Max (2002)

de trailer

Meyjes (Nederlander) schreef o.a. The Color Purple en de derde Indiana Jones.

klinkt erg interessant

Lijkt mij erg interessant! Kunstenaars, 2e W.O. Dat moet me een fascinerende film worden, die ik zeker wil zien.

Schijnt het erg goed te doen in de VS, en dat ondanks het thema. Amerikanen hebben het niet zo op Nazi's, zeker niet als je het op deze manier laat zien...

Over Meyjes en deze film staat een stukje in de Vara-gids van deze week, n.a.v. de vanavond uit te zenden film The Color Purple.

Dat VS (als een van de vier landen die de film geproduceerd hebben) moet trouwens UK, dus Groot-Brittannie zijn, als ik imdb zo lees... En als Jordy dan ook nog het woordje "moedingen" kan verbeteren, ben ik helemaal tevreden.

Op de een of andere manier had ik hoge verwachtingen van deze film, maar dit heeft het niet kunnen waarmaken. Absoluut geen slechte film, met aardige vertolkingen. Je ziet de 'groei' van Hitler goed, van verlegen kolonel (meen ik) tot indrukwekkend openbaar spreker. Het verhaal er omheen vond ik niet boeiend en wel heel voorspelbaar

Het was wel heel erg voor de hand liggend dat John Cusack als Jood het einde van de film niet zou halen

Interessante film, goed acteerwerk van John Cusack en vooral Noah Taylor. Hoe hij de vroege Hitler neerzet is briljant. De film zelf is niet echt spannend, wel een aparte sfeer.

Jammer dat niet alle Duitsers Duits-Engels spreekt maar vooral echt Engels en Amerikaans.

Ik denk dat "een spannende film" ook niet echt de opzet was hier. De film laat zien hoe Hitler, gefrustreerd teruggekomen uit de 1e wereldoorlog een carriere als kunstenaar probeert van de grond te krijgen en daar niet echt in slaagt. Max Rothman probeert hem daarbij toch te stimuleren, omdat hij op een bepaalde manier wel medelijden heeft met Hitler en zich misschien ook schuldig voelt omdat hij, na terugkomst als soldaat, terug kon vallen op een rijke familie en Hitler niet.

Een van de adviezen van Max aan Adolf na het zien van zijn werk is om dieper te gaan, authentieker te zijn in zijn kunst. Uiteindelijk resulteert dat in een soort vreemde symbiose van kunst en politiek die het startschot is van Hitler's politieke carriere in de NSDAP.

Erg orgineel script en dat is ook wel de kracht van de film. Verder heeft de film weinig franje, weinig actie en weinig spectaculaire decors, maar het goede script doet je dat vergeten. Van mij mag Menno nog een film maken.

Het verhaal is wel origineel bedacht. Laat ook mooi zien hoe Hitlers jodenhaat bevestigd wordt. Maar ik vond het wel weer heel erg zwart/wit allemaal. Max spreekt goed Engels, Hitler met een raar accent en hij is wel het prototype van de schreeuwerd zoals Hitler veelal wordt neergezet zodat je geen flauw benul hebt waarom hij zo'n massa mensen achter zich kreeg. Vond het verhaal wat te makkelijk, te weinig genuanceerd. Maar er zaten ook komische momenten die juist weer aan deze overtrokkenheid te danken waren zoals Hitlers gemopper op roken, zijn dierenliefde en het geen alcohol drinken.

Interessant; no more, no less.

Dat is inderdaad een zwak punt van deze film, behoorlijke miscast van het Hitlerpersonage. Die speeches waren bijna lachwekkend, alsof 'ie heel hard en krampachtig probeert om toch maar zoveel mogelijk op de echte Hitler te lijken. Heel geforceerd.

Verder wel een aardig verhaal met interessante karakterontwikkelingen. Beetje droog verteld en het vertelt niet heel veel nieuws, maar interessant is het wel.

3*

In deze film wordt duidelijk gemaakt dat hitler dolgraag en niets liever een kunstenaar wilde worden. Eigenlijk wilde hij meer dan dat. Hij wilde dat wat hij schiep met zijn verbeelding bekend worden, roem verwerven of whatever. Hij wilde primair bevestiging van zijn talent. Hij ziet zowel in rothman als in die duitse majoor (die hem probeert te strikken als spreekbuis) een klankbord.

Hitler staat niet achter zijn ideeën die hij nog zo vol overtuiging ALS SPREKER in de film naar voren brengt. Hij staat achter het rotsvaste geloof dat ergens in de frustratie van zijn nog niet erkende talent (eiegenlijk wel erkend maar nog niet BEKEND) ideeën ontspringen, vol van beelden, die hij op papier moet zien te brengen.

Hitler wil architect worden en kunstenaar…

Hij ziet in Rothman een vriend, iemand die hem kan redden.

En rothman ziet in hitler een vriend en een talentvolle kunstenaar.

Het is ook weer typerend dat hitler de carriere die hij kan hebben als spreekbuis laat varen als hij zijn expo kan hebben bij rothman (op het eind). Het zou de laatste maal zijn dat hij zou spreken tijdens deze laatste toespraak.

Rothman wordt doodgeslagen, waarschijnlijk door dezelfde mensen die naar Hitlers laatste toespraak luisterden.

Hitler voelt zich nu natuurlijk in de steek gelaten en kiest voor de roes die hij krijgt van het creëren van ideeën tijdens het spreken , voor een luid applaudiserend publiek dat hem op handen en voeten zal dragen in tegenstelling tot de ideeën en de beelden die hij schept op canvas.

Het is een knappe film, echt een knappe film en ik heb bewondering voor de regisseur.

Kwam ineens weer in mijn gedachte op. Gezien op canal +. Ik vond de film niet heel goed, maar wel bijzonder. 3 sterren voor een uitstekend verhaal en een redelijke vertolking.

Deze film had zoveel meer kunnen brengen.

De psyche van Hitler was interessant om te zien, maar helaas spitste de film zich teveel toe op heel het kunst-gebeuren.

1,5

het enige minpuntje dat ik heb kunnen zien was dat de duitsers engels praatte

ik had als ik aan hitler dacht altijd het beeld van een of ander monster

maar wanneer je deze film ziet zie je een hele andere kant van hitler de creatieve kant van hem

Interessant filmpje.

Ik weet niet in hoeverre het verhaal klopte met de werkelijkheid en ik heb ook geen om dat te gaan googelen (misschien andere keer als ik me verveel).

Wat ik wel weet is dat Max Rothman een fictief karakter is.

Cijfer: 3,5

Hitler is tijdens de eerste wereldoorlog alleen maar gepromoveerd van soldaat naar korporaal.

Interessante film over Hitler in zijn jonge periode. Wat er mij opviel : waar was het snorretje of had Hitler nog geen snor in 1918 ?

Matig filmpje. Ik vond dat het karakter van Hitler slecht vertolkt werd en vond het iets te veel over kunst gaan.

Interessante film met veel sfeer waarin we goed kunnen zien dat de zwaar gefrustreerde en intens boze Hitler (door WO I, zijn tiranieke vader en de tragische dood van zijn moeder) zijn negatieve gevoelens wilde compenseren door zich te verheffen tot een groots iemand. Er zitten in deze film allerlei elementen die een boeiend tintje aan het geheel geven zoals de Joodse kunsthandelaar die hem bijna vaderlijk blijft steunen als kunstenaar, de nazi's die Hitler manipuleren als verspreider van hun walgelijke denkbeelden en de uitwerking van Hitler als persoonlijkheid, van onzeker, naar waardering zoekend tot iemand die eindelijk de rol heeft gevonden waarin hij kan worden aanbeden en hij macht kan uitoefenen. Het verrassende slot geeft aan hoe de wereld geschiedenis anders had kunnen lopen als .... Ik heb me niet gestoord aan het Engels ipv Duits en aan de manier waarop Hitler wordt neergezet, ik heb me vooral laten meeslepen door deze goede verfilming van intrigerende periode in het leven van Hitler.

Op zich wel interessant natuurlijk, Hitler in zijn jeugdjaren. Nou jah jeugd, de jaren voor zijn politieke carriere. De uitwerking is wellicht wat saai en mat, acteerwerk is redelijk en Taylor laat goed zien dat het eigenlijk Hitler's lot was om te doen wat hij deed.

Een deels fictief verhaal waarin we aan de vooravond van Hitlers politieke carrière staan. Hij worstelt met het kunstenaarschap maar ontdekt dat hij meer talent heeft voor de politiek. Het verhaal van (de fictieve) Max Rothman vond ik niet zo interessant maar het leven van Hitler voor zijn politieke carrière des te meer, het geeft een mooi beeld van hoe het ongeveer gegaan zou kunnen zijn. In hoeverre het op waarheid berust weet ik niet maar ik denk dat het in grote lijnen wel zou kunnen kloppen. Er wordt goed gespeeld, zowel door Cusack als Taylor maar laatstgenoemde doet het nog net even iets beter, de passie en bezetenheid van Hitler wordt zeer overtuigend neergezet. Het einde vond ik goed verzonnen.
Max is hier het eerste slachtoffer die Hitler (onbewust) heeft gemaakt.

Interessant is deze film wel, die handelt over Hitler in de jaren net na de oorlog, toen hij kunstschilder was tot aan zijn eerste stappen in de politiek.

De antisemiet Hitler had destijds een Joodse vriend die kunsthandelaar was, maar door omstandigheden, te zien op het einde van de film, breekt hij niet door als schilder, wat er wel gebeurt weten we nu allemaal....

De ganse film is eigenlijk wel een beetje saai, er zit ook veel fictie in vermengd, maar sommige zaken zijn duw wel waar. Iemand die de biografie over Hitler heeft gelezen weet wel wat.

Stel dat Adolf Hitler in 1918 als artiest (schilder) erkenning had gekregen; misschien was de geschiedenis dan wel heel anders verlopen. Dat is zo een beetje de hypothese waar dit verhaal om draait.

Probleem is dat de uitwerking van deze vraag geen ganse film kan trekken.

Om de 106 minuten te kunnen opvullen worden er gebeurtenissen of details (bijvoorbeeld het feit dat Max een minnares heeft) bij gesleurd die niet ter zake doen en die al helemaal niet kunnen boeien.

Wat is fictie, wat is echt...: Max kon me geen moment in die mate boeien dat ik ook maar een seconde bij die vraag zou stilstaan.

Positieve noot: Cusack heb ik nooit kunnen waarderen, maar hier speelt hij echt heel sterk, in een rol die hem op het lijf geschreven is.

Nee, ik denk niet dat het verhaal daar om draait. Hitler had zichzelf wijs gemaakt dat hij een kunstenaar was. Dat hij geen enkel talent had, was al in Wenen gebleken, waar hij was afgewezen voor de kunstacademie. Hitler was een loser, die in alles mislukt was. Hij zegt dat ook wel met zoveel worden. Ik denk dat Menno Meyjes met deze film op zoek was naar iets anders. Ik denk dat hij zichtbaar wilde maken hoe 'Het Kwaad' kon ontkiemen en tot wasdom kwam. In zoverre is het een gedurfde film. Maar ik denk niet dat hij gedacht heeft hier volle zalen mee te trekken.

Ik heb geboeid zitten kijken. Ook om dat ik geïnteresseerd ben in dat deel van de geschiedenis. Misschien wel in de zelfde vragen als waar Menno Meyjes mee rondliep. De film heeft ook zeker kwaliteiten. Het acteerwerk van John Cusack en vooral Noah Taylor als de jonge Hitler (toen nog zonder snorretje, dat kwam later pas) is indrukwekkend. De sfeer is mooi en de interieurs zijn prachtig. Maar de film is niet 'Duits' en dat is gek.

Het kwaad ontkiemde in Duitsland dat zich in 1919/1920 pas realiseerde wat het betekende de oorlog te hebben verloren. Met miljoenen werklozen en een middenklasse die van zijn spaargeld werd beroofd. Als je daar een film over wilt maken zorg je dat je een 'Duitse' film maakt. Een film waarin Duits gesproken wordt, met Duitse acteurs, met een Duitse 'ziel'. Hitler uitbeelden zonder dat nasale van het Oostenrijkse Duits is onbestaanbaar. Want hij bracht de massa niet in vervoering door wat hij precies zei (daar was vaak geen touw aan vast te knopen), maar door zijn toon, dat raspende geluid en zijn bijna hypnotische uitstraling.

Ik moest denken aan Ingmar Berman's film 'The Serpent's Egg', het Slangeëi, waarin Bergman hetzelfde probeert en het slangeëi een metafoor is voor Het Kwaad, dat onopvallend aan het groeien is. Overigens ook een mislukte film, met David Carradine als miscast. Maar wel prachtig als tijdsbeeld. Wie het echt wil begrijpen, hij kijke naar Franz Biberkopf in 'Berlin Aexanderplatz'.

Vrij vlakke film over de politieke geboorte van Hitler in de jaren na de Eerste Wereldoorlog. Met het acteerwerk is niks mis, maar de film komt nogal pretentieus over vooral vanwege de gezwollen dialogen. Over het geheel genomen tamelijk teleurstellend.

Interessante maar geen boeiende film over de "wording van Hitler' zoals de wereld hem heeft leren kennen.

De film gaat niet mank aan het script maar aan de acteurs Cusack en Taylor. Er is werkelijk nergens een interessante dialoog, gedachten wisseling. Cusack als playboy en Taylor als "de vieze man" ..van Kooten.

Wat hierboven staat vind ik ook ; Hitler was een begenadigd , charismatische redenaar , als Kunst bijna , die duizenden, miljoenen achter zich kreeg , op zich meer een fenomeen dan Hitler zelf.

Hier werd Hitler neer gezet als een brallerige idioot, die met een paar dronken zinnen een zaal aan het schreeuwen kreeg.

Het einde van de film refereert aan de gedachte of wens dat als Hitler geslaagd zou zijn als schilder of architect het 20 miljoen levens had bespaard. Zeker 6 miljoen Joden.

Een antwoord wat we nooit zullen weten.

Voor de jongsten onder ons....

Hitler had natuurlijk ( stille) bewondering voor Joden die vrijwel het hele maatschappelijke , financiële en culturele leven in Duitsland in handen hadden in die tijd. Maar bewondering is de basis vaak van agressiviteit en uiteindelijk vernietiging. Hij vond dat Duitsland van Duitsers moest zijn , beriep zich op onzinnige rassentheorieën., bloedzuiverheid. (Jodendom is geen ras ,maar geloof - Iedereen kan jood worden) en vond daarin een reden Joden aan te pakken, te vernietigen uiteindelijk. Daar kwam bij dat hij het aanpakken van Duitsland na WO 1, door Fransen en Engelsen als een vernedering van het Grote Duitsland zag en een gevaarlijk man was geboren.

In zekere zin was Duitsland ook rijp voor een man als Hitler.