No Time to Die (2021)

Hmm, misschien moet ik dan niet zo snel met mijn oordeel zijn en 'm een 2e kans geven.

Niet mijn einde maarja

James Bond veranderd : geen vrouwenmoppen meer,.........

Het einde van het Craig-tijdperk en het was extra lang wachten voor de film uiteindelijk uitkwam. Het is een wonder dat er op al die tijd geen spoilers of illegale copy's zijn verspreid. Want ik ben zo blij dat ik blanco de film ben in gegaan. Deels is het vertrouwd natuurlijk, want meer dan bij de andere Bond-vertolkers is er altijd een rode draad geweest in de films met Daniel Craig. Dus ook in No Time to Die, al is het ook een film met de nodige spanning en verrassingen.

Vooral spanning, want ik mag toch wel zeggen dat het de spannendste Bondfilm is uit de reeks. En ik ga ook bij mijn recensie niet al te veel vertellen. Je moet zelf maar kijken. Leuk om af en toe een ode naar het verleden te zien, dit keer veel subtieler dan andere films waar al eens een ode aan het verleden werd gedaan. No Time to Die is dan ook een film met minder humor dan je gewoon bent en ik denk ook dat humor in deze film wat had misstaan en de spanning meteen had ondermijnd. Ik werd met momenten toch stil en ook al duurt de film zeer lang, had de film heel de tijd mijn aandacht.

Ik ben wel fan van de Craig-Bondfilms en geniet dus ook nu van een film die perfect op zijn lijf geschreven is. Het is ook een eervol en emotioneel afscheid van Craig als Bond. De film zindert nog even na moet ik zeggen. Wat mij betreft mag deze film zich mee in de top van de franchise situeren.

Als ik zie dat er een bepaalde dame op een onnozel scooterke rijdt en Bond achteraan er op zit dan hoeft het niet voor mij.

Dat woke gedoe gaat wel heel ver, het is er los over.

De Bondfilm bestaat al enorm lang en groeit mee met de tijd. Ik vond dit wederom een erg goede Bondfilm, vette actie en toch een krachtig verhaal waarbij voor mij niet zo’n nadruk op de badguy lag; Bondfilm met een eigen karakter. Een waardige afsluiter van het Daniel Craig hoofdstuk wat mij betreft. Craig staat voor mij op een gedeelde tweede plaats van beste Bond acteurs.

Vanavond gezien in een volgepakte bioscoop. Bizar eigenlijk hoelang dat geleden was!

Qua film was het bij tijd en wijle lekker vermaak, precies wat valt te verwachten, maar niets bijzonders. De meeste Bondfilms heb ik beoordeeld met 3 sterren, zo ook deze lange prent. Komt niet in de buurt van mijn best beoordeelde Bond (Casino Royale). Daarvoor had de film toch echt te weinig vernieuwends en/of memorabele scènes. En ik miste ook wel de typische Bond ‘vibe’.

Films gisteren bekeken in Kinepolis Antwerpen. Het eerste half vond ik goed, dan ging het allemaal wat snel om bij te houden en het laatste uur kwam ik er terug in. 3 sterren film, de beste bond film voor mij blijft toch altijd voor mij persoonlijk, The spy who love me. Ik ga het einde van deze film niet verklappen.

Je zou maar bij een vrouw achterop de scooter zitten. Bah, bah, bah, waar gaat het met de wereld heen. Voor je het weet mag je vrouwen ook niet meer op de billen tikken of aanranden. Mannen worden tegenwoordig gekleineerd. James Bond is James Bond niet meer. Mannelijkheid tonen is strafbaar...

Voor de film diverse recensies gelezen. Van de website van Roger Ebert tot een, inmiddels verwijderde en op internet beruchte, van ene Jeff Wells.
Nog niet echt 100% een mening over de film gevormd maar ik denk dat ik in het midden zit. In het eerste uur zit je er geweldig in. Daarna vond ik het iets minder. De score van Hans Zimmer heeft een duidelijk eerbetoon aan John Barry. De opnames zijn mooi en het is duidelijk dat deze film echt op het grote scherm gezien moet worden.
Leuk aspect is de giftuin. Als ik het goed heb kwam die voor in Ian Fleming's You Only Live Twice.
Er zijn verwijzingen naar eerdere Bond films. En ook de Martini’s “Shaken Not Stirred”. Maar in Jamaica lurkt Bond nog aan uilenzeik Heineken.

Over het einde valt genoeg te discussiëren. Maar daar begin ik nu niet aan. Ik ga me nu lekker concentreren op een relaxte vakantie in Zwitserland. Voor nu 3,0.

Een hand op de blote buik mag nog wel

Normaal ga ik altijd naar de 3D versie van een film...

Maar bij Bond heb ik daar eigenlijk geen behoefte aan, Bond hoort in 2D gekeken te worden vind ik ergens.

Maar dat komt ook doordat dit de eerste keer is dat de film uberhaupt in 3D te zien is.

Dus nu de hamvraag, wat is de beste manier om de film te kijken?

2D

Dolby Cinema 2D

3D

Dolby Cinema 3D

4DX

Te zot voor woorden eigenlijk, 5 versies.

Enfin, wat zeggen de mensen die de film al gezien hebben?

4DX valt sowieso af, dat lijkt me verschrikkelijk, maar voegt 3D nog iets toe aan deze film of zoals meestal vrijwel nauwelijks?

Want dan dan lijkt Dolby Cinema 2D mij het best eigenlijk.

Waardige afsluiter van de Craig reeks. Geheel in de lijn met de Craig traditie is dit weer een behoorlijk atypische Bondfilm. Toch zit bijna alles van wat je van Bond verwacht wel in de film. Actie, mooie locaties, mooie Bondvrouwen, auto's, muziek etc. Bijna alle bekende ingrediënten zijn wel aanwezig. Alleen de humor was (op een paar leuke momenten na) eigenlijk afwezig. Maar meer humor zou ook niet zo bij deze film passen.

De film eindigt emotioneel, gewaagd en verrassend. Hoewel verrassend? Eigenlijk gaan alle alarmbellen al aan het begin van de film af. Als je Bond de zin hoort zeggen "We Have All the Time in the World" en je daarna de instrumentale versie hoort van het gelijknamige nummer, dan weet je eigenlijk al dat dit niet veel goeds voor Bond betekend. (Ten minste als je bekend bent met de film On Her Majesty's Secret Service). Aan het eind van de film krijg je de het lied zelf te horen. Bij horen van de stem van Louis Armstrong kreeg ik toch wel een brok in mijn keel.

Verder over de muziek. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo Zimmer fan. Maar ik moet toegeven dat Zimmer er goed in is geslaagd zijn eigen stijl te combineren met die van Bond. Ik ben ook geen fan van Billie Eilish, maar haar titelsong past goed bij de film. Zimmer verwerkt de titelsong goed in zijn muziek. (Een Bond traditie die onder zijn voorganger Newman een beetje was verwaarloost). Naast "We Have All the Time in the World" zit er in de soundtrack nog een andere muzikale ode aan John Barry. In het midden van de film is een statige versie te horen van het On Her Majesty's Secret Service thema (Een soort actie thema uit de gelijknamige film). En als kers op de taart keert ook het Vesper thema van David Arnold terug. Goed gedaan Zimmer (en Steve Mazzaro).

Ik maakte mij een beetje zorgen om de lengte van de film, maar de tijd vloog in de bioscoop voorbij. Wel had de film een paar ongeloofwaardige plotwendingen, maar dat zie je wel vaker bij Bond. Het enigste wat echt tegenviel was de rol van Rami Malek als Safin. Vooropgesteld dat ik eigenlijk liever Blofeld opnieuw als hoofschurk had gezien, vind ik Malek ook niet zo overtuigend acteren. Het personage Safin vind ik een beetje een slap aftreksel van Silva uit Skyfall.

Overige opmerkingen:
• Wat een prachtige cinematografie van Linus Sandgren. Vooral de beelden aan het begin van de film op Matera waren erg mooi.
• Aan het eind van de film vielen mij de decors in positieve zin op. Het deed mij een beetje aan de meesterwerken van Ken Adam denken.
• Veel te kleine rol van Ana de Armas. Het leukste personage uit de film heeft zowat de minste screentime. Zonde!
• Hoe nu verder? De Craig films blonken uit in drama en emotie. Maar persoonlijk verlang ook wel weer eens naar een wat minder serieuze Bondfilm. Van mij hoeven we niet terug naar het tijdperk van Roger Moore. Maar een meer “gewone” Bondfilm zonder al te veel diepgang zou ik persoonlijk wel weer een keer leuk vinden.

Samenvattend. Het heeft lang geduurd. Maar No Time to Die was het wachten waard.

4 sterren!

"It's just a number."

Een waardig afscheid van Daniel Craig.

In 'Spectre' zag je al dat James Bond van plan was om een rustig leven te leiden met Madeleine. Lang kan hij helaas niet genieten van zijn pensioen, want voor hij het weet moet hij weer in actie komen. Ditmaal moet hij een gevaarlijk virus zien te stoppen die de hele mensheid bedreigt; what else is new?

Het virus is een excuus om Bond weer allerlei - exotische - locaties te laten bezoeken waarin het vanzelfsprekend helemaal losgaat. Ik moet zeggen dat de actiescènes echt geweldig in beeld worden gebracht. Het is lekker spectaculair en er gebeurt werkelijk van alles, met name het gedeelte in Cuba is het leukst. Dat komt vooral door de aanwezigheid van Ana de Armas, des te jammer dat zij maar zo een klein rolletje heeft.

'No Time to Die' tracht meer in te gaan op de emotionele diepgang van de personages, maar juist dit komt niet goed uit de verf. De zogenoemde trauma's zijn vrijwel nietszeggend en bad guy Lyutsifer Safin is wel erg eendimensionaal. Craig zelf doet het naar behoren, al is duidelijk te zien dat hij er inmiddels ook wel klaar mee is.

Al met al een vermakelijke afronding van de voorgaande films met Craig, maar het drama had beter uitgewerkt kunnen worden. Nu alleen nog afwachten wie de volgende Bond zal worden.

Dikke 3,0 sterren.

Uitstekende film waarin een gepensioneerde James Bond toch weer op een missie gaat. Net als zijn voorganger is de actie iets te spaarzaam, en alhoewel het er zeker wel goed uit ziet zijn er geen actie-scenes die er echt uit springen. Hans Zimmer is een niet voor de hand liggende Bond-componist, maar het pakt wel prima uit. Nog net 4.0 sterren omdat de lange speelduur nauwelijks opvalt en voornamelijk vanwege het sterke einde van deze Bond-reeks.

Geen zo'n spectaculair gemiddelde hier, ervan uitgaand dat het vooral Bond liefhebbers zijn die momenteel de sterren uitdelen. Toch 's aandachtig de mening van de laagstemmers doornemen...

Met 'No time to die' eindigt de 007 cyclus van Daniel Craig. Hij heeft overduidelijk zijn stempel gedrukt op de 5 films waarin hij de geheim agent neerzette. Hij heeft hem tegelijkertijd rauwer en harder maar ook menselijker en gaandeweg emotioneler gemaakt. Niet slechts een gentleman agent maar een man met z'n complexen. Wat betreft 'No time to die' vind ik deze laatste film meer een romantisch actiedrama dan een actiethriller. Op momenten is de film zelfs ontroerend. Hij heeft zeker iets gemeen met 'On her majesty's secret service' en niet alleen omdat we hier muziek uit die vroegere film horen. Malek maakt niet zoveel indruk als schurk, al ligt dat ook aan het feit dat hij weinig te doen krijgt. Het is vooral Craig die hier imponeert. Al met al is het een indrukwekkende film en bijzonder einde van de Craig era als 007. Ik moet de film zeker nog een keer zien om hem in zijn geheel te kunnen beoordelen.

De naam James Bond is een ijzersterke handelsnaam geworden in de filmwereld. Elke aflevering is goed en levert bakken met geld op. Alhoewel iedereen wel zijn voorkeur heeft voor een acteur of aflevering. Sterk is de herkenbaarheid van de Bond tune, de volgende loop die Bond moet neerschieten, de eeuwige flirtende secretaresse Miss Moneypenny, de exotische film locaties, de actie voor de filmopening, de stoïcijnse of sarcastische hoofd van de MI6 en de bloedserieuze Q gespeeld door Desmond Lleweling tussen 1963 en 1999. Al deze rollen weer in de film.

In het begin is er geweld tegen Bond en actie genoeg en je komt er pas laat in de film achter wie daarvoor verantwoordelijk is. Ook de beroemde staal grijze Aston Martin DB5 werd door een museum uitgeleend met door Q ingebouwde gadgets in 1963. Echt bijna alle knopjes werken nog.

         Mooi kijkgenot, snelle terreinauto’s, snelle crossmotoren en een helikopter ala Bond. 30.000 losse flodders weer armer. Bond is met pensioen en geen 007 meer. Deze is gegeven aan een ander personage. De een vindt het helemaal geweldig ik was teleurgesteld. Misschien door het grote contrast. Sommige scenes vond ik ronduit tegenvallen en ook het gemis aan onderkoelde en cynische humor. Daniel Craig speelt zijn rol voortreffelijk zoals ook Rami Malek. Christopher Waltz was maar kort in beeld. Uiteindelijk is de wereld weer gered. Hoe moet het nu verder? Ik zal het einde niet verklappen. Snoeiharde film maar wel de moeite waard.

007 is just a number and can be given to anyone. 4 points

 

Misschien niet de meest objectieve kijker. Ben gewoon een groot liefhebber van Craig als Bond. Kijk zijn films (minus Quantom) toch wel jaarlijks eenmaal. En het lange wachten heeft mij zeker niet teleurgesteld. Misschien niet het niveau Casino Royale of Skyfall, maar alsnog echt op en top vermaak. Ik ben verder ook helemaal niet nostalgisch omtrent Bond, dus dat scheelt. Ik vind het fijn dat de films met de tijd mee gaan en dat de dames interessantere onderdeel worden in de films en Wishaw is erg leuk als Q. Iets meer gadgets en flauwigheid dan de andere films met Craig, maar in een goede balans. Fijne Zimmer score ook, ondanks dat hij weer wat muziek heeft gerecycled van The Dark Knight films. Voor mij een hele waardige afsluiter van dit Bond tijdperk.

4.5*

O ja toch puntje van kritiek, niet genoeg Ana de Armas. Wat een prachtige vrouw en ook gewoon badass en grappig.

Ik heb genoten van deze laatste Graig Bond film. Wat een verrassend einde. Weinig humor, veel actie en voor de verandering een verhaal met veel persoonlijke tinten. Aanrader dus

Film niet gezien, maareh "No Time To Die": wie verzint dat soort suffe titels voor nota bene een Bond-film?

Ik vind het juist een echte Bond titel.

zeker, als je de titel hoort weet al bijna dat het James Bond moet zijn

Mijn voorgevoel is toch uitgekomen. Toen No Time to DIe werd aangekondigd had ik al een gevoel dat James Bond wel eens zou kunnen sterven, en in het begin van No Time to Die wist ik eigenlijk al dat het ook echt zou gebeuren. De OHMSS vibes waren alom aanwezig. Mijn enige vraag was nog wie er dood zou gaan, Bond of Madeleine. Nadat Mathilde was geïntroduceerd wist ik wel dat het Bond zou worden.

Het is een passend en bevredigend einde van Craig's era, maar controversieel is het zeker. Als film werkt NTtD ook, hoewel het best wat korter had gekund. Het verhaal is belachelijk en Malek is geen gedenkwaardige schurk, maar het voldoet. Vooral ook omdat dit toch vooral Craig's film is (hoewel hij geluk heeft dat De Armas maar heel kort in beeld is).

Een paar opmerkingen:
- Ana de Armas dus. Breng. Haar. Terug. Een soort nieuwe Felix Leiter, maar dan hopelijk wel een wat grotere rol.
- Breng Ben Whishaw ook terug. Geweldige Q. Harris alleen als ze wat meer te doen krijgt als Moneypenny. Fiennes altijd fijn. Prima M.
- Veel gedoe om Lynch, maar ik vond haar de 'weak link'. Niet qua acteren, maar Nomi blijft echt een eendimensionaal karakter.
- Schitterende locaties. Echt waanzinnig weer. Mooie cinematografie ook. Hans Zimmer moet ook de complimenten krijgen. Dreigende score op spannende momenten, maar op andere momenten ook sfeervol en emotioneel. Beginnen met Billie Eillish, eindigen met Louis Armstrong. Klasse. De actiescenes zien er ook geweldig uit. Die in Cuba en op het laatst in een trappenhuis springen eruit.
- Léa Seydoux. Lastige dit. Seydoux heeft het in twee films prima gedaan, maar dat ze wordt overschaduwd door De Armas (die veel minder schermtijd heeft) is geen goed teken. Dat ik heimwee kreeg in het begin van de film naar Vesper Lynd/Eva Green zegt ook wel wat. Wat een ongelooflijke impact heeft zij gehad in maar één film. Soms zat Seydoux er lekker in (toevallig als ze in het Frans praat), en in een bepaalde scene met Malek was ze top. Ook in haar vechtscene zag je haar opbloeien. Maar in haar scenes met Craig vond ik haar wat timide (kan ook aan haar rol liggen).
- De film SPECTRE had al weinig herkijkwaarde voor mij, maar NTtD maakt in korte tijd die film nog onbeduidender. Blofeld who?
- Bond dood/papa. Ik denk dat hier weinig mee gedaan gaat worden in de toekomst. De nieuwe Bond gaat gewoon weer met een schone lei beginnen. Een beetje Roger Moore na George Lazenby. Hoewel Diamonds are Forever daar natuurlijk tussen zat. Maar de nieuwe Bond gaat denk ik geen 'licence to kill' combineren met het vaderschap. Toch?
- Volgende Bondfilm. Iets meer humor en plezier mag wel weer. Geen Roger Moore humor, maar iets meer relativering mag wel.

Craig's era.
1. Casino Royale
2. Skyfall
3. NTtD
4. SPECTRE
5. QoS

Geweldig om weer in een volle bioscoopzaal te zitten. Het was zo, zo druk in Kinepolis Utrecht. Lange rij ivm coronapas, maar het liep gesmeerd.

We have all the time in the world

En toen was het muisstil in de bioscoopzaal, bij de eind-credits. Dat is een James Bond-film denk ik nog nooit overkomen. Maar het paste bij No time to die, de afsluiter van 15 jaar Daniel Craig als geheim agent James Bond. Het was misschien wel het enige juiste einde die de gemoderniseerde James Bond van de laatste 15 jaar hoorde te krijgen in een doorlopend verhaal dat vijf films lang duurde.

No time to die zal ik niet herinneren als de meest spectaculaire Bondfilm aller tijden, want er zijn er op dat vlak echt wel een stel beter, maar inhoudelijk is het vermoedelijk wel de meest intieme die er is. Want ook al draait het hoofdplot om een levensgevaarlijk DNA-gericht virus, het werkelijke verhaal draait om James Bond die meer van zijn leven wil maken dan slechts een dienaar te zijn van MI:6. Bond is door de zaken uit de vorige film Spectre met pensioen en uit het oog van zijn oude inlichtingendienst, maar komt uiteraard toch weer terug in dienst als de wereld word bedreigd. En dan start een verhaal waarin grootse actie word afgewisseld met emotionele momenten, al moet ik zeggen dat ze ook wel een beetje random zijn zoals de dood van Felix Leiter en Blofeld. Alleen het einde slaat wel aan, als een vergiftigde Bond er vrede mee heeft dat hij gaat sterven bij een raketaanval. Heel eerlijk zag je dit wel van ver aankomen, net als dat hij natuurlijk de vader van Mathilde is. De film blinkt niet uit in hele goede scripts, maar de momenten die je als kijker moeten raken, die raken je ook wel. Ik vind het wel vreemd dat hij sterft, het past dan wel bij de Bond van Craig, maar niet bij de hele franchise waar Bond toch de onverslaanbare held is. Gewaagde keuze dus. Ben benieuwd hoe ze nu de volgende film willen maken, want 007 mag dan slechts een nummer zijn, maar James Bond niet. Je kan toch niet weer net als in 2006 de reeks geheel rebooten?

Buiten dat is het gelukkig ook nog wel een traditionele Bondfilm op meerdere vlakken. Er zitten een paar mooie actiemomenten in, waarbij vooral het eerste deel in Italië prachtig was. Q, M en Moneypenny zijn uiteraard aanwezig, maar ook een nieuwe 007 in de vorm van een donkere dame. Ik vond dit vrij belabberd. Ik zit daar helemaal niet op te wachten en het had ook geen meerwaarde. Maar onze woke-maatschappij verlangt hier schijnbaar naar. Ik heb er weinig behoefte aan haar in de volgende film terug te zien. Laat Bond nou gewoon een man zijn en laat die bijzaken lekker weg. Valt er verder nog wat te klagen? Ja. Ik vind de titelsong van Billie Eilish echt enorm nietszeggend, een van de zwakkere nummers uit de reeks. En Rami Malek die het echt heel goed deed in Bohemian Rhapsody blinkt ook niet uit als de gevreesde schurk. Zijn rol is wel vrij minimaal en weinig interessant. Had dan gewoon Blofeld nog de grote bad guy laten zijn. En spijtig dat de mooie Ana de Armis maar zo weinig minuten mag maken in de film. Gelukkig mag Léa Seydoux dat weer wel.

Wat ik overigens wel enorm tof vond was de fan-service die je hier krijgt. Als je alle Daniel Craig Bondfilms hebt gezien, dan kom je echt talloze verwijzingen tegen die ik mooi vond tot aan de Casino Royale theme toe. En ook zitten er meerdere verwijzingen naar het verleden van de franchise in. Enorm gaaf om de klassieke Bondsong We have all the time in the world te horen, de oude wagens en de schilderijen van de M’s bij MI:6 om eens wat te noemen. Deze film heeft natuurlijk ook wel inspiratie opgedaan bij On her majesty’s secret service.

Het is zeker geen perfecte Bondfilm, niet eens de beste van Craig want ik vind Skyfall en vooral Casino Royale echt veel completer, maar het is wel de perfecte afsluiter van dit tijdperk. De enorme speelduur van bijna drie uur vloog voorbij, mede door een geweldige Daniel Craig die ik ga missen als 007.

4*

Ik wil hier nog wel even op terugkomen. Nu ik de film heb gezien vind ik je voorbeeld vrij belabberd. Ik dacht echt dat je het hier had over een moment dat die vrouw Bond moest redden, maar ze bood hem gewoon een lift aan. Dat heeft niks met woke gedoe te maken. Ik vond haar rol in de film ook niet boeiend en inderdaad wat woke, maar je voorbeeld niet.

Nou, dit. Ik heb genoten van de periode Daniel Craig als Bond, doordat de toegevoegde emotionele diepgang heel goed werkte, maar ik verlang nu ook wel weer terug naar een minder complexe James Bond film met wat meer humor, gekke gadgets en meer klassieke zaken die bij de reeks horen. Ik denk ook niet dat het werkt om verder te gaan op deze lijn met een nieuwe acteur, want dan ga je het gewoon van Daniel Craig kopiëren. Ik wil weer een Pierce Brosnan-achtige Bondfilm waar een lekkere mix van actie, avontuur, modernisering en humor in zat. Want al in GoldenEye noemde M Bond een seksistische dino uit het stenen tijdperk, waarna Bond toch een beetje bij ging draaien.

PS: Uitstekend verhaal van je, ben het met bijna elk punt wel eens.

Vond niemand het trouwens vreemd dat Madeleine eerst zegt dat Bond niet de vader is, en dat Bond hier ook niet echt op doorvraagt. Ik zou toch wel willen weten hoe de vork nou in steel zit als ik Bond was. Wie is dan de vader? Maar als Safin later zegt dat Bond wel de vader is (hoe weet hij dat?), is er totaal geen verassing van het gezicht van Bond af te lezen. Hij lijkt het ook wel prima te vinden dat Madeleine weer heeft gelogen (waarom liegt ze erover?). Goed, de situatie was er ook niet naar voor een hevige discussie, maar het lijkt wel of er een scene is gesneuveld.