Iyulskiy Dozhd (1967)

Russische dooi new-wave die door de intellectuele setting nog het meest doet denken aan Antonioni en Rohmer. In de enkele comment op Imdb staat dat er met een licht ironische en melancholieke blik gekeken wordt en zo voelt het inderdaad aan, hoewel mij wellicht enkele nuances ontgaan die betrekking hebben op de specifieke (maatschappelijke / politieke) situatie in Rusland in die tijd. Het einde kon ik bijvoorbeeld niet helemaal plaatsen... maar toch, een zeer herkenbare en invoelbare film, met enkele prachtige shots en scenes, Hoofdpersonage Lena wordt zeer goed neergezet, maar ook de bredere context van de mensen in Moskou en het algemene tijdsbeeld werkt mooi om persoonlijke drama's naar een universeler niveau te tillen. Snap wel waarom deze film hoog gewaardeerd is in Rusland!

verassend en ook wel een beetje armoedig dat de KG fansub werd gebruikt voor de screening in EYE vanavond... ik bedoel, als ze daar toch aan het downloaden zijn geslagen, hadden ze het Ruskino programma toch écht nog wel spannender kunnen maken. De projectie was bovendien ook nog niet helemaal goed aan de randen... en het college ging niet door omdat de docent niet met de trein in Amsterdam kon komen... had ik daarvoor de storm getrotseerd? maar goed, blijft een érg mooie film!

Misschien moest de kopie ook met de trein komen - samen met de docent?

Ben blij dat ik in de gelegenheid gesteld ben de film ooit te zien, anders was gisteren een frustrerende dag geweest, met de auto was het vast ook niet gelukt.

De tweede film die ik van deze regisseur gezien heb. Wat minder dan zijn voorganger Mne Dvadtsat Let (1965) maar niettemin kreeg ik ook van deze film een zeer lekker gevoel. Ligt ook vooral aan de hoofd-personages zoals Lena bij voorbeeld. Tja, als ik zo de beelden bekijk van het Moskou anno 1967 dan hadden de Russen het zo slecht nog niet. Ze kwamen in ieder geval bij mij zeer tevreden over.

Het einde van de film vond ik erg bijzonder maar toch wel geslaagd. De muziek in deze feel-good movie klonk nogal westers. Ik hoorde zelfs Wonderland by Night van Bert Kaempfert, toch wel een zeer bekende melodie beginjaren zestig. Paste in ieder geval goed in deze film.

4.0*

Perfecte film voor een druilerige dag in juni zou je denken maar god wat is het saai. Sprankele lichtpuntjes als de nachtrit door het bos onder begeleiding van Chopin en het verslag van een schaakpartij. De door wibro herkende Wonderland by Night na de strandscène was een andere. De afsluitende beelden van de jongeren is wellicht een voorbode van wat komen gaat na het patriottische Doroga na Berlin dat luidkeels gezongen wordt in de straten van Moskou. Een jaar later zullen de Russische tanks een einde maken aan de Praagse Lente.

Iyulskiy Dozhd (1967) - YouTube (Engelse subs)