Meningen

Vrij matige Hitchcock. Het hoogtepunt zit al snel in het eerste halfuur in de jurykamer, en daarna nog de scène met Tristan en Isolde en enkele momentjes daarna. Maar in tegenstelling tot veel andere Hitchcock's uit die tijd vond ik hier visueel weinig boeiends in. Zeer degelijk gefilmd allemaal. De plot is onderhoudend, maar nergens wordt het spannend en de film sleept behoorlijk. Buiten dat alles is vooral het acteerwerk erg matig. Natuurlijk, dit is zo vlak na de overgang naar geluidsfilm, maar sec erop beoordeeld is het acteerwerk te weinig inlevend of geloofwaardig. 2,0*.

Te nikserig. Het is vooral een registratie die mij met vragen achterlaat en ik had liever gezien dat men daar antwoord op probeerde te vinden. Want waarom blijven immigranten zo hangen in hun eigen cultuur, terwijl deze immigranten toch gewoon Engels spreken en op het oog met de maatschappij meegaan. Toch blijft men bij hun middeleeuwse denkwijzen. Sociale druk? Maar waarom leg je met elkaar druk op of waarom ga je niet uit de groep? Of is het wat anders, zoals heimwee? Maar daar komt de film niet mee. En dan vind ik de film te kort om indruk te maken en vooral de vader irriteerde me al vrij snel. 2,0*.

Nog een keer geprobeerd met Resnais, nu in kleur. Wel minder afstandelijk dan de twee andere films van hem die ik zag maar verder totaal niet boeiend (ik zag ook nog een docu over Auschwitz en die was enorm sterk). Het is niet slecht maar ook niet heel bijzonder zowel qua plot als look. Of dat moet die vervelende montage zijn die weliswaar functioneel is bedoeld maar vooral irriteert. Maar die valt in ieder geval op. Alleen alle zielenroerselen en vele dialogen konden me maar weinig interesseren en dan is dit een lang ding. 1,5*.

Leuke film, die ik vooral als parabel zie. Het loopt immers net te snel allemaal in zo'n enkele zomer, maar het is wel goed in beeld gezet. Voor mij is dit een film van de knieval die vaak voor conservatieven wordt gemaakt, ook door meer progressieve mensen. Sterk voorbeeld zijn de vrouwen die meisjes huishoudelijke klusjes leren, maar ze ook leren kauwgom te maken waarvan je weet dat die vrouwen herinneren ooit ook jong te wijn geweest. Je vraagt je af, waarom ga je erin mee in dat ouderwetse gedachtegoed? Of nog sterker, grootmoeder zonder hoofddoek die naar buiten loopt om de kinderen te straffen, daar buurvrouw met hoofddoek ziet en als een soort eerbied haar shawl om haar hoofd doet. Nooit dat die ander eens zal zeggen: weet je wat, ik ga meer de toekomst in en pas mij aan en de doek gaat af. Maar als je iets niet moet doen is naar mensen met achterlijke ideeën luisteren, maar ze keihard uitlachen en snel de andere kant uit lopen. Laar ze dan maar.

De film wordt absoluut gedragen door de vijf jonge actrices die heerlijk naturel zijn en zelfs de jongste weet niet te irriteren. Daarnaast is vooral Akdogan een prachtig meisje om te zien. De sfeer is lekker zomers, de bruiloften zijn wel fraai in beeld gezet en hoewel het einde wat vluchtig en gemakzuchtig is, zijn de beelden van Istanbul in de vroege morgen wel fantastisch. Ook één van die eerste shots, met het strand en daarachter alleen maar zee en één horizontale lijn van de branding is prachtig. Misschien had ik nog wat meer sfeer willen proeven van het dorpje, want dat kwam niet heel erg aan bod. De film is eigenlijk net te kort. 3,5*.

Prima Statham weer. Niks bijzonders onder de zon met alle clichés van dien (Statham met een trauma) maar effectief gemaakt, spannend op momenten, oké actie, leuke setting en prima passend spel van de acteurs. En bovenal: de film klokt af op 90 minuten en meer heeft dit ding niet nodig. Dat maakt dat de film nooit kan gaan vervelen wat bij dit soort films die twee uur moeten duren nog weleens gebeurt. 3,5*

Mooi. Vooral al die kleurtjes en verlichting in de nacht. Nu ben ik sowieso fan van de nacht en de neonlampen, maar Wong weet het ook heel mooi in beeld te zetten. Ook die beelden van een crème die over de korrelige structuur van een taartje glijdt. Fijn spel ook van iedereen, al is Jones net iets te grijs om echt de aandacht vast te houden in de film. Nee, de pracht komt van de sfeervolle locaties, de muziek en enkele bijfiguren. Vooral Portman redt de film aan het eind met een heerlijke vertolking ver over the top, maar toch met gevoel en menselijkheid gespeeld. Het middelste verhaal vond ik overigens wel het minste van de drie stukken. 3,5*.

Volstrekt niet leuke komedie. Ik had op meer gehoopt met regisseur Zucker maar dit ding viel op alle vlakken tegen. Alleen wat momenten met die vrouw met het bloedende achterhoofd zijn grappig en ergens aan het eind als iemand onder de stront raakt en er steeds meer op hem vallen, dan verandert de film van flauwe poephumor in humor ver over the top maar waardoor die wel grappig wordt. Matig geacteerd (en bij komedies is dat dodelijk als je niet de juiste toon raakt), visueel saai en voor mijn gevoel erg lang ondanks de speelduur onder de 90 minuten. 1,0*.

Sterke western. Wat het meest opvalt is de fotografie die soms zozeer zwart-wit is, dat het haast abstracte beelden worden. Prachtig spel met licht en schaduw die plaatjes opleveren die ik zo aan mijn muur zou hangen. Verder ook gewoon een erg fijne film, met geen scène te veel en toch een heel behoorlijke sfeerschets van een westernstadje en er wordt nog een plot verteld ook. Goed spel ook van de meeste acteurs, zeker als je dat vergelijkt met dat overacteren in The Searchers. Eigenlijk doet deze film niets verkeerd, alleen bleef het net te afstandelijk voor een heel hoog cijfer. Nu wel 4,0*.

Leuke film. 170 minuten (met interlude en entr'acte) zijn lang, maar ik kan zo snel niet scènes of nummers bedenken die eruit hadden gekund. Dan mogen niet alle liedjes even bijzonder zijn, ze zijn meestal wel plotgedreven en daardoor hoe dan ook noodzakelijk binnen de film, ook al mocht dat best wat sneller soms. Dan is de zijplot rond de vader van Eliza Doolittle eigenlijk nog het beste te schrappen, maar dat zijn dan weer zo ongeveer de leukste scènes met twee prima liedjes. En hoewel die rol typisch is, wordt die met zoveel plezier gespeeld dat het vanzelf leuk wordt. Dat geldt voor meer rollen met Rex Harrison als hoogtepunt. Geweldige uitstraling in de hele film, steeds had ik het idee dat mr. Theo Hiddema daar stond. Humoristisch en stiekem ook best warm.

Dat alles kan niet worden gezegd van Audrey Hepburn. Ik ben wel fan van haar, voornamelijk door haar natuurlijke charme, al liet ze in een Roman Holiday zien ook te kunnen acteren. Hier echter is ze vaker vervelend dan goed, vooral in het begin als schreeuwend straatmeisje. En zo halverwege is ze ook lang niet altijd overtuigend. Verder zijn de liedjes vaak leuk, zit er een enkel aardig moment in (wat abstracts bij de paardenrennen bijvoorbeeld) en zijn de decors en kostuums mooi. Ook de inhoudelijke punten over de maatschappij worden mooi subtiel verwerkt. Hoogtepunt is het lied i could have danced all night, heerlijk melodieus en prachtig gezongen (zij het niet door Hepburn zelf). 3,5*.

Leuke setting maar weinig chemie. Dit soort Kerstfilm - ik kijk er elk jaar toch wel enkele - blijven toch wel vaak hangen in middelmatigheid waar de acteurs weinig teken van leven geven, al helemaal niet onderling. Dat kan toch wel beter? Een week later kan ik me ook weinig meer herinneren en dat zegt genoeg. 1,5*.

Best een heel aardig filmpje voor drie kwartier lang, daarna wordt het allemaal veel conventioneler en vooral minder leuk.

Goed geschoten een een herfstachtig New York ziet er schitterend uit in warme gele tinten. Soms zit er visueel best eens wat leuks in (die geschiedenis) al vestigt de regie soms teveel de aandacht op zichzelf. Veel camerabewegingen en versnellingen et cetera vond ik vooral irritant.

Maar goed, zeker het eerste stuk is heel vermakelijk. Cuthbert is dan wel geen goede actrice maar ze is mooi en heeft een uitstraling die prima bij de film past. Tegenspeler Bradford is wat saaier maar voldoet, al is het jammer dat er tussen beide geen chemie is. Het tweede stuk is wel uit te kijken maar volgt net iets te veel de platgereden paden van de romcom. Wel is die éne scène met de roos en pianoversie van de Canon in d majeur erg mooi gedaan. 2,5*.

Niet heel vervelend met redelijk charmante personages maar ook wel zo'n typische kerstfilm die echt nergens verrast of bijzonder is en daardoor ondanks de korte lengte niet de volle speelduur blijft boeien. 2,5*.

Docu kijkt wel redelijk weg, maar goed is die niet. Men wil wel graag iets serieus met die onderwerp met onder meer wat psychologen die dit fenomeen proberen te duiden. Naast dat denk ik ook wel dat over een jaar of 20 seks met robots vrij normaal zal worden, zeker als robots echt als mensen reageren en eruit zien. Maar in deze docu is het allemaal wat amateuristisch. De bouwers zijn toch vooral zolderkamerhobbyisten en omdat die robots totaal nog niet lijken heb je ook het idee naar vooral wat gekkies te kijken. Helemaal als ze iemand ten tonele brengen die zijn vriendin laat hypnotiseren om zo meer robotachtig te worden. Vermakelijk op een zeker niveau, maar niet wat ik hiervan verwacht. 2,5*.

Geen onaardige film op zich, maar wist me nergens te pakken waardoor het toch een wat lange zit werd. Zoals iemand hierboven al aangaf was het vooral fijn dat er helemaal geen punt werd gemaakt van het feit dat het twee meisjes waren die verliefd waren, kusten en seks hadden met elkaar. Maar de verdere beslommeringen van de twee was niet heel interessant allemaal. De sfeer van het stadje was wel leuk en er zaten ook genoeg mooie shots in van het stadje en de omgeving. Ook de zomerse sfeer was prima voelbaar. 2,5*.

Op zich een fijn filmpje dat simpelweg niet genoeg boeit. Helemaal de vinger erachter krijg ik niet, want deze film doet vrijwel alles goed en past in mijn straatje. Realistische personages, weinig plot en leunend voornamelijk op sfeer, de film toont het echte leven, coming-of-age, soms prima geschoten (met mooie diepe zwarte schaduwen of die fietsende meisjes bij schemer) maar om een of andere reden kabbelt dit ding te veel voort, mist het tempo, boeit simpelweg niet. Jammer, maar nog wel voldoende. 3,0*.