Meningen

Niet echt mijn ding. Sommige absurde scenes zijn heel grappig, maar alle ellende die de hoofdpersoon(wel sterke rol van Van Warmerdam) wordt me beetje teveel. Ook rollen van Rietman en vooral Reuten zijn lichtelijk irritant. Aardig, niet meer, niet minder.

Dit filmpje heeft qua verhaal alles in zich om een fijn feelgood-filmpje te worden, maar er zijn een paar dingen die dat compleet om zeep helpen.

En met paar dingen bedoel ik bijn alle personages, lang geleden dat ik zoveel nare mensen in een film heb gezien. Livingston is vreselijk als klootzak van een baas, Wiest belachelijk als ijskoude bitch, acteurs als Common (nou ja, acteur) en Morse zijn platte stereotypes, DeWitt irritant als opschepperige zus en het duo Edgerton en Garner werkt voor geen meter.
Edgerton komt als acteur veel tekort en Garner is bijna in elke scene onverdraagbaar.

Ook de scenes bij het adoptiecentrum zijn tenenkrommend. Bah!

Film die mij totaal niet kon boeien. Acteerwerk is ondermaats en sleept je nergens mee. Speelduur is ook tikkeltje te lang en veel personages zijn oninteressant en maken onbegrijpelijke keuzes die simpelweg nergens op slaan. Wat speelt Weeber toch afschuwelijk slecht in deze film.

Visueel misschien een erg sterke en aparte film, het blijft een vreemde eend. Goede rol van Connery.

Erg spannend en leuk gegeven voor een film waar het camerawerk en de belichting in de spotlights kunnen staan. En dan doen ze dan ook met slim gefilmde scenes en het spelen met licht. Zeer vermakelijk en spannend waardoor de casting niet eens zo belangrijk was. Maar de acteurs doen het goed. Vooral een van mijn favoriete Spaanse acteurs: Lluis Homar. Ik noem hem altijd de Spaanse Frasier (Kelsey Grammer).

Maar goed, het lijkt alsof elke film waar Guillermo del Toro zijn naam aan verbindt een succes is voor mij.

Ik ben niet iemand die anti-remake is, soms komen er vermakelijke(re) films uit voort. Maar een Koreaanse film remaken is in mijn geval al riskant, aangezien ik groot fan ben van de heerlijk zieke cinema uit dat land (tenminste, van wat ik gezien heb).

Om een lang verhaal kort te maken, ik mis de 'sickness'. De heerlijke gruwelijkheid van het origineel en het centimeters hoge kippenvel dat het me bezorgde zijn de grootste missing links.

Daarbij vind ik Jackson (te excentriek) en Copley (te gemaakt) niet goed gecast. Brolin schiet ook een aantal keer mis naar mijn mening. Olsen is een genot om naar te kijken.

Lichte teleurstelling helaas.

Eigenlijk niet eens zo'n bijzonder verhaaltje, maar zo voelt het wel zo. Fijne speelduur, helaas wat cliches hier en daar. Gelukkig maakt de fantastische muziek heel veel goed. Bijna elk nummer weet je weer terug in de film te trekken. Vooral Say It Now aan het begin is een prachtig nummer.

Zeer ruige en zeer rauwe film over 'the backstreets' van Auckland, Nieuw-Zeeland. Nog nooit een film als dit gezien, aparte aanpak, editing. Was leuk om naar te kijken. Eigenlijk is het heel gezellig wat er in de film gebeurd, biertjes drinken(wat een flessen trouwens ), mensen uitnodigen thuis, nog meer bier drinken, tokkelen op gitaar, samen Nieuw-Zeelandse klassiekers meebrullen. Juist daardoor komt het (soms compleet onverwachts) geweld vele malen harder aan. En dat geweld krijgt ook nog eens een gezicht door de compleet losgeslagen Morrison, wat speelt die man goed zeg. Geldt voor het merendeel van de cast trouwens. Ook Cliff Curtis(met snor) overtuigt. Vooral de blik op zijn gezicht nadat Jake zijn dochter op haar donder geeft, omdat ze 'Uncle Bully' geen nachtzoen wil geven. Wetende dat hij haar een nacht eerder heeft verkracht, puur schuldgevoel. Al staat de eindscene in de bar daar wel mee in contrast. Ook heel belangrijk in deze film is de soundtrack, misschien belangrijker dan veel mensen denken. Draagt enorm bij aan de sfeer van de film. Mooie film.

Tot slot HET moment v/d film:

- Jake die de boom in zijn achtertuin probeert om te hakken, Jake die een stoel in de jukebox ramt. Pure emotie, helaas voortvloeiend uit een overdaad aan drank.

Een achtbaanrit van 160 minuten, het bestaat dus nog, films die boeiend blijven gedurende zo'n flinke speelduur.

Sean Penn speelt de pannen van het dak, dat wordt sowieso een Oscarnominatie. Leo zal er ook wel eentje krijgen, maar hij heeft het beeldje met betere rollen misgelopen. Benicio is heerlijk als rots in de branding.

Nog verrassend veel humor in zo'n donker en kritisch verhaal, de realiteit is dan ook tragedie en komedie tegelijkertijd.

Ik had niet meer verwacht dat ik deze ooit nog zou zien. Maar Nadine mocht het allemaal bepalen gisteren. En ze koos dus deze aparte, slome en deprimerende vampierhipsterfilm. Ze vond het niks. Ik vond het een dikke prima, liet mezelf lekker meesleuren in de pijn van het zijn. Swinton en Hiddleston spelen overtuigend en Jarmusch houdt het allemaal boeiend genoeg.

Dan ook maar die andere bosfilm uit 2006 kijken.

Wederom hersenloos vermaak van iets mindere kwaliteit. 5/10

Spannend lowbudget drama. Ik zeg drama want dat is toch het gevoel dat overheerst. Er is in dit geval heel weinig nodig om een ultieme kijkervaring te creeeren. Netjes

In het begin vond ik de film eigenlijk een beetje doelloos, maar toen kwam ik erachter dat ik de film door de verkeerde bril zag. Het zien van Rudd had immers een comedy-verwachtingspatroon gecreeerd, maar dit is zoveel meer dan alleen maar een comedy. De film heeft een redelijk hoog feel good-gehalte en het aanwezige drama wordt overtuigend uitgewerkt. De casting is ook perfect met Mortimer, Banks en Deschanel als de drie zussen en zelfs Rudd laat zien dat hij meer kan dan alleen maar grappig zijn. Ook de kleinere rollen zijn prima ingevuld met Jones, Coogan en Dancy. Heerlijk filmpje om te doorgaan, ik heb me oprecht vermaakt.

Toch een halfje eraf. Ik heb een paar nachtjes over de beoordeling nagedacht. Hij was me toch iets te hoog. Waarschijnlijk vanwege de goede cast uit automatisme een prima cijfer gegeven, maar het wringde toch.

Het feit is gewoon dat de film af en toe saai is. Tuurlijk, Bale speelt sterk en ook Woody, Shephard en Dafoe zijn prima zoals altijd, maar toch pakt het verhaal me niet echt. Daar komt bij dat ik Casey Affleck nog steeds niet serieus kan nemen. Hij probeert het zo de laatste jaren, ik kan niet goed kijken naar die man. Niet geloofwaardig als geharde soldaat/bokser.

Soundtrack (2 nummers van Pearl Jam) is ook okay.