Horrorfilm Challenge

8. Suspiria (1977) - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/2000/2999.jpg?cb=1544371013

Erg mooi uitziende film met erg goed camerawerk en een nog betere soundtrack. Het verhaal is niet heel geweldig maar daar gaat het ook niet echt om in deze film. 4*

44 La Figlia di Frankenstein (1971) FTV
https://live.staticflickr.com/2559/3985367219_8c09659d00_b.jpg

Mooie sfeervolle decors en een fijn duister aanwezig sfeertje, maar de film mist spanning waarbij het gekende verhaal ( alleen is er nu een dochter van de dokter toegevoegd ) traag verloopt naar een anticlimax van formaat. Wat was dat voor een abrupt en vooral onnozel einde. Toch weet de film door de sfeervolle decors , de stijlvolle close-ups, het monster en Rosalba Neri een nipte voldoende te halen. Vooral die laatste spat van het scherm af. 5/10

45 The Flesh Eaters (1964) FTV
https://horrornews.net/wp-content/uploads/2017/09/The-flesh-eaters-1964-movie-Jack-Curtis-1.jpg

Martin Kosleck steelt de show als nazi-dokter Peter Bartel. Een duistere figuur die niet meteen in zijn kaarten laat kijken en op een overtuigende manier zijn onwetende rol vervult. De dames spelen hun rollen degelijk, maar Byron Sanders als piloot vond ik iets te aangezet. Soms zelfs een beetje irritant. Het verhaal wordt geduldig opgebouwd en blijft interessant tot aan het slot waar de film dan wel een beetje uit de bocht vliegt (met het groot schepsel uit de zee )
De gore is best wel goed voor die tijd en het verhaal rond de vleesetende kleine zeediertjes heeft wel iets.
Vermakelijk zonder meer. 6/10

12. In the Tall Grass (2019) - FTV

https://www.filmy.gr/wp-content/uploads/2019/09/In-the-Tall-Grass-1.jpg

Review.

50. Parasite (1982) - FTV

https://pbs.twimg.com/media/Dz7i37zW0AABPa-.jpg

Beginjaren '80 was er een ware 3-D golf met films als: vrijdag de 13e: Part III in 3D, Jaws in 3D of Amityville in 3D en hele reeks andere 3D-films. Ook een jonge Charles Band waagde zich aan deze kortstondige 3-D-revival en blijkbaar niet onverdienstelijk want het werd een aardig financieel succes. Ik keek de film in 2D maar herkende veel van de prima low-level 3-D wel. Zo waren er parasieten die richting de gezichten van het publiek vallen en een gespietste pijp die bloed uit het scherm druppelt.

Natuurlijk is het een goedkope, low-budget productie, maar er was één groot voordeel: Stan Winston deed hier de monstereffecten. Dat is dezelfde man die ook de wezens creëerde die je ziet in Predator (1987), Aliens (1986), Terminator (1984) en Jurassic Park (1993) De gore-effecten van 'Parasite' zijn verder wel wisselvallig. De parasiet zelf ziet er wegens het budget niet heel geweldig uit, maar het volstaat voldoende en er zijn leuke momenten (zoals de ontsnapping uit het lichaam vroeg in de film). Het is ook niet bijzonder bloederig, maar het zien van de grote parasiet die af en toe op vlees kauwt is best geinig.

In de nabije toekomst van 1992 is de wereld een verlaten plek geworden nadat een vorm van nucleaire oorlog plaatsvond. Zoals je kan ziet profiteert het verhaal van het succes van Mad Max en liet me ook sterk denken aan David Cronenbergs Shivers (1975) Demi Moore mag dan misschien de grote naam zijn van de cast, maar afgezien van het helpen van de dokter Paul Dean en het maken van limonade, had ze niet veel te doen. Dit was een best vermakelijke film, mede door het beginnende talent en een Lamborghini Countach. Daarnaast weet ik nu ook dat Charles Band later nog veel ergere films zal maken!

51. Frankenstein Created Woman (1967) - FTV

https://thetelltalemind.files.wordpress.com/2014/10/frankenstein_created_woman_poster_02.jpg?w=640

Ondanks wat gebreken zag ik toch opvallend veel leuke elementen! Het verwachten van bloed in een Hammer-film is bijna zoiets als op je kop gaan staan en wachten tot je sokken afzakken. Maar er is genoeg horror en elementen voor de oplettende kijker. Sowieso is er vrijwel elke keer als je de guillotine zag, een lekker en zeer effectief griezeligheid. Hoofden rollen er ook! En Igor was ditmaal een vrouw!

Ze proberen dan ook niet weer hetzelfde geijkte verhaal te vertellen maar wordt hier Dr. Frankenstein in zekere mate een ondersteunend personage en wordt het verhaal grotendeels overgenomen door de personages van Hans en Christina. Er was bijna regelrechte Science-fiction te zien; want de dokter houd zich bezig met cryogene experimenten, het creëren van krachtvelden en het vangen en transplanteren van zielen. Dat was heerlijk om te zien! Alhoewel dan weer niet zozeer horror!

Het tweede gedeelte staat meer in het teken van wraak Gehandicapte Christina verrijst als een bloedmooie Christina. En... euh, wacht eens even...nu ga ik toch vermoeden dat er in de film is geknipt! Want er was niets te zien van een verrijzenis! Terwijl op menig poster te zien is dat Susan Denberg, bewusteloos op de laboratoriumtafel ligt! Dat was dus wel erg raar! Maar niet te lang getreurd want naast een leuke verschijning was miss Playboy Playmate 1966 in het tweede gedeelte ook erg leuk als femme fatale.

Met een zeer coole draai aan het Frankenstein-verhaal doordat het was, is dit zeker geen verkeerde film. Een stukje beter dan de vorige Frankenstein-film en zeker interessanter dan The Evil of Frankenstein.

52. Frankenstein Must Be Destroyed (1969) - FTV

https://cdn1.fishpond.com.au/0065/620/405/189818373/original.jpeg

Laten we één ding vooropstellen: om écht flink te griezelen ben je bij dit soort oudere films aan het verkeerde adres, deze film ontvouwt zich zelfs meer als een thriller-drama dan als een monsterprent. Waarbij snel duidelijk wordt dat voor deze film Hammer weer teruggrijpt naar de oude opzet van een Frankenstein-film maar dan zonder een echt creatuur-met-twee-bouten-in-de-nek.

De rollen zijn hier veel meer omgedraaid, Peter Cushing is de gruwel die hospita Anna Spengler en haar verloofde Karl chanteert om aan zijn experimenten mee te werken. En als de mooie hoogblonde Veronica Carlson in haar nachtjapon rond loopt wordt ze zelfs verkracht door baron Frankenstein (niet R-geclassificeerd) Een beetje een opmerkelijke scene gezien de relatief tamme actie van de rest van de film.

De aardige gore is beperkt tot het laboratorium, behalve een scène waarin een waterleiding breekt en een lijk uit de tuin springt en de openingsscène als een Chinese doos/ton opvalt. De tweede mooiste en efficiëntste scene in hele film. Uiteraard zijn er ook de nodige minpuntjes en onduidelijkheden in het verhaal. Het komisch optreden van het politieduo had voor mij nu niet echt gehoeven! Daarnaast veel aandacht voor de dramatische zielenroerselen Dr. Brandt.

Het verhaal is nog wel aardig, maar veel te langdradig, en zoals het een Hammer-productie betaamt komt ook het visuele aspect nog prima uit de verf. Echter is duidelijk de koek op met deze vijfde Frankenstein -film van de Britse Hammer filmstudio.

18. It (2017)

135 min

RW

19. Monkey Shines (1988)

113 min

FTV

20. Holidays (2016)

105

FTV

21. Saturday the 14th (1981)

74 min

FTV

Even een update van het prijzenpakket voor degene die de meeste films heeft gekeken op het einde van de rit. joolstein heeft er 3 uitgekozen omdat hij als eerste 31 films had gekeken (eigenlijk als 2de maar Shaky verzaakte aan dit recht wegens geen DVD speler).

Ik heb er echter nog 2 aan het pakket toegevoegd dus het zijn nog ruim 12 titels:

Communion (1976) (Alice sweet Alice)

Schiave Bianche: Violenza In Amazzonia (1985)

I Tre Volti della Paura (1963) (Black Sabbath)

Cannibal Holocaust (1980)

Paura nella Città dei Morti Viventi (1980) (City of the Living Dead)

Dolls (1987)

The Exorcist (1973)

Herschell Gordon Lewis: The Godfather of Gore (2010)

Häxan (1922)

The Screaming Skull (1958)

The Wizard of Gore (1970) + The Gore Gore Girls (1972) (blu ray regio A)

29. Urban Legends: Final Cut (2000) - MovieMeter.nl

FTV

http://basementrejects.com/wp-content/uploads/2014/08/urban-legends-final-cut-youre-going-down-mirror-review.jpg

2*

30. Død Snø (2009) - MovieMeter.nl

FTV

https://www.offscreen.be/sites/default/files/styles/movie-header/public/images/main/movie/dead_snow.png?itok=Ykdyt-ds&c=08c25dbc1f3948a9bd32758e67c7c777

3*

54.Hereditary (2018) - MovieMeter.nl - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1117000/1117764.jpg?cb=1565508003

4,5* verrassend sterke film

55.The Uninvited (2009) - MovieMeter.nl - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/44000/44597.jpg?cb=1532645467

2,5*

63. Child's Play (2019) - FTV

https://images.nrc.nl/v16rvYMMOhseGbeoeZ_uXJ-9eeg=/1280x/filters:no_upscale()/s3/static.nrc.nl/bvhw/files/2019/06/data45933122-3bfbe3.jpg

Matige remake. Ik mis Dourif als Chucky. Verder wel okay; duidelijk gemaakt voor het grote publiek in de bioscoop waar ook de wat jongere tieners prima naartoe kunnen. Veilig en braaf. Gelukkig wel voldoende aardige momenten om een (krappe) voldoende te kunnen geven. 3*

28. [REC]³: Génesis (2012) - RW

Gaaf!

Ik vind het behoorlijk van lef getuigen om op deze manier de draak te steken met je eigen product. Deel 1 en 2 waren serieuze, klamme handjes-hysterie; mocht er ooit een marathon plaatsvinden (count me in!), kunnen we tijdens dit deel even stoom afblazen en de spanning weglachen.

Opening is niet minder dan briljant, vanaf het keuzemenu en slide show, vraag je je echt even af of je bij de goede film beland bent. Plaza laat er tevens onomwonden mee zien dat hij de logica, claustrofobie en ernst bewúst laat varen (wie heeft die bruilofts-dvd anders gemaakt), en de saga met een flinke dosis humor en zelfspot injecteert.

https://i1.wp.com/psychodrivein.com/wp/wp-content/uploads/2013/10/REC-2.jpg

Met name het begin van de outbreak kent enkele schatermomenten (Royalties! Royalties!), maar naar het einde toe hebben humor en horror zich aardig verenigd in een ludieke, bloederige totaalsfeer. Vanaf de ridderoutfits en kettingzaag is de spanning er dan wel zo goed als af, de lol is er niet minder om. Let ook op de soundtrack, die is al net zo briljant als het dvd-menu.

Hoofdrolspeelster Dolera mocht Vidal (uit deel 1) al parodiëren in Spanish Movie (2009), dus een logische casting voor deze rol en ze laat hier ook zien de perfecte toon te kunnen slaan. Verliefd, verbeten, vastberaden of verminkt: zij en haar grote ogen spelen hartstikke meeslepend en laat de rest een beetje achter.

Fijn einde, misschien nog ietsje zoetsappiger was het definitieve kersje op de taart geweest maar wederom laat Plaza zien zijn keuzes bewust te maken. Het houdt de serie in leven, want na deel 2 leek alles wel gedaan. Heel benieuwd naar deel 4, de enige die ik nooit zag. Voor deze een dikke 3,5*

19. It's Alive (1974) - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/7000/7879.jpg?cb=1379111195

Tegenvaller, ik heb van Cohen wel leukere films gezien. De film begint sterk en het kleine ettertje is best wel tof gedaan, maar datzelfde ettertje is nauwelijks in beeld en het grootste deel van de film volgen we simpelweg de ouders, die een stuk minder interessant blijken. Ik had er toch meer van verwacht. 2.0*

29. [REC] 4: Apocalipsis (2014) - FTV

Lekker.

Weet iemand hoe het zit met de verdeling van de regie omtrent deze reeks? Konden de heren het na deel 2 niet eens worden over de richting? Zit er venijn in de verdeling van deel 3 en 4 of is het all in good fun? Feit is dat de afslag die Plaza in Génesis nam, door Balagueró niet voortgezet wordt. Er schuilt hier nog wel een klein streepje humor in, maar [Rec]4 is toch weer een return to form. Voor een deel dan. Ik ken in ieder geval weinig franchises die zo wisselvallig van toon zijn als deze.

De nadruk ligt hier weer meer op de spanning, maar toch hoeven we het allemaal stukken minder serieus te nemen dan de eerste twee delen. Het exorcisme-stokje is zonder dat we het door hadden alweer doorgegeven. Geen gewichtig gedoe met wijwater of rozenkransjes dit keer; het possession-plotje is er slechts op de achtergrond en werkt hier zelfs een wat suffe whodunnit-twist in de hand.

Verder brengt het labyrintische gangstelsel van de boot een goed onoverzichtelijk sfeertje teweeg, waar Balagueró (misschien iets te) gretig gebruik van maakt; besmette mariniers en aapjes kunnen op een gegeven moment overal vandaan komen, en door de willekeur boet de spanning wat in, en komt de focus steeds meer op de actie te liggen.

https://be-nl-cdn.kinepolis.com/nl/sites/kinepolis.be.nl/files/styles/slider_16_9_960/public/stills/Rec4_FRFP1.jpg?itok=lSlNmaCQ

Het is een beetje een gek ding om deze franchise van warrig camerawerk te betichten, maar ik vond het hier toch allemaal wat minder goed werken. Plaza hield de found-footage is Génesis beperkt tot de eerste akte, Balagueró lijkt een soort tussenvorm te willen behouden, waardoor de rauwe, korrelige charme er niet meer is, wel de onoverzichtelijkheid. De locatie zorgt voor hier en daar wat leuke shots de lange gangen in en heel veel ternauwernood gesloten patrijsdeuren maar visueel was het toch een stapje terug. Ook de make-up effecten waren wat slordiger: meer bloed en bult en slijm terwijl de eenvoud van dooraderde huid en bloeddoorlopen ogen zo effectief was.

Toch weer razend vermakelijk. By far het meest rommelige deel, dat alle elementen in de blender gooit om er toch vooral een action flick van te willen maken. Vreemde voorlopige afsluiter van de reeks, met duidelijke verschillen maar ook curieuze stukjes overlap. Alsof toch afgesproken was: we maken er allebei nog één, jij doet komedie, ik doe actie. Nieuwe locatie naar keuze. We geven allebei een luchtige draai aan het exorcisme-verhaal. Open einde. En een verwijzing naar de grasmaaier uit Braindead.

Good fun anyway. Maar mocht deel 5 er ooit komen, laat de heren hun krachten dan maar weer bundelen; die eerste twee delen blijven onovertroffen. Al is het waarschijnlijk juist die wisselende toon tussen delen die deze saga interessant houdt en onderscheidt van de gemiddelde, zichzelf-uitmelkende reeks. 3,5*

30. The Haunting in Connecticut (2009) - FTV

Ja heerlijk!

Tot mijn verbazing gek genoeg, want op papier (“er gebeuren onverklaarbare dingen in het huis”) en ook samen met het eerste kalme half uur geeft het niet meteen prijs wat voor sfeervolle film dit is. Goed, het verhaal zal je niet omver blazen maar er is toch een aantal dingen dat deze spookhuisvariant ferm overeind houdt.

Het eerste is vooral het script, dat met een zelfverzekerd tempo de verhaallijn van het gezin, verweeft met de geschiedenis van het huis. Dat gezin voelt als een echt gezin, wat gezien de dramaturgische toetsen (zoon met kanker, geldgebrek, verhuizing op handen) geen vanzelfsprekendheid is in dit soort films.

https://wheresthejump.com/wp-content/uploads/2015/07/the-haunting-in-connecticut-2.jpg

Fijn acteerwerk, geloofwaardige dialogen en van die korte kleine momentjes waarop personages hun handelingen en reacties niet door clichés laten leiden, maar net effe anders reageren. Geeft de vele jumpscares toch vaak een fris randje mee, waardoor de spanning intact blijft; je voelt je er zelden door genept.

De spannende scenes zijn bovendien erg sterk ge-edit (waardoor spanning snel oploopt) en hoogtepunten worden net langer dan gebruikelijk aangehouden. Niet altijd consistent in stijl maar wel constant met de sfeer intact.

Einde doet een beetje rommelig aan, maar voor de rest is dit een bovengemiddeld spookhuis, met een sympathiek verhaal en aangenaam grimmige sfeer. 4*

31. Child's Play (2019) - FTV

Niet mis mee hoor.

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten. Dourif en Mancini waren volgens mij met hun eigen zij-project (serie) bezig, waardoor ik snap dat ze hier niet bij betrokken waren. Ook de eerdere berichten van AI boven voodoo duidden op een frisse start, en Hamill als stem van Chucky klonk als een solide keus, maar nog altijd moest een reboot zijn bestaansrecht wel gaan bewijzen.

En uit de startblokken overtuigt deze versie niet meteen. De restyling van Chucky (vooral in neutrale kindervriendmodus) is best lelijk (zowel in ontwerp als CG-uitvoering). Als Buddi in de reclame voor het eerst getoond wordt (samen met zijn spilfunctie in de moderne aansturing van zo'n beetje alle apparatuur in huis), weet je aan de hand van zijn gesmolten-Willem-Dafoe-grimas gelijk: da's een heel slecht idee. Wel meer van deze tijd, die AI-functie, maar dan nog blijft het een vreemd idee de centrale besturing van je huis in een speelgoedpop te verwerken.

https://bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2019/06/chuck.png

Enfin, vanaf dan loopt het allemaal best op rolletjes. De humor is er nog, maar gelukkig minder 90's flauw en meer situationeel van aard en subtieler verwerkt bovendien. Chucky's motieven en zelflerende vermogens sluiten mooi op elkaar aan en hoewel minder spannend, zijn de kills best creatief en in your face. Chucky zelf is best een dreigende aanwezigheid, maar mist wel wat persoonlijkheid ten opzichte van Dourifs versie. Dat gebrek aan menselijkheid maakt eventuele vervolgen niet meteen logisch; benieuwd welke kant ze er mee op willen.

Er zijn meer kinderen bij betrokken dan in het origineel, wat best een riskante keuze is aangezien dat niet vaak de beste acteurs zijn. Ook hier niet, maar tergend slecht wordt het niet. Misschien omdat Plaza als vooraanstaande volwassene ook niet teveel kwalitatief contrast teweegbrengt; ze mag vanuit haar natuurlijke weirdness haar rol vervullen (en dat komt de humor ten goede) maar acteert voor de rest vrij matig.

Al met al goed losgekomen van de originele reeks en best op zichzelf staand. Prima balans tussen humor en horror, en hoewel Chucky over het algemeen wat mechanischer is, weet de nieuwe versie zo zijn eigen stijltje en schwung te brengen. En dat overtuigt prima. 3,5*

32. Pet Sematary (2019) - FTV

Meh.

Ik heb het origineel wel oooooooit gezien, maar kan me nauwelijks herinneren wat ik daarvan vond, dus ik stond (zonder herziening) meer dan open voor een moderne King-verfilming, aangezien die de laatste jaren wat beter van de band rollen dan 3 decennia geleden. Toch weet deze remake weinig indruk te maken, terwijl het bronmateriaal best wat potentieel bevat. Het komt er gewoon te weinig uit.

https://cdn.vox-cdn.com/thumbor/xDp63ldoRXqc0pwrgjoCFuih8Ec=/0x0:6644x4432/1200x675/filters:focal(3200x1354:4262x2416)/cdn.vox-cdn.com/uploads/chorus_image/image/63363130/psm_11058r_0.0.jpg

Het gegeven is simpel, en het leed dat het verlies van een kind teweegbrengt zou genoeg voedingsbodem kunnen zijn voor emotioneel betrokken horror. Hartverscheurend gegeven natuurlijk en daarom zou het best te begrijpen zijn dat je er alles voor over hebt, tot alles bereid bent, om je kind terug te krijgen. Om het geloofwaardig te maken dat een vader zijn dode dochter opgraaft, zeg maar. De film slaagt er alleen niet in om ons te betrekken; het gezinnetje blijft wat grijs en anoniem, het verloop is voorspelbaar en geen greintje menselijke emotie overtuigt, of dat nu door matige vertolkingen komt (wat een charismaloze hansworst is die Clarke zeg) of bad scripting. En dus pakt het totaal niet.

Slechte aanloop, met veel te veel tijd voor het verhaal met de kat, waardoor het tweede deel al als een herhaling voelt. Het verloop kent wel-wat creepy momenten, maar bestaat vooral uit cheap jumpscare werk, een slecht verwerkt Wicker-Man-sausje en bovendien duurt het veel te lang. 2* voor wat charmante decors en handvol momentjes maar een vervelende spanningsboog haalt teveel van de sfeer weg.

33. The Meg (2018) - FTV

Vermakelijke actie.

Heeft nergens de pretentie om een echte nagelbijter te zijn en dat is nog niet eens zo slecht, maar wat je dan over lijkt te houden is een handvol spectaculaire actie-scenes en veel overbodig (oerserieus gebracht) drama, awkward comic relief en (je verzint het niet) wat love interest. Terwijl je op voorhand toch wat meer tongue-in-cheekgehalte zou verwachten, soort B-pulpsplatter misschien. Neenee, het moet allemaal veel te serieus met dingen als emoties, voorhistorie en slow-motion. Het leidt af van de fun.

https://43d897265kne3ed0qv2ecjw2-wpengine.netdna-ssl.com/wp-content/uploads/2018/08/13111062_web1_meg-hero.jpg

Dat de actiemomenten best wel op weten te roepen namelijk: fun. De vormgeving van het beest lijkt wel te vaak op een normale haai, dus echt effect van drie keer zo groot is niet altijd aanwezig, maar bijvoorbeeld een scene als het fake einde is best imposant. Sub par CGI over het algemeen maar wel effectief ingezet.

Scoort bijtijds hoog op vermaak, maar besteedt teveel tijd aan misplaatste serieux. Bovendien ben ik van mening dat als je Jason Statham van zijn natuurlijke accent en quirky grapjes gaat beroven, je dan net zo goed een andere acteur had kunnen casten. 2,5*

34. Shaun of the Dead (2004) - RW

Wat flauwer dan ik me herinner, maar nog altijd erg geinig.

De horror is nooit helemaal overtuigend, daarvoor is het geheel te luchtig van toon. Maar de humor overleeft best goed en wat dat betreft is de ondertitel 'A romantic comedy. But with zombies.' best accuraat. Luchtig themaatje van verantwoordelijkheidsgevoel en zelfacceptatie, speels aangevuld met emoties wanneer het over de relatie met Liz gaat, of momentjes over Shauns verhouding tot zijn moeder, Phillip en Ed. Het zombieverhaal zet wat druk op het verhaal maar vervult nooit meer dan een amusante bijrol.

https://www.stateandbijou.org/sites/default/files/stills/shaunofthedead2.jpg

Geinige aanloop, wanneer de apocalyptische proporties nog aan Shaun voorbij gaan; daarna vervalt het toch een beetje in voorspelbaarheid. Naar het einde ook toenemend in drama en moraal, maar het gevoel van geslaagde geestigheid overheerst toch wel na afloop. Een streepje grofheid zou een film als dit goed doen, zeker gezien het Engelse karakter, maar ook de braafheid van Shaun of the Dead is eigenlijk best sympathiek. Fijne herziening, maar het mist enige vorm van scherpte om de 4* te laten staan.

46 Scars of Dracula (1970) FTV

https://thetelltalemind.files.wordpress.com/2014/10/scars_of_dracula_poster_07.jpg

Vermakelijke Dracula film , de vijfde blijkbaar in de serie van de Hammer Dracula reeks. Kan niet vergelijken met de vorige films, maar vond deze wel degelijk qua uitvoering. Misschien dat de uitwerking van de vleermuizen achterhaald is, maar daar kan ik nog doorprikken gezien het jaartal van de film. In ieder geval komt het lachwekkend over, maar eigenlijk is het nog best goed gemaakt in die tijd. Christopher Lee is werkelijk perfect gecast als Dracula, maar ook de rest van de cast doet het aardig. Jenny Hanley spat van het doek met haar blauwe cape en decolleté. Dennis Waterman (haar vriend) en Michael Ripper (Landlord) spelen hun rollen overtuigend. Michael Gwynn als priester is ook een meerwaarde. Prima rol. En die Anouska Hempel als Tania had wat meer aandacht in het verhaal verdiend. De film oogt redelijk bloederig voor die tijd en er zitten heel wat sfeervolle horrorelementen in de film. De locatie en de decors geven de film toch dat tikkeltje extra. Daarbij een paar knappe shots zoals sommige blikken van bepaalde angstige slachtoffers of shots van het mooie kasteel. Er valt genoeg te beleven. 6/10

19. What keeps You Alive (2018) FTV
3,5*
https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYmZlNDAyN2MtOGI1NC00YjlhLTg3YTAtNzFkMWFiNzEzNDBiXkEyXkFqcGdeQXVyNzI2NzgzMzc@._V1_.jpg

Best wel aardige thriller waarin ik af en toe wel eens aan Revenge (2017) moest denken. Ook daarin werd de hoofdpersoon van een klif gegooid als gevolg dat ze er daardoor behoorlijk gehavend uitzag. Op visueel vlak zag deze thriller er allemaal zeer goed uit en op het acteren van de beide dames viel weinig aan te merken. Origineel was het verhaal natuurlijk allemaal niet - we hebben het allemaal al zo vaak gezien - maar ja kom anno 2018 maar eens met een horrorfilm die met iets heel nieuws komt.
Mooiste scène vond ik die waarin Jacky de buren met meststeken om het leven bracht en dat onder de hemelse klanken van Beethoven's 7e symphonie. Dit soort klassieke muziek doet het voor mij trouwens altijd goed in horrorfilms en dat geldt ook voor de slechterik als die toevallig een jonge vrouw is. Het einde van de film vond ik enigszins teleurstellend maar voor de rest heb ik mij toch wel best geamuseerd met dit thriller-/horrorfilmpje.

53. Daughter of Dr. Jekyll (1957) - FTV

http://www.kinospace.ru/img/film/9/95105.jpg

In de jaren '50 kregen de klassieke monsters uit de voorgaande decennia vaak vervolgen waarin ze werden uitgebeeld als kinderen, vrouwen of familieleden (zonen en dochters) De meeste van die films kwamen uit low-budget studio's. Zodoende dat regisseur Edgar G. Ulmer, verantwoordelijk voor een meerdere low- of no-budget films, ons hier verblijd met de dochter van...

Nadat ze zijn huis en fortuin heeft geërfd, ontdekt Janet Smith (Gloria Talbott) dat ze de dochter is van Dr. Henry Jekyll en wordt doodsbang dat ze ook zijn waanzin zal erven. Echter is die duistere kant hier lycantropie. (oh, Dr. Jekyll was een weerwolf, dat wist je toch?) Een groot pluspunt is dat Gloria Talbott de broodnodige geloofwaardigheid aan haar rol gaf en er nog mooier uitzag in deze film, dan in The Cyclops (1957) die werd gemaakt in hetzelfde jaar. Ze is zeker beter dan John Agar die alleen maar opvalt door een te gestreept jasje.

Regisseur Edgar G. Ulmer slaagt erin om de film een extra spookachtig sfeer mee te geven vooral binnenshuis, met allerlei innovatieve camerahoeken, uitstekend gebruik van zwart en wit licht en enkele suggestieve beelden in de droomsequenties. Vrijwel alle spanning komt van de vraag of Janet de lycantropie van haar beruchte vader heeft. Of is gewoon gek aan het worden. Het is begrijpelijk dat het wat armoedig was met de wolf-transformatie maar verder was dit erg stijlvolle en fijne film.

54. Asylum (1972) - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/18000/18071.jpg?cb=1379576854

In de jaren zeventig stond de Britse maatschappij Amicus garant voor meerdere onderhoudende anthologie-films. Zo ook deze film waarin de verhalen komen uit interviews die dr. Martin heeft met vier patiënten Terwijl ze vertellen over hoe ze in het inrichting zijn beland, is dit eveneens een onorthodoxe test om een voormalige collega tussen hen te vinden.

"Frozen Fear" Een man vermoordt zijn vrouw om verder met zijn vriendin door het leven te kunnen gaan. Ze krijgen te maken met onverwachte uitdagingen. Tja, door voodoo te noemen is het vanaf het begin wel duidelijk waar het verhaaltje heen wil! Wel wat leuke sarcastische humor (‘I’ ve got a present for you’ of ‘rest in pieces’)

"The Weird Tailor" is de beste van het stel verhalen. De zaken gaan slecht voor de arme kleermaker Bruno. Tot zijn geluk krijgt hij van een klant een opdracht om een pak van een speciale stof te maken. Geslaagde sfeer maar iets te voorspelbaar mysterie. Tevens is er een kort optreden van Peter Cushing als de schimmige klant.

"Lucy Comes to Stay" Barbara komt thuis uit het ziekenhuis en blijkt een gevangene in haar eigen huis, maar dan krijgt ze gezelschap van haar vriendin Lucy. Geen heel sterk verhaal maar het was nog wel leuk om te kijken, mede omdat Charlotte Rampling hier de rol van Barbara vertolkt.

"Mannikins of Horror" Dit verhaal is deels verweven met het omvattend verhaal van deze film. Dr. Byron (Herbert Lom), maakt poppen die hij naar eigen zeggen tot leven kan laten komen. De poppen, die eruit zagen als een soort robotten, komen niet zo heel eng over. Alhoewel de moord met de pop wel knap in beeld werd gebracht.

Ook de ontknoping van het omvattende verhaal zag ik al vanaf het begin aankomen. Robert Bloch schreef wederom alle verhalen en op het acteerwerk was ook echt niets aan op te merken. Al met al was dit een fatsoenlijke en geslaagd product maar net iets minder dan andere anthologie van Amicus.

55. Incubus (1982) - FTV

https://i.pinimg.com/originals/a2/e9/a5/a2e9a5a92d7c8b9f731acd8e56420cde.jpg

Deze horror-thriller over een serie seksmoorden in een stadje, kon alleen maar in de jaren '80 worden gemaakt! Niet zo zeer wat onderwerp betreft maar meer de chaotische manier waarop dit verhaal wordt verteld. Plotlijnen die nooit worden uitgewerkt, af en toe verwarrend verhaal, abrupte stoppen van beelden alsof eruit de film is gesneden of het lijkt erop dat er juist teveel scènes waren. Verschrikkelijke hardrock muziek van Bruce Dickinson (Iron Maiden ) die plots verschijnt tijdens een scene die meer lijkt op een korte videoclip. En de film verwijst naar van alles, van gothic horror, naar POV slashers tot zelfs thriller-drama.

Echter zijn er ook echt coole -opnames van bv. een camera onder een rolstoel die door het huis beweegt, kijkend onder de spleet van de deur, zodat je ziet wat het meisje in de rolstoel niet kan. Hoewel de demonische verkrachtingsscènes getoond in first-person POV-opnames, zelf nooit grafisch worden en allemaal buiten het scherm plaatsvinden. Zijn deze bewerking en de muzikale begeleiding vooraf effectief genoeg. Over het algemeen is het tempo erg rustig (misschien te rustig?) Het lijkt soms meer op een horrorfilm gemaakt voor tv.

De film is gebaseerd op een roman uit 1976 van horrorschrijver Ray Russell, die ook de scenario's, van Mr. Sardonicus (1961) en Zotz! (1962) voor William Castle schreef. Hoewel dit wel een gebrekkige jaren 80-horrorfilm was, was het ook, als geheel, een aangenaam en intrigerend horrorfilm. En dat laatste schot is buitengewoon genadeloos!

13. Silver Bullet (1985) - RW

https://4.bp.blogspot.com/-tFof95Q7nqU/Vh-4LSVFuuI/AAAAAAAABTE/fhai10iTvBI/s1600/sb2.JPG

Review.

44. I Corpi Presentano Tracce di Violenza Carnale (1973) - FTV

http://3.bp.blogspot.com/-VNesMifW5IY/VicHb3C1TxI/AAAAAAAALrU/R-NinxQ1iNI/s1600/TORSO%2Bposter%2Bvariant.png

Zowaar een van de betere gialli die ik heb gezien. Ja ik ben eigenlijk niet zo een fan van het genre omdat ze vaak style over substance zijn. Argento is wellicht begonnen met die trend. Het voelt aan alsof er heel gewichtig wordt gedaan en er ergens een diep liggende oorzaak of motief moet zijn, maar dat valt dikwijls nogal tegen en is vaak ver gezocht. Deze film is een stuk vlotter en mede door het vrouwelijk schoon, bloot, beetje seks en een goed tempo verveelt deze nooit. Jammer dat we op het uur enkel nog overblijven met die blonde Suzy Kendal sowieso de minst interessante dame, de dokter en de killer en ons de bloederige moord op de 3 schoonheden niet werd getoond. De finale was toch nogal amateuristisch naar het lachwekkende toe. Onderhoudend en sfeervol, erg erotisch geladen. Ik hou er wel van.

56. The Doctor and the Devils (1985) - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/34000/34020.jpg?cb=1414917329

Beetje vreemde film dit zeg! Regisseur Freddie Francis had al bijna in geen 10 jaar een film meer gemaakt. Hij was een gerenommeerd horror-regisseur die menigmaal werkte voor Hammer-films. Deze film heeft dan ook wel iets weg van die films uit die studio. Gek want het is dan ook zo'n beetje de enige horrorfilm uit de jaren tachtig die zich afspeelde in de negentiende eeuw. (tijden veranderen) Echter is het ook geen echte horrorfilm maar een periodedrama-film.

Het is namelijk gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Dr. Robert Knox en de grafschenners Burke en Hare die in de jaren 1820 in Edinburgh opereerden. Waar al verschillende films hun inspiratie weten vandaan te halen. De meest bekendste is denk ik wel The Body Snatcher (1945) van Val Lewton en met Boris Karloff. Vreemd is ook de indrukwekkende bezetting van de film. De beroemdste gezichten zijn Timothy Dalton, Jonathan Pryce, Julian Sands, Stephen Rea, Patrick Stewart, en Phil Davis maar er zijn zovele meer!

Het script kwam van dichter Dylan Thomas, en werd door Ronalds Harwood verder bewerkt. Er waren wel verschillende pogingen om er een ​​productie voor op te zetten, maar geen van deze lukte totdat het Mel Brooks en Freddie Francis 42 jaar later wel lukte! Misschien ook een reden dat dit meer kijkt als iets uit de jaren zestig. Dit wordt nog eens versterkt door de aanwezigheid van Twiggy, het gezicht van Swinging London in de jaren zestig. En dan zijn er nog de bijna shakespeariaanse geletterde Schotse articulatie van de personages. Die helpen ook niet heel goed om de film meer toegankelijk te maken voor een groot publiek. Daarom is dit uitsluitend een film voor lastig te definiëren liefhebbers. Het doet denken aan de betere gruwelfilms van Hammer, Francis is niet voor niets de regisseur, maar is verder een echt Britse periodefilm.

57. The Gamma People (1956) - FTV

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/I/712335t9p4L._RI_.jpg

Pas op voor de verschrikkelijke dreiging van het communisme! Nu lijkt dit in alles wel een communistische dreigingsfilm, maar door wat ik denk Britse gereserveerdheid wordt hier soms ook voorzichtig mee omgegaan. Gek genoeg brengen ze daardoor Arische superkinderen gericht op fascisme in het verhaal. Dit lijkt een overblijfsel van de WO II? De film speelt zich af in Gudavia een fictief staatje in de Sovjetrepubliek. Al voelt het meer als een vergeten stad in de Duitse Alpen. De mensen zijn er bang voor ontdekking en arrestaties maar van de politiecommissaris gaat geen ene dreiging uit Hij is een komische sul! Een wetenschapper wil via het gebruik van straling een ​​ras van superkinderen/mensen creëren maar er wordt geen poging gedaan om hem ook gek te laten lijken. De gebeurtenissen in de film krijgen vaak meer een komische noot. Misschien niet zo bedoeld maar ook voor de gelegenheid Amerikaanse acteur krijg kritiek. Hij wordt uitgebeeld; hij is weinig sympathiek en hij lijkt te handelen voordat hij luistert naar wat er aan de hand is en doet bijna geen poging om de cultuur en situatie in de stad te begrijpen. Dit is wel een maffe film uit de jaren 1950, het probeert niet alleen horror en het Sciencefiction te combineren , maar combineert ook nog komedie en een politieke ondertoon. Het uiteindelijke resultaat is niet echt geslaagd!