enkele titels van die dag nog kort toelichten. Ik hoop op reacties, discussie, reflectie, bijval en tips. En een hoop gezeur waarschijnlijk

Hoewel ik het natuurlijk een fantastische lijst vind zal de lijst nooit een officiële iCM toplijst worden, want geen Human Condition, Seven Samurai, Tampopo, Love Exposure of Ikiru in mijn lijst. Wel 12x Ozu, 33 anime's en bijna twee handen vol Zatōichi... En verrassend afwisselend al zeg ik het zelf en misschien wel meer Miike films dan iemand vooraf zou hebben verwacht - ikzelf niet in de laatste plaats.

Over vijf jaar hoop ik een Top 500 te presenteren Naast mijn bestaande Japanse wensenlijst, waar al veel van jullie favorieten op zullen staan, hou ik me zeer aanbevolen voor tips!

Veel plezier, straks volgen de eerste vijftien titels.

Even ter info: Een Top 300, dat betekent dat ongeveer 1/3 van de Japanse films die ik zag in de lijst terecht gekomen zijn. Nummer 300 is nog altijd ver boven de mediaan van mijn blok van films die 3.5* gaf, dus echt wel (erg) goede films nog steeds, als je bedenkt dat mijn gemiddelde waardering voor films 2.82* is.

Je zult zo zien dat ik er wel wat werk van heb gemaakt, dus geen kale lijst met titels… Films verschillen vooral in beeldformaat qua breedte, maar omdat een forum verticaal georiënteerd is heb ik voor een vaste breedte van stills gekozen en varieert dus de hoogte. Ik heb mijn best gedaan zoveel mogelijk aansprekende stills te vinden, in het origineel formaat en ook kleur/zwart-wit. Niet altijd gelukt, maar hopelijk geeft het een mooi beeld.

Ik vond het een fijne (her)ontdekkingsreis en liet mijzelf wel weer inzien waarom ik zo dol ben op Japanse cinema. De beeldtaal is toch wel heel perfect vaak, of het nu Ozu, exploitation of contemporary cinema is.

Overigens: niet geheel onbelangrijk. Omdat ik als sorteervolgorde op MovieMeter heb gekozen voor 'nieuwste bericht bovenaan', is de gepresenteerde lijst steeds met de hoogst genoteerde bovenaan. Voor mensen met de andere sorteervolgorde wellicht onlogisch, maar ja

Voilà

Post met rangorde 1 van 20 (#286-#300):

https://c1.staticflickr.com/1/280/18791655742_a2a376f30d_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/503/18796684965_6471e0e7d8_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/505/18770368346_0e3d0cdb13_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/541/18610489219_1d56aca3db_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/528/18610489529_3a54e9c1d8_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/555/18773686556_8063e25249_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/422/18174056434_41ccd224ab_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/440/18791658602_c9c7c6a59c_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/296/18174057774_8b05b7d25b_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/436/18791659512_1636d09f1d_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/310/18608959560_d69456bb26_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/480/18791660292_fc30b07fd8_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/416/18174059514_5d3a487eaf_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/529/18174059764_33d1bbd337_z.jpg

https://c1.staticflickr.com/1/454/18796689665_f3a82f06a3_z.jpg

Enkele toelichtingen bij de nummer 286 t/m 300.

#286. The Rebirth

Toch een van de meest compromisloze films die ik zag, niet alleen binnen de Japanse cinema, het IFFR, maar binnen alles dat ik zag. Niet geheel overtuigd, toen niet, nog steeds niet, maar de film blijft ook nog altijd mar nazinderen in het hoofd. Kobayashi komen we hoger in de lijst trouwens ook nog tegen...

#290. Samurai Spy

Criterion - en in mindere mate Eureka! MoC - heeft (hebben) misschien wel de toon gezet met het definiëren van de klassieke canon van de chanbara-cinema. Een box met de vier chanbara classics der chanbara classics: Sword of Doom, Kill!, Samurai Rebellion en Samurai Spy. Deze laatste is misschien het lelijke eendje, diegene die het minst vaak terugkomt in andere lijstjes. Behalve bij mij dus, slechts één andere van deze vier komen we hoger in de lijst tegen. Shinoda, een persoonlijke favoriet van beavis, tekende voor de regie. En dat geeft denk ik nét die andere draai aan het genre. Prachtige film ook, zoals ze alle zijn, maar inhoudelijk minder traditioneel.

#291. The Foreign Duck, the Native Duck and God in a Coin Locker

Bij de film schreef ik al: "Echt weer een heerlijk filmpje met een moeilijk te duiden mix van realisme, absurdisme, .... Minimaal, maar niet overdreven minimalistisch vormgegeven. Eerder naturel."

en:

"Een groot pluspunt: de acteur Hamada Gaku vind ik vaak leuk en overtuigend. Ken hem alleen van Nakamura's films (en zo te zien doet hij ook niet veel anders): een soort Japanse variant van Mathieu Almaric: charmant, onhandig, lief, innemend en kameleontisch. Fijne verschijning."

#294. The Ball at Anjo House

Een klassieker die nog niet te vinden is op DVD of BR. Fijn dat hij toch te zien is en vanwege de naam toch wel met zekere verwachting ingegaan. Ik was eigenlijk niet weggeblazen destijds, maar er zijn - ik denk dat we anderhalf/twee jaar verder zijn - nog steeds veel dingen, in zowel het onderwerp en toon van de film, die me nog zijn bijgebleven. Latere films van Yoshimura, die ik ook erna nog zag bevestigden dat. Bij het zoeken naar [i]stills[/]en het beeld van een standvastige Setsuko Hara werd toch wel bevestigd dat deze film toch wel zijn plekje verdient bij - in elk geval - de beste 300 Japanse films die ik zag.

#297. Gamera the Brave

Tsja, deze laatste Gamera film was gewoon tof. Genieten. Gamera verslaat met deze topnotering bijna de kaijū aller kaijū: Godzilla. Want Godzilla gaat er bekaaid afkomen in de komende dagen, al is hij zeker niet afwezig. Maar deze nieuwe Gamera doet het maar mooi: figureren in mijn persoonlijke toplijst! Overigens, meer dan Godzilla zijn de Gamera-films echte minder films. Vergelijk het met Jurassic Park. In die zin waren de Jaren 90-reboots van beide series echt wel van een aangenaam en kijkbaar niveau.

Ik heb nu al zin in de rest van dit topic. Leuke vormgeving ook. Al meteen opvallende zaken, ik had The Rebirth hoger bij je ingeschat en When a Woman... zou ik veel hoger zetten.

De vijver waaruit ik moet vissen is natuurlijk ook iets groter. Er komen zeker nog films van Naruse hoger in de lijst. Neemt niet weg dat ondanks de formele kwaliteiten When a Woman Ascends the Stairs zeker niet zijn sterkste film vond.

Top(ic)

Zelf zit ik niet of nauwelijks op MusicMeter, maar het is me daar wel meermaals opgevallen dat er op het forum inderdaad meer tijd wordt genomen voor individuele lijsten e.d. Mag best ook op Moviemeter meer naar voren komen.

Tof idee inderdaad ook dat telkens 1 user zijn lijst presenteert (ik zou daarvoor telkens een nieuw topic opnenen). Wel benieuwd hoeveel interesse er in deze lijst specifiek is, wel errrrrrug niche dit hoor

(Ik zou trouwens de films wel net andersom plaatsen, dus van 300 t/m 286, dan wordt het een mooie afteller)

Zie mijn opmerking eerder in dit topic. Ik heb zelf als sorteervolgorde nieuwste bericht boven, dus dit lijkt mij het meest logische. Maar beavis merkte het ook al op, dus misschien zit ik mis ??

Weet niet of Japanse cinema zo heel erg niche is. Het is niet alleen maar ouwe-sokken cinema, niet alleen exploitation. Maar een mooie persoonlijk toegelichte lijst van de beste 100 films aller tijden mag ook. Zolang we maar met wat persoonlijke aandacht discussiëren dacht ik. Dus een voor een, maar meerdere topics na elkaar/tegelijkertijd mag van mij ook.

Ja dat laatste lijkt me beter. Niet voor mij, maar misschien voor iemand anders. Anders moet hij wachten, maar kan hij nu gelijktijdig beginnen

Volgens mij doet dat er niet veel toe. Het gaat erom dat je een lijst presenteerd van nummer 300 aftellend tot 1. Dus dan lijkt het me logisch om bij 300 te beginnen, niet bij 286

Toelichting dezelfde volgorde als lijst. Wat een chaos alweer, begin even opnieuw.

Ten eerste, duidelijk te zien dat hier veel werk ingestoken is, dus niet omdat Japanse cinema toevallig ook zeer favoriet bij mij is, maar in het algemeen, dank voor een, nu al, geweldig topic!! plaatjes zeggen soms ook zoveel meer dan woorden. Hoop inderdaad dat het een fijne aanloop wordt naar de MMtop1000.

Heb tien stuks van deze vijftien gezien, dus kan denk ik nog wel een duit in het zakje doen. Al zie ik vooral voor mezelf ook weer die films die ik al heel lang in de kast heb staan en nog stééds niet gezien Zero Focus ben ik zo heel benieuwd naar vooral. Lijkt een beetje een vreemde eend in de bijt tussen de vroege new wave films(?). Een hoger plaatsje bij jou had nog wel geholpen om hem bij mij weer wat naar voren te schuiven...

The Ball at Anjo House heb ik, net als veel mensen waarschijnlijk, ontdekt omdat die op het lijstje favoriete films van Susan Sontag staat. Toen ze over films schreef voor de krant draaide deze in New York in een speciaal programma... zo kan het soms gaan met films. Maar ook op Japanse lijstjes scoort deze vaak toch wel. Persoonlijk zag ik destijds niet direct wat deze film nu zo bijzonder maakte (voor Sontag, of in het algemeen), al was het ook zeker niet slecht... met een herziening kan ik er waarschijnlijk nog wel meer in ontdekken nu.

Mirrored Mind was een van de hele bijzondere screenings op Dejima inderdaad! Er werden meen ik me te herinneren apart subs bij geprojecteerd omdat die niet op de print zaten, dat gebeurt toch niet vaak (misschien nu in het digitale tijdperk überhaupt niet meer). Cool filmpje

Samurai Spy nog steeds niet gezien... volgens mij heb ik die hele box nog niet echt aangebroken... Kill! moet toch (ook) een redelijk a-typische chanbara zijn?

Rebirth kan je inderdaad compromisloos noemen. Het heeft een minimalistische stijl die je in Europese arthouse wel vaker tegenkomt en die soms érg sterk kan binnenkomen en blijven hangen. Vond deze ook zeker goed maar net niet helemaal geslaagd, waarschijnlijk een vergelijkbare ervaring

Het is NU al een heel afwisselende lijst! kan me niet voorstellen hoe je een heel land in een niche zou willen wegzetten...

Zero Focus is inderdaad misschien wel een vreemde eend in zijn tijdperk. Zeker geen typische new wave filmer die Nomura. Baggerman is denk ik hier op de site de grootste fan van de man. Hij past meer in de klassieke narratieve filmers, niet voor niets vaak de Japanse Hitchcock genoemd. Duidelijk spanning gedreven plot. Maar in zijn aanpak, stijl en tikje amorele thema's is hij dan paradoxaal wel typisch iemand van zijn tijd. Zo zal Imamura redelijk dicht bij hem staan, maar de klassieke (commerciële) filmer als Yamada evengoed. Het is in elk geval iemand die in de Kinema Junpo lijst heel vaak voorkomt, maar dan vooral met zijn films uit de Jaren 70, Village of Eight Gravestones en Castle of Sand. In die zin is hij dan weer helemaal niet new-wave.

Grappig dat je Kill! 'de andere' a-typische chanbara noemt...

Trouwens McSavah is meteen uitgenodigd een toelichting te geven op die kleuren film van Yoshida (Confession among Actresses), zoals pas in het regisseurs topic al ter sprake kwam

je schreef "En dat geeft denk ik niet die andere draai aan het genre" dus ik twijfelde of je nu bedoeld te zeggen of deze net/niet a-typisch is

zwart-wit jaren 60 is al snel 'new wave' in gedachte... Chabrol is overigens ook Hitchcock én new wave Ik zal het gaan zien! ... het is dus meer het gevoel dat ik bij de dvd en de titel heb, dan dat ik me echt al heel erg in de film heb verdiept

De samurai-films van Shinoda zijn toch duidelijk heel anders van toon, dan die van Okamoto, Gosha, Kudo en noem ze maar op. Shinoda is een ander paar mouwen, zoals jij al weet. Ik moet toch dringend Pale Flower eens herzien. Deze vind ik dus in elk geval al a-typisch.

Okamoto wordt anders ook wel tot de meer afwijkende/new wave/parodiërende genre filmers gerekend... heeft ook ATG-werk gemaakt... maar Shinoda is inderdaad een klasse apart

Ten aanzien van #295, is er iemand die het yakuza gok-systeem met de Flower Cards echt snapt? Koenr wellicht Het verloop van het spel is voor mij meestal wel te voorspellen/volgen, maar het is wellicht nog leuker als je de waarde van de kaartjes een beetje kent...

Leuk initiatief! Hopelijk doe ik weer een aantal tips op. Bijna een kwart van mijn Top 500 bleek Japans te zijn geworden, dus bij mij ben je hiermee wel aan het juiste adres.

Leuk dat in ieder geval één Nomura je shortlist heeft gehaald. Een regisseur met vele manco's, maar tòch altijd films die niet vervelen en die je door heel Japan voeren.

Van Naruse, Shinoda, Ichikawa en Mizoguchi moet ik nodig wat meer zien!

Niche kan soms leuk of informatief zijn. Zelf zit ik te denken aan een nog erger niche persoonlijke toplijst, namelijk mijn Tsjechoslowakije top 100.

O, ik heb er ook geen probleem mee verder hoor! Maar het zijn (tot nu toe) natuurlijk wel de usual suspects die reageren

leuk topic. Benieuwd hoeveel ik heb gezien.

beavis: Ehhh, niet precies, maar wel in grote lijnen. Het echte Hanafuda kaartspel is overigens veel gecompliceerder dan de yakuza-variant die je regelmatig in films ziet. De Yakuza-versie is eigenlijk een simpele gok-variant waarin het vooral draait om de kaart te matchen die in de zakdoek verstopt zit. Afhankelijk van hoe de dealer zijn andere kaarten op tafel neerlegt worden de odds bepaalt.

En andere variant die in films voorkomt is een soort blackjack waarin elke bloem een bepaalt aantal punten waard is en het de bedoeling is om met 3 kaartjes zo dicht mogelijk bij 9 (of 19) punten te komen. Het aantal punten is gebaseerd op de maand die de bloem op de kaart representeert.

Deze specifieke film heb ik overigens niet gezien.

Voor meer info over het echte kaartspel: Hanafuda - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Ga het (stil) volgen. Wie weet komt er nog wat leuk exploitation spul langs...? Het is in ieder geval een aantrekkelijke manier van presenteren!

dank! met zo'n wiki kan ik wel snel de waarde van de kaartjes achterhalen (niet dat ik dat tijdens een film daadwerkelijk zou doen), maar wat je daarboven schrijft is echter precies wat ik wou weten! wist dat ik bij jou wel aan het juiste adres zou zitten

En leuk van de Hanafuda - daarover had ik ook geen enkel idee. Komt wel vaker terug. Het dobbelen van Zatōichi is iets eenvoudiger in elk geval!

Ziet er inderdaad fraai uit en ook nog met het nodige commentaar. Wat betreft Confessions among Actresses kan ik niet meer bijdragen dan op de pagina van de regisseur (behalve dat hij te laag staat ), dan moet ik de film echt weer herzien of minstens wat scènes terugkijken. The Foreign Duck, the Native Duck and God in a Coin Locker vond ik ook erg fijn (net geen 4.0*), vooral een slim script. Ben overigens nog meer fan van Eita (die met de flaporen) dan van dwerg Hamada.

Japan en Tsjechoslowakije ja Dan moet ik nog wat Russen/Sovjetten kijken om ook een landtoplijst te kunnen presenteren

Ik weet niet of hij de lijst gehaald had als er niet pas aandacht voor geweest zou zijn. Ik zocht er toen ik de 3.5* films ging ordenen wat stills van op en het schrille contrast van het strenge 1:2.35 zwart-wit van Eros+Massacre (die -het zal je niet verbazen - komen we wat hogerop nog wel tegen) en het academy-formaat in kleur van Confessions. Ik werd er wel door geraakt. Ik zou de film ook moet herzien om hem op waarde te schatten, maar door hem op te nemen beloonde ik hem vast met een aanmoedigingsprijs.

Over Coin Locker: voordat iemand begint over dat het er lelijk uitziet dat de titel niet past... Dit is de langste titel uit de complete lijst en de enige die niet op 1 regel paste. Ik wilde echter geen concessie doen aan de lettergrootte vanwege de leesbaarheid van 299 andere titels, vanwege deze ene lange. Eerst stond er "The Foreign Duck, the Native Duck and God..." maar dat vond ik ook geen gezicht, dus is dit de oplossing geworden. En Eita, ARATA, Isera Yusuke, er zijn zoveel toffe Japanse acteurs. Ik heb met de actrices over het algemeen minder. Die vond ik ook lastiger uit elkaar te houden. Geen idee waarom.

Er zijn ook enkele stills afgevallen, omdat ze gewoon (links) onderin te wit waren en het te slecht leesbaar was. Nu valt er ook af en toe een letter of soms wat meer weg in het wit, maar het is altijd wel duidelijk waar we ons in de lijst bevinden en wat de titel is.

Animeigo had voor een geel font gekozen

Vind het ook een mooie vormgeving. Zelf had ik er echter wel voor gekozen om alle stills een zelfde afmeting (ratio) te maken.

Prachtige still trouwens van When a Woman Ascends the Stairs. Heb pas één Naruse gezien... Samurai Spy had ik al eerder willen zien, maar gaat zeker binnenkort gebeuren. Sowieso weer eens wat Shinoda kijken, heb ook The Assassination nog niet gezien. Sword of Doom was laatst aan de beurt (en uitstekend bevallen) en in de andere twee titels uit die chanbara-box heb ik ook veel zin. Zijn toch altijd betrouwbare fijne films.

Ik weet niet wat ik van dit topic moet vinden eigenlijk. Aan de ene kant is er het plezier van analyseren en nieuwe titels ontdekken; aan de andere kant voelt het een beetje aan als 'kliekjesvorming' op een site met 150.000 users. Misschien zelfs een beetje narcistisch ook, zo'n 'X presenteert'.... Ik vind het eigenlijk meer iets voor een eigen site of blog of zo. Of ga ik nu buiten mijn boekje?

Ik zou de titels/info toch in een apart balkje onder de still hangen, witte tekst op een beeld is vragen voor problemen

Verder leuk om te zien dat wij toch ook ooit in dezelfde filmzaal gezeten hebben. Al zat half Japan-minnend MM bij Mirrored Mind in de zaal heb ik het idee

En aangezien het qua opzet mede een discussietopic is vind ik het perfect thuishoren op MM. Een blog is toch vooral gericht op presentatie, niet op discussie.