Meningen

Hele leuke en verfrissende romantische komedie. De trailer verteld je al dat het allemaal niet echt standaard is, en dat is ook precies zoals het voelt. Alles voelt vernieuwend en fris, van de kleuren (alles leek een beetje bruin, in plaats van de kleurenwaterval die je soms te zien krijgt), het acteerwerk (Joseph Gordon-Levitt en Zooey Deschanel hebben echt een geweldige chemie) tot de regie (zoals boven aangegeven, de Expectation/Reality is erg leuk gedaan.

Ook was het fijn om het non -liniair te zien. Dit zorgde dat het niet door de sleur zou gaan die anders zou komen drijgen, maar door toch steeds momenten van "happiness" er doorheen te mengen was het allemaal niet te deprimerend. Het einde was daaraantegen verschrikkelijk vond ik, de naam van het meisje voelde als een soort aanval op mijn intelligentie. Dat ze er was vind ik niet erg, een goede afloop is alleen maar mooi. Maar de naam Autumn voelde als een hele flauwe grap. Een te flauwe grap om echt in lijn te staan met de rest van de film.

Toch was het een leuke coming of age film, en ik vond Gordon -Levitt een hele fijne acteur om naar te kijken. Ik kan me nog wel ergeren aan de standaard Grant die je vaak in dit soort films tegen komt, maar hem vond ik wel erg leuk. En zoals gezegd, mevrouw Dechanel heeft inderdaad echt geweldige ogen .

4.0*

Waarom ik het nou zo goed vind vraag ik me nog steeds af. De actie is cool, het verhaal is niet geweldig maar doet zijn ding en het acteerwerk is nogal overdreven masculine. Toch is het elke keer weer leuk om te zien hoe al die ledematen er worden afgehakt, en de ´push´ scene is toch wel een klassieker voor mij.

Het verhaal is niet heel ingewikkeld, maar begint wel heel sterk met het opgroeien van Leonidas. Het stuk met de wolf is echt memorabel, net als wanneer hij met zijn zoon vecht. Daarna begint het echt pas, en worden je adrealine levels weer verhoogd met elke minuut die voorbij gaat. Geweldige one liners vliegen voorbij, in hetzelfde tempo dat armen en benen afgekliefd worden. Zeker `Than we will fight in the shade´ geeft echt een enorm episch gevoel, en dat is denk ik ook het beste woord om deze film te beschrijven: Epic.

Visueel is het allemaal ook prima en orde. De bruine en rode kleuren geven het een echte oud- Griekse sfeer. De camera volgt grotendeels de beelden van de comic, wat het echt een authentieke uitstraling geeft. De camera laat alles zien, waardoor je ook altijd op de hoogte bent van wie wiens lichaam doorboort, en wie er overlijden. De personages zijn niet heel origineel, maar slepen je wel. Bijvoorbeeld de dood van de zoon van de kapitein greep me best wel aan, iets wat ik niet van deze film had verwacht.

Gerard Butler is een enorme vechtmachine, met meer dan 300 andere vechtmachines achter hem. Voeg daar een opzwepende soundtrack, een leuk subplot aan het thuisfront en een goed einde aan toe, en je hebt de ultieme "met vrienden op de bank" film.

4.0*

Heel matige documentaire. De "hub world" waar alle scenes worden geselecteerd met de computer. Het voegt niks toe, behalve dat we moeten doen met alle clische computer valt uit grappen die er te bedenken uit. De verhalen zijn ook niet al te interesant, en zijn allemaal niet aandoenlijk. Vooral dat alle schuld weer eens in de schoenen van de grote partijen wordt geschoven was nogal voorspelbaar. Daarnaast was de oude bergbeklimmer voor mijn gevoel voor de emotie, maar ook dat met weinig succes. Hij zat de hele tijd maar een beetje tegen het huilen aan, maar had weinig interesants te zeggen.

De andere verhalen zijn een beetje hetzelfde. Er zit ergens wel een goede boodschap aan, maar nergens gaat het in tegen de argumenten tegen Global Warming, of haalt het nieuwe feiten aan. Het gaat vooral over hoe dom wij allemaal wel niet zijn, en hoe dapper een paar mensen het verschil proberen te maken. Maar An Inconvenient Truth misschien iets te veel feiten op je gooide, is het hier andersom: Er komt gewoon totaal niks nieuws naar boven.

Het voegt dus nergens iets aan toe, en dat maakt Age of Stupid uiteindelijk gewoon een saaie film die niet echt ergens naartoe gaat, je niet overhaalt of ook maar iets anders met je doet.

1.5*

Verreweg de grootste tegenvaller van dit jaar. Ik keek erg uit naar de nieuwe Cameron, maar vond de eerste trailers al tegen vallen. Het was allemaal niet zo revolutionair als ik had gehoopt en ik vond het design ook niet echt origineel. Met de woorden "Wacht maar tot je het in 3D ziet" gaven mij weer hoop, maar toen ik de film een paar maanden geleden voor het eerst zag was het lang niet zo goed als ik gehoopt had.

Om even positief te beginnen: de visuals zijn zo mooi als ze te krijgen zijn. Het is allemaal haast realistisch en de wereld kwam haast echt tot leven (het verhaal verhinderde dat een beetje). Het design was nog iets te aards voor mijn doen (Alles leek voor mijn gevoel te veel op de aarde met een buitenaards (blauw en lichtgevend) sausje overgoten, om daarna wat ledematen erbij te gooien.

Het acteerwerk is wel aardig, maar was niet echt goed. Sam Worthinton bewijst voor mij voor de tweede keer dat hij niet kan acteren, de generaal was te makkelijk gedaan. Zo stereotype als je hem maar krijgen kon, de vraag is misschien of het door zijn perfomance komt of door het script, maar ik ga een beetje uit van beide. Sigourney Weaver vond ik een van de beste, net als Neytiri. De rest van de personages voelen aan als radertjes om het verhaal te laten kloppen. Rodriquez is een van deze types ( ze leek alleen te bestaan om de "good guys" een helicopter te geven)

Het verhaal is Pocahontas voor dummies, maar daar is denk ik al genoeg over gezegd. Het stelt gewoon niet veel voor, zeker niet voor een script dat Cameron zo lang heeft kunnen herschrijven om het in iedergeval helemaal rond te krijgen, en niet zo veel plotholes zou hebben. Het design is niet echt revolutionair (te beginnen bij Papyrus als font voor de titel, simpelweg triest) en heeft soms zelfs echt te domme dingen een robotsuit met een robotmes. Rlly?) en heeft daarnaast nogal wat weg van eerdere Cameron films.

Het geheel was wel vermakelijk bij sommige stukken, maar was over het algemeen gewoon een te slecht bijeengeraapt cliché geheel om mij er echt van te laten genieten.

1*

Leukste film van Cohen. De eerste keer dat ik hem zag leende ik hem van de videotheek, en het openen van het hoesje maakte me aan het lachen: Er stond geen woord Engels, en de DVD leek beschreven te zijn met een viltstift na gebrand te zien. Gewoon een hele grappige film, die te fout is maar wel 1 geheel vormt (Iets wat Brüno enorm miste)

Acteerwerk is goed, reacties van omstanders nog beter. Het leuke is dat alles gezien Borat best een leuke gast is, alleen niet helemaal bekend met de Westerse manier van dingen doen. Dit maakt het alleen maar grappiger hoe de omgeving reageert. Ik wil niet eens weten hoeveel er van te voren opgezet is, maar het voelt allemaal gewoon heel echt.

3.5*

Het is nogal moeilijk voor mij om deze film te beoordelen, omdat ik er nogal gemixte gevoelens over heb. De eerste helft is echt geweldig, en was de beste film van het jaar als het zo door zou gaan. Helaas dropt het niveau enorm bij de tweede helft. Het begint als een interessante scifi film, maar eindigt als een tweede rangs actiefilm.

Het acteerwerk is heel sterk (Had van mij wel de oscar mogen winnen) en maakt het gek genoeg heel erg geloofwaardig hoe alles gebeurt. De aliens hebben een geweldig design, en zagen er voor mijn gevoel ook echt out of this world uit, in tegenstelling tot een hele hoop andere Aliens uit films. De situatie waarin ze wonen voelt ook heel natuurlijk aan. Wat zouden we anders met zon enorme berg Aliens doen? Het is ook heel mooi hoe je de verandering van het personage zowel innerlijk als uiterlijk echt voelt. Het script is goed, en het einde vond ik goed.

Helaas is alles wat tot het einde leidt minder goed. De actie is niet echt slecht, maar nog steeds is het niet beter dan een willekeurige actie film. De film had zoveel potentie, de eerste helft was namelijk echt geweldig. De documentaire stijl past er prima bij, en, zoals gezegd, de personages komen echt tot leven.

Ik vind het nogal moeilijk om hier een cijfer op te plakken, maar ik denk dat ik uit kom op een 3. Ik verloor mijn interesse gewoon op een gegeven moment, wat geen goed teken is. De eerste helft is zo interessant als je het krijgen kan. De score is voor mij dan ook uiteindelijk middelmatig:

3*

Na een paar weken geleden deel 1 en 2 van de serie gezien te hebben, nu probeer ik voor dat ik Rise zie de rest ook nog even te bekijken. Escape from the Planet of the Apes is op zich een aardige film met een interessant concept, maar mist het budget van deel 1. Wel een stuk beter dan deel 2 overigens, het was tensminste iets nieuws.

Het einde is inderdaad het beste aan de film, alleen jammer dat ik het van mijlenver zag aankomen. Het moment dat de andere baby in beeld was geweest wist ik waar het naar toe zou gaan.

2.5*

Niet echt geweldige docu. Ben door alle Moore documantaires aan het gaan, dit was mijn tweede. Helaas viel hij tegen. De punten die gemaakt worden zijn goed, het verhaal dat hij verteld was voor mij al min of meer bekend. Dat er veel dingen niet goed zijn aan de oorlog in Irak wist ik al, en deze film heeft daar weinig aan toe te voegen. In die zin faalt deze documantaire dan ook: Ik heb weinig tot niks nieuws geleerd.

Toch zater er best leuke stukken in, en zijn sommige persoonlijke verhaal interessant om te horen. Ik was nog vrij jong in de tijd van de 9/11 aanslag, maar ook daar werd niet echt iets nieuws verteld. Het beste stuk is denk ik dan ook wanneer er wordt verteld over hoe Bush was voor deze gebeurtenis; als president, als governor en als handelaar.

Daarnaast zijn de scenes die over de Patriot -act gaan toch ook stukken die me vermaken (hoewel schokken ook het goede woord zou kunnen zijn). Het verhaal van de man in de sportschool is toch een ver van je bed show, maar Moore weet het goed te brengen. Ik kende de Patriot act, maar wist niet dat het ook voor dit soort pietluttige dingen ingezet werd.

Het grootste probleem aan Fahrenheit 9/11 is dat Moore te duidelijk een punt wil maken, en hij te veel blijft drammen op dezelfde feiten. Zo gaat hij te lang door over de Bin Laden familie. De eerste keer is het iets nieuws, maar door het over een kwartier uit te smeren wordt het gewoon minder interesant, en dat is wat er vaak gebeurd: Hij maakt een punt, haalt er mensen bij om het bij te staan, maar blijft te lang hangen om dit punt te maken.

Hij duurt in mijn ogen ook te lang, maar ik heb me toch wel redelijk vermaakt tijdens de bijna 2 uur, hoewel ik best regelmatig toch wel mijn ogen (en gedachten) liet afdwalen. Dan wel naar mijn horloge, dan wel naar de openstaande internet pagina. Toch zijn de eerste 10 minuten van elk hoofdstuk de moeite waard, en daarom toch nog de relatief hoge.

2.5*

Hele leuk animatie film, en ben het wel met Onderhond eens: Echt geweldige voice acting, beter dan in andere animatie films die ik gezien heb. Ik vind de stukken uit Pixar films waar niet gesproken wordt ook altijd beter dan de rest van de film, omdat het gepraat het meer als een kinderfilm doet lijken voor mijn gevoel. Fantastic Mr. Fox heeft dit veel minder, maar wel andere dingen die het voor mij minder maakten dan Wall-e.

Ten eerste vond ik het verhaal vrij storend. Ik ben een groot fan van het boek (hoewel dat ook al weer een tijd geleden is dat ik dat gelezen heb), en vond het jammer dat er zoveel bij bedacht is. Ik snap dat het boek te kort is om er anderhalf uur film uit te slepen, maar nog steeds voelde het niet echt als een uitbreiding van het boek. De film staat ook dan flink los van het boek, de personages zijn ook totaal anders uit gewerkt.

Toen ik begon te wennen aan het verhaal en personages die ik gewoon even op nieuw moest leren kennen, werd de film een stuk leuker. De animatie is heel grappig gedaan, en de schokkerigheid geeft het juist een leuke sfeer. Over het algemeen gewoon een hele leuke film om te zien:

3.5*

Geweldige film, één van de beste die ik ooit gezien heb. De opbouw is geweldig, het acteerwerk spot on. Een van de weinige films waar het boek en de film voor mijn gevoel echt bij elkaar horen en elkaars niveau halen. De eerste keer kijken is het allemaal wat minder, maar elke keer dat ik hem weer zie vind ik hem mooier. Je pikt steeds meer hints op van hoe het gaat eindigen, de stukjes vallen steeds logischer op zijn plaats.

Zoals gezegd, is het acteerwerk echt subliem. Dit was de eerste film die ik zag waar ik Brad Pitt echt kon waarderen, en de Gesprekken met Edward Norton zijn altijd leuk om te zien. Bob is voor mij een van de meest memorable bijpersonages uit een film ooit. Bonham Carter is ook goed, en het is heel raar hoe je over haar voelt per keer dat je hem ziet. De eerste keer voelt ze aan als een bitch, de tweede keer voel je veel meer met haar mee.

En dan het einde hoewel je het begin van het einde aan het begin al zag, vallen de stukjes dan nog niet op zijn plaats. De intro blijkt achteraf ook een hint te zijn, maar dat zie je de eerste keer ook niet. Om het nog maar eens te benadrukken: Deze film wordt elke keer beter voor mijn gevoel!

5*

Eigenlijk heeft deze film maar één probleem: Hij is gewoon niet grappig. The Hangover part II doet overal precies hetzelfde als deel één, maar gaat er nergens overheen. Sterker nog, hij gaat er overal onderdoor. Ik vind het deze film niet waard om een ellelange recensie te gaan schrijven, maar ik snap niet dat het gemiddelde hier zo hoog ligt.

Het is precies dezelfde film als nummer één, alleen worden dit keer alle laden opengetrokken. En dat maakt het geheel alleen maar slechter. The Hangover was niet de meest subtiele film ooit, dat zeker niet, maar dit slaat echt alles. Waar deel één tenminste hier en daar nog subtiel was (met vooraan Zach Galifianakis als pedofiel. Het werd nergens gezegt, maar het zat er wel dik in. Hier is hij een karikatuur van zichzelf, gewoon de persoon die alles net nog wat ongemakkelijker te maken.

De rest van de film volgt hetzelfde verhaal; neem numero uno, maak het wat extremer en klaar is kees. Prima, soms is dat een goed idee (Alien en Aliens zijn daar natuurlijk het perfecte voorbeeld van) maar op het moment dat de grappen niet grappig zijn schiet het allemaal niet zo op. En ik deed mijn best om het leuk te vinden en al die andere "verstand op nul, met vrienden op de bank" bullshit, maar op het moment dat ik zelfs dan niet eens vijf keer heb kunnen lachen kan ik het gewoon geen geslaagde film noemen.

1.0

Het is dus afgelopen. De serie die me de helft van de tien jaar dat hij draaide in de ban heeft gehouden is afgelopen. En ik moet zeggen dat het vlammetje uiteindelijk ook is uitgegaan zonder dat ik er ergens ook maar iets bij voelde. Natuurlijk zat dat er aan te komen na het tegenvallende vijfde deel, het tenenkrommende zesde deel en het ronduit saaie 7.1. De grande finale gaat uiteindelijk op een zelfde toon door en bereikt nergens een hoogtepunt. Nooit gedacht dat nou juist het eindgevecht op Hogwarts een van de saaiste momenten uit de hele serie zou opleveren.

Het eerste minpunt is dat je gewoon in de actie valt. Dit was natuurlijk te verwachten na 7.1, maar dit deel heeft een gebrek aan opbouw. De trein begint te rijden en stopt geen moment. Helaas zijn de landschappen waar de trein doorheen dendert niet echt interessant. Natuurlijk is het visueel allemaal prima gedaan, maar ten eerste mist het nog steeds die "magical touch" die deel één tot en met drie wel hadden en ten tweede is het allemaal bijzonder saai in beeld gebracht. Nou was deel 7 als boek nou al niet geweldig, maar als film is het nog minder. Yates lijkt gewoon alle belangrijke momenten aan te willen tikken, zonder ooit de emotionele lading die het boek op sommige plaatsen wel had aan te boren.

En daar is het tweede probleem, het boeide me allemaal gewoon niet zo. Er was nergens een moment dat ik in de film op ging, het was allemaal veel te afstandelijk. Alleen de flashback die erin zat was wel aardig gedaan, de rest was allemaal vrij saai. Het eindgevecht mist een spanningsboog, iets wat grotendeels ook een probleem is door de opsplitsing. Waar in bijvoorbeeld The Battle of Helmsdeep die eerder aangehaald werd de eerste helft van de film opbouw is en de tweede helft actie, is het hier bijna alleen maar actie. Ze weten gewoon geen spanning te creeeren. Ook is het nooit duidelijk hoe belangrijk het nou is en wie er aan het winnen is. De helft van de mensen overlijden off screen, wat dat nou ook niet echt bevordert.

Dan is er nog het dialoog, wat echt verschrikkelijk slecht geschreven is. Ik heb meerdere keren hardop gelachen om de idiote metaforen en speeches die naar voren gehaald werden. Meerdere keren werd er bijvoorbeeld verteld hoe mensen als je dood gaat verder leven in je hart. Het spijt me, maar dat is gewoon kaas van de bovenste plank. Echt hoor, als dat het niveau is waar zo'n serie zich op afspeelt, kan ik het gewoon niet meer serieus nemen. Het epiloog aan het einde van de film draagt hier alleen maar aan bij, tenenkrommend slecht (net als in het boek trouwens) En als het niet cheesy is, is iedereen aan het uitleggen hoe het werkt. Net iets te vaak moeten de personages weer aan elkaar uitleggen wat nou precies het plan is. Het acteerwerk is niet slecht, maar door de slechte dialogen komen de perfomances gewoon totaal niet van de grond.

De meeste personages zijn ondertussen karikaturen van wat ze ooit waren, met Marcel als grootste voorbeeld. Natuurlijk had hij nooit een grote rol, maar hij was wel duidelijk iemand. Hij kwam gewoon als schooljongen over, iets wat de serie altijd goed deed. Hier is hij een combinatie van mislukte comic relief en stoerdoenerij, iets wat niet overtuigend gebracht wordt, mede door die combinatie. Ook het trio stelt niet zoveel meer voor, ze lijken alle drie vooral bezig met het verhaal uit te zitten in plaats van daadwerkelijk ook iets te doen.

Uiteindelijk was het gewoon een dikke, vette tegenvaller. Het was nergens episch, aandoenlijk of zelfs maar in de buurt van emotioneel. Het zat vol clichés(mede de fout door het boek natuurlijk) en was gewoon niet echt serieus te nemen. Er was gewoon een groot gebrek aan ziel in deze film, want hoewel dat woord om de drie minuten genoemd wordt krijgt Yates het nooit voor elkaar om het publiek dan ook daadwerkelijk iets voor de film te geven. Ik weet niet of ik de serie ontgroeid ben, maar ik snap gewoon niet dat dit ooit de filmserie was die ik elke keer meteen in de bioscoop wilde zien. Dankjewel Yates, je hebt het einde mooi verpest.

Ik was Sin City voor de zoveelste keer aan het kijken, maar dit keer spoelde ik niet door de trailers die eraan voorafgingen. Ik kende A History of Violence vaag al wel een beetje, en de trailer had ik ook al wel eens gezien, maar toen ik hem gisteren weer zag merkte ik dat de film me gewoon heel erg interesant leek.

Dus na Sin City ook A History of Violence maar opgezet, en ik moet zeggen dat het een enorme teleurstelling was. De basis van het verhaal is erg simpel, maar in de film word het allemaal niet verder uitgediept. Ook word er niet al te best geacteerd vond ik, zeker Maria Bello geloofde ik gewoon niet in haar rol.

2.0*

Vond het zo ongeveer de meest Oscarwaardige film van alle genomineerden die ik gezien heb, maar nog steeds geen geweldige film. De basis is enorm geleentjebuurt bij praktisch elke andere Irak -oorlog film, alleen de bommenontmantelingers zijn nu aan de buurt voor hun heroïsche uren.

Dat neemt niet weg, wat natuurlijk ook belangrijk is, dat de film leuk is om te kijken. Er wordt goed spanning gecreëerd, en heeft in de eerste minuten al een verrassing die laat zien dat de film wel risico's durft te nemen. Helaas ebt de angst voor het overlijden van de personages later weg, soms gaat alles net iets te makkelijk. Maar, zoals gezegd, het is gewoon een leuke film om te zien.

Acteerwerk is goed. Niemand is in mijn ogen echt briljant, maar iedereen leeft gewoon een solide prestatie. Ook leuk om mensen uit Dexter en Lost langs te zien komen, hoewel zeker de tweede als LOST fan nogal moeilijk te accepteren was. Als je iemand al zolang als iemand kent, is het moeilijk om ze als een andere rol te zien. Het laatste half uur is het grootste minpunt van de film. Het is nodig om het verhaal "full circle" te laten komen, maar viel voor mij nogal uit de toon in vergelijking met de rest.

3.5*

Ik! Een van mijn favoriete film en boeken series aller tijden. Het begon allemaal met het voorlezen van De Hobbit, naar de tweede film gaan en na 10 minuten weglopen, het zelf lezen en dan het zien van de films. Allemaal even geweldig. Het is een beetje een langzame starter, en de filmische trucjes werken niet altijd even goed meer (De Hobbits verschillen net te vaak van lengte) maar die dingen komen naar boven omdat ik hem denk ik net te vaak gezien heb.

De eerste keer kijken was frustratie van hier tot Tokio. Ik was net begonnen in het boek, en toen gingen we op school kijken. Toen zat ik nog in groep 7, en kwamen de volgende dag, toen we hem af zouden gaan kijken, de eerste klachten binnen: We zouden te jong zijn (dat terwijl we allemaal al wel heel dicht tegen de 11 zaten!) en ik zag hem nog niet eens af. Ik had de connectie tussen boek en film nog niet eens gelegd, maar met het verder lezen vond ik het wel heel erg op elkaar lijken; alleen de titel was zo anders.

Na twee weken was ik er wel achter, en begon toen ook te sparen voor de films op DVD. Toen ik alle boeken achter de rug had (God, wat zijn die dingen dik als je 11 bent...) had ik genoeg geld en begon ik te kijken. En ik was zo onder de indruk, vooral van de liefde die in dit project zit. Alles leek te kloppen, en dingen die niet helemaal met het boek overeen kwamen leken de film alleen beter te maken.

En toen kwam het moment dat ik erachter kwam dat er nog een versie was. Die zou nog langer zijn! En, bij toeval, bleek de plaatselijke Blokker de derde ook nog eens voor 20 euro te hebben liggen. Toen bleek mijn oom ze te hebben, dus ik die lenen. En wat was dat een geweldige ervaring. Nog beter dan eerst. Nog meer detail, nog meer Lord of the Rings. Het kon niet op. Toen bleken er ook nog massa's extra's te zijn. Die ook allemaal gekeken, en toen wist ik het: Dit moet ik ook hebben. Het was zo' n beetje een jaar sparen, maar toen had ik ze ook!

Zoals je wel kan lezen vond en vind ik dit echt een geweldige film. Ik had het eerst als 4.5 in gedachten, maar eigenlijk is dat ook nog te laag. Geweldige film, geweldige making -of's. Heb hele weekenden zitten kijken, meer marathons gehouden en krijg nu weer zin om ze te gaan zien:

5.0

Je bent in de bioscoop met je vader, hebt op het schoolplein verhalen gehoord over The Lord of the Rings, en besluit er heen te gaan. Je begint te kijken, en loopt tien minuten later weg. Vijf jaar later is het een van je favoriete films. Het kan allemaal raar lopen...

Of ik het het beste deel vind ben ik nog niet helemaal uit, maar goed is hij zeker. Het nieuwe stuk met Frodo en Sam is goed, zeker omdat het Faramir wat meer uitdiepts als personages; in de boeken kwam hij nooit zo goed uit de verf als in de films. Het stuk met Merry en Pippin begint nogal langzaam, maar eindigt geweldig. Aragorn, Gimli en Legolas idem dito. De laaste scenes blijven me kippenvel geven. Kortom, het verhaal zit weer geweldig in elkaar.

Als geheel is het ook heel goed. De stukken met de hobbits zorgen dat het niet alleen een actie film is, maar zorgen vooral dat je Midden Aarde nog beter leert kennen. Doordat ze via Osgiliath gaan zie je veel van het oude Gondor, wat alleen maar goed is. De CG zit weer goed in elkaar, en lijkt nog steeds goed. Het acteerwerk is ook prima, en de vechtscenes zijn goed. En die laatste scene, daarin klopt gewoon alles. In Slo-Mo van de berg af, Sam met een dialoog en een hoop natte toestanden maken dit gewoon tot de beste afsluiter die een film zonder echt einde kan wensen.

5.0*

Waarom? Om je frustratie te kunnen uiten denk ik. Want dat is alles wat ik voelde na het zien van de film. Ik vond de trailer er mooi uit zien. De beelden zagen er goed uit, het verhaal leek wel goed te komen, en het zette me daarom ook aan het boek te gaan lezen. Dat was geweldig, dus ja. Peter Jackson kon ook goed over weg met een van mijn andere favoriete boeken, dus wat kon er fout gaan? Een hoop. Een hele hoop.

Het begint al met de opbouw. Het duurt in mijn ogen veel te lang voordat Susie overlijdt. Er gebeurt een hoop niks, en iedereen zit gewoon te wachten tot het dan uiteindelijk ook gebeurt. Daarna wordt het ook nog eens in twijfel getrokken door de ouders. Natuurlijk is het logisch dat je het niet meteen geloofd, maar als publiek weet je gewoon al dat ze de pijp uit is, stel het moment van zeggen dan niet nog langer uit. Het blijft maar door gaan.

Daarna gaat de film verder, en gebeurd er nog steeds een hele hoop niks. En dat is iets wat ik deze film het meest verwijt: Susie's verhaal in "The Afterlife" is feitelijk gewoon een hold -up voor het verhaal in de echte wereld, waar er tenminste een klein beetje groei is in de personages. Dit was natuurlijk geen minpunt geweest als je met de personages meevoelde, maar ook dat was amper het geval. Er is in de zaal geen traantje gelaten, terwijl er genoeg elementen zijn die dit hadden kunnen opwekken. Zoals The One Ring ook al aanhaalt, Jackson heeft mijn filmliefde zo'n beetje gestart. Het einde van The Return of the King is nog steeds een van de meest emotionele scenes voor mij. En dan lukt het hem hier gewoon niet om ook maar iets los te maken.

Het acteerwerk is allemaal wel in orde, hoewel ik vond dat Susie nogal aan het overacten was. Ze was daarnaast ook niet eens een leuk meisje, ze was eigenlijk gewoon een egoistische Bitch na haar dood. Ze zorgt voor enorme problemen met haar familie en haalt een enorme naaistreek uit met een van haar vrienden (The One Ring beschrijft dat goed). Daarnaast is het einde echt vreselijk. De muziek met slo -mo beelden is al heerlijk standaard, en saai genoeg, maar het wordt nog erger als we bij de laatste 3 minuten aankomen. De dood van de gemene buurman is slecht in beeld gebracht, en komt echt cheesy over.

Dat is nog zoiets: Het camerawerk is lelijk, en ook de special effects zijn niet bijzonder. Het "In between" lijkt een soort experimentele werkruimte voor Jackson, want geen van de ideeën zijn goed uitgewerkt, en ook totaal niet bijzonder. In het boek wordt het meeste aan je fantasie overgelaten, en zo voelde dit ook: Fantasie die gewoon niet goed op papier te krijgen is, en daarom maar een rommelte wordt. Om even terug te komen op het camerawerk: Dat is meestal in slow motion, wat het allemaal een beetje een "out of this world feel" geeft, maar niet een goede. Het past niet bij de stijl, en daarom haalt het je de hele tijd uit de sfeer.

Het is in de montage kamer ook nog enorm fout gegaan, want kwa opbouw is er echt iets mis. De drie verschillende plotlines volgen elkaar veel te snel op, en aangezien er maar 1 is die er echt toe doet wil je daar de hele tijd naar terug. Maar omdat je elke keer dat je er een beetje inzit er weer uitgehaald wordt door een cut naar een van de andere plotten ben je er weer helemaal uit, en zo gaat dat de hele film door.

Ik dacht er aan een 2,0 te geven, maar als ik dit neerzet denk ik dat het maar een 1 wordt. Ik kan gewoon weinig positiefs bedenken, terwijl ik toch wel hogere verwachtingen had van mijn (ooit was hij dat toch) favoriete regisseur.

1.0*

Gisteravond nog eens gekeken, en wat een geweldige actie film is het toch. Eerste keer was toen ik hem op een rommelmarkt op VHS. Toen in enorm slechte kwaliteit gezien, maar is sindsdien toch wel één van mijn favorieten. De actie is echt geweldig. Het is heel erg slim geschreven, zeker de eerste 10 minuten zijn zeker de moeite waard om nog eens te bekijken na je eerste keer.

De actie is heel goed geschoten, zeker omdat de camera vooral observeerd, en je minder erin mee te nemen door enorm te gaan schudden. Daarom is alles duidelijk, en ook de bullet time zorgt gewoon dat je altijd door hebt wie wie slaat, iets wat in modernere actiefilms nog wel eens mis wil gaan (Transformers 2, anyone?).

Het acteerwerk van Keanu Reeves is niet zo bijzonder, maar hij doet waar hij goed in is: De hele film ongeveer hetzelfde gezicht blijven trekken, zonder al te veel emotie te hoeven tonen. Fishburne speelt een goede rol als Morpheus, de extra personages zijn ook allemaal minimaal goed.

Het verhaal is leuk, maar het is eigenlijk vooral in de Matrix echt interesant. Zekers als ze worden aangevallen door de Sentinels en Neo tegen Smith en de andere agenten vecht zijn de stukken in de echte wereld niet echt heel interesant. Het houd de spanning er misschien in, maar alles in de Matrix is gewoon een stuk "cooler" om te zien. Ook is het jammer dat je veel van de bijpersonages amper leert kennen, omdat ze zo snel vermoord worden. Had graag wat meer tijd met ze doorgebracht.

Overall gewoon een hele goede film. De CGI ziet er nog steeds goed uit, en is nog altijd het verreweg beste werk van de Wachowski Brothers. Helaas konden ze het niet alleen hier bij laten, iets wat de hele Matrix franchise nogal omlaag haalt. Ook dit deel, hoe veel ik mijn best ook doe om dit los van de rest te zien.

4.0*

Vreselijke film. Te lang, te saai en te flauw. Het is gewoon niet grappig. . Normaal kan ik best van iets flauws genieten, maar dit is gewoon niet grappig. In het begin is het nog wel droog, maar ze blijven maar door gaan met flauwe grappen naar je hoofd gooien. Ze halen er een zooi beroemde mensen bij, een hele hoop homo grappen en dan moet het maar geld in het laadje brengen. Je ziet gewoon dat er amper aandacht aan is besteedt.

Het enige lichtpuntje zijn de sets. Die zien er over het algemeen goed uit, maar dat is natuurlijk lang niet genoeg om de film te redden. Het acteerwerk was niet te best, het was slecht geschreven. Kortom: Op de decors na was alles gewoon bagger. Daar dan ook een half puntje voor, maar daar blijft het dan ook bij steken.

0.5*

Ik snap het zelf ook niet, maar ik vond dit echt een geweldige film. De CGI was bagger, het acteerwerk was niet bijzonder, maar het is lang geleden dat ik me zo bang voelde bij een film. Elke keer dat er iemand de mist in vertrekt weet je dat ze waarschijnlijk niet meer terugkomen, en toch blijft het trucje werken.

Een van de beste punten aan de film is de psychologie. Waar de meeste horrors tegenwoordig een achtbaanrit voorstellen, is dit meer een sneltrein. Om de zoveel tijd neemt de film even de tijd om de personages uit te diepen, de band tussen hen te versterken of te verbreken of om gewoon even een karakter moment te hebben. Dit maakt de film heel sterk, omdat je ook daadwerkelijk geeft om de dood van personages, maar het zoveelste slachtoffer van Jason me niets meer doet.

De minpunten zijn, zoals eerder aangehaald, de CGI en het acteerwerk. Beide zijn niet dramatisch, maar echt goed zijn ze ook niet. De monsters zijn wel goed gedesigned, wat ze ook eng maakt denk ik. Design>überrealisme is hier zeker van toepassing.

Over het einde is meer dan genoeg gezegd. Je houd er van, of niet. Ik vond het persoonlijk geweldig. Ik wist ongeveer wat er gebeuren ging, maar toch maakte het een enorme impact. Juist omdat de personages uitgewerkt zijn. Om dan nog even af te sluiten met een slechte woordgrap: Darabont blijft de koning van King verfilmingen.

4*

Eerste meesterwerk van Fincher. De spanning wordt goed opgebouwd, de beelden zijn heerlijk donker en het acteerwerk is op alle fronten geweldig. Het verhaal steekt heel slim in elkaar, en heeft natuurlijk dat geweldige einde. Dat mensen heel graag het hooft willen zien snap ik niet. Gaat het niet om de schok dat het gebeurd is, het draait toch niet om gore? De emotie van Pitt lijkt me genoeg om die scene te dragen.

Het begint al met de intro, die ik heel mooi geschoten vind. Het wordt daarna nog beter, de dood van de vraatzuchtige man geeft de film meteen een donkere sfeer, en als hij dan uiteindelijk opengesneden wordt voor onderzoek en je zijn enorme buik te zien krijgt begin je al wel te snappen dat er in Doe ergens wel iets rationeels ziet. Want dat is het leuke aan de film, hoewel hij "slecht" is, vind ik dat hij op sommige punten toch gelijk heeft. En net dat je een beetje het goede in hem ziet, laat hij de laatste zonde uitkomen. Heerlijk!

De film laat genoeg zijn van de eerdere slachtoffers om te laten zien hoe erg het wel niet is (En de eerste keer dat je luie meneer nog blijkt te leven liet me ook wel uit mijn stoel springen), maar laat op het einde ook zien hoe goed de personages wel niet allemaal opgebouwd zijn. De performance van alle acteurs is goed, en vooral in het laatste half uur laten alle drie de acteurs zich van hun beste kant zien.

5.0*

Was ooit een van mijn favoriete films, maar met elke keer dat ik hem zie wordt hij minder. Het zit technisch allemaal prima in elkaar, maar de film duurt te lang voor mij, en er gebeurt te weinig om hem op sommige plaatste boeiend te houden. Morgan Freeman en Tim Robbins zijn beide briljant, en alle andere rollen worden ook meer dan goed gespeeld.

Er zitten wat hele mooie scenes in, waarvan de grammafoon plaat via de speakers toch wel mijn favoriet is. Geeft me elke keer weer rillingen als ik die zie. Toch heeft de rest van de film een veel kleinere impact. De eerste keer dat je hem kijkt verrast het einde je, weet je niet zeker of hij nou onschuldig is en is elke scene weer een echte verrassing. Het is natuurlijk onmogelijk om een film de tweede keer een zelfde impact te laten hebben, maar ik kon hem de tweede keer nog maar in stukjes afkijken.

Dat neemt niet weg dat het nog steeds een prima film is, alleen was hij voor mij alleen echt goed in de eerste keer dat ik hem zag. Meer dan twee keer kon ik hem niet kijken, de derde keer haalde ik halverwege niet eens. Toch was de eerste keer wel echt speciaal, daarom ook:

3.5*

Vreselijke film. Niet enorm slecht als actiefilm, maar totaal onwaardig vervolg op de Terminator trilogie. Net als Indiana Jones 4, Alien 4 en Star Wars 1 een beledeging voor de rest van de serie. Dit klinkt allemaal kort door de bocht, maar ik heb me gewoon enorm zitten ergeren, gedurende de hele film.

De grootste fout die het maakt is dat het totaal niet het gevoel van de andere Terminator films overneemt. Het speelt zich af na Judgement Day, en waar dat vroeger eigenlijk vooral bestond uit de angstaanjagende "river of skulls", is het nu een verrassend saaie en grijze wereld, die totaal nergens op slaat. Ook zijn de nieuwe robots totaal belachelijk. Ik bedoel, eerste Arnold, daarna Shapeshifter dude en ook nog de femme fatale uit deel drie. Hier proberen ze overheen te gaan met nog coolere robots, maar helaas komen ze niet verder dan een Terminator die op een andere termitor rijdt, die meer op Transformers lijken dan de originele robots.

De enige vrij interessante nieuwe terminator is Sam Worthington. Helaas werd dit al verraden in de trailer, maar duurde het in film ongeveer een uur voordat ze dit lieten zien. Als je een verrassende twist wil, is het dan niet verstandig om dat niet in de media te laten zien? Helaas werd een andere twist dat Connor half Terminator zou worden om een soortgelijke reden geschrapt, en dat was nog iets geweest wat de film had kunnen redden.

Het script is echt verschrikkelijk, en hoewel er wel wat goede ideeën inzitten zijn er dingen die totaal nergens op slaan. Neem de relatie tussen Marcus en Williams die totaal ongeloofwaardig is. Ze gaat opeens voor hem door het vuur, blaast de rebellenbasis op en wil voor hem sterven na wat? Nadat ze om wat lichaamswarmte op hem is gaan liggen, 4 mensen heeft gedood heeft en kunnen opmerken dat hij zo'n sterk hart heeft. Goed geschreven hoor.

Ook is de actie weer verpest door al het ADHD monteren. En nu doen ze het niet alleen maar bij de actie. Nee, misschien is het wel eens leuk om de hele film ADHD te laten verlopen, waardoor je de helft van de de tijd nog minder meekrijgt van het "plot." Skynet wordt als dom omschreven, Was een eenvoudig signaal naar Markus sturen zodat die uit ging niet genoeg? Om nog maar niet te spreken over het gewoon niet programeren van de chip eruit halen. de grootste groep rebellen is ook niet al te slim (Met zijn allen bij elkaar gaan zitten. Slim hoor! En als je ergens in zee springt in een storm, dan vind je ze vast wel!) en het is totaal onduidelijk wat John Connor nou voor rol heeft, hij wordt niet eens ontwikkelt als personage. Is hij nou een leider? Nee. Maar toch luistert iedereen naar hem, over zijn radio die zon beetje de hele wereld over kan meeluisteren.

Als laatste heb je nog Kyle Reese. Hij was de gene die het best acteerde, maar toch is er veel onlogica om hem heen. Waarom vermoorde skynet hem niet gewoon toen ze hem vonden? Connor was sowieso gekomen, hij kon niet weten of hij dood of levend was. En als laatste. Een hartoperatie in een woestijn. Ik heb niet heel verstand van operaties, maar ik denk niet dat dat de beste combinatie is.

1* Voor de CG Arnold en de soms best goede stop motion animatie.

Dat Transformers 3 me vermaakt heeft kan ik niet ontkennen. Maar de vraag is of Michael Bay voor het eerst in een paar jaar een fatsoenlijke film gemaakt heeft, of omdat ik het precies met de goede mensen zag. Alleen al het feit dat ik me dat afvraag duidt erop dat het waarschijnlijk dat laatste was, want oh wat had ik me verveeld als ik het tijdens het kijken niet belachelijk had kunnen maken... Want belachelijk, een ander woord kan ik eigenlijk niet bedenken.

Het begint al met het script. Het is een Transformers-film, dus ik snap dat je niet al te veel moet verwachten. Ik had ook niet het idee dat ik een film ging zien die mij eens even minutieus uit ging leggen hoe het leven nou precies in elkaar zat, maar dit had ik dan ook weer niet verwacht. Bay had aangegeven dat hij deze keer alle onzin eruit zou halen en zou focussen op de actie, maar dat is ergens misgegaan. Het eerste uur is vooral plot en "uitdieping" van onze held Witwicky, maar dat is totaal oninteressant. Bij de eerste Transformers had je dan tenminste nog dat "jongen-met-zijn-auto" gevoel, maar hier is hij gewoon een arrogante eikel. En dat vind ik allemaal prima als hij wegrent van explosies en vechtende robots, maar ik hoef zijn sollicitatie ronde niet te zien. Dan maken de fameuze ouders ook nog een comeback, ook weer zonder enige relevantie aan het plot. Uiteindelijk is er gewoon zoveel troep waar je doorheen moet zitten voordat je bij de actie komt, dat het me gewoon verveelde. Ook zitten er natuurlijk weer massa's continuïteitfoutjes in, maar dat was ondertussen geen verassing meer.

Dan is er nog de humor, die nog steeds niets waard is. Okee, het is een stapje boven de vorige film, maar grappig is anders. Ik kan me niet voorstellen dat niemand ergens gedurende de productie Bay niet op zijn schouder getikt heeft en hem even had verteld dat de grappen niet grappig zijn, want het was gewoon niet grappig. Sam's ouders hadden als enige rol om ongeveer tien minuten "grappig" te zijn, maar dat was het dan gewoon totaal niet. Ik geef toe, de film was niet overladen met grappen, maar de grappen die gemaakt werden waren gewoon dom.

In televisie series als Scrubs of Community zit ik ook niet elke aflevering te lachen, maar daar blijf ik aan hangen omdat ik iniedergeval wil weten wat er met de personages gaat gebeuren. In Transformers is dat ook niet echt het geval, want het zijn allemaal klootzakken. Sam is zoals ik al zei arrogant en vervelend, van Optimus snapte ik helemaal niets, hij was echt te kinderachtig voor woorden (silent treatment, de mensen eens een lesje leren) maar aan de andere kant ook niet echt vredelievend. Hij verraadt iedereen die hem helpt, trekt overal robotkoppen af en lijkt gewoon niet in lijn met wie hij was.

Het acteerwerk is wel aardig op sommige momenten, zeker van de halve cast van Burn After Reading die nog even voorbij kwam. LaBeouf is niet slecht, alleen kan hij ook niet zoveel met het materiaal dat hem voorgezet wordt. Alleen Optimus Prime's stem blijft me irriteren; hij klinkt alsof hij direct van de cartoonset is afgestopt om hier verder te gaan. En waar de halve cast serieus bezig is de wereld te redden klinkt hij gewoon als een tekenfilmfiguur. Blijft een misser.

Dan de actie, hetgene waar je de film voor gaat zien. Ik moet zeggen dat Bay hier wel een vooruitgang heeft gemaakt. Waar hij eerst alleen maar slepende shots van een veel te lage hoek maakte waardoor je niks zag, is het nu wel vrij duidelijk wie nou wie aan het slaan was. Ook zaten er een paar geweldig epische momenten in, het omvallen van het gebouw was bijvoorbeeld echt adembenemend. Ook het in parachuteren de stad in zag er goed uit, bijzonder stoer ook (hoewel het niet echt logisch was, ze konden niet met andere vliegtuigen binnen komen, maar wel met langzaamvliegende helicoptervliegtuigen?) Er zat in totaal misschien drie kwartier aan goede actie in, helaas is er de andere anderhalf uur die de vaart eruit haalt.

Zag het er geweldig uit? Ja. Was het 3D goed gedaan? Ja, ook wel. Maar het is zo jammer dat Bay zijn films zo lang maakt en er zoveel in stopt dat nergens relevant aan is. Ik snap ook niet dat iedereen deze films en masse geweldig vind, want zoveel actie zit er nou eenmaal niet in. Iedereen lijkt de anderhalf uur aan onzin te kunnen negeren en dan alleen de actie te onthouden als ze de film uitlopen. Uiteindelijk is het jammer dat Spielberg Bay niet even heeft geleerd hoe je wel een goede blockbuster moet maken, je zou denken dat hij als producer wel wat invloed zou kunnen uitoefenen. Want Bay kan best met de actie omgaan, maar met de rest van zijn films heeft hij te veel moeite om het interessant te maken.

2.0*

Beetje middelmatig. Vond de Oscars al niet echt in mijn lijn van mijn mening liggen, maar de oscarbuzz voor beste film is voor Up In The Air niet echt realistisch voor mijn gevoel. Het acteren is wel allemaal goed, en dat is dan ook het beste aan de film. Clooney zet een geweldige rol neer, de rest is ook allemaal goed.

Het verhaal begint prima, helaas is het allemaal nogal oppervlakkig en alles richting het einde voorspelbaar en ligt het er allemaal dik bovenop. Subtiel zijn is totaal niet het sterkte punt van de film, en duwt zijn moraal keihard in je gezegd. Zeker op het laatst word "Familie-is-toch-echt-belangrijk" gewoon ronduit gezegd. Zelfde met het ouder worden: In het begin zijn de grappen hierom heen nog wel leuk, maar later gaat de nieuwigheid er wel van af.

Het einde is echt slecht, en irriteerde mij mateloos. Toen de film afgelopen was baalde ik haast. Life's a bitch, oke maar alle karaktergroei teniet doen is ook een beetje overdreven Een sprankje hoop zou mooi zijn. Ook het feit dat Vera Farmiga al getrouwd was zag ik al mijlenver aankomen. Als dit niet zo geweest was, was het misschien wel wat meer cliché, maar dan had het einde me misschien iets meer bevredigd.

Het script is over het algemeen gewoon niet goed genoeg om de film te dragen, en Clooney kan het niet redden. Daarom een kleine onvoldoende:

2.5*

Leuke komedie, en heeft hier ook zo'n beetje de perfecte score. Het is enorm grappig, droog en lekker flauw. Het doet niet zijn best om echt vernieuwend te zijn, maar gaat wel aan de haal met elk bestaand cliché uit het Zombie -genre. De hoofdpersonages zijn nog goed uitgewerkt ook, door de leuke dialogen en de tot mijn verbazing niet saaie flash -backs die je te zien krijgt.

Het verhaal is niet echt diep, maar ook niet slecht. Het doet gewoon zijn taak om de personages van A naar B te brengen, en heeft zelfs nog wat leuke twists. Zeker het stuk met Bill Murray was grappig, hoewel de dood van de "zombie" wel voorspelbaar was. Daarna gaan ze nog aan de haal met wat voorspelhaarheden uit het uit het romantische genre, en komt dan bij de zeer leuke finale.

3 sterren voor de film, en een halve stem er bij voor de geweldige stem van het hoofdpersonage.

3.5*