The Living Daylights (1987)

Ik wil liever iets zeggen over de films die ik beoordeel, maar ik weet alleen nog hoe goed ik deze destijds waardeerde en hoe deze appreciatie nu zou zijn. Drie punten en een hoop op spoedige herziening!

De eerste bond film met Timothy Dalton en ik moet zeggen dat hij me positief verraste. Het verhaal was goed, de vaart zat er ook goed in, de actie was ook dik in orde en Maryam d'Abo was een mooie bond girl. Je miste wel een beetje de typische Roger Moore humor in deze film want Timothy Dalton heeft nou niet bepaald humor.

Maar geeft wel 4 sterretjes!

Een aantal aardige acties en gadgets (zoals de laserstraal op de polititeauto, geweldig!) kunnen wat mij betreft niet voorkomen dat deze Bond wel heel erg standaard is, jammer.

Leuke film maar veel van de gebeurtenissen in de film zijn gewoon onmogelijk. Dan bedoel ik natuurlijk niet de lasers e.d. Wat ik bedoel is wanneer een auto explodeerd dat er dan nog iemand levend in zit dat is gewoon onmogelijk. Maar goed het verhaal is opzich wel leuk

Dalton is beter dan bv. Moore. Onderschatte film 4*

coole aston martin Goeje soundtrack van A .HA weer slechte dalton . en verder goeje film

Je merkt dat er te weinig leraren zijn....

OT: belachelijk dat deze film lager is dan bv. View to a kill

Beste bondfilm ooit!

5*

Alweer een tijdje geleden dat ik The Living Daylights heb gezien, maar ik ben nu de hele Bondreeks zo'n beetje aan het afgaan en gisteren was deze film aan bod.

Timothy Dalton is een enorm verschil met Roger Moore. Ik vind Dalton beter dan Moore, omdat Moore gewoon geen geheim agent was, met zijn flauwe humor. Dalton speelt Bond een stuk menselijker, meer richting Sean Connery. Toch mist er iets in zijn uitstraling om Bond te spelen. Ik kan niet goed uitleggen wat, maar iets mist er, wat hem niet tot de beste Bond maakt.

Toch vond ik The Living Daylights stukken beter dan al die onrealistische shit in die Moore films. De actie was stukken harder en het verhaal een pak realistsicher. Ook zat er wat meer spionage in, wat ik ook wel kon bekoren. Bond is en blijft tenslotte een spion.

Ik geef hem een 3,5.

Timothy Dalton is nog zo slecht niet. Plot zit ok en acteerwerk ook

3,5*

1e Bond film met Timothy Dalton! Hij speelde een redelijke Bond.

De opening op Gibraltar met daarna het nummer van A-Ha zijn prima ( 80-jarige muziek in Bond is prima).

Ook weer aanwezig was de Aston Martin V8, met de daarbij natuurlijk de achtervolging door de sneeuw. Deze achtervolging was perfect in beeld gebracht.

Ook het einde met de Afghanen was dik in orde.

Enig minpuntje was de rol van Maryam d'Abo, wel een mooie Bondgirl, maar bracht erg weinig in deze film.

En dat Jeroen Krabbe mee doet in deze film, vinden wij als Nederlanders natuurlijk altijd leuk.

Op naar "Licence to kill"

goed verhaal , goede actie , veel spanning en goede bond girl , maar toch was de film niet super , en hoe komt dat ? door de nieuwe james bond . timonthy dalton is echt niet de geschikte persoon om james bond te spelen , dan hadden ze beter roger moore nog kunne houden , vondt de film super , alleen de nieuwe bond viel mij zwaar tegen .

Door de nieuwe Bond vind ik deze film erg bagger. Het verhaal is goed, maar in Timothy zie ik absoluut geen Bond. Jammer, maar een dappere poging. Zie ook maar op te boksen tegen een klassieker als Roger Moore of Sean Connery.

Klopt, Dalton is ook voor mij zeker geen James Bond.

Terwijl zijn voorganger (Moore) en degene die na hem kwam (Brosnan) dat duidelijk wel zijn!

Fantastische Bondmovie weer met dit keer Timothy Dalton. Uiteraard niet de ultieme James Bond-vertolker maar ik vind het hem in dit deel uit de Bond-reeks het heus niet slecht doen hoor. De ontsnappingsscene via de oliepijp, de achtervolging door al die sneeuw en uiteindelijk een klassieke timer die een bom af laat gaan zijn voldoende ingrediënten voor weer een leuk avontuur.l

Timothy Dalton zet een goede James Bond neer. Dit had een van de beste James Bond s aller tijden konden worden vind ik persoonlijk. Maar omdat hij zo kort heeft gespeeld ben ik van mening veranderd dat dat niet zo is.

Timothy Dalton is zo slecht nog niet. In iedergeval in The Living Daylights zeker niet. De prachtige locaties en de hardere Bond die Dalton speelt na Moore is een fijne afwisseling. Met een spectaculaire openingsstunt en het verdere verhaal vind ik dat Dalton een goede entrée maakt.

Minpuntje is Jeroen Krabbé, die Koskov speelt. Hij speelt hem een beetje zwak en komt totaal niet geloofwaardig over op het scherm. Daarnaast heeft hij een Russisch-Nederlands accent, dat zeer irritant overkomt. Ook Bondgirl Maryam d'Abo kan er net mee door. Maar goed, ze kan in iedergeval met een scherpschutter overweg, wat je zeker niet van alle Bondbabes kunt zeggen!

Daarnaast goede muziek gebruikt en mooie sets gebruikt. Regisseur John Glen heeft er weer werk van gemaakt en daarom was de film best een groot succes.

Alleen vind ik het raar dat het personage Brad Whitaker, gespeeld door Joe Don Baker, later terugkeert in Goldeneye als vriend Jack White. Daar hadden ze beter een andere acteur voor kunnen kiezen.

Cijfer op een schaal van 1 tot 10: 8,0

Cijfer op Moviemeter: 4,0

James Bond is terug in The Living Daylights en de terugkomst is verfrissend. Timothy Dalton speelt James Bond en de actie is ietsjes anders en gelikter als de Moore en Connery films.

Timothy Dalton doet het zeker niet slecht als Bond. Hij is medogenloos en heel serieus. Het is een pak anders als de Bond die Moore speelde. De bondgirl is wat gewoontjes. Ze is lief, maar naief en ze raakt snel uit het geheugen. De schurk(en) doen het ook gemiddeld, maar wel een pluim voor die blonde gast met zijn melkflessen

De actie is anders dan in de vorige Bondfilm en wordt zeer goed in beeld gebracht. De intro is super en de auto van Bond is de max

Goeie Bondfilm 3.5*

deze hoord zonder meer tot de beste bond films. de cast is uitstekend de actie beter dan in zijn twee voorgangers dalton is niet de beste bond maar veel beter dan de latere brosnan.

Living on the edge. It's the only way he lives

Met The Living Daylights is het duidelijk dat de Bond-reeks al lange tijd meegaat. Dalton is alweer het 4e gezicht dat de rol van 007 op zich neemt. Bernard Lee was er al niet meer bij vanaf Octopussy en ook Lois Maxwell is vervangen. De enige die er bijna van het begin bij is is Desmond Llewelyn die voor het eerst in From Russia With Love kwam onder aftitelnaam Major Boothroyd. Er begint dus wel degelijk sleet op de reeks te komen...

Met sleet bedoel ik dat de reeks zich niet meer lijkt te kunnen vernieuwen. John Glen deed een geslaagde poging met de laatste 3 Bond-films met Moore maar slaagt nu met Dalton toch wel de bal mis. In het begin is er nochtans niets op aan te merken, de openingsscène is weer als vanouds spectaculair en origineel maar Glen slaagt er niet in om de film heel de tijd interessant te houden, iets waar ik hem in zijn vorige films wel om roemde. Bij mij valt of staat een Bond-film toch met zijn bad-guy en dat is nu net waar The Living Daylights faliekant misloopt. Het is niet duidelijk wie nu echt de baas is maar zowel Koskov als Whitaker komen helemaal niet charismatisch over. Een gigantisch contrast ten opzichte van Goldfinger, Scaramanga of de voorganger van Living Daylights, Max Zorin. Ook miste ik een duidelijke reden waarom Koskov en Whitaker dit nu juist allemaal deden. Bovendien is Necros ook geen succesvolle henchmen en mag hij niet in de schoenen staan van bijvoorbeeld Jaws. Qua Bond-girls is er een tijd een goede evolutie geweest, het waren vaak vamps maar wel vamps die een serieuze grijze massa hadden. Die tijd leek even gedaan te zijn met o.a. Tanya Roberts in A View to a Kill maar is gelukkig nu terug. Maryam d'Abo is op zich niet zo'n knappe vrouw maar ze zet wel een stijlvolle Bond-girl neer. Leuk weetje is trouwens ook nog dat het carrousel wiel waar Bond en Kara een romantisch onderonsje hebben hetzelfde is als dat van The Third Man waar een geweldige scène tussen Orson Welles en Joseph Cotton zich afspeelt.

Roger Moore was in A View To a Kill al te oud om nog echt geloofwaardig over te komen maar dat neemt niet weg dat ik hem gerust nog een Bond-film had willen zien doen. Maar het is niet omdat ik dat vind dat dat effectief gebeurt dus werd er gezocht naar een nieuw Bond-gezicht. Wie kwam er uit de bus? Timothy Dalton, een acteur die al verschillende keren auditie had gedaan voor de rol van 007 maar te jong werd bevonden. Ik ben wel blij dat ze hem nu pas voor de rol hebben laten opdraven want nu is hij uitstekende leeftijd om Bond te spelen. Geen jong broekie maar ook al niet zo oud dat het idioot wordt om hem die stunts te zien uitvoeren. Soit, hij is in ieder geval een waardige vervanger voor Moore. Jeroen Krabbé, broer van Tim Krabbé die het verhaal Het Gouden Ei schreef dat ondertussen ook al verschillende keren is verfilmd is niet echt gedenkwaardig. Het gebrek van charisma is hier de grote oorzaak van en dat geld ook voor zijn partner in crime, Joe Don Baker. Jammer want de film verdiende een sterke bad-guy. Leuk trouwens om John Rhys-Davies nog te herkennen maar deze keer een stukje groter, baardloos en een pak jonger dan zijn rol van Gimli in The Lord of the Rings. Op zich wel een goede acteur.

Qua muziek is The Living Daylights nog de grootste tegenvaller. Met Dalton luidden de makers een nieuw tijdperk in en daarbij hoort blijkbaar ook irritante elektronische geluidjes. Ik kon me dan ook niet voorstellen dat dit nummer van dezelfde makers was als het catchy Take On Me. Ook de andere nummers doorheen heel de film waren gevuld met irritante elektronische deuntjes. Ik hoop dat ze in de latere films teruggaan naar zangeressen als Shirley Bassey.

Glen probeert wel maar een mankement aan een goede bad-guy en muziek maken van deze 15e Bond een teleurstelling. Benieuwd of ze dit kunnen rechttrekken met Licence To Kill.

2.5*

Na herziening van The Living Daylights is het allemaal zo slecht nog niet. Mijn stem een halfje verhoogt omdat ik zie dat Dalton het wel probeert om een goede hardere Bond neer te zetten.

Een nieuwe Bond is gevonden. Dit keer is het Dalton geworden. Hij had al eerder een screentest gedaan, maar toen was hij nog wat te jong. Toen hij wat ouder was is de keus op hem gevallen. Ik snap de kritiek dat hij het niet goed zou doen niet helemaal. Ik vond het eerste optreden van Moore ook niet meteen fantastisch. Bij Conerry ligt dat wat anders. Timothy Dalton is een goede keus. Hij zoekt in de film toch duidelijk zijn weg om een zo goed mogelijke 007 neer te zetten, wel met zijn eigen stijl natuurlijk. Dat dit niet helemaal geslaagd is ligt ook aan het script. De schrijvers zaten duidelijk nog een beetje met Moore in het achterhoofd, en probeerden tegelijker tijd een hardere en rauwere Bond film te schrijven die meer bij Dalton past. Hierdoor krijg je een beetje een tweeverdeling in het spel van Dalton. Enerzijds past hij perfect in de film, en aan de andere kant heb je nog van die actie scènes ertussen die Moore met verve zou kunnen spelen. En dat is voornamelijk de auto achtervolging. Ook de humor past totaal niet bij Dalton's stijl, en uit zijn mond totaal misplaatst. Dalton valt dan ook niets te verwijten, maar meer de schrijvers die niet leken te weten wat de stijl van Dalton precies was.

Het verhaal van deze Bond is verder best goed. Vol met intriges, spionage en veel actie. Het verhaal loopt lekker, en er is naast het spionage aspect een afwisseling met leuke en spectaculaire actie. De actie begint wel meer een grotere rol te krijgen in de films. Best jammer want ik ben echt een fan van het geheim agent gebeuren. In de Brosnan films lijkt dat gegeven helemaal ruimte te hebben gemaakt voor actie rijke scènes. De pre-credit scène is mooi in beeld gebracht en laat al wat van de rauwere stijl zien die in Licence to Kill nog wat beter uit de verf komt. Ook de achter volging en het lange gevecht in de woestijn horen bij de beste actie scènes die in de Bond films verwerk zitten. Helaas dus dat het script een beetje een rare uitwerking heeft gehad. Dit had de film zeker naar een hoger niveau kunnen tillen.

Acteerwerk is dik in orde. Iedereen doet het naar behoren, en vooral Krabbé lijkt er erg veel plezier in te hebben. Rhys Davies doet het ook erg leuk. Verder is het filmtechnisch niet meer dan standaard. Wel is alles gewoon degelijk in beeld gezet. Maar met een nieuwe stijl had ik het toch graag iets anders gezien. Muziek is verder ook niet echt memorabel, al vindt ik de titelsong van A-ha weer een stuk beter dan Duran Duran in A View to a Kill

Verhaal is goed geprobeerd, de actie is en blijft erg goed, maar vooral het proberen van Dalton heeft mij in de tweede kijkbeurt over de streep getrokken voor de halve ster verhoging.

3.5*

dit was wel een leuke bond film. maar ik vind dalton denk ik toch de minste bond.ik vind hem te serieus.maar verders is het een spannende bond film. maar ik verveel me nooit met bond films.ik vind ze allemaal wel leuk.maar de een is gewoon beter dan de andere.

Timothy Dalton is een iets mindere bond maar hij speelde wel goed. Met Timothy Dalton vind ik dat de bonds aan een nieuw moderner stuk bezig is. Verhaal is ook iets anders. Weer een goede bond film.

Goede Bondfilm. Ook is het de eerste Bond film met echt en heftig geweld. Daarbij speelt Jeroen Krabbé in deze film en scheld hij tenminste niet elke minuut zoals bij De Vierde Man. 3,5.

Toch wel een van de leukere Bonds. Misschien omdat Krabbe de badguy speelt.

Nee, voor mij niet een geslaagde bond. Timothy Dalton overtuigt bij mij niet echt als bond. De bondgirl vond ik slecht acteren. Pluspuntjes zijn gadjets/wapens, en de achtervolging in de sneeuw naar nee. Ik kon deze bond niet waarderen.

Wat een enorm zwak acterende cast xD

Die Maryam d'Abo sloeg werkelijk alles... dat ze haar voor deze rol hebben uitgekozen, onbegrijpelijk

Erg matige Bond film.

Na herziening vind ik dit een van de beste bondfilms, naast die van Connery. Wellicht komt dat omdat Dalton dichter bij de 'originele' bond uit de komt met z'n personage dan Moore of Brosnan.

Deze Bond is een stuk menselijker, en meer een echte 'spion' dan een superheld. Ondanks dat Dalton een serieuze Bond speelt, en dat uitstekend doet overgens, biedt de film nog steeds ruimte voor wat humor, bijvoorbeeld de scènes met Q's gadgets, skiën op een cellokoffer, en de nodige oneliners. Daarbij kent de film nog het nodige aantal actiescènes en dit alles is verpakt in een lekker wegkijkend verhaaltje. Ook leuk om Jeroen Krabbé in deze film te zien.

Naast de Connery Bondfilms is deze zeker een van de beste. De film getuigd van een soort van overgang tussen de humoristische Moore, die van Bond poprcornfilms maakte, en de serieuze Dalton die meer weg heeft van Ian Fleming's originele Bond personage. Die serieuze lijn werdt in License To Kill verder voortgezet.

Jammer dat Dalton maar twee keer Bond speelde. 4*

Gister The Living Daylights herzien in mijn Bond herkijk actie en deze is me echt heel goed bevallen. Beter zelfs dan ik in mijn gedachte nog herinnerde...

Het is even wennen dat er weer een nieuwe acteur James Bond speelt. Na Connery, Lazenby en Moore is Timothy Dalton nu alweer de 4e 007. Ik hoor vaak dat mensen hem niet super vonden in zijn rol als Bond, maar daar ben ik het niet mee eens. Na de reeks films met Roger Moore als geheim agent met de nodige humor vond ik het fijn om weer eens een serieuze 007 te zien. Dalton gaat weer meer richting de Connery kant op, al had Connery meer stijl en charisma en is Dalton een stuk harder. Dalton doet me het meest denken aan een mix van Sean Connery en Pierce Brosnan. Hard en zakelijk. De film bevat wel wat humor, maar het is niet erg veel. Ik had op zich soms het het gevoel dat Dalton bij bepaalde scene's wel wat meer een grappige opmerking had mogen maken. Maar ik ben verder zeker wel tevreden over hem. Jammer dat hij maar 2 films screentijd als 007 heeft gekregen.

Even weer terug naar de film; The Living Daylights beviel me goed. Oke, het plot is niet hoogstaand, de Bond girl vond ik en niet aantrekkelijk en niet al te best in haar rol en de grote vijanden zijn geen rollen die memorabel waren maar verder beviel de film prima.

De film houdt er lekker vaart in en we krijgen een gevarieerde keuze in locatie's. De intro in de bergen vond ik al geweldig. Die scene zette meteen al de toon van de film. Daarna zien we oa nog locatie's in de sneeuw en in de woestijn om eens wat te noemen. Beide settings kennen erg leuke momenten. De achtervolging door de sneeuw en over het ijs was super. De grote schietpartijen in Afghanistan idem. Leuk om Bond eens op zon plek te zien. De hulp van de nomadengroep was ook mooi. Het leverde een mooie veldslag op.

The Living Daylights boeit gewoon. De film zit niet vol met humor, maar ik heb toch paar keer wel lol gehad. Het leukste stuk vond ik toch echt het letterlijke einde van Bonds tegenstander bij ''Waterloo''

Verder heeft de film ook een mooie titelsong en tijdens de film klinkt het ook allemaal prima. Oja, ook speelt Jeroen Krabbe er nog in maar ik vond zijn rol niet bijzonder...

4* voor deze verfrissende Bond film (1* verhoging na herziening)