Meningen

Mooie en zeer degelijk uitgewerkte spionagethriller met een formidabele cast.

In tegenstelling tot veel soortgelijke Amerikaanse films wordt dit Britse verhaal op een zeer ingetogen en rustig manier verteld met veel sfeer en oog voor detail. Langzaam wordt je als kijker ingewijd in de wondere wereld van Mi5 vol intriges en politieke spelletjes. Sterkste punt van de film is de rol van Johnny gespeeld door Bill Nighy. De kalmte en respect dat deze charmeur uitstraalt is een genot om naar te kijken en geeft het geheel een bepaalde klasse. Weisz lijkt in eerste instantie een beetje een vreemde eend maar weet naast Nighy prima te overtuigen en is zelfs het kleine rolletjes van Fiennes noemenswaardig te noemen.

Het vergt wat geduld alvorens je volledig in de film zit maar wie volhoudt zal zeker beloont worden.

3,5*

Eigenlijk best geslaagde film die met beperkte middelen en een kleine setting mij nog behoorlijk wist te vermaken.

Vanaf het begin is het niveau al wel zichtbaar en weet je dat je geen ijzersterk meesterwerk hoeft te verwachten maar Crow weet het lang mysterieus en interessant te houden. Ook al zijn de meeste acteurs niet erg talentvol en zijn er hier en daar wat gaten in het verhaal te bespeuren, een saaie wordt het niet en is het idee best aardig eigenlijk. De link naar de Saw-reeks is snel gemaakt maar storend is die gelijkenis verder niet. Jammer dat sommige effecten wat goedkoop ogen en het einde een beetje teleurstelt want dit is verder geen verkeerde film.

Leuk. 3*

Komische film die net zo absurd is als de series. De animaties zijn grappig net zoals de stemmen, en de humor is ook zeker voor volwassenen bestemd.

Toch vond ik de 75 minuten iets te lang voor zoiets dergelijks waardoor het absurde bijna gewoon werd, terwijl dat nu juist de kracht van de serie is.

Maar omdat het toch zo vreselijk origineel is, geweldige stemwerk heeft en gewoon ronduit gestoord is, van mij een dikke voldoende.

3,5*

Zeer aardige film die zware onderwerpen redelijk luchtig weet te brengen. Het verhaal is dun en cliché maar de goeie rollen van Daniels, Stone en natuurlijk Reynolds maken de film interessant. Vooral laatstgenoemde heeft een aparte rol in het geheel en zorgt dat allemaal niet te zwaar wordt. Naar mate de film vordert worden de onderwerpen serieuzer en verliest het steeds meer zijn 'komische' kant.

Al met al zeker geen vervelende film om te zien.

3,5*

In een woord geweldig! Met name het gedeelte in de isoleercel was erg sterk. Wat een acteerprestatie zet McQueen hier neer.

Kan er wel van alles over zeggen maar dit is gewoon een must-see.


4*

Aardige deel in de PA-reeks die met exact dezelfde ingredienten toch een iets spannender geheel weet te creëren. Wederom is een trage begin de opmaat zijn naar een climax vol voorspelbare maar toch redelijk geslaagde schrikmomenten. De logica is soms wel ver te zoeken maar de acteurs brengen het er goed vanaf waardoor dit voor lief te nemen is.

Minpunt is duidelijk de te trage opbouw die gelukkig voldoende goed gemaakt wordt door het 2e deel. Jammer van het eind waarvan ik na de spooky scene waarbij het meisje op haar gebroken benen naar haar broertje loopt toch meer van had verwacht.

3*

Waardige opvolger van het uiterst succesvolle eerste deel.

Het concept is bekend en de film heeft maar 1 doel en dat is je de stuipen op het lijf jagen. Ondanks dat ik het vorige deel wat betreft locatie en verhaal wat compacter vond en hierdoor ook spannender, wordt ook hier weer een sfeer van sluimerend spanning neergezet.
In plaats van een appartement speelt het verhaal zich nu af in een grotere woning met veel kamers en een zwembad, waardoor de scenes zich als variatie in meerdere vertrekken afspelen. Op slimme wijze worden de camera's in het huis geïntroduceerd waarna het 'zoek-de-verschillen-spel' kan beginnen.

De film doet me erg denken aan die websites waarbij je aandachtig naar een 'onschuldig' plaatje moet kijken waarna je vervolgens aan het schrikken wordt gemaakt. Je krijgt, zeker in het eerst uur, veelvuldig beelden van de verschillende kamers te zien waarin je zoekt naar teken van paranormale activiteiten. Dit concept werkt natuurlijk perfect omdat je aan de ene kant weet dat er iets zal komen, maar toch wil blijven kijken.

Het verhaal dat daarnaast ter opvulling dient is behoorlijk summier en oppervlakkig. De personages spelen hun rol (moeder en dochter maken verschillende zaken mee die nota bene zijn vastgelegd, maar vader gelooft er uiteraard niets van) en werken samen naar de climax toe waardoor in het laatste half uur de schrikmomenten zich opstapelen.

Jammer genoeg duurt het te lang voor er werkelijk iets gebeurd en wordt er mijns inziens te veel op het herhalen van de camerabeelden geleund. De schrikscenes maken dit dan deels wel weer goed maar ik vond het zo moeilijker om me in te leven dan dat ik het met alleen Katie en Micah had.

Maar zoals gezegd een opvolger die redelijk in lijn met z'n voorganger ligt.

3*

Redelijk derde deel die op de oude, vertrouwde voet verder gaat , een aardige opbouw kent en vooral menig kijker bij vlagen weer de stuipen op het lijf zal jagen.

Het principe is wederom hetzelfde alleen speelt zich dit nu in de eind jaren '80 af. Na het vorige deel zit er nu iets meer verhaal in zodat het niet enkel weer een aaneenschakeling van opnames zijn. De rollen worden goed gespeeld alleen ontbreekt het hier en daar nog behoorlijk aan geloofwaardigheid. Om die reden, en omdat een aantal schikmomenten toch wel erg gemakkelijk en voorspelbaar waren vond ik het het alleen richting het eind was spannender worden. In de opbouw is het vooral Kristi die wel heel erg naief is en na een dozijn aan voorvallen niet wil geloven dat er iets aan de hand is. Toen die sekte zijn intrede maakt in het verhaal was het voor mij ineens afgelopen met de spanning. Voor sommigen gaf dat een extra dimensie maar voor mij werd hiermee de plank volledig misgeslagen en ook totaal niet passen in combinatie met de andere delen.

Maar goed, het truukje wordt weer degelijk uitgevoerd met een aantal aardige schrikmomenten en een 'camera-fan' wat een slimme variatie is op de welbekende vaste camera's. Jammer dat er ook weer een 4de deel aan zit te komen want nu is bij mij het vermakelijke er toch wel vanaf.

Eigenlijk 2,5* maar nu 3* vanwege de lege keukenscene

Redelijk geslaagde komedie die bij vlagen vermaakt maar ook niet meer dan dat.

Pegg en Frost hebben aangetoond samen en individueel erg komisch te kunnen zijn. Ook in deze film proberen ze het weer samen en komt de humor wat minder goed uit de verf en is het vooral Paul (Rogen) die de aandacht opeist. De grappen variëren behoorlijk van subtiel en scherp tot plat en voorspelbaar. Hierdoor wisselt het niveau van de film behoorlijk en is het lang niet zo geslaagd als hun vorige films.

Neemt niet weg dat er zeker wat te lachen valt en zorgt de mooi geanimeerde Paul voor wat leuke scenes. Jammer dat het eind dan weer zo'n cliché moet zijn en dit toch eigenlijk wel een brave film maakt zonder uitschieters.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook zeker niet.

3*

Aardig drama met overtuigend acteerwerk, goeie score maar rommelig van opzet is.

Het thema zelfmoord staat in schril contrast tot het misschien wat luchtige lijkende vogelspotten. Helaas is de uitwerking wat rommelig zodat het niet een geheel vormt en er een duidelijk scheiden tussen de 2 onderwerpen is. Het acteerwerk vond ik dan wel weer behoorlijk sterk, met name Treadaway zet een goeie rol neer als een jongen die duidelijk nog mentale problemen heeft en constant met het idee loopt om deze wereld te verlaten. Het eind vond ik dan ook even verwacht als onverwacht en redelijk heftig. Opvallend vind ik de goeie score die net dat beetje extra toevoegde aan verschillende scenes en de film als geheel niet te zwaar maakt.

Zeker geen verkeerde film die wel een betere uitwerking had verdiend.

3*

Aardige film met standaard verhaal en wending. Mooie locaties en goed geacteerd, niet over de top zoals vaak het geval is in dit genre.

Prima voor een doordeweekse dag

Meer dan prima thriller met een grandioze rol van Pierce die een dikke stempel op de film weet te drukken.

Het relatief simpele verhaal wordt op geweldige en vooral geniaal gestoorde wijze kleur gegeven door Pierce. De komisch absurde scenes, met als hoogtepunt de maskerscene, maken dit tot een thriller die daardoor tot het eind onvoorspelbaar en spannend weet te zijn.

Aangenaam verrast!

3,5*

Een verhaal met een beladen onderwerp op een stijlvolle en vooral mooie wijze vertelt.

Hoewel het begin even goed opletten is wordt je vanaf het moment dat Majane vertrekt meegesleurd in haar leven. Op haast speelse wijze worden de pijnlijke en vooral gruwelijke gebeurtenissen in voornamelijk zwart-wit getoond. Al het drama wordt subtiel van een vleugje gepaste humor voorzien om het geheel niet te al te zwaar te maken.

Persepolis is naast een sterke animatie vooral een zeer toegankelijke geschiedenisles over de ellende die zich in Iran heeft afgespeeld.

Aanrader!

3,5*

Mooi uitgewerkt drama met realistische ogende problemen en onderlinge relaties. De score is inderdaad goed maar past niet bij de film.

Stuk voor stuk zijn de rollen erg goed gespeeld waardoor de personages samen ook als een 'vriendengroep' oogt. Gaandeweg wordt al snel duidelijk dat ieder zijn eigen sores kent, welke jammer genoeg niet allemaal even goed uitgewerkt worden. Ook lijkt het er op dat iedereen een probleem toegewezen heeft gekregen want allemaal hebben ze iets en dat terwijl niet met alles serieus wat gedaan wordt. Zoals met de vrouw van Vincent die seksueel gefrustreerd is wat dan weer verduidelijkt moet worden door middel van de sekschat. Los daarvan zijn de personages realistisch en wordt er geloofwaardige omgegaan met de verschillende situaties. Pijnlijke en komische scenes wisselen zich af met sterk geacteerd drama waardoor de tweeënhalf uur snel voorbij waren.

Geen seconde verveeld in deze mooie film van Franse bodem.

3,5*

De zoveelste herziening en ik blijf dit een prachtige film vinden. Ondanks de zeer beperkte omgeving en het simpele verhaal wordt er toch een dijk van een film neergezet die tot de laatste minuut blijft boeien. Farrell en (de stem van) Sutherland zijn perfect gekozen voor deze film.

Na per ongeluk de verkeerde (die uit 1995) gekeken te hebben, die overigens een exacte kopie is van deze, is dit toch wel een verademing.

Voor die tijd zijn de actiescènes en special effects best aardig te noemen, en is ook het acteerwerk niet over de top en geloofwaardig.

Tot nu toe de minst slechte Piranha film. Binnenkort de 3d variant maar eens bekijken, maar heb weinig hoop dat die veel beter zal zijn.

3*

Voor een slechte b-film heb ik wel eens slechtere gezien en wist me wonderbaarlijk genoeg nog wel te amuseren hiermee.

Natuurlijk is het acteerwerk af en toe om te huilen, is het verhaal gejat van Jaws en zijn de effecten niet spectaculair, toch zorgen juist deze zaken voor het vermaak. Het mist wel compleet het doel van film om een spannend verhaal te vertellen over gemuteerde killer piranha's, maar dat is bij de meeste soortgelijke films het geval.

2* voor het vermaak.

Tsja, na het origineel en de remake uit 1995 gezien te hebben, is dit toch wel een hele eigentijdse en vooral zeer matige remake die zichzelf duidelijk niet serieus neemt.

Waar toen nog enig moeite werd gedaan om de spanning op te bouwen en redelijk 'geloofwaardig' over te komen lijkt het nu alleen nog maar te gaan over CGI en naakte vrouwen. Ik weet zeker dat ik meer vrouwen heb gezien dan piranha's! Op zich natuurlijk geen probleem, maar het is zo nadrukkelijk aanwezig dat er scenes zijn die zolang duren dat je je afvraagt of dit nog wel dezelfde film is.

Afgaande op het vorige werk van Aja is het haast niet te geloven dat een film als Haute Tension van dezelfde regisseur komt. Heel jammer. Zelfs de 3D kan deze film niet redden en voegt praktisch niets toe aan het geheel en is vooral een manier om je naar de bios te lokken.

Na ruim een uur wordt het dan toch nog interessant wanneer er een vat met gore wordt opengetrokken en de ene na de andere aan z'n bloederige einde komt. Helaas wordt de stijgende lijn niet doorgezet en wordt het einde in een paar minuten amateuristisch afgeraffeld.

Mijn verwachtingen waren al niet te hoog maar zelf daaraan voldeed Piranha niet. Jammer, want er had meer ingezeten.

2,5*

Na deze relatief korte oorlogsfilm gezien te hebben, weet ik niet zo goed wat ik hier nu van moet vinden.

Zonder enige introductie start de film met het vertrek van een aantal soldaten naar Vietnam, waaronder Chris (gespeeld door Sheen). In het peloton waarin hij belandt speelt zich een interessante machtsstrijd af tussen de sergeanten Elias en Barnes, welke erg goed worden vertolkt door Dafoe en Berenger. Die twee stelen wat mij betreft de show en geven de film een beetje de waanzin-sfeer die een Vietnam-film behoort te hebben, en een film als Apocalypse Now ook zo ontzettend goed maakt.

Politiek gezien blijft het allemaal erg neutraal en wordt er nergens een statement uitgedragen. Het uitgangspunt van de film is ook vooral volgen van een willekeurig peloton in de Vietnamoorlog, zonder de psychologische kant hiervan te belichten.

Op zich speelt Sheen aardige maar vind hem niet helemaal geschikt in zijn rol als soldaat. Misschien dat hij toch z'n vader probeert te evenaren. Alleen richting het einde wordt hij wat overtuigender en merk je dat hij emotioneel gezien wat veranderd. Wat Depp hierin deed was me trouwens helemaal een raadsel, maar hij was dan ook niet meer dan een paar seconden in beeld.

De scenes in de jungle zijn mooi gefilmd en geven je het beklemmende gevoel dat er ongetwijfeld zal heersen. Het is duidelijk dat Stone weet waar hij het over heeft. Ook de spanning wanneer ze bijvoorbeeld in het dorp aankomen wordt goed opgevoerd en verwacht je ieder moment dat er iemand doordraait en een kettingreactie van geweld in gang zal zetten. Toch blijft het allemaal binnen de perken en worden er geen extremen opgezocht.

Ondanks de meesten hier vond ik de muziek juist niet veel bijdragen aan het geheel en soms juist vervelend, met name Adagio for Strings die ieder 'interessant' shot werd ingezet. Ook de keuze voor White Rabbit in de drugsscenes vond ik een beetje te gemakkelijk.

Toch ontbreekt het de film vooral aan diepgang om echt te kunnen raken. Misschien dat dit komt door de vergelijking met AN, die wat mij betreft superieur is aan Platoon en deze op alle fronten overklast en de ultieme oorlogsfilm is.

Goed maar niet geweldig.

3,5*

Aardige film die lekker wegkijkt door de afwisseling van drama en komedie met de nadruk op de drama. De rollen worden goed gespeeld en de boodschap van de film wordt de New Yorkers duidelijk overgebracht.

3*

Zeer effectieve mysterie/thriller die met het minimale aan middelen lang spannend weet te blijven.

Vooral de geluidseffecten en de telefoongesprekken zorgen voor veel sfeer en vooral vraagtekens. Doordat maar mondjesmaat informatie wordt verschaft geeft dit voldoende ruimte om met je eigen fantasie de antwoorden te bedenken. De ontknoping is versassend en bij nader inzien best aardig bedacht, maar wel een kleine anticlimax waardoor de spanning nagenoeg verdwenen is. De rol van Grant wordt sympathiek vertolkt door McHattie wat om de juiste momenten voor een komische noot zorgt.

Pontypool heeft bij mij voor een kleine verrassing gezorgd door op simpele wijze voor een spannende avond te zorgen.

3,5*

Een uiterst interessante film met een veelbelovend begin, een aantal ijzersterke scenes maar niet over de gehele lengte wist te verbluffen.

Na het lezen van alle lovende woorden hier waren mijn verwachtingen tot ongekende hoogtes gestegen, en na de eerst 10 minuten bleek niets minder waar te zijn. Het veelvuldig gebruik van filters, stroboscopische effecten en close-ups ondersteunt door een onheilspellende muziek laten je in een andere wereld belanden. Alles lijkt te kloppen totdat het personages Daniel mij niet echt meer wist te boeien. Hughes had het karakter wel wat intenser en meer op het randje mogen neerzetten in plaats van het duffe. Het is maar goed dat het magistrale gebruik van de effecten zijn geestestoestand weergeeft en laat zien dat hij aan het trippen is aangezien dat van hem maar moeilijk is af te lezen.

Dit neemt niet weg dat het een intense filmervaring is met beklemmende beelden, een naargeestige soundtrack en niet te vergeten erg goeie schrikeffecten.

Erg goed maar niet het meesterwerk waar ik op gehoopt had.

3,5* voor nu.

Op zich een aardige film met zeker een aantal prima scenes, maar het RTL-gehalte lag me net iets te hoog om echt gegrepen te kunnen worden.

De film is net iets te braaf en voorspelbaar om krachtig te kunnen zijn. Wel vind ik het verhaal wel aardig en worden de rollen (met name Flanery) redelijk overtuigend gespeeld, ondanks dat het geen acteurs van niveau zijn. Het feit dat iemand met een ander uiterlijk gelijk buitengesloten wordt is helaas de realiteit en triest, want de film herkenbaar en op momenten ontroerend maakt.

Prima film voor een zondagmiddag, maar meer ook niet.

3*

Mooie eerlijke film die licht verteerbaar is en je voortdurend weet te laten glimlachen.

Het relaxte en bourgondische straalt van de personages af en als je ze ziet eten krijg je zelf haast trek. Ik wist dat men er van houdt om een wijntje bij het eten te nuttigen, maar Gianni neemt het er wel flink van. Toch weet hij het steeds groeiende gezelschap goed in toom te houden door ze op hun wenken te bedienen.

Dit zorgt voor allerlei grappige en aandoenlijke scenes tussen Gianni en de dames. Erg leuk en een aanrader voor wanneer je een korte en luchtige film wilt zien.

3,5*

Een (uiteindelijk) tegenvallende remake. Wat veel belovend begon werd al snel over de top, lelijk en vooral doorsnee.

Het is erg jammer dat die geweldige mysterieuze sfeer niet langer vastgehouden wordt, want dat vond ik wel heel sterk. Doordat er zo goed als geen dialogen zijn en de mooie shots van het oneindige oerwoud zijn werk doen, krijg je echt het idee dat ze op een andere planeet zijn gedropt. Alles wordt redelijk verzorgd en stijlvol in beeld gebracht waardoor mijn verwachtingen bleven stijgen.

En toen kwamen de eerste 'monsters' in beeld en was het gedaan met alle verwachtingen. Ik dacht even dat ik naar SyFy channel aan het kijken was, want de aliens leken wel in het beeld geplakt te zijn. De CGI was erg ondermaats en soms gewoon lelijk. Alleen de Predators zelf zagen er nog wel 'geloofwaardig' uit.

Vanaf het moment dat de groep (Royce eigenlijk aangezien hij alles bepaalde) besluit om achter de Predators aan te gaan zakt het niveau snel en passeren de welbekende clichés de revue. Een van de weinige hoogtepunten in de film was wel het zwaardgevecht van Hanzo wat nog een paar mooie beelden opleverde. Daarnaast was het korte optreden van Fishburn ook best goed. De overige acteurs van het bonte gezelschap speelden eigenlijk nietszeggende rollen, ja ook Manchete

Goed, de film verloopt en eindigt zoals voorspelt waardoor er eigenlijk niets meer over te zeggen is. Zoals gezegd begon de film sterk en veelbelovend, maar zakt vervolgens weg in een moeras van clichés en slechte effecten.

2,5*

Onderhoudende film vol prima effecten en iets minder prima verhaal.

De poster geeft al enigszins het niveau van de film aan die na een mooie intro toch wel erg voorspelbaar is met flink over de top spelende acteurs. De vele effecten pakken aardig goed uit en zorgen voor een aantal leuke sfeervolle scenes. Wat betreft verhaal hoef je er niet al te veel van te verwachten maar weet het met de juiste instelling best te onderhouden. Vaak moeten films als deze het van de CGI hebben en is dat, mits deze goed zijn, niet altijd een probleem. Mooi geanimeerde wezens, een aantal haast epische aandoende shots en genoeg actie om de vaart erin te houden.

Na dik een uur zakt het niveau behoorlijk en wordt er met het open eind tijdig gestopt om nog net een voldoende binnen te halen.

3*

Het was een regenachtige zondagmiddag, dus een prima setting voor een film als deze. De verwachtingen zijn niet al te hoog (ondanks de redelijke score hier) waardoor je door het simpele verhaal, leuke actie en redelijke acteren snel tevreden wordt gesteld.

Over het verhaal valt niet veel op aan te merken, dit is simpel en heeft door de clichés een hoge voorspelbaarheid gehalte. Door de vrije lange speelduur zorgt dat voor behoorlijk wat trage gedeeltes die verder ook niets toevoegen aan het geheel en beter eruit gelaten konden worden om de vaart er een beetje in te houden.

Door de Disney-invloeden is het (zoals te verwachten) een beetje braaf allemaal en is Gyllenhaal wat dat betreft prima gecast. Ik vind hem totaal ongeloofwaardig in zijn rol als avonturier. Op de een of andere manier voelt zijn rol geforceerd aan en doet hij te veel zijn best om de nieuwe Indiana Jones te worden. De overige rollen waren oke maar nietszeggend. Alleen Kingsley was iets bovenmaats.

De special effects waren gematigd aanwezig, een stuk minder dan ik verwacht had. Dit zorgt er gelukkig voor dat het geen CGI-spektakel en ook genoeg ruimte is voor 'normale' actiescènes.

Uiteindelijk is het een matige film die geen hoogtepunten kent en halverwege een beetje saai is zelfs. De aardige actiescènes en het redelijke acteerwerk slaan je door de redelijke lange speelduur heen.

Zoals gezegd, zondagmiddag vermaak.

3*

Wat als een aardige Carpenter begint eindigt al snel als een zeer matige horror met weinig spanning en sfeer.

Waar zijn films meestal garant staan voor een zeer degelijke en mysterieuze opbouw is Pro-Life een voorbeeld dat het ook anders kan maar niet altijd evengoed uitpakt. Op het verhaal is weinig aan te merken en ook de rollen zijn prima vervuld maar de uitvoering is alles behalve geslaagd. Tot dat de duivel in beeld kwam was het nog wel oke maar toen duidelijk werd welke kant het op ging was voor mij de spanning eraf en was het tot de aftiteling lachen om de ene na de andere absurde scene. Qua gore was het nog wel redelijk en had hier hier best nog wel een aardige aflevering van gemaakt kunnen worden.

2*

Een sterk verhaal dat naar mijn mening niet langdradig wordt maar het einde wel afbreuk doet aan het rauwe geheel. Ook goed geacteerd door met name Rahim die je ziet groeien en veranderen gaandeweg.

Indrukwekkend en een aanrader.

3,5*

De film begint hoopvol maar blijkt uiteindelijk zwak en doorsnee te zijn.

Het verhaal lijkt een keer eens wat anders en wordt dan ook redelijk goed opgebouwd maar zakt al snel af naar een bedenklijkniveau met behoorlijk wat clichés en ongeloofwaardige scenes. Tot aan dat ze het complex bereiken is het nog wel te doen maar daarna is er weinig sprake meer van spanning.

Vooral het camerawerk is erg irritant doordat men al rennend achter iemand aan gaat en het voor mij zo niet spannender of realistischer maken. De 'wezens' zijn gewoon mensen en komen bijna niet in beeld wat niet meehelpt om het spannender te maken. Het argument dat het allemaal suggestief is werkt niet voor deze film. Toppunt, of eerder dieptepunt, is toch wel het moment dat één van de wezens de hoofdrolspeelsters met normale stem tekst en uitleg geeft over wat hij daar nu precies aan het doen is. Tel daar de amateuristisch gespeelde bijrollen en het onbevredigende eind bij op en je komt tot een erg matige film.

2,5*

Prima rechtzaakdrama dat vooral door de rol van Evans weet te boeien.

Op zich is het verhaal redelijk standaard en de bekende ups- en downs dit maal in de vorm van drugsverslaafde Weiss maar is het vooral het acteerwerk en het feit dat je gewoon wil weten hoe het afloopt wat het tot een aardige film maakt. Evans draagt de film met zijn rol als playboy en uiterst gedreven advocaat die langzaam wegglijdt in zijn eigen problemen. Visueel gezien ook allemaal niet onaardig en bij vlagen lekker grauw, maar bovenal zo vertelt dat je als kijker de draad nergens kwijt hoeft te raken. Helaas ontbreekt het hier en daar aan wat diepgang maar is dat vanwege het prima tempo nergens storend. Het soort verhaal is niet echt origineel maar op een zo'n manier uitgewerkt dat het erg onderhoudende weet te zijn.

3,5*

Onderhoudende animatie met hier en daar wat aardige grappen, redelijk standaard geanimeerd en een erg simpel verhaal. De formule van dit soort films is ook hier weer toegepast en hoef je buiten de te verwachten grappen, dansjes, zang en happy end niet heel veel meer te verwachten. Zoals vaak is de introductie wederom geslaagd en zijn er weer voldoende verwijzingen naar films te vinden. Vervolgens zakt de film wat in en probeert het met wat editing technieken de vaart er in te houden. Banderas is zoals te verwachten een prima cast, Galifianakis is eerder net zo irritant als het karakter dat hij vertolkt.

Ondanks dat het weer erg standaard is heb ik me niet verveeld en stoorde het me (toen) allemaal niet zo.

3*