Meningen

Een masterclass acteren van Anthony Hopkins, die op een leeftijd dat velen daadwerkelijke dement worden, nog even een Oscar binnen hengelt. Ongelooflijk hoe de kijker vanuit het perspectief van de aftakelende Anthony mee krijgt wat dementie doet met het realiteitsbesef en de waarneming. Het is bij vlagen heftig en ontroerend, maar gelukkig zit er net genoeg humor in het script en luchtigheid in het spel van Hopkins om de film dragelijk te houden.

Deze film moet verplichte lesstof zijn voor iedereen die in de zorg werkt.

Dit is de 3e film van Yorgos Lanthimos en ik ben helemaal om: de man is een genie. Alles klopt aan deze film, het decor, de dialogen, de acteurs (Olivia Colman Excelleert). En toch is het zeker geen gangbaar kostuumdrama geworden. Om de recensent van de VPRO gids te citeren: 'Lanthimos rekt de oude wetten van het kostuumdrama in deze film zo op, dat hij bijkans een nieuw genre creëert'. En zo is het. Staat gewoon op Netflix!

Er is al zoveel gemopper te lezen dat ik het kort ga houden. Mijn huisgenoot haakte af toen er met mitrailleurs werd gezwaaid. Zelf heb ik de rit als een soort verplichting uitgezeten, wat zonde was van mijn tijd. Opgelucht de kwelbuis uitgezet.

Bij familiefeestjes dringt de vergelijking met Festen zich altijd op, bij mij althans. En dat is jammer, want geen familiedrama kan tippen aan deze film. Toch is Fete de famille meer dan de Franse variant op Festen. Het is lichtvoetiger en minder schurend en er zit aardig wat humor in. Let bijvoorbeeld eens op het behang en de tegeltjes in dat prachtige landhuis, daar kan toch geen Frans hotel tegenop? Toch pakt regisseur Cedric Kahn, die ook een rol speelt, op het einde genadeloos uit en lijkt het hele verjaardagsfeest van oma in duigen te vallen.

Wat is het toch allemaal weer grauw en uitgebeend wat de Gebroeders Dardenne ons voorschotelen. Zou het zo leuk vinden als ze eens een film in de Ardennen zouden maken over een vrolijke familie die een dagje gaat kanoën ofzo. Dat kan daar ook he, en je hebt er een aantal leuke campings en schattige dorpjes, kortom de Ardennen is niet alleen treurnis in vochtige kelders. Maar afijn, het verhaal is best interessant, al vond ik wel dat Adele Haenel iets meer pit had mogen leggen in haar rol als jonge huisarts.

25 jaar geleden Forrest Gump voor het eerst gezien. Gisteren nog een keer gezien. Staat nog steeds overeind. Vermakelijke film.

Haha... Een Vlaams dorpje, dat had ik nou ook. Denk niet dat onze zuiderburen blij met ons gaan zijn. Daarom: België heeft ook zijn mooie kanten (en de laatste jaren betere films dan wij)