The Living Daylights (1987)

Een goede Bondfilm. Dalton is een topbond! Ik vind hem in deze film meer 'Bond' dan Moore. Lekker veel actie, leuk verhaal. Alleen ging Bond wel wat teveel op in zijn Bondgirl, op het zoetsappige af. 3 sterren.

Dit is voor mij een van de slechste bond films, Dalton kan geen bond spelen , De bondgirl was een van de slechste naar mijn mening, de actie vondt ik maar niks, het verhaal was zo slecht, en het enige wat veel goed maakte is de soundtrack maar voor de rest moesten ze na Roger Moore echt stoppen met de bondfilms vind ik.

Laat me niet lachen! Deze bond film komt bij mij zeker erg hoog te staan! De actie is juist geweldig en Timothy Dalton is zeker wel een goede James Bond......En trouwens: een goed verhaal is bij de meeste bond films ver te zoeken, het gaat bij deze films om de goede actie, mooie vrouwen en het cool zijn van James. Dat doet Dalton wat mij betreft goed!

Het enige wat ik met jou eens ben is de geweldige soundtrack van A-Ha.....

Timothy Dalton heeft mij nooit weten te overtuigen als Bond, ik weet niet waarom... Het themaliedje is hier dan alweer gepast en opzwierend. THE LIVING DAYLIGHTS is een film die je raakt, maar al snel weer vergeten is.

Superfilm! De beste bondfilm die ooit is gemaakt. Met nr.1 Bond, Timothy Dalton! Krijgt van mij 4.5*

Voor mij een persoonlijk favoriet. Geweldige titelsong van A-Ha, toffe achtervolging, veel variatie in de locaties en geweldige actiescenes.

4

niet slecht maar ook niet perfect

sakiefg7 kent er niets van!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

jij hebt iets tegen t. dalton

de proloog is toch niet slecht

ben blij dat je dalton goed vndt, velen vinden hem afgrijnselijk.

Dalton was een verademing na de steeds lachende Moore. Eindelijk een serieuze Bond die terug een actieheld neerzette ipv een stripfiguur. Alleen is Dalton soms nogal stijf in het acteren waardoor het ietwat geforceerd overkomt. Maar de aanpak en zeker in Living Daylights is heel sterk en Dalton had gerust nog enkele films meer mogen maken om helemaal te groeien in z'n rol.

Prima Bondfilm, verhaal wordt nogal vaag verteld, maar dat wordt goedgemaakt door de erg goede actie, goede opnamelocaties en een redelijke Bond, alhoewel Dalton vrij weinig zegt en niet extreem goed acteert.

3,5*

@009

Ik zou toch echt iets beter lezen.

Had hem nog nooit gezien tot op gisteren...

Erg goeie film, ik blijft Pierce toch echt een goeie bond vinden (de 2e beste na Connery) maar Dalton doet het in deze film ook niet slecht. Goed verhaal weer en goeie liefdescenes, ook vond ik het eind erg leuk. Een pracht film naar maar mening en een ware bondfilm! 4,5* vanwege de effects, de Cast, het verhaal en de muziek mag ook niet vergeten worden!

Persoonlijke aanval verwijderd.

Zal het tenenkrommende optreden van Jeroen Krabbé niet snel vergeten.

Wederom.

Opnieuw blijven de Bondfilms tussen andere films maar middelmaat: 2.50
Met frisse moed begon ik aan de film met een nieuwe Bond, maar heb ik me anderhalf uur zitten afvragen waar Glen nou naartoe wilde met deze film. En dan heb ik meteen mijn grootste punt van kritiek genoemd, want enige vorm van een verhaallijn is heel ver te zoeken. Pas in het laatste halfuur word het echt duidelijk waar het verhaal naar toe gaat, maar dat is in mijn ogen veel te laat. Dat heb ik als zeer storend ervaren. Ik had John Glen met zijn eerste twee Bondfilms meteen hoog zitten, maar die status begint nu toch wat haarscheurtjes te vertonen.

Ik begin maar bij het verhaal. Zoals ik al zei blijft het allemaal erg vaag waar Glen nou precies heenwil, en wat hij met dit script duidelijk probeert te maken. Dan kunnen we wel zeggen, het is James Bond, dus er hoeft geen sterke verhaallijn in te zitten, die stelling gaat er bij mij helaas niet in. Als ik een film kijk dan wil ik in de allereerste plaats een film met een sterke verhaallijn zien, en daar is in The Living Daylights totaal geen sprake van. Daarbij leek het opnieuw alsof de film over de twee uur getild moest worden, want opnieuw zitten er een aantal loze, en langdradige scenes in de film verwerkt.

De cast. Van Timothy Dalton kreeg ik het geen moment warm. Hij legt geen grijntje gevoel in het personage van James Bond, dat met Dalton een heel ander voorkomen heeft gekregen. Elke poging tot humor is totaal misplaatst, en heb ik geen moment de indruk met een geheim agent te maken te hebben. Toch moet ik wel bekennen dat het absoluut niet makkelijk is om Roger Moore en in mindere mate Sean Connery op te volgen, dit heeft Dalton wel aangedurfd, hulde daarvoor. Voor de nederlandse kijkers is het leuk dat Jeroen Krabbe meedoet, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ik vind hem geen goede acteur (althans de films waar ik hem in gezien heb), en dat bevestigd hij hier nog maar weer eens. Maryam Dabo was wel aardig, maar ik heb Bondgirls meegemaakt die vele malen beter waren dan haar. De bijrollen waren over het algemeen wel goed, zoals de rol van de Afghaanse leider, en die gladde blonde (weet zijn naam zo een, twee, drie niet).

Echter zijn er ook positieve punten te melden. John Glen brengt het realisme met deze film weer naar een hoog niveau, en ook de kwaliteit van de special effects zijn nu echt groeiende. Vooral de scene dat die gladde blonde en Bond achter het vliegtuig "bungelen" is erg sterk in elkaar gezet, en lijkt het in niets dat dit gewoon op de grond is opgenomen. Ook het instorten van de brug op het einde is gewoonweg erg goed gedaan. Toch heb ik me aan bepaalde zaken wel gestort, zo zaten er een aantal fouten in het script, en een aantal zeer opmerkelijke scenes. Ik noem even een drietal voorbeelden om te laten zien wat ik bedoel: 1. Als Bond met het vliegtuig over de blokjes probeert te komen zijn tijdens de cockpitopnames achtergrondbeelden te zien. Echter lijkt het alsof het vliegtuig door deze achtergrondbeelden al aardig de vaart er in heeft. 2. Bond vermoord op het einde Puschkin. Nadat Puschkin zijn automatische geweer met 80 kogels pakt lost Bond drie kogels op het scherm. Hij ziet dus dat dat geen zin heeft. Echter schiet hij hierna nog drie kogels op het glas. Vreemd, want de rest van het lichaam van Puschkin was onbedekt, en had dus net zo goed zijn drie kogels in zijn maag of been kunnen jagen. 3. Het moment waarop de blonde gladde het vliegtuig inspringt is erg ongeloofwaardig. Luttele seconden daarna stijgt het vliegtuig op, en dus moet het vliegtuig zeker zo'n 100 kilometer per uur gereden hebben op het moment dat deze gast erin sprong, wat het erg ongeloofwaardig maakt.

De film kent voor mij een veel te slap verhaal, een aantal discutabele scenes zoals in de vorige alinea vermeld, en een niet al te beste cast. Het realisme en de paar schitterende actiescenes houden de film overeind, maar verbloemen niet dat deze film zeker geen Bondklassieker is geworden. Ik heb John Glen nog niet afgeschreven, maar hoop dat hij met een volgende Bondfilm toch echt met iets beters op de proppen komt. Er lijkt altijd wel iets te mankeren aan een Bondfilm, of ikzelf ben gewoon erg kritisch (al betwijfel ik dat, ik zie hoe ik het zie!). Anyway, toch een ruime 2.50, Glen krijgt het voordeel van de twijfel.

Ik vond Pierce Brosnan geen slechte Bond, maar ik heb wel heel erg aan hem moeten wennen. Het was me allemaal te veel glamour. Ik had graag nog een paar films gezien met Timothy Dalton. Ik vind dat hij een goede, wat meer realitische Bond neerzette. Uiteraard niet beter dan Sean Connery (dat is de enige ware), maar wel beter dan Roger Moore, die ik van begin af aan een gezapige ouwe lul heb gevonden.

Verder heb ik met The Living Daylights wel vermaakt. Jeroen Krabbe echter verpestte het een beetje. Toch een 3.5

Wanneer je perce bij een film een sterke verhaallijn wilt zien moet je gewoon niet meer naar een actiefilm kijken, hoewel Bondfilms dan nog een relatief goede opbouw en verhaal hebben. En dat geldt ook zeker voor deze film, maar het gekke is dat je juist bij Golden Gun, waar van het script werkelijk rammelt aan alle kanten, dat dan weer wel vindt, very strange!

[quote]009 schreef:

4

niet slecht maar ook niet perfect

sakiefg7 kent er niets van!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!![/quote

uuuuuhhhhhhhhhhh 009 ??? als ik het vragen mag

Welkom in het tijdperk van de actie-Bond

Kom op zeg, Dalton acteert niet slecht maar hij is typisch een geval van miscasting. Bond is een stijlvolle Brit die alles sierlijk oploste. Dalton is het tegenover gestelde.

Scheelt dat ik me heb vermaakt met het verhaal en de actie, dus ik geef de film geen onvoldoende, zeker niet.

3*

dit is mijn favoriete bond film.

gewoon de beste met goede gadgets en een goede bond-girl.

goede titel song.

Film nog niet gezien.

Wel een erg leuke poster..

ik denk vanmiddag van ik ga deze film maar weer eens kijken, dus ik ga naar zolder en pak de band. wil ik hem kijken, doet ie het niet meer. het hele beeld schokt en loopt vast, word tijd om alle james bond delen maar eens te kopen op dvd

Moest men bij Casino Royale (met Craig) beantwoorden aan de conservatieve fans en een harde bond willen combineren met de vaste formule (Q, Monneypenny, oneliners) ook al zijn die soms geforceerd, krijg je deze film. Een hardere 007 met Dalton die een hele verbetering is na de Moore-periode. Alleen strookt het niet altijd met de grapjes tussendoor. Meer dan ooit vallen zaken op waarvan je je afvraagt waarom die in de film zitten. Op enkele zaken na zijn de uitvindingen van Q gewoon bedoelt als leuk intermezzo en vooral in deze halfnieuwe Bond-aanpak vallen die ver uit de toon. Dit komt deels omdat men niet goed wist welke richting uit te gaan na Moore en schreef men het script naar de stijl van Moore. Alleen past die jas niet bij Timothy Dalton zodat het af en toe wat wringt.

Pluspunten zijn er echter zeker wel. Beter acteerwerk bij figuren als Bond, Pushkin en Koskov. Zelfs het blonde vijandelijke hulpje straalt iets uit dat intelligenter is dan de meeste van z'n voorgangers. Alleen de Bondgirl is nog niet wat we in latere films zullen meemaken, maar nog puur decor met een stuk dialoog.

Toch is dit een sterke Bondfilm en ben ik persoonlijk wel tevreden met de Dalton-films. Licence to kill gaat hem zelfs nog beter af. Jammer dat het maar met 2 fims gebleven is. Hier had meer in gezeten.

Strategisch gezien is dit de film waarmee de verslaving begon, eerst met Bond en later met film in het algemeen. Sjonge jonge wat was ik hier als 11/12 jochie destijds van onder de indruk (zoiets had ik nog nooit gezien) die actie, de gadgets, de bad guys, de knappe vrouwen en al die andere stoere Bond handelsmerken, ik was direct hooked. Heb de film later nog meerdere malen gezien en natuurlijk werd hij met de tijd toch wat minder maar dat neemt niet weg dat deze film altijd een speciaal plekje in mijn hart zal houden. Dalton is overgens een prima Bond.

3 sterren + een halfje voor de sentimentele waarde. Maakt: 3,5 sterren

Edit: Bij nader inzien vind ik een drie toch meer dan genoeg.

De zoveelste Bondvertolking, ditmaal door Dalton. Als je hem trekt is er weinig aan de hand. Het verhaal is enigszins vermakelijk en onderhoudend. M.n. Krabbé schmiert er op los. Het echte Bond-niveau van weleer wordt helaas niet gehaald. Redelijk.

Ik vond deze bond film heel goed maar ik ben het er niet mee eenz dat timothy dalton de beste bond is, ik vind hem een te buitelands gezicht hebben. In tegendeel van Roger moore; een echt brits gezicht. Timothy is beter geschikt voor bad guy rollen.

Living Daylights is mij minder bij gebleven eerlijk gezegd. Het plot boeide me weinig en Dalton is sowieso al niet direct m'n favoriete Bond vertolker. Licence to Kill vind ik dan weer wat memorabeler maar mist een beetje de humor van z'n voorganger.

Een van de beste Bonds naar mijn mening op het kleffe liefdesverhaal en de zwakke climax na. Voor de rest veel afwisselende locaties, goede titelsong en mooie opening.

goede bondfilm

leuke auto-scène