menu

Melinda and Melinda (2004)

Alternatieve titel: Melinda & Melinda

mijn stem
2,93 (268)
268 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
99 minuten

geregisseerd door Woody Allen
met Radha Mitchell, Will Ferrell en Jonny Lee Miller

Twee schrijvers uit New York - de een gespecialiseerd in komedie, de ander in tragedie - raken verwikkeld in een discussie over de tweeslachtigheid van het menselijke drama, dat zo treffend gesymboliseerd wordt in het lachende en het huilende theatermasker. De twee bedenken ieder een verhaal over dezelfde vrouw, Melinda. Ze geven daarbij hun eigen draai aan de gebeurtenissen en op die manier vertelt de ene versie de komische en de andere de tragische variant.

zoeken in:
avatar van nightbreed
3,5
In het begin vond ik de film truttig en niet boeiend en ik wou na 10 minuten al afhaken. Na die 10 minuten wist ik een beetje wie wie was, toen kon ik me eindelijk een beetje inleven in de karakters en toen kon ik de 2 verhaallijnen ook uitelkaar houden.
Daarna vond ik de film eigenlijk steeds boeiender worden met die soapachtige verwikkelingen. Zoals altijd zijn de dialogen van een Allen-film bovengemiddeld, en zo ook in deze film.
Er zaten trouwens veel goede en bekende acteurs in deze film.
Ik was blij dat Allen eens niet meedeed aan zijn eigen film, want daar had ik dit keer ff geen zin in na gister ook al een Allen-film gezien te hebben. Twee keer Allens kop in 24 uur is toch een beetje teveel van het goede.

Nou, nou wel "veel (intellectueel) geschreeuw, maar weinig wol"! Gisteravond, 2 uur na afloop vond ik de film nog een 1,5 waard maar ik kan me vandaag eigenlijk nog maar bar weinig tot niks herinneren. Daarom ga ik die 1,5 weghalen!
En mijn god wat is dat fashion icoon Chloë Sevigny toch overrated zeg!
Woody Allen is een groot filmmaker, er zijn teveel Allen films om te noemen die ik voor altijd koester maar deze had hij net zo goed niet kunnen maken. Waste of time and money.

Echt, in eerste instantie verheugde ik me echt op deze film......helaas....

Jasper72
Een echte ouderwetse Allen film die teruggrijpt op de jaren '80 en '90 en films als Crimes and Misdemeanors, Husbands and Wives en Manhatten. De relatie (en New York) staat ook in deze film weer centraal gezien vanuit de optiek van Melinda die in twee verschillende vertellingen een tragisch en komisch leven leidt, vertelt uit het perspectief van twee theatermakers.
Allen's belangrijkste thema's komen in deze film dus ook weer voorbij.

avatar van Onderhond
3,0
Aardig.

Hoewel ik nog niet bepaald veel films van Allen gezien heb en de meeste toch alweer een tijd geleden zijn is z'n stijl gewoon erg herkenbaar.

Al vanaf de eerste jazz-tunetjes eigenlijk. Nogal opgeklopte dialogen, relatieperikelen van nogal platte mensen die van zichzelf denken dat ze een erg moeilijk leven hebben en een wat stoffige setting.

Maar de opzet is wél erg vermakelijk en de cast is goed op dreef. Beetje rare keuze van acteurs en trices bij elkaar. Chevigny en Ferrell samen in een Allen film is gewoon even wennen. Ook de korte stoten Ferrell humor tussen Allen's gekakel zijn wat raar, maar dat maakt de film ook net wel een beetje leuk.

Denk niet dat ik ooit een groots Allen liefhebber zal worden, maar wat ik van hem ken vermaakt meestal toch wel.

3.0*

avatar van The One Ring
3,0
Het valt me vooral op dat je opmerkelijke films kiest van Allen om te bekijken. Het zijn toch telkens zijn net iets minder gewaardeerde werken. Geen idee of het ooit echt jouw ding zou kunnen worden, waarschijnlijk niet, maar Melinda and Melinda en Anything Else zijn niet de meest overtuigende startpunten die je kunt nemen.

avatar van Onderhond
3,0
Ben dan ook meer via de combinatie Ferrell/Carell bij deze film uitgekomen.

En laten we verder realistisch zijn, denk niet dat algemene appreciatie van Allen fans mij veel wijzer gaat maken in welke films van hem mij het best zouden liggen

avatar van The One Ring
3,0
Onderhond schreef:

En laten we verder realistisch zijn, denk niet dat algemene appreciatie van Allen fans mij veel wijzer gaat maken in welke films van hem mij het best zouden liggen


Dat weet ik verder niet, maar Melinda and Melinda is toch vooral een film die steunt op een verhaalgimmick. Het is een van zijn minst grappige of ontroerende films. Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit voor jou een van de grote hoogtepunten in Allens vrij grote oeuvre zal blijken.

Maar ieder zo zijn ding natuurlijk.

avatar van lyn.theresa
3,5
Niet zijn beste werk, maar zeer zeker aangenaam.
Origineel idee en aardig uitgewerkt. Interessante dialogen zoals ik van hem gewend ben.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Een leuk en origineel bedacht plot met de komische en de dramatische kant om een verhaal te vertellen, Woody Allen slaagde het meest hier in bij het dramatische gedeelte, normaal gesproken kan hij zich daar ook het beste in vinden en was de dramatische kant ook nog vrij licht verteerbaar,maar vind de afwisseling tussen de 2 erg leuk gedaan!
Ik denk dat Woody Allen dit ook een beetje deed om hiermee een groter publiek aan te trekken, commercieel doet comedy het beter dan drama dus snap zijn inzet en idee met dit plot ook wel, petje af!
Toch vond ik het komische gedeelte iets minder goed uit de verf komen dan het dramatische gedeelte, weet niet hoe het komt maar het lijkt wat te missen..
Ben zelf niet zo fan van Will Ferrell en had dus al mijn twijfels voor dat ik de film ging kijken, maar moet eerlijk bekennen dat hij het in deze film helemaal zo slecht nog niet deed!

Kortom: Leuk origineel plot waar de dramatische kant iets beter lijkt uitgewerkt te zijn dan het komische gedeelte maar hoe dan ook meer dan een waardig geheel vormt!

3,5 sterren.

Driello
Mescaline schreef:

Ben zelf niet zo fan van Will Ferrell en had dus al mijn twijfels voor dat ik de film ging kijken, maar moet eerlijk bekennen dat hij het in deze film helemaal zo slecht nog niet deed!


Dit vind ik juist typisch voor het werk van Allen: je ziet bekende tot beroemde acteurs voorbij komen in niet al te voorspelbare rollen. Toch werkt dit altijd weer goed. Blijkbaar weet hij dit boven te halen in acteurs en dat is al bijzonder.

Melinda brengt op mooie wijze de beide film-vormen met elkaarin contact die typisch zijn voor Allen's werk: komedie en drama. Dat werkt door de gekozen raamvertelling van debeide aanhangers van deze vormen zeer goed. Minpuntje vind ik dat de humor hier nou eigenlijk nooit echt snedig is. Dat had net wat beter gekund.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Daar heb je inderdaad een goed punt mee Driello!
Will Ferrel kon mij niet echt overtuigen in andere films die ik zag maar deze rol weet hij heel aardig te spelen, en het is wat je al zei ook grotendeels omdat Woody Allen de regie heeft.

Humor gedeelte komt inderdaad wat minder uit de verf, ook om die reden kreeg deze film van mij geen 4 stemmen of hoger

AddictedToMovies
Nu ik de meeste hooggewaardeerde Allens heb gezien begin ik me te wagen aan de wat lager beoordeelde. Na de beginscène had ik er ook weinig vertrouwen in; ik weet niet of het Woody Allen was die problemen had met zijn pen of dat het lag aan het acteerwerk (vooral die vrouw aan de tafel wist veel te verpesten), maar het werkte echt niet goed, terwijl hij talloze keren soortgelijke thema's prachtig heeft verwerkt in zijn films en dialogen. Dan kom je er achter dat het niet weer gebruikelijk geneuzel is over het leven, maar dat het de opzet van het verhaal is. Dat vind ik toch wel een erg leuke vondst en weet de gehele film te boeien en te vermaken.

De tragedie duurt even voordat ie op gang komt en heeft niet echt de juiste acteurs aan haar zijde. Totdat de pianist in het plaatje komt, waardoor het acteerwerk en het verhaal een aanzienlijk hoger niveau behaalt. Vanaf dat moment is het weer een waardige Allen, en net zo vermakelijk (hoewel triester uiteraard) als de komedie, die me meteen wist te pakken. Hier hebben we een echte Allen-komedie in hart en nieren. Het Woody Allen-personage wordt dit keer vertolkt door Will Ferrel die na Stranger than Fiction toch behoorlijk hoog in mijn boekje staat, en ook deze rol doet ie fantastisch. Hij speelt ontzettend Alleniaans. Helaas was het een klein rolletje, maar ook leuk dat Steve Carrel (ook Josh Brolin trouwens) van partij was. De beide Melinda’s werden ook goed vertolkt door Radha Mitchell, die toont dat ze zowel tragedie als komedie overtuigend kan brengen.

Woody Allen creëert een mooie sfeer (die overigens nog veel beter tot uiting kwam in zijn magnum opus Vicky Cristina Barcelona) en schiet alles behoorlijk rustig. Zijn script is ook weer sterk, hoewel er een aantal stukken zijn waar het hier en daar wat rammelt. Toch moet ik hem vooral credit geven om het originele concept die hij ook nog eens erg goed en fijn uitwerkt. Erg slim hoe hij dezelfde ingrediënten totaal anders naar voren laat komen in beide stukken. In het begin vreesde ik een domper, maar na afloop is het toch een geslaagde Woody Allen. Mijn vertrouwen in zijn andere films (ik zit nu op 18 van de 42) stijgt!

3,5*

avatar van danuz
Melinda and Melinda is mij iets te geconstrueerd, waardoor ik het echt even duurde voordat ik mijn draai vond. Daarbij miste ik hier echt Allen's présence, juist doordat het leek of Ferrell alleen maar typische Allen brabbel oprakelde. Vrij hinderlijk en eigenlijk ook een dooddoener, waardoor de hele komische verhaallijn een beetje tegenviel. De tragische lijn, en dan vooral Radha Mitchell's fatalisme greep me, vooral richting het einde, toch erg aan. Waardoor dit één van Allen's zware films lijkt te zijn. Kom uiteindelijk wel net op een voldoende uit.

avatar van TragieStar.*
Wil de film wel zien, dus hopelijk gaat dat ook een keer gebeuren

avatar van Knisper
3,0
Tja, Melinda and Melinda is wel een amusante film, maar doet (vooral in het begin) nogal oubollig aan. Dat etentje, waarbij de filmlieden het verhaal bespreken leek eerder uit het eind van de jaren '80 te komen, met de hoofden van de regisseurs aan toe. Dat werkt ook door in de verhalen zelf, die ook nogal lastig van de grond komen. Het duurt lang voordat er echt interessante momenten komen.

Toch komt het wel op gang, mede door de goede cast. Met de intrede van Chiwetel Ejiofor en het goede spel van vooral Ferrell en Sevigny komt er steeds meer bij komen, waardoor de twee parallelle verhalen toch langzaamaan interessant worden. Dankzij Ferrell vond ik het komediegedeelte het beste, maar aan de andere kant bleef het ook wel oubollig en weinig vernieuwend. De film is dan ook weinig verheffend, maar op zich best het kijken waard.

avatar van scorsese
3,5
Typische Woody Allen-film met een origineel idee waarbij twee verschillende verhalen worden verteld met hetzelfde hoofdpersonage, vergelijkbaar met Sliding Doors. De ene tragisch, en de andere komisch. Uiteraard hebben beide verhalen nog meerdere subtiele raakvlakken met elkaar. Alleen een beetje jammer dat het komische verhaal minder komisch is dan het tragische tragisch.
Een goeie en uiteenlopende cast en een aantal uitstekende dialogen, zoals we die gewend zijn van Woody Allen. Leuke montageknip naar de aftiteling.

avatar van blurp194
1,0
Wat een volstrekt mislukte film is dit. Overpretentieus gepruts en een verhaal dat absoluut niet werkt. Oninteressante dialogen met gezocht pseudointellectueel gedoe - en nog over een volkomen voor de hand liggend onderwerp ook, tenslotte het idee dat je vanuit een beginsituatie zowel de komedie als de tragiek kan uitwerken is volgens mij toch echt 1e jaar toneelschool. In de uitwerking komen zowel de komedie als de tragiek totaal niet over, al was het maar door de zoveelste gezochte verhaal-in-een-verhaal constructie, waardoor de emoties van het begin af al 'niet echt' zijn.

Ik vraag me af of iemand deze film ook maar enig positief woord zou geven als niet de naam van Woody Allen eraan verbonden was. Wat mij betreft is het echt prutswerk.

avatar van Norma
3,0
Melinda & Melinda: zowel relatiedrama als romantische komedie. Woody Allen vertelt twee verschillende verhalen met verschillende afloop rond één en dezelfde persoon.

Radha Mitchell doet het prima als beide hoofdpersonages; zowel haar zorgeloze als haar tamelijk overspannen Melinda zijn vrouwen waar ik met mee kon leven en sympathie voor kon voelen. Opvallend vond ik de rol van Ferrell: niet dat ik hem zo'n bijzondere acteur vind, maar hier speelt hij een redelijk neurotisch persoon die voor mijn gevoel door Woody Allen zelf gespeeld zou zijn als deze jonger was geweest. Ferrell praat hier op een zelfde manier als Allen zelf gedaan zou hebben en zelfs zijn intonatie benadert hem soms griezelig dicht!

De vertelstructuur zit best ingenieus in elkaar. Alleen bij de eerste switch van drama naar komedie moest ik even wennen (want Melinda wordt als het ware opnieuw geïntroduceerd) maar daarna kon ik moeiteloos schakelen tussen beide verhaallijnen; deze bevatten wel degelijk raakvlakken in voorvallen en personages, al is het me nog niet volledig duidelijk geworden of deze één op één over te nemen zijn. Dat maakt hem sowieso al leuk voor herziening! Het dramatische gedeelte lijkt gedurende de hele speelduur iets de boventoon te voeren (al blijft ook dit nog wel dusdanig luchtig dat de overgangen goed te verwerken zijn) maar de romantische benadering zorgt uiteindelijk voor een voldaan gevoel met het hierbij passende happy end.

avatar van Number23
2,5
Leuk om Will Ferrell en Chiwetel Ejifor in een Woody Allen-film te zien, maar deze zal ik niet echt onthouden

Driello
blurp194 schreef:

Ik vraag me af of iemand deze film ook maar enig positief woord zou geven als niet de naam van Woody Allen eraan verbonden was. Wat mij betreft is het echt prutswerk.


Oh ja hoor: ik. Ben een behoorlijke Allen fan geworden, maar ook zonder deze man als regisseur en dan dezelfde kwaliteit had ik deze film met een 3,5 gewaardeerd.

Gisteren weer eens gezien (ben alle Allens die ik in bezit heb weer eens lekker aan het doornemen) en mij valt op dat dit toch een prettige film is die goed wegkijkt, qua acteerwerk prima in elkaar steekt en als verhaal boeiend is. Met een dergelijke raamvertelling dreigt het gevaar dat de vertellers het verhaal zodanig onderbreken dat het stoort of zelfs de continuiteit verstoort. Zeker als het 'verhaal' dan eigenlijk uit twee verhalen bestaat. Maar bij Melinda en Melinda gaat dat gewoon goed en dat is volgens mij te danken aan het script en aan de regie.

Verder ben ik steeds weer verbaasd dat deze film van 2004 is. Stijltechnisch komt het op mij meer over als een jaren 80 / begin jaren 90 film, mede door de beelden en de aankleding.
Mijn beoordeling blijft ongewijzigd, want de score is hoog genoeg, ook voor een film die ik graag weer terug zag.

avatar van Leo1954
3,5
Zeker niet de beste film van Woody Allen, maar toch heb ik er weer van genoten. De komedie en de tragedie die parallel lopen vond ik goed werken, het continue gepraat en de jazz muziek, New York, het zit er allemaal weer in. En nogmaals, Woody Allen's beste beslissing zelf niet meer mee te spelen. In zijn beginjaren was hij geweldig, maar dat draaide bij mij om in ergernis. Jammer maar helaas. Maar hij heeft het zelf opgelost en sindsdien weer helemaal fan van WA. Volgens mij was dit zijn eerste film met die gouden greep.

3,0
En wederom een uitstekende Woody Allen film.

3,0
Woody Allen heeft het over de dunne lijn tussen drama en komedie in een film die van de kijker al te veel aandacht vraagt door de wirwar van personages en twee verhaallijnen en precies daardoor op vele momenten niet bepaald genietbaar is.
Grappigheden eerder beperkt en ook de muzikale evergreens gepast tussenin gelast, toch een plezierig handelsmerk van Woody, zijn niet zo sterk aanwezig.
Al bij al een eerder matige Woody Allen.

avatar van Metalfist
2,5
Comedy or tragedy?

Onvoorstelbaar eigenlijk hoeveel films Woody Allen op zijn CV heeft staan. Zowat jaarlijks komt er een nieuwe film uit, soms zelfs 2 op één jaar, maar het merendeel is daar eigenlijk aan me voorbij gegaan. De laatste tijd ben ik me echter wat meer aan het interesseren in de neurotische regisseur en dan laat ik televisie-uitzendingen van zijn werk niet liggen natuurlijk. Al moet ik zeggen dat ik mijn twijfels had omdat zowel Will Ferrell als Steve Carell, toch twee acteurs die ik niet meteen erg hoog heb zitten, hier in te zien zijn.

Melinda and Melinda heeft wel een origineel uitgangspunt, zoveel is zeker. We moeten weliswaar eerst door 10 minuten aan geforceerd intellectueel geneuzel spartelen maar dan komt Allen met zowel een komische als tragische kijk op hetzelfde verhaal op de proppen en dat zorgt voor een aantal interessante scènes. Het probleem is echter dat het komische aspect nooit echt grappig wordt en het tragische aspect wordt iets te lichtvoetig uitgewerkt. Daarbovenop zijn de gelijkenissen tussen beide verhalen amper aanwezig waardoor het concept van een komische/tragische uitwerking zijn doel wat mist. Beide verhalen hebben op zich wel hun charme, al lag het tragische me iets meer dan het komische maar dat zal eerder persoonlijk zijn, maar dit hadden evengoed twee verschillende films kunnen zijn. Voor de rest weer een typisch Woody Allen filmpje, in hoeverre ik zijn stijl na 8 films heb kunnen ontdekken, met een ietwat jazzy soundtrack en redelijk snedige dialogen. Verschiet er trouwens wel van dat dit uit 2004 stamt. Mochten Ferrell en Carell hier niet hebben ingezeten, dan had ik de film makkelijk een jaar of 15 ouder geschat.

De focus van Melinda and Melinda ligt voornamelijk op Radha Mitchell, die - badum tss - de rol van Melinda op zich neemt. Het enige personage uit heel de film dat in beide verhalen voorkomt en het is interessant om te zien hoe Mitchell er in slaagt om het personage geloofwaardig op twee verschillende manieren weer te geven. Zeker naar het einde toe geraakt ze meer en meer in haar rol(len) en is ze erg aangenaam om naar te kijken. Ook Ferrell is verbazingwekkend goed in de rol van Hobie en verrast zeker en vast. Steve Carell heeft gelukkig maar een erg kleine bijrol (alsook Josh Brolin, al had die gerust wat meer screentime mogen hebben) maar het zijn onder andere Chloë Sevigny en Amanda Peet die echt goed in hun rol zitten.

Moeilijk te beoordelen eigenlijk. Beiden verhalen hebben hun voor- en nadelen en het gevoel ontsnapt me niet dat hier echt wel meer in had kunnen zitten. Het concept van twee versies van een verhaal is origineel en er zit een degelijke cast achter maar ik heb toch al betere films van Allen gezien.
2,5*

avatar van SanderPuntCom
3,5
Een iets minder bekende Allen, maar wel opnieuw een dikke meevaller.

De film is in 2 stukken verdeeld, tragedie en komedie. Mogelijke kritiek die sommigen zouden geven, zou zijn dat het ene niet tragisch en het andere niet grappig genoeg is. Dat is dan ook wel zo, het verschil wordt vooral gemaakt door de keuze van de cast (Ferrell <=> Sevigny).

Maar daarom is het nog niet slecht, integendeel. Het is gewoon enorm leuk om te volgen, zoals de meeste Allens. Wederom wordt het thema overspel aangehaald en wederom mijn liefde voor Woody Allen bevestigd.

avatar van Flavio
3,0
Flavio (moderator)
Aardige film van Allen, waarin hij zelf vertolkt wordt door Ferrell. Was wel apart om die typische Allen-teksten uit zijn mond te horen, maar het werkte op zich wel. De film als geheel kon me niet heel erg bekoren, al zijn er best wel wat leuke momenten.

Het heen en weer schakelen tussen komedie en tragedie is op zich leuk gevonden maar komt af en toe geforceerd over. Dat, en het feit dat het een verhaal in een verhaal is, vrij geïnterpreteerd door de discussiërende regisseurs, schept een afstand, en zat het tempo in de weg.

avatar van Glennekeeeee
3,0
een tussendoortje, meer kan je van deze M&M niet maken. de cast speelt perfect (zelfs ferrell) en brengen de personages ook echt tot leven, het verhaal op zich zou leuk moeten zijn om te volgen maar spijtig genoeg is het dat toch net niet in praktijk. de drama is gewoon éen en al depressie en van zo een films zou je enkel depressief worden, het komische verhaal is dan weer nergens komisch. niet omdat ferrell of carrell of ga zo maar door slecht spelen, maar gewoon omdat ook dat verhaal niet echt komisch is en de dialogen ook eerder dramatisch geschreven worden. maar al bij al blijft het verhaaltje wel boeiend omdat je wil kijken hoe éen uitgangspunt kan uitmonden in 2 verschillende werelden met verschillende keuzes en beslissingen. dat is wel leuk om te zien maar meer dan dat word deze film niet.

avatar van K. V.
3,5
Deze had 'k al een tijdje liggen en me er eens aan gewaagd. Toch wel een bijzondere film met de twee verhaallijnen.
De cast deed het trouwens ook prima en de film zag er goed uit.
Een aparte film, maar voor mij werkte het wel. 'k heb het me niet beklaagd.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:21 uur

geplaatst: vandaag om 20:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.