Meningen

Wat is die Buscemi toch een geweldig acteur. Ook in deze film weet hij weer een prachtige rol neer te zetten als de onhandige (ex-)gokverslaafde op zoek naar geluk.

Hij draagt de film met gemak en zorgt samen met Malco (Virgil) voor een aantal komische scenes. De verschillende excentrieke personages geven de film een aparte draai wat ik wel kan waarderen. Vooral de scene met de 'Flame Master' was erg origineel.

De film zal geen groot publiek bereiken maar voor liefhebbers van Buscemi is dit een must-see.

Erg leuke film.

3,5*

De film begint leuk maar ontspoort behoorlijk door de vele ongeloofwaardige actiescènes. Wanneer de rest van de film enigszins ook overdreven was dan had dit in het plaatje gepast, maar dit slaat gewoon nergens op.

Pluspunt is dat de vijand van Amerika weer eens keer Rusland is in plaats van Irak, Afghanistan, etc.

Het is zeker geen slechte film maar dit is al zo vaak (beter) gedaan dat het niet meer dan een aardige film is om tussendoor te kijken.

Degelijk en redelijk vermakelijk maar zeker niet bijzonder.

2,5*

Redelijke thriller die ondanks de flinke dosis drama en het beperkte budget een prima sfeer weet te creëren.

Het duurt even alvorens de vaart er in komt omdat allereerst zorgvuldig de vader-moeder-dochter relatie overigens vrij overbodig vind ik achteraf uit de doeken gedaan wordt. Daarna wordt langzaam duidelijk dat er iets gaande is waar zowel de kijker als hoofdrolspelers geen weet van hebben. Op best effectieve wijze wordt continu de indruk gewekt dat er iets staat te gebeuren. De acteurs doen hun best en maken het als geheel overtuigend en bij vlagen realistisch.

Verwacht geen zenuwslopende actie met veel gore maar een degelijke uitgewerkte thriller die even opgang moet komen.

3*

Verrassend geslaagde film die het vooral van de mooie shots moet hebben en hier en daar een spannende scene. Het acteerwerk is van sommige prima (wakefield en Roxburgh) en van een aantal tegen het amateuristische aan, maar over het algemeen best redelijk. Verhaaltechnisch is het allemaal nogal voorspelbaar en bevat het wel wat vreemde acties terwijl het toch tot het eind blijft vermaken. Erg jammer dat Cameron's naam hier weer aangekoppeld moet worden, want deze film zou het zonder ook wel redden.

Lichtelijk aan de lange kant, maar een leuke en vermakelijke film met een aantal mooie shots en genoeg spannende momenten om te blijven boeien. Verwacht niet te veel en je zult vermaakt worden.

3*

Best aardige thriller die last heeft van een matig en rammelend verhaal, maar gered wordt door een prima Magimel.

Wat betreft verhaal is dit al vele malen vaker gedaan en allemaal erg rechtlijnig dus verwacht geen diepgang of verrassingen. Ondanks dat is het de hoofdrol van Magimel die de film tot leven brengt en bij vlagen zelfs spannend te noemen. De bijrollen zijn redelijk tot slecht (die Amerikaan ) en zijn nogal voorspelbaar en futloos. Alleen Seydoux weet Magimel nog wat tegengas te geven door samen voor wat aardige scenes te zorgen. Visueel is het overigens ook goed verzorgd en is de film stijlvol geschoten, niet overdreven goed maar wel lekker fris.

Niet onaardig en zeker de moeite waard om gezien te hebben.

3*

Als trouwe volger van de alsmaar slechter wordende delen, had ik gehoopt op een waardig afscheid.

Maar helaas is de trend doorgezet en heeft men het voor elkaar gekregen om af te sluiten met een draak. De film oogt van begin tot eind inspiratieloos (kan ze bijna niet kwalijk nemen), de traps zijn niet origineel en weinig inventief en waar ze de acteurs vandaan halen is me een vraag. Je zou denken dat er een aantal er wel op vooruit waren gegaan na een aantal delen, maar nergens wordt het goed. De bijrollen zijn overigens wel goed gespeeld, tenminste, wanneer krijsen de graadmeter zou zijn.

Het meest vreemde van de film vond ik toch wel de publiekelijke begin trap. Deze had voor het verhaal totaal geen functie en is ook qua opzet compleet anders dan alle andere in de vorige delen.

De (meeste) Saw-delen werken omdat het vermakelijk is. Dat werkt alleen wanneer je vervolgdelen maakt, maar bij een Final Chapter heb je iets meer nodig. Hier wordt er verwacht dat er ook een toepasselijk, bevredigend en vooral waardig eind aan de martelpraktijken komt. Voor mij is dit jammer genoeg geen van alle geweest en voelde het meer aan als wéér een twist. Snel wordt dan nog even getoond hoe die tot stand gekomen is en zijn we bij het waarschijnlijke einde der einde aanbelandt.

Jammer.

2*

Best aardige film waarin het verhaal al bekend is en het daarom met terugblikken wordt verteld. Op deze manier worden de verschillende levens in beeld gebracht en gekoppeld aan (de aanleiding tot) de daden. De rol van Caesar, Jessie, Mick en Ilse zijn redelijk goed en overtuigend gespeeld. Klaver speelt maar matig als Frauk en de rol van Rico is gewoon onvoldoende.

Het idee van het aanzetten tot een moord in een vriendengroep klinkt onwaarschijnlijk, maar is jammer genoeg de realiteit. Het lijkt me lastig om dat gevoel in de groep, de onderlinge spanningen en de stap naar een dergelijk daad in beeld te brengen. Bij deze film komt dat niet de verf zoals ik dat gehoopt had.

Er wordt geprobeerd om langzaam de haat voor Jessie te laten groeien om zo tot een aanleiding te komen voor de daad, maar dat kwam bij mij niet heel erg overtuigend over. Mensen reageren natuurlijk anders in een groep en helemaal onder druk alleen had dit wat sterker gemogen en kwamen ze wel snel tot het besluit tot een koelbloedige moord.

Maar het blijft altijd gissen naar de werkelijke beweegreden en of het wel geloofwaardig genoeg is. Die onduidelijkheid wordt met het eind alleen maar bevestigt en laat je als kijker achter met deze vragen.

Zoals gezegd een aardige film met een aantal acteurs/actrices waar we zeker (nog) meer van zullen gaan zien. Verder kijkt de film lekker weg en heeft een aantal goeie scenes.

3*

Zoals sommigen al aangegeven een film met 2 kanten.

Enerzijds het frissende 'game'-element wat er visueel gewoon erg mooi en verfrissend uit ziet, de leuk bedachte grappen, de bijrollen (Lucas Lee, Wallace Wells) en natuurlijk het verhaal met de 7 exen.

Nadat ik bijgekomen was van alle pracht en praal, viel mij op dat de film steeds meer in herhaling begon te vallen en dat allemaal wat clichématig werd. Ook begon mij Cera een beetje te irriteren met z'n sukkelige gedrag dat gedurende de film eigenlijk niet veranderd (buiten de gevechten om natuurlijk).

Hierdoor heb ik toch gemengde gevoelens na het kijken naar Scott Pilgrim. Vooral omdat het behoorlijk potentie heeft en je het eerst 1 uur het idee geeft dat je naar een kleine klassieker in wording zit te kijken, maar helaas die verwachting niet waar kan maken.

Zeker het kijken waard.

3,5*

Bijzonder saai 4e deel die voortborduurt op een wat mij betreft uitgemolken concept of een gemakkelijke ode aan de reeks probeert te zijn.

De verwachtingen waren voor aanvang al lichtelijk bijgesteld maar desondanks heeft Craven me nergens een gevoel van spanning kunnen bezorgen. Na een aardig intro was het weer een kwestie van afwachten tot de mooie mensen het loodje legden en is de wijze waarop steeds hetzelfde toch wel erg saai en vooral inspiratieloos. Vooral de relatief lange speelduur maakte het zelfs nog een uitdaging om af te zien, wat voor een horror/thriller normaal gesproken geen goed teken is.

Los van vele gaten in het verhaal zijn de 'oudgedienden' niet bepaald een aanwinst voor de film. Cambell had er niet echt zin in leek het wel en Cox had een erg irritante rol die haar op het (botox)lijf leek geschreven. Arquette deed het als enige nog wel redelijk in z'n kleine rol.

Voor de vervend Scream-liefhebber zal dit best een geslaagde film zijn, gezien de bekende acteurs en de vele referenties naar de eerdere delen. Voor mij als losstaand geheel gezien zeer ondermaats en gemakkelijke film die nergens echt spannend weet worden.

2,5*

De film kent een ijzersterk begin, is visueel aantrekkelijk maar zwakt richting het eind helaas een beetje af.

Met een memorabele start trapt de film af om vervolgens via stijlvolle scenes de jongens aan het werk te zien. Ze zien er wel niet zo gestoord uit als die uit Funny Games maar aardig in de buurt komen ze. De film is behoorlijk somber en grauw geschoten wat op voorhand al voor een duistere sfeer geeft en zorgen de expliciete scenes voor de gewenste horrorelementen.

De jongens zijn goed gecast en spelen erg overtuigend, al had ik wel op iets meer op psychologisch vlak tussen hun gehoopt. Nu blijft het wat oppervlakkig en gebeurd er niet zo veel nadat Jonah via een meisje hun 'plan' in gevaar brengt. Ik vond de rol van de treurende agent trouwens erg goed gespeeld door Jones.

Een goed eind aan dergelijke films is altijd lastig en zo ook hier weer. De scenes waarbij uit de doeken wordt gedaan hoe het met hun ouders nu zit zijn ondanks dat het redelijk voorspelbaar was wederom een sterk staaltje horror. Daarna moet het eindigen en dat gebeurd niet meer dan op een redelijke manier.

Desalniettemin een erg geslaagde horror.

3,5*

Mooi en rustig verteld verhaal dat ondersteund wordt door een goede cast.

Op subtiele wijze wordt het verhaal over het leven van Benjamin verweven met de brute moord op de jonge vrouw die hem bezig blijft houden. Het schakelen tussen verleden en heden is werkt erg goed en geeft de kijker onopvallend een terugblik op wat zich eerder heet afgespeeld. Vooral de relatie tussen hem en Irene wordt mooi in beeld gebracht.

Het zwaartepunt ligt met name op het drama waardoor er van echte spanning geen sprake is. De actiescènes en natuurlijk het prachtige tracking shot in het stadion zorgen dat tempo niet al te laag komt te liggen. De dialogen zijn sterk en laten vooral tussen Ben en Irene de duidelijk aanwezig chemie zien. De overige bijrollen vond ik niet heel erg interessant en sommige nogal zwak.

Ook al ligt het tempo behoorlijk laag, tot het eind blijft de film boeiend en weet daarnaast op gepast en bevredigende wijze te eindigen.

Een goede en degelijke film.

3,5*

Mijn 2e anime na Mononoke-Hime en ook in deze film wordt er weer een mooie fantasiewereld gecreëerd. Alhoewel ik Mononoke-Hime mooier en wat duisterder vond is ook dit een verhaal met veel sfeer.

Ik denk dat ik toch nog meer anime zal kijken aangezien ook deze mij niet heeft teleurgesteld.

3.5*

Op de een of andere manier liggen donkere en depressieve films mij en was het na Eraserhead de beurt aan Seul contre Tous.

De film is van begin tot het zwart, gitzwart. Sommige bestempelen deze als emotieloos maar de film is een grote lange stroom van emotie genaamd frustratie. De beste man zit hier vol mee tegenover zichzelf, zijn 'familie' en vooral de mens zelf. Hij probeert uit zijn nihilistische bestaan ergens enige betekenis te halen maar zijn beeld van de mens wordt continu bevestigd. Door de voice-over krijg je een goed beeld van zijn gedachtegang en voel je gewoon de enorme frustratie waar hij mee worstelt, waardoor iedere nieuwe scene een bepaalde spanning met zich meebrengt. Aangezien je niet weet of en hoe hij zal reageren is de film zeker niet voorspelbaar.

De manier van filmen past goed in de sfeer van de film, waarbij ik vooral het steeds versneld inzoomen na het pistoolschot erg kon waarderen. Ook wanneer het lijkt dat hij zijn dochter vermoord en dat dit een gedachte blijkt te zijn vind ik een sterke scene. Het mag dan misschien schokkend zijn maar het is realiteit en Noe schuwt het weergeven hiervan zeker niet. Vooral niet nadat blijkt dat het 'maar' een gedachten is en je denkt dat hij dat zijn dochter niet aan doet, waarna de indruk wordt gewekt dat hij intiem contact heeft met haar. Deze en andere scenes geven je steeds een klap in je gezicht door je te confronteren met zijn denkwijze en opvattingen.

Ik kan me niet herinneren ooit een depressiever persoon in een film gezien te hebben dan het personages gespeeld door Nahon. Dat is niet negatief bedoelt maar kijk deze film niet als je er niet voor in de stemming bent, het zal er gegarandeerd niet beter op worden.

4*

Prachtig gefilmd en geacteerd drama dat ondanks zijn simpele opzet zeer weet te boeien.

Het personage Graham zorgt met z'n video-interviews voor een subtiele spanning gedurende de film die ook zichtbaar voelbaar is bij de diverse acteurs. Vooral de scenes tussen Spader en MacDowell mochten wat mij betreft wel een stuk langer zijn omdat ze een genot zijn om naar te kijken. Beide zijn voor mij de uitblinkers van de film met MacDowell als de brave en nette Ann en Spader als de ingetogen maar uiterst mysterieuze Graham. Door hun nieuwsgierigheid naar elkaars verborgen kant maken dit tot een uiterst vermakelijke en intrigerende film. De overspelige John wordt geloofwaardig gespeeld door Gallagher en aan Cynthia zat ik me alleen maar te irriteren dus waarschijnlijk daarom ook een goeie rol van Giacomo.

Meer dan prima film die met een minuscuul verhaal, het mysterieuze aspect van de video's en uitstekend acteerwerk uiterst interessant weet te zijn.

4*

Beter dan verwacht en nog best vermakelijk bij vlagen.

Voor indringende dialogen, uitmuntende acteerprestaties en een verhaal waar de creativiteit vanaf spat ben je met dit soort films in het algemeen aan het verkeerde adres. Veel gore, naakt en gekrijs in een flinterdun clicheverhaal is wat de klok slaat en dat is verre van verkeerd. Het jammerlijke is dat Shark Night daarin veel te braaf blijft en het een stuk vermakelijker had kunnen worden.

Het intro is veelbelovend met lekkere grauwe beelden en sfeervolle muziek. Al snel daarna wordt duidelijk dat het niet zo heftig en bloederig zal worden als gehoopt. Zeer matige acteurs, weinig zichtbare actie en een aantal slechte CGI scenes maken dit nu niet tot een top film. Desondanks heb ik me, mede door de korte speelduur, prima vermaakt met deze film die je wel vaker aan het lachen maakt dan echt spannend te zijn.

2,5*

Prachtige film die toch een groot deel van de lange speelduur weet te boeien. Opvallend zijn de spectaculaire actiescènes, goede acteurs en de combinatie van actie/drama/humor. Nergens wordt het echt over de top en hierdoor kun je ook serieus naar de film blijven kijken.

Ik had de eerste 10 minuten mijn (lichte) twijfels over waar ik aa n begonnen was, maar achteraf geen seconde spijt van gehad.

Ondanks de speelduur een aanrader!

3.5*

Erg matige film die door de prettige beelden enigszins gered wordt.

Het verhaal over liefde, verdriet en schuld biedt weinig nieuws en wordt bevat nogal wat ongeloofwaardige scenes en verliest mijn inziens hierdoor aan kracht. Vooral de scenes met de dode baby riepen bij mij een aantal 'o ja, natuurlijk' op.

Daarnaast zijn de rollen nogal vlak en troosteloos gespeeld en kennen de acteurs blijkbaar maar één emotie genaamd depressie. Ook al is het thema serieus, dit had best wat afgewisseld mogen worden met wat luchtige scenes. De rollen worden nogal geforceerd vertolkt met als kleine uitschieter Lisa Smit die wel natuurlijk overkwam.

Positief vind ik de manier hoe de personages van dichtbij mooi en breekbaar in beeld gebracht worden. Dit samen met de verschillende shots van de polder geven de film best een stijlvolle uitstraling.

Doordat het verhaaltechnisch hier en daar behoorlijk rammelt en er wel erg somber en matig geacteerd is dit wel een tegenvaller terwijl ik er toch wel iets van verwachtte had.

2,5*

Gelukkig laatste maar wel redelijk eervol deel in de succesvolle Shrek reeks.

De film biedt niets verrassends, veel moraal en de bekende personages/sidekicks. Het tempo ligt redelijk hoog waardoor het samen met een aantal leuke grappen tot het eind weet te boeien.

Vooral de scenes met Repelsteeltje zijn bij vlagen komisch en vooral verfrissend omdat de bekende karakters hetzelfde kunstje blijven doen. Grafisch ziet het er goed uit maar wederom weinig vernieuwd in tegenstelling tot de eerdere delen.

Vermakelijk, bij vlagen grappig en boordevol moraal. Leuk maar nu is het mooi geweest.

3*

Boeiende scf-fi die het niet van de actie moet hebben maar van z'n verhaal dat tot op de dag van vandaag nog actueel is.

Bruce Dern speelt een fantastische rol als de vechter van het groen. Waar de mens blijkbaar al heeft leren leven met het feit dat er geen flora en fauna meer bestaat tracht Freeman Lowell op het laatste stukje te redden van/voor de mensheid. Het verhaal oogt misschien wat saai omdat het merendeel van de scenes enkel met Freeman (en z'n drones) zijn maar toch vond ik het nergens saai worden omdat ik wilde weten hoe het trieste gegevens van dit verhaal afloopt. De effecten zijn goed gelukt en maken het tot een sfeervolle film met een aantal sterke en rake dialogen.

3,5*

Silver Bullet is Silver Bullet. Zeker geen hoogstaande film maar vooral (voor velen) om sentimentele redenen een klassieker. Wie herinnert zich niet het invalide jochie met z'n opgevoerde rolstoel of de bezopen oom Red. De meestal hilarische en soms spannende scenes winnen het net van de lelijke wolf en de slechte effecten. De film bevat hier en daar nog wel wat geslaagde scenes, mede door de inbreng van de redelijke goede cast.

Helaas is dit wel een film die voor mij minder wordt na iedere kijkbeurt maar wel nog steeds blijft vermaken.

3*

Nietszeggend en traag drama met redelijk acteerwerk dat te geforceerd mysterieus probeert te zijn.

Verhalen en zeker deze manier van vertellen is vaker en vooral ook een stuk beter gedaan. Er zit totaal geen vaart in en de verschillende perspectieven hadden te weinig overlapping om je te laten nadenken over het verband en je benieuwd naar de volgende te maken. Los van het werkelijke verhaal moet voor mij door de afzonderlijke verhalen ook iets spannends of mysterieus zitten. Nu was ik aan het afvragen hoeveel personages er meededen en hoeveel er nog moesten komen. Visueel allemaal best aardig en licht deprimerend geschoten en de (veelvuldig ingezette) score is aardig.

Redelijke verwachtingen die helaas niet worden waargemaakt voor mij.

2,5*

Mooi en ingetogen verteld verhaal van een man die op het randje van zijn bestaan leeft. De rol van George wordt zeer goed neergezet door Firth, waardoor de diepe dalen en kleine hoogtepunten waar hij doorheen gaat sterk voelbaar zijn gedurende de film.

Dit in combinatie met de mooie jaren '60 settings, goede muziek en de prima bijrollen van Moore en pretty boy Goode, maken dit een film die je aardig geboeid houdt.

Zoals eerder gezegd is het einde een redelijke anti-climax en laat je jammer genoeg toch achter met het idee dat er meer in gezeten had.

Vooral door het einde toch 3* ipv 3,5*

Zeer vermakelijke en vooral spannende thriller die de tand des tijds gemakkelijk weet te weerstaan.

De vergelijking met veel soortgelijke hedendaagse films is snel gemaakt, en nog sneller wordt duidelijk dat dit toch wel een klasse hoger is. Vooral het onlangs verschenen The Resident toont wat betreft verhaal gelijkenissen, maar daar eindigt ook iedere vergelijking.

Wat deze film zo sterk maakt is de sfeer die gecreëerd wordt, de geloofwaardig gespeelde personages en bovenal het sterk uitgewerkte simpele verhaal. De relaties worden op mooie wijze getoond waardoor het naast gemakkelijk om in te leven, ook erg geloofwaardiger overkomt. De 'actie' is misschien net iets te veel van het goede maar past nog wel redelijk bij het verloop van het verhaal en de mentale ontwikkeling van Hedy.

Meer dan prima en sfeervolle film die tot het eind spannend is.

3,5*

Bij vlagen een vermakelijke film van eigen bodem. Opvallend zijn de voor nederlandse doen goede effecten en het slechte acteren. Het verhaal van Niklas is origineel en in het begin best goed uitgewerkt en wordt er gelukkig nergens geprobeerd om er een serieuze draai aan te geven. Het tempo is hoog, het verhaal lekker luchtig en de effecten/gore ruim voldoende.

Maar, zoals gezegd is het acteerwerk weer om te huilen en is Weeber de enige die het nog iets van maakt. Je zou denken dat na verloop van tijd de kwaliteit van de bijrollen ook zou verbeteren maar niets is minder waar en zijn bijvoorbeeld de agenten nog altijd even knullig als altijd.

Ondanks dat het verhaal luchtig is slaat deze op het eind volledig op hol en is het einde afgeraffeld en ronduit slecht. Daarnaast heeft de film wel de titel Sint maar werd ik richting het einde een beetje moe van alle sint-grappen. Subtiel is leuk maar dit werd haast pijnlijk.

Kortom, redelijke poging om een 'serieuze' horrorfilm te maken die aardig begint en goede effecten heeft. Maar het acteerwerk en het ontspoorde verhaal zorgen ervoor dat dit geen voldoende wordt.

2,5*

Ondanks de vooral negatieve kritieken vond ik dit toch niet zo'n hele slechte film.

Het mag dan wat betreft acteerwerk niet hoogstaand zijn er wordt toch wel een bepaalde sfeer gecreëerd die genoeg mysterie bevat om te blijven boeien. Overigens vreemd dat sommige dit een te vage film vinden aangezien het toch allemaal vrij duidelijk en logisch is. Ook al heb je die scene gemist waarin voor het naderend onheil gewaarschuwd wordt, ook zonder wordt al snel duidelijk dat Silka de Siren mannen naar zich toe lokt, gek maakt en vervolgens dood. Dus om die reden hoef je deze film zeker niet links te laten liggen.

Redelijk voorspelbaar en matig acteerwerk en dus zeker geen hoogstaande film, maar zeker (ook door het vrouwelijk schoon) het bekijken waard.

3*

Ondanks de lage verwachting was dit toch een redelijk vermakelijke film met verdraaid goeie effecten. Het is duidelijk dat de film daarmee probeert te score om zo het matige plot en acteerwerk te verhullen. Ik moet zeggen dat dit best gelukt is.

Het verhaal is erg rechtlijnig en kent zoals gezegd veel bekende scenes uit andere films (War of the Worlds, Independence Day). Waarschijnlijk onder het mom van beter goed gejat dan slecht bedacht. Helaas was dat bij sommige scenes wel erg duidelijk, vooral de scene waarin een tentakel in het appartement op zoek gaat naar slachtoffers. Dit is gewoon 1 op 1 overgenomen uit WotW.

Wil je anderhalf uur vermaakt worden met een simpel verhaal, redelijke acteurs en gelikte effecten, dan ben je met deze film aan het juiste adres.

Niets bijzonders maar wel leuk.

3*

Behoorlijke naargeestige film over een stel zieke mensen die het recht in eigen hand nemen.

Het is de zeer goede rol van Daniel Henshall die als opper sadist de film interessant weet te houden want voor rest is het nogal traag en oppervlakkig. Veel kom je als kijker niet te weten van de personen en mis ik een (onderhuidse) spanning die enkel bij wat scenes te voelen was maar eigenlijk de hele duur aanwezig had moeten zijn. Daarvoor duurde de film misschien te lang en zijn er nogal wat scenes die niets toevoegen aan het verhaal waardoor het weer wat inzakte. Ik had daarnaast het personage van Jamie wel wat beter uitgewerkt willen zien aangezien hij toch een grote rol speelt in de film. Verontrustend om te weten dat de film op ware feiten is berust want zoals een aantal nare scenes al laten zien zijn dit mensen die dringend hulp nodig hebben.

3*

Aardige film over een aan lager wal geraakte ex-automagnaat die zich door zijn acties niet geliefd maakt bij familie en vrienden.

Het verhaal is uiteraard al vaker gedaan en kent de welbekende ingrediënten (geldproblemen, seks/drank, ruzie met dochter, verjaardag kleinzoon vergeten, in elkaar geslagen worden, etc.), maar doordat het een genot blijft om naar Douglas te kijken is de film toch niet onaardig.

Ik weet niet of het de bedoeling was, maar zoals Ben wordt neergezet krijg je niet echt sympathie voor hem. Vooral niet door die acties met die jonge meisjes, waardoor je hem eerder gaat haten. Het feit dat hij iets aan z'n hart heeft en daarom zo leeft komt kan hierdoor dus bij mij niet op begrip rekenen. De overige acteurs zijn goed gespeeld maar geen zijn specifiek noemenswaardig.

Tsja, voor mij toch een film met veel clichés en een vervelende maar goede rol van Douglas.

3*

Vooral visueel aardig verteld verhaal wat enige diepgang mist maar ondanks dat prima wegkijkt.

Het verhaal is simpel maar wordt door te schakelen tussen heden en verleden interessant gemaakt. Enigszins voorspelbare scenes worden steeds op een thrillerachtige wijze opgebouwd wat ik wel kon waarderen. Goeie muziek en camerawerk zorgden voor een aantal hoogtepunten in de film. Aan de acteurs (de oudsten) lag het zeker niet aangezien ze een overtuigende rol spelen, vooral op het eind laten ze zien er naast fysiek ook mentaal er iets van willen maken.

Helaas kon ik me door het gebrek aan diepgang moeilijk in de personages inleven en maakt de film niet de indruk waar ik op gehoopt dat. Desalniettemin toch een aardige film.

3*

Na een aantal jaren deze weer bekeken en wat een tegenvaller. In mijn herinneringen was deze een stuk sterker en spannender. Vooral de slechte acteerprestaties maken deze film ondermaats. Het idee is goed maar het resultaat is niet al te best.

2*