The Living Daylights (1987)

PS: Ik zie nu pas dat de film gisteravond ook op TV was

Nja, ik kijk toch geen films op TV. Leve de DVD.

Timothy Dalton heb ik nooit zo'n geweldige Bond gevonden, Licence to Kill vond ik een van de mindere Bond-films zelfs, zie veel liever Sean Connery of Roger Moore.. Maar deze is een stuk beter. Dalton komt hier beter over en ook de rest van de cast is goed bezig. Leuke actiescenes, zelfs hier en daar een beetje kunnen lachen. Zeker een geslaagde 007-film vond ik.

3,0*

een van de beste bond films die ik ooit heb gezien.

*4.0

Eerst Bond-film met Timothy Dalton. Roger speelt die rol stukken beter (meer humor, meer flair). Verhaal valt best wel te pruimen.

Beste van Timothy en een van de betere bondfilms

1 van de betere Bond films. Deze had een leuk verhaal en in tegenstelling tot veel andere Bond films had deze ook nog wel goede actie. Dalton speelt goed.

Verder een goede bijrol van Jeroen Krabbé en vind ik dat deze Bond film een paar van de leukste gadgets heeft.

3,5*

"in tegenstelling tot veel andere Bond films had deze ook nog wel goede actie"

??????

Beetje idiote opmerking.

Ten eerste staan de Bondfilms bekend om hun geweldige actiescene's. Zelfs de hier en daar matige delen hebben altijd nog wel minstens 1 fantastische actiescene en opmerkelijke stunt.

Ten tweede is de Bondserie de uitvinder en grondlegger van het huidige actiegenre. Kortweg gesteld: zonder Bond bestond dit niet en hadden we nu hooguit nog westerns en romeinse spectakelfilms.

Dat weet ik niet. Hitchcock bijvoorbeeld heeft ook wel nalatenschap in het genre. Nu is hij meer suspense, maar als je kijkt naar North By Northwest heb je eigenlijk gewoon een stijlvollere Bondfilm.

Een matige Bond. Verhaal is aardig, het acteerwerk van Maryam d'Abo vind ik niet sterk. Ook Mr Dalton overtuigt niet als James Bond, weinig charisma ook.

Twee en ½ sterretje.

Eén van de zes Bondfilms die ik nog niet heb gezien. Licence to Kill vond ik ronduit beroerd dus ik had geen hoge pet van Timothy Dalton en de verwachtingen waren niet al te hoog. Ik was aangenaam verrast na het eerste halfuur-drie kwartier; hele leuke grappen, een briljante scène bij Q (die bank!), en een paar schitterende actiescènes. Ja, dit is waar James Bond om draait. Maar zoals meerdere Bondfilms, op de korte termijn is het leuk, maar op de lange termijn... Ik had het wel gezien na de achtervolgingsscène op het ijs. Dan krijgen we het probleem dat die dame moet acteren en Bondgirls die acteren nou eenmaal heel erg slecht. Niet allemaal natuurlijk, maar zij wel. Timothy Dalton vond ik wel een stuk beter dan in Licence to Kill maar het echte Bond-gevoel kreeg ik niet bij hem. Uitiendelijk is 130 minuten gewoon te lang, knip er een half uur uit, en ik was tevreden, maar nu zat ik slechts uit te kijken naar het einde.

2,5*

Dit wordt door filmkenners altijd beweerd in boeken etc.

Wat ik ook er mee bedoelde is dat met de Bondfilms echt het genre actiefilm en dus ook de actieblockbuster op gang kwam.

Voor 1962 bestond dat gewoon niet. Nauwelijks nu nog voor te stellen, maar dat is gewoon zo.

Vooral vanaf de derde Bondfilm, Goldfinger, is dit het geval.

De eerste twee waren eigenlijk meer spionagefilms en was het nog dingen uit proberen, maar vanaf Goldfinger krijg je echt wat we nu onder de actiefilm verstaan: vol -voor die tijd- ongeloofelijke actie, spanning, humor, one-liners, lekkere babes, exotische locaties en coole muziek.

Dit wordt ook wel de eerste echte blockbusterfilm genoemd.

NbN vertoont wel trekjes er al van, maar je kunt niet zeggen dat door die film de actiefilm, zoals we ze nu nog kennen, is gestart.

Zeker ook na een, al dan niet harde, actiescene een melige one-liner er uit knallen is typisch wat met de Bondfilms is begonnen en wat nu nog steeds voortduurd.

Het gaat er mij ook niet om wie er nu precies gelijk heeft, maar als iemand roept dat over het algemeen Bondfilms gekenmerkt worden door niet goede actiescene's moet ik er toch wat van zeggen, want daar staan ze nu juist wel bekend om.

Fair enough.

Toch, als Bond vind ik Dalton beter als Moore

Ik vond Dalton maar een irritand mannetje. De vliegtuigscene was erg goed geschoten ,maar de zin You're calling me a horse ass? met de bekakte stem van Dalton klonk erg dom.

Erg stomme vraag maar Jeroen Krabbé is toch een Nederlander, en nee ik ben niet te lui om op internet te kijken!! Maar die naam komt me bekend voor.

-

Hij komt volgens mij zo te zien egt uit Nederland geweldig hij heeft ook mee gewerkt aan Transporther 3 en The Fugifte.En in Nederland bekend uit Soldaat Van Oranje.

Timothy Dalton is een erg goeie film en het is denk ik de schuld van het verhaal of de regisseur dat de scene's met de afghanen zo knullig overkomen. Dit hadden ze er echt uit moeten laten. Voor de rest een super bondfilm, het spionagegevoel zit hier echt in en met name het eerste uur. Dalton is voor de rest wat serieuzer en dat komt de film enkel ten goede. Een van de beter bondfilms.

Die film heb ik precies nog niet gezien

Na een aantal mindere films, krikt deze het niveau van de franchise weer wat op.

Dalton is overigens een acteur die naar mijn mening de rol zeer goed vervult. Hij heeft die erudiete uitstraling die Connery ook wel had en die je associeert met James Bond, maar tegelijk is belichaamt hij ook dat aspect van Bond dat meedogenloos kan zijn.

Een van de beste Bond films. Op en top Bond!

Van alle Bonds staat deze bij mij ook ontzettend hoog!

Het is alleen jammer dat Pierce Brosnan hier niet James Bond speelt, dat had nog beter geweest!

Dalton deed het anders ook niet slecht.

De eerste bond met Dalton dus, en ik vind hem eigenlijk best wel goed.

Ook na een paar keer al te hebben gezien blijft hij goed.

Wat me opvalt is dat Dalton in deze film een beetje een grimmige Bond neer wil zetten , maar soms eigenlijk meer lachwekkend over komt.

Alsof hij een beetje meer de Connery tour op wil, maar later in de film verplaatst hij zich meer naar de Roger Moore manier.

Persoonlijk vind ik dit weer een geweldige bondfilm, met veel humor,q-snufjes, spannig en soms keiharde actie.

Een fijn filmpje om keer op keer weer op te kunnen zetten

Middelmatig.

Hoewel het eerste uur erg goed is, wordt het daarna bijna heel de tijd matig. Het spionage-gehalte maakt plaats voor actie, iets wat het geheel niet ten goede komt. Komt misschien ook omdat ik de woestijn niet echt een aantrekkelijke locatie vind (i.t.t. tot een besneeuwde locatie).

Minpunt aan het geheel is ook dat deze film niet altijd op het lijf van Dalton geschreven is en dat de personages (de badguy en henchman) nogal hol zijn.

Timothy Dalton als James Bond.. Weet niet goed wat te denken van hem. In het begin vond ik hem best wel goed als harde spion, maar in het actiegedeelte komt hij over als een stijve hark. Hij mist ook wat coolheid en ik zie geen womanizer in hem. Als hij al een komische one-liner had, kwam dat ook niet al te best over.

Jeroen Krabbé als bad guy is karikaturaal. De Bondgirl is niet echt knap en acteert lachwekkend slecht. Het personage van John Rhys Davies werd dan wel weer goed neergezet.

De openingscredits zijn weer maar eens erg stijlvol, en worden ondersteund door imo een passende song van A-HA. Ok, ik heb nog maar 11 Bondfilms gezien, dit was totnogtoe het beste, denk ik. De actiescènes zagen er verzorgd uit en Q bezorgde enkele leuke gadgets. De titel is goed gekozen, klinkt goed.

Redelijk, maar ondanks een erg goed begin niet helemaal geslaagd.

3

Met dezelfde regisseur aan het roer, maar een andere acteur die James Bond speelt, slaat de serie onmiddellijk om. We wuiven Roger Moore goeiedag en we verwelkomen de nieuwe stijl van Bondfilms. Minder humor en meer rauwe kost. The Living Daylights mag zichzelf een zeer goede thriller noemen en staat zeker in mijn top tien van James Bondfilms.

Aan de introscène ontdekt je direct het grote verschil met de Moorefilms. Waar Moore ongelooflijke introscènes had die soms wat over de top waren , is het hier een zeer realistisch gevecht aanwezig met de voortreffelijke bonus dat het zeer spannend is. We zeggen ook gedag tegen John Barry, want dit is zijn laatste score, maar hij sluit af in stijl. Dit is samen met On Her Majesty’s Secret Service zijn beste score. De jaren 80 deuntjes met de trompetten erbij zetten meteen de toon en het tempo aan van de film. Na de titelsong zitten we als kijker meteen in de film dankzij heel de situatie met Koskov. De scène waarin Bond de sniper gebruikt om een KGB agent neer te schieten is prachtig en is amper ooit gezien in menig andere Bondfilms.

Dalton doet zijn intrede als James Bond en de jongen doet het goed. Het is wel even wennen als je zeven films lang naar Roger Moore hebt gekeken, maar ik vind het een geslaagde Bond. Ik kan me wel vinden in het feit dat mensen deze acteur wat minder vinden, maar moest hij wat meer films hebben gedaan zou hij zeker en vast meer lovende reacties hebben gehad. We zijn het allemaal niet meer gewoon; een harde James Bond die geen opmerkingen klaarheeft als Q iets misdoet, een Bond waar andere meisjes niet meer naar kijken (bij Roger Moore was dat wel het geval), maar zijn koel gedrag en jeugdige uitstraling vind ik een groot pluspunt. Agent Saunders is geweldig als medeagent en de opmerkingen tussen hem en Dalton zijn vermakelijk te noemen. Ookal komt hij een beetje over als een klier, heeft Bond hem ongelooflijk graag gemogen, en dat zien we in de voortreffelijke scène waar Saunders het loodje legt en Bond in alle woede een ballon kapotknapt met zijn nagels. Ook Necros verdient een dikke pluim want samen met Red Grant is hij de beste blonde bodyguard van heel de serie. De rest van de blonde spiermassa’s hadden maar weinig tekst (vooral Hans in You Only Live Twice) en omdat Necros af en toe eens zijn mond opendoet en net als Dalton ongelooflijk koel is, verdient hij de tweede plaats.

Buiten de usual staff (behalve Moneypenny) heeft de film een probleempje met de cast. Zoals al gezegd vind ik Moneypenny totaal niet passen in de film. Het moet eerder een charmante dame zijn en geen blonde babe die James Bond niet kan krijgen (moest ik James Bond zijn en ik zou kiezen tussen de celliste en Moneypenny , had ik het wel geweten). Daarom vind ik de Moneypenny ten tijde van Pierce Brosnan toch wel beter. De Bondgirl is niet dom , maar wel naïef en doet niet veel. Het is niet de slechtste Bondgirl van de reeks, maar ik heb er al veel betere gezien. Ook komen de Bad guys (buiten Necros) niet zo goed uit de verf. Koskov speelt geen al te realistische generaal door de belachelijke opmerkingen die hij soms maakt. En Brad Whittaker is gewoon te ‘slijmerig’ om een slecht personage te spelen. Waarom ze hem in Godsnaam hebben teruggebracht in Pierce Brosnan’s era is voor mij een raadsel.

Ondanks het castprobleem blijft The Living Daylights een geweldige Bondfilm. De actiescènes zijn (bijna) realistisch te noemen zodat dit meer een thriller wordt dan een actiespektakel. Er zitten scènes tussen die je nooit eerder hebt teruggezien in het Moore era bijvoorbeeld het spannende gevecht tussen Necros en een bodyguard in de keuken, of wat dacht je van de melkbommen. Zeer stijlvol[/spoiler, ook de scène met de Aston Martin blijft een klassieker. De makers hebben gewoon een andere draai gegeven aan de serie en dat is ze zeer goed gelukt. Soms is de film iets te langdradig en een zit van 130 minuten blijft lang (vooral voor een Bondfilm) , maar de stijlvolle muziek, een paar geweldige scènes en een goeie Dalton maakt van The Living Daylights een geweldige Bondfilm.

Licence To Kill vond ik dan weer te serieus en in mijn herinneringen was deze toch één van de mindere Bondfilms. Ik ben benieuwd want ik ga hem gauw bekijken. Toch heeft de regisseur met The Living Daylights bewezen dat hij goed op zijn plaats zit als Bondregisseur. Knap werk!

3.5*

ik heb veel negatieve reacties gehoord op dalton, maar ik vind hem juist een erge goeie bond.

een beetje een pissig en toch ook wel humoristisch karakter weet hij neer te zetten.

altijd is het natuurlijk leuk om een Nederlander in een buitenlandse productie te zien; jeroen krabbé.

het einde van the living daylights deed me erg denken aan rambo iii.

veel actie en ook nog eens op dezelfde locatie.

Inderdaad rambo 3 moest ik toen der tijd ook aan denken

Aardige Bond film uit de serie, niet de beste, maar deze kan ermee door.

Ik houd niet zo van Timothy dalton, maar er zat genoeg actie in de film, de film heeft een beetje een oorlogs verhaal vind ik.

Middle of the road Bond. Dalton is nooit mij favo geweest in de Bond reeks. Leuk dat Krabbe meedoet. 3 sterren

Goede Bond-film met een redelijk goede Timothy Dalton.

Het verhaal in deze film is uitstekend en ook de actie is dat.

Wellicht de beste film met Dalton in de hoofdrol.

Vind de reeks consequent redelijk goed tot nu toe. Bijna allemaal van die 3,5 sterren gevallen. Vermakelijk, maar ook niet meer dan dat. Valt me op dat elk plot bijna hetzelfde is en de films allemaal ontzettend op elkaar lijken. Was in mijn herinnering toch wat gevarieerder allemaal.

maar goed dit is dus eigenlijk gewoon een erg goed gemaakte bond met sterke scenes. Dalton is niet slecht, maar Moore (de humor) en vooral Connery (op eigenlijk elk punt) zijn eenvoudigweg een stuk beter. Verder doet deze film niets onder voor de eerdere films.

3,5 sterren dus weer.