Meningen

Deze Nederlandse film heeft me, ondanks het treurige verhaal, aangenaam verrast. Nu kunnen ze me 's nachts uit bed halen voor een film op een zeilboot, maar dit is zoveel meer. De worsteling met haast niet te verwerken verdriet wordt prachtig uitgebeeld door de acteurs en het script van Theu Boermans houdt de vaart er, zeker in het 2e deel, lekker in.

Indringend en genuanceerd verhaal over de zoektocht naar Osama Bin Laden. De omstreden verhoormethodes die de CIA destijds gebruikt worden zonder commentaar in beeld gebracht. De kijker kan zelf een mening vormen. Kathryn Bigelow laat vooral zien, zonder voor te kauwen. De spionage scenes in Pakistan, waar de Amerikanen met een autootje door de drukke mensenmassa laveren zijn geweldig in beeld gebracht, het is haast een dans in het verkeer. In het laatste deel, waarin een inval haast integraal in beeld wordt gebracht, zitten we er als kijker bovenop en wordt de spanning kundig opgevoerd. Zonder clichés, of heldenvertoon. Knap gedaan. Na the hurt locker weer een geslaagde film van Bigelow, ben van plan meer te gaan zien van deze regisseur.

Erg gedurfd van David Fincher om deze film te maken en dan heb ik het vooral over het einde (dat ik hier niet ga verklappen). Er hangt een mooi jaren 70 sfeertje omheen, maar helaas kakt de film halverwege wel een beetje in.

The zone of interest is niet alleen een intrigerende kijk-, maar ook luisterervaring. Terwijl we het schijnbaar gelukkige gezin van Rudolf en Hedwig Hoss zien horen we de verschrikkingen van Kamp Auschwitz. Vooral moeder Hedwig (fantastische rol van Sandra Huller) is zeer in haar nopjes met het huis op stand en haar prachtig aangelegde tuin. Haar man noemt haar the queen of Auschwitz, hetgeen haar verrukt. Maar langzaam komen er barstjes in het gezinsgeluk. Wat krijgen de kinderen mee van de ellende aan de andere kant van het hek? Waarom vertrekt oma overhaast uit het huis? De meeste scenes zijn suggestief van aard, er wordt bijna niets uitgelegd of getoond. De kijker moet het zelf invullen en dat werkt verpletterend goed. De banaliteit van het kwaad is niet eerder zo goed inzichtelijk gemaakt als in The zone of interest.