Meningen

Jah eigenlijk een echte klassieker in het roadmovie-genre. Een film die je moet kijken met een bakkie chips en een pilsje, dan is de tijd zo om.

Sinds lange tijd gezien en zodra ik die gestoorde hanekam weer zag, kwam alles terug. Goed gefilmde actie-scenes en leuke stunts.

Kan me herinneren dat ik hier een hekel aan had toen ie uitkwam, maar heb nu stiekem best veel gelachen.

Vooral om de Italiaanse zeeleeuw Stefano lag ik regelmatig dubbel, wat een typetje van Martin Short.

De badguy vind ik daarentegen een van de meest irritante personages ooit in een animatie.

Sowieso een beetje veel personages.

En waarom heb ik die film over de pinguïns nog niet gezien? 6.5/10

Zat te denken aan de 1e, maar veel vaker gezien dan de vervolgen, dus begon maar bij deze.

Achteraf gezien maybe geen wijze keuze, want tis jammer dat Julien en Mort al geïntroduceerd waren en daardoor minder screentime kregen.

Nog steeds zijn ze samen met de pinguïns het allerbeste aan deze film en de hele franchise.

6/10

Man, wat een gedrocht van een film. Had het misschien aan moeten zien komen, maar toch sta ik er van te kijken. Sony flikt het weer, wie heeft daar in hemelsnaam de leiding? Ik zou nog lager dan 1,5* kunnen gaan, maar wilde niet overdrijven.

Totaal oninteressante cast die de dialogen uit het matige script gewoon opdreunt, een lachwekkend saaie badguy die ik onmiddellijk vergeten was, irritante editing in de actiescènes, veel te lange opbouw en ik werd ook erg moe van al die knipogen naar Spider-Man.

Misschien een beetje te wrang. Is het nu een komedie, drama, thriller of mystery?? Laten we zeggen dat alles gecombineerd wordt. Richting het einde zie ik dezelfde spanning als in 'Memories of Murder' terugkomen, maar dat niveau haalt deze film geen moment.

Owjeeh ik denk dat ik totaal de verkeerde persoon was voor deze film. Westerns vind ik zeer goed te pruimen, maar dit was maar een saaie bedoeling. Cobb zet nog een redelijk personage neer, maar de rest van de film ging toch net iets te langzaam voor mij. En het ligt niet aan het feit dat ik geen oude films kan kijken, want een film als Vera Cruz (1954) beviel me wel weer goed.

Nogal standaard. Verhaal kabbelt maar door zonder echte verrassingen en super spannend wordt het ook nooit. Sommige voortekenen zijn aanwezig. De cast bijvoorbeeld. Ondanks dat je alle namen kent, is het toch een bepaalde ondergrens-subcategorie qua acteurs. Stuk voor stuk niet in staat om een film te leiden. De beste van het stel, Ed Harris, heeft ook de meest eendimensionale rol. En dan zwijg ik nog over de relatie tussen Bell en 'eyecandy' Rodriguez, Ongeloofwaardig met de hoofdletter O. Niks speciaals.

Toch een van de leukste Woody Allens die ik heb gezien. Het meeste wat ik van hem heb gezien is vanaf 2000, maar harstikke leuk om hem in zijn vroegere jaren bezig te zien. Hij speelt zijn typische rol met verve. Ook de dialogen zijn met vlagen hilarisch en kan hier wel een hele beoordeling vol met memorabele quotes neerzetten. Okay ik doe er eentje:

I never had a relationship that lasted longer than the relationship between Hitler and Eva Braun

Deze film maakte niet veel los. Het ziet er aardig uit enzo, maar het werkt niet voor mij. Brody ziet er wel Spaans uit en Cruz speelt weer eens een sterke vrouw waar toch iets mis mee is. Beetje teveel Hollywood-drama aan het einde en ook de Engelse taal is misschien niet echt een goede keuze.

Een cast om van te smullen! Oudgedienden Spacey, Moore en Irons samen met 'altijd-goed-acteurs' Tucci en Bettany met als extraatje opkomend talent Quinto. Al deze acteerkanonnen slepen je door het verhaal heen. Dat is ook broodnodig, want de makers houden veel informatie achter en houden de film tikkeltje afstandelijk. Je hebt in het begin werkelijk geen idee wat nu precies 'the big deal' is, maar intrigeren blijf je constant. Wederom, een verdienste van de geweldige cast met Spacey, Irons, Quinto en Tucci in een(zoals vaker) te kleine rol als absolute uitblinkers.

Deze film heeft mij enigzins verrast en zelfs ontroert. Zat gelijk al in de film en die 90 minuten vliegen echt voorbij.

Ziet er heel mooi uit, vooral geinig om skyline van New York paar keer te zien. Maar ook de kleine details zijn goed uitgewerkt.

Je leeft echt mee met de personages en de onderwerpen die aan bod komen zijn eigenlijk nogal zwaar, maar nooit gebracht op een manier die de kijkervaring bemoeilijkt.

Richting het einde komt er zelfs een piepklein donker randje tevoorschijn, het einde zelf is heel mooi gedaan.

Stemmen van Collette, Bana en Hoffmann had ik niet eens herkend.

Klassieker in het sci-fi genre. Het verhaal wat de Wachowski-broertjes ons voorschotelen zal altijd uniek in zijn soort blijven, evenals de uitwerking ervan. Zag deze film toen ik ongeveer 12/13 jaar was en is nooit meer uit het brein gewist. Een paar herzieningen in de jaren daarna maakten hem alleen maar beter. Reeves, Moss, Fishburne en Weaving zijn stuk voor stuk briljant gecast en maken hun personages blijvend in de filmwereld. De actiescenes, muziek en vooral de wereld die gecreeerd wordt zijn allen one of a kind.

Op zich wel interessant natuurlijk, Hitler in zijn jeugdjaren. Nou jah jeugd, de jaren voor zijn politieke carriere. De uitwerking is wellicht wat saai en mat, acteerwerk is redelijk en Taylor laat goed zien dat het eigenlijk Hitler's lot was om te doen wat hij deed.

Eddie hou toch eens op met die Disney-onzin!! Wie wil je nu blij met maken met dit soort zeikfilms?? Je hebt onderhand sinds de eeuwwisseling geen goede film meer gemaakt (heb Dreamgirls niet gezien). Ook zoiets: heb je een Oscar-nominatie, help je je kansen om zeep met zo'n wanproduct als Norbit.

Maar goed, deze film was ook te simpel en kinderachtig voor woorden. Vrijwel de gehele cast is niet om aan te zien. Banks vind ik altijd prettig om naar te kijken en Helms krijgt ook een positieve beoordeling, de rest sucks big time.

Wow dit kon ik wel waarderen!! Hoewel ik eigenlijk geen moment hardop heb gelachen, vind ik dit een geniaal gevonden werkje. De dialogen, situaties en personages zijn stuk voor stuk hilarisch.

Een konijn met een geslachtsziekte, een kikker (dacht dat het een krokodil was) met een oorlogtrauma EN drugsverslaving, een olifant met een ongewenst kind, een rat die vieze undergroundporno filmt, een gestresste vos met liefde voor sodomie en een walrus met een wapencollectie en drugshandel. Geweldig toch??

Plus de lekkere gore en leuke liedjes.

Leuk om Will Ferrell en Chiwetel Ejifor in een Woody Allen-film te zien, maar deze zal ik niet echt onthouden

De eerste paar scenes was ik als de dood dat de slechte en totaal niet grappige humor van Will Smith de film zou gaan nekken. Het was namelijk in het begin pijnlijk ongrappig. Na een tijdje ging het echter lopen en kwam het verhaal ook een beetje op gang. De effecten zagen er redelijk goed uit en Smith groeide in de film en in de humor. Jones' rol was stukken kleiner dan normaal, maar dat had geen invloed op de film omdat Brolin zijn jongere versie fantastisch oppakt. Ook Clement mag flink uitpakken als slechterik, tel daar een paar kleurrijke bijfiguren bij op en je hebt een film die snel voorbij vliegt en daarin niet verveelt. Hap-slik-weg.

Jah toch wel leuke film dit. Deze had gerust in de zalen mogen draaien, beter dan veel films die er nu te zien zijn. Het verhaaltje is lekker snel weg te happen en de acteurs zijn niet de minste. Ribisi en Macht zijn grappig als slimme kneuzen die zich vol snuiven en daardoor niet meer normaal kunnen denken, Caan is leuk als doortrapte advocaat en ook Barrett, Crews en Sherbedgia doen hun ding. Wilson als hoofdpersoon en voice-over, daar moet je gewoon fan van zijn. Ik ben dat niet, maar het haalt de film niet naar beneden. Ook zeer leuk: klein, maar fijn rolletje van Kelsey Grammer

Nee ik werd maar niet meegesleurd door het verhaal wat Midnight Cowboy betreft. Echt, het acteerwerk van Voight en vooral Hoffmann is prima in orde en de soundtrack past per-fect bij de film, maar ik 'voelde' het drama maar niet aan. Het lot van Rizzo en Buck deed me ook niet zoveel en de zweverige sfeer, flashbacks en soms ongemakkelijke situaties werkten soms averechts. Natuurlijk is het verscheurend om te zien hoe je helemaal kan wegkwijnen in een grote stad en hoe je dromen kunt zien smelten als sneeuw voor de zon, het ontroerde me gewoon niet genoeg.

Wat een heerlijke film is dit. Woody stort zich na enkele jaren weer eens compleet op een wereldstad en het resultaat is fabelachtig. De muziek, de sfeer, de beelden, alles klopt aan Parijs. De stad is eigenlijk de leading man/woman in deze film. Wilson heeft de eer om het Allen-personage neer te zetten en hij doet het met verve, compleet met wilde armgebaren, de nerveuze zinsopbouw en het zichzelf wegcijferen in gesprekken/discussies. Iconen uit de muziek-en schrijfwereld komen voorbij en worden heerlijk neergezet door acteurs als Stoll en Brody . En dan is er natuurlijk nog Cotillard als de adembenemende Adriana. Je gunt Gil het beste(daardoor zie ik veel raakvlakken met Anything Else uit 2001) en sympathiseert mee met hem als 'die pedante heer'(leuke rol van Sheen) interessant probeert te doen. Geef Woody maar die Oscar voor zijn script, gewoon doen.

Hele * erbij na herziening. Het sfeertje pakte me meer dan vorige keer en dit was volgens mij de 1e keer dat ik Bradley Cooper tegenkwam. Ow nee wacht, dat was in Wedding Crashers al. In ieder geval, hij doet het goed als hoofdrol in deze prent. Maar het is toch Jones met zijn bad-ass-blik die het 'm doet. Ook het einde is fantastisch en zelfs beetje indrukwekkend.

Zeer leuke actiecomedy. Constant gelachen om Grodin en DeNiro, een perfect duo. De ene scheldt de ander verrot, geweldig. Lekkere soundtrack ook met van die Lethal Weapon-actiesequentie-muziek. Bijrollen zijn ook perfect ingevuld. Ashton als rivaal-premiejager, Kotto als norse FBI-baas en vooral Farina als keiharde maffiabaas.

Dit was een veel slechter filmpje geweest als het geen Woody Allen was. Beetje te zweverig voor mijn smaak en niet al het acteerwerk is even goed. Allen is gewoon weer leuk, ook Steenburgen en Roberts zijn fijn bezig. Het einde is ook beetje teleurstellend, maar er zitten genoeg leuke momenten in om de film nog boven een bepaalde ondergrens te houden.

Ja wat een sterke, lekker misleidende misdaadfilm is dit toch weer. Had al zo'n voorgevoel dat een early-Coen mij zou gaan bevallen. Acteerwerk is prima, ze hebben weer een goede cast samengesteld met Byrne, Finney, Polito, Turturro en kleine rolletjes van o.a. Buscemi. Maar een van de sterkste wapenfeiten zijn toch wel de dialogen, heerlijke zwarte, scherpe of droge humor tussen de regels door. Smullen maar.

Tot slot HET moment v/d film:

- De politiechef die bij elke inval rustig tegen zijn wagen aan staat te leunen en te klagen dat hij de minst geinformeerde persoon is in heel de stad

Nou in ieder geval een film die werderom makkelijk wegkijkt, maar niet die grijze middenmoot ontstijgt. Weer niet. Ook Brad Bird weet niet uit die cliche/geforceerde stijl te komen. Ik geef gewoon de schuld aan de deelname van J.J. Abrams, al vond ik zijn deel wel stukken beter dan deze Mission. Humor is jammerlijk genoeg van blockbuster-niveau, beetje in your face en voorspelbaar. Flauw ook en wat misschien nog erger is: het zorgt ervoor dat een personage als die van Renner(Brandt) totaal niet uit de verf komt. Resultaat: overbodig. Ook Patton had wat mij betreft helemaal uit deze film geschreven mogen worden en Pegg is een goede komiek, maar veel te koddig voor deze films. Zie ik Ving Rhames liever. Het is sowieso de Cruise-show en nu ik verder tik denk ik eraan om nog een halfje eraf te halen. Het is duidelijk: geen 5e aub

Sterke cast, boeiend onderwerp en lekker sfeertje. Deze film heeft alle juiste ingredienten voor een sterke misdaad-thriller. Dafoe, McDormand en Hackman spelen goed en voor de rest is het leuk om bekende koppen te herkennen. Kevin Dunn, R. Lee Ermey, Brad Dourif, Michael Rooker en Pruitt Taylor Vince zijn te zien kleinere rolletjes.

Film met een lekker apart sfeertje en met de beste Franse acteur op dit moment(al een tijdje trouwens). Cassel trekt me de hele film door en het verhaal over verleiding, zonden en de duivel spreekt me allemaal erg aan. Daardoor beter dan gemiddeld.

Niet erg spectaculair voor een avonturenfilm. Ik wist niet wat ik moest verwachten, maar het heeft me niet echt kunnen bekoren. Ik heb zowieso altijd een beetje moeite met films uit de jaren '50, tenminste met het handjevol dat ik heb gezien (waaronder Hound of the Baskervilles). Acteerwerk beetje houterig, alleen Sanders gaf beetje kleur aan zijn personage. Het jochie is ook nog eens irritant en je hoopt dat Fox hem gewoon achterlaat (zou ik wel doen als ik zo'n gemene vent was, zoals Lady Ashwood hem beschrijft). Hier en daar leuk plaatje of scene, maar duidelijk niet genoeg.

Toch redelijke film, die in het begin erg wennen was. Vooral door de ADHD-rol van McAdams was het soms moeilijk om naar te kijken. Maar als de film voortkabbelt wint ze je sympathie stapje voor stapje. Na 45-60 minuten wint de film sowieso aan vaart, mede dankzij de ommekeer bij het programma. Ford is op zich wel geinig als botte ploert, Keaton zal ik nooit fan van kunnen worden en Goldblum en Wilson zijn slechts opvulling.

Ik weet niet wat het is met dit soort films. Ze kunnen nog zo goed in elkaar zitten, ik heb er altijd moeite mee. Net als bij films als Last House on the Left, Eden Lake, Funny Games kan ik niet wachten totdat de badguys teruggepakt worden. Vaak gebeurt dat, maar tegenwoordig net zo vaak niet. De situaties worden heviger, harder en ik dwaal dan af en droom Steven Seagal die de deur intrapt en iedereen eens lekker aanpakt en flink wat botten breekt (incl. 'Mother'). Ik wou dat het niet zo was, maar tis niet anders. DeMornay speelt wel aardige rol en ook leuk om bekende koppen als Ashmore en Evigan te zien. Een van de beste rollen is echter voor Woll (Lydia).