Quantum of Solace (2008)

Een vervolg in de meest directe zin van het woord, Casino Royale eindigt bij Mr. White en gaat daar ook weer mee verder in Quantum of Solace. De achtervolging waar mee begonnen wordt is meteen ontzettend strak en er wordt andermaal een DBS V12 afgeschreven, niet veel later volgt een achtervolging te voet die meteen het andere gezicht toont van de film, namelijk chaotisch, te snel, en onduidelijk. Dit fenomeen vervolgt zich daarna ook in het verhaal. Ik besef dat het een opzetje is om in de verdere delen door te kunnen breien op Spectre, toch is wat hier allemaal gebeurt van het niveau: Wat? Wie? Hoe? De film lijkt last te hebben van een ontzettende haast, alsof de film niet meer dan anderhalf mocht duren.

Inmiddels toch altijd drie of vier keer gezien maar waar het nu eigenlijk over gaat...? Een of ander nep filantroop die iets met water uit wil halen in Bolivia. Greene is uiteraard niet half zo belangrijk als de organisatie waar hij voor werkt, toch had ze hier wel wat meer van mogen maken. Het maakt Quantum of Solace vooral tot een redelijk actiefilm. Zo is de achtervolging scene te voet tussen Bond en de overloper slecht...de vechtpartij in de hotelkamer is daarentegen weer erg goed. En zo gaat het over en weer in deze Bond film met voors en tegens. Het vrouwelijk schoon is om te smullen met Arterton en Kurylenko, de Bond song van Jack White en Alicia Keys is dan weer ronduit matige, niet zo slecht als Madonna maar toch. De montage van Tosca en de schietpartij tussen Bond en wat lieden, is dan weer van verbluffende schoonheid en loopt over van stijl. Het gedoe met de Dakota C-47 is dan allemaal weer zo zo. En zo kan je nog wel even doorgaan.

Quantum of Solace is daarom vooral een potje turven en het weet het uiteindelijk wonderwel tot een voldoende te schoppen. Maar dat is vooral vanuit het oogpunt als redelijk tot aardige actiefilm en niet als goed Bond vervolg, want daar faalt de film toch best wel een beetje in.

Na het meer dan prima Casino Royale, is dit volgende Bond deel met Daniel Craig een heel pak minder. Ik heb de film enkele uren geleden gekeken, en ik denk dat ik morgenvroeg het grootste deel alweer vergeten ga zijn. Het is namelijk zo dat Quantum of Solace niet per se slecht is, maar wel saai en oninteressant. Het verhaal is dertien in een dozijn, en die hele Quantum organisatie en al hun ingewikkelde plannetjes interesseren maar matig. De actie is niet erg memorabel in dit deel (vooral te chaotisch camerawerk dat om de seconde van standpunt lijkt te wisselen), maar er zitten wel enkele sequenties in die er de aandacht bijhouden op dat vlak. Vooral het eindstuk pakt nog vrij oké uit. Verder zitten er vele leuke bijfiguren in de film, met onder andere een leuke Bond girl, een prima Judi Dench als M (fijn dat deze nieuwe films haar zo'n grote rol geven) en ook een goede invulling van het personage Felix Leiter. Craig zelf is ook weer goed, maar wordt me hier af en toe wel iets té serieus. In Casino Royale was dat nog verfrissend, maar hier slaat de serieusheid en het totale gebrek aan humor en een knipoog wel heel fel door. Een beetje het totale tegenovergestelde van de Roger Moore era.

Wat Quantum of Solace net dat steuntje richting een voldoende geeft is de korte speelduur. Als dit verhaal 2.5 uur had geduurd, had ik dit veel moeilijker kunnen trekken. Maar het is wel een van de zwakkere delen uit de hele reeks. Kleine 3*.

Quantum of Solace, de sequel van het uitmuntende Casino Royale. Een groter contrast tussen beide films is niet denkbaar. Ik zie deze film nu voor de vierde keer maar hoe vaker ik deze film bekijk, hoe slechter die wordt.

Eigenlijk is niks goed aan deze film, Craig en Dench uitgezonderd. Beiden zijn ondanks hun prima inspanningen niet in staat dit zinkende schip te redden.

De film zit tjokvol met actie, het is een erg gewelddadige film, maar dat is net het grote probleem. Het is eerder een Jason Bourne film dan een James Bond film. Daar Casino Royale bol stond van geweldige actie, lange takes, prachtige shots, spannende personages en een geweldig script, heeft deze film niks van dit alles.

Als je deze film direct na Casino Royale bekijkt dan is het nog erger. Een immens verschil in kwaliteit. En dat terwijl dit eigenlijk een vervolgfilm is, het verhaal moet worden voortgezet. Maar er komt allemaal niks van terecht.

De editing van de actiescènes is zo gigantisch slecht, dat heb ik zelden gezien in een film van dit statuur.

Er wordt zoveel in geknipt dat je als kijker geen idee hebt hoe dingen gebeuren, behalve dan dat je een dreun of een explosie voorbij hoort komen. Er wordt gewerkt van actiescène naar actiescène zonder daarbij iets van een logisch verhaal te vertellen. Het lijkt er wel op dat alles erop gericht is om zoveel mogelijk actiescènes in een film te proppen en het totaal niet uitmaakt of het allemaal nog wel logisch is.

Verder is dit in niks een Bondfilm. Geen Bondtune, geen gadgets, geen humor, een lelijke Bondsong, geen goede Bondvillain enzovoort. En dan die gunbarrel aan het eind, hoe verzin je het. Alleen omdat je er nadien een Q van kan maken?!

Dat zorgde ervoor dat ik m'n score een halfje verlaag. Dit is met recht de slechtste Bondfilm, ik kan me niet voorstellen dat ik na een herziening van Skyfall en Spectre en het zien van de nieuwste Bondfilm er anders over ga denken.

Schandalig slechte film. 1.5*

Volgens een onderzoek naar de beste Bondfilm van mi6-hq.com uit 2012 zetten 15.000 fans wereldwijd Quantum of solace op de 15 plaats (van de toentertijd 22). Dat lijkt me wel een aardige inschatting: een behoorlijk tempo, een lekkere speelduur, twee uitstekende Bondgirls, een redelijke schurk en een prima eindgevecht, maar helaas ook een niet erg interessant plot, een beroerde titelsong, wéér het cliché dat er na al die jaren trouwe dienst nog steeds (of weer) aan Bonds loyaliteit wordt getwijfeld, en bovenal een achterlijke montage waardoor de actiescènes soms niet meer zijn dan "bright colors bouncing off each other" zoals Roger Ebert schreef (met als dieptepunt de scène waarin Bond zijn begeleiders in de lift uitschakelt – je krijgt amper een idee van hoe hij het nou aanpakt). Kortom acceptabel maar enigszins gewoontjes, en als er nou één ding is wat een Bondfilm níét moet zijn is het dàt wel.

Net weer eens her-zien na 'No Time To Die'. Had deze wel in de bios gezien, maar op één scene na was ik deze film vergeten. Een soort 'painting by numbers'-versie van een Bond film. Er zijn wat baddies, mooie dames, fraaie locaties, maar het gaat allemaal zonder al teveel emotie of gedoe voorbij.

Scoort voor mij iets minder dan de voorganger Casino Royale (2006). De openingsactie is te fragmentarisch en onoverzichtelijk, net zoals de slot-actie in de woestijn. De openingssong zal niet blijven hangen bij mij; waar zijn toch de échte hits uit de tijd van Connery en Moore?

De film (het verhaal) had in zijn geheel iets beter uitgewerkt mogen worden. Zeker gezien het aantal deelnemers in het 'gesprek' tijdens de voorstelling in Oostenrijk. 106 min. is voor een Bond film te kort.

Inderdaad wat minder dan de voorganger, maar zo dramatisch is het ook weer niet. Er wordt tijdens de actiescènes erg dicht op de huid gefilmd waarbij er met hoge snelheid geknipt wordt. Ja, je mist het overzicht erdoor, maar aan de andere kant trekt het je (of mij in ieder geval) ook wat meer in de actie zelf. Maar er had zeker nog winst gehaald kunnen worden, want het is zeker niet de meest indrukwekkende actie die ik gezien heb.

Het plot komt ook een beetje chaotisch over, maar is uiteindelijk niet heel erg lastig te volgen. Wat ook aardig is, is de rode lijn die door de films in deze reeks loopt, waardoor er een wat grotere spanningsboog is in vergelijking met voorgaande Bondreeksen. Interessant is dat Bond minder dingen alleen doet; dat er meer contact met de basis is. De M van Dench is in deze rebootserie dan ook wat prominenter dan in de Brosnanreeks, en dat is alleen maar prima, want ze is een meer dan degelijke actrice.

Geen geweldige film, maar wel één die genoeg spanning verschaft om aan het volgende deel te willen beginnen. 2*.

Een rommelige Bond film

die vlugger aan elkaar is gemonteerd.

Zeker dat een actie sequence, 3 x keer vlugger gaat als normaal,

daarmee doel ik op het verhoor van Mr. White (Jesper Christensen)

en de even later achtervolging die daarop volgt

vond ik best rommelig

Auto achtervolging aan het begin, was zeker het mooiste.

En Judi Dench als M blijft zeer sterk acteren.

Daniel Craig blijft zijn rol op een hardere manier acteren en dat bevalt mij ook wel.

En Olga Kurylenko een mooie toevoeging