Never Say Never Again (1983)

Deze Bond blijft voor mij een rare, en niet zozeer omdat deze “officieel” niet in het rijtje thuishoort. Het is merkbaar een andersoortige film. Ik denk overigens wel dat ik deze in potentie beter vind dan de originele Thunderball. Echter kent deze film ook wat irritante puntjes. Het begin is onder andere saai en merkbaar eraan geplakt. Ook begrijpelijk gezien Sean Connery’s leeftijd. Muziek is hier en daar irritant. Ik vind ook het Hollywood achtige 80s actiefilm gevoel hier en daar naar voren komen. Matig acteerwerk, de cast is zeker niet slecht, maar niet gebalanceerd. Beetje als een elftal met alleen maar spitsen. Film kent veel pieken, maar vervalt elke keer weer in een anticlimax. Je moet hem als (Sean Connery)Bond liefhebber wel even gezien hebben, maar verwacht geen uitblinker.

De officiële Bond-films heb ik al geruime tijd allemaal gezien. Deze onofficiële Bond-film heb ik lang links laten liggen. Op de sterfdag van Sean Connery dan toch maar eens opgezet. De verwachtingen waren laag en het viel mij (wellicht mede daardoor) niet tegen. Het voelt, ondanks de bekende namen uit de Bond-reeks, niet echt helemaal als een Bond-film. Connery is echt duidelijk te oud om voor een overtuigende Bond te kunnen doorgaan. Het acteerwerk is ook best matig. Wel aardig om bekende gezichten als Rowan Atkinson, Max von Sydow en Kim Basinger te zien. Het verhaal is onderhoudend genoeg en best vermakelijk, zodat het wel lukt om door de gebreken heen te kijken.

Als Bond-fan, filmliefhebber en bovenal als mens is dit om te huilen zo slecht. Eigenlijk wist ik dit al, maar met de Bondfan-bril vielen me hier - bij de tweede herziening - ook de schellen van de ogen.

Vreselijk acteerwerk (behalve Brandauer, Von Sudow en Connery ook al is tie hier te oud dan), een script vol met plotgaten, en hoe ze die erbarmelijke teksten uit de pen en hun mond kregen is me een raadsel. Rare bijrollen (Atkinson en die belachelijke femme fatale) en trieste muziek die het predicaat Bond-film voor dit product daadwerkelijk onwaardig maken, en ga zo maar even door. De enige kudo's gaan naar de keuze voor filmlocaties met name richting het einde.

Ik zeg nooit meer.

En met deze de laatste wat Sean Connery betreft afgewerkt. Een film die officieel geen Bond-film is, een 'rip off' van Thunderball genoemd kan worden en een Connery die duidelijk te oud is. De vraag is dan ook wat men bezielde met deze film. Neem dan nog de moeite een nieuw verhaal te bedenken. Wat wel gezegd moet worden is dat Never Say Never Again modern, fris, vlot en spectaculaire oogt voor '83, integenstelling tot generatie genoot Octopussy die ronduit oubollig overkomt.

Over het verhaal hoeft weinig gezegd te worden aangezien het een remake van Thunderball is. Een vermakelijk film is het daarentegen wel met vooral de vechtpartij in het kuuroord met Pat Roach als leuke extra. Voeg daarbij de nerveuze Petachi, de glibberige Largo en extravagante Blush en je hebt in die zin een kleurrijke film die overigens niet beter is dan Thunderball en zijn karakters. Largo krijgt meer airtime dan die in Thunderball, Blush daarentegen is krankzinnig en kleurrijk te noemen maar komt niet in de buurt van de prikkel die Fiona Volpe afgeeft, en zo is het een kwestie van afstrepen.

Never Say Never Again is leuk en vermakelijk te noemen, maar tikt nergens het niveau aan van de vorige Bond's. Niet in de laatste plaats door Connery die voor zijn 53 fit oogt, maar verder qua uitstraling en praat niet meer scherp oogt.

Een Bondfilm die met superlatieven te omschrijven is, helaas niet allemaal in de goede zin : laatste Bond met Connery, slechtste Bondsong, meest humoristische Bond (tja als je Rowan Atkinson een rolletje geeft...), enige niet-Broccoli Bondproductie. Verder is dit niet meer dan een flauwere remake van Thunderball, waarin de namen ietwat gewijzigd zijn (Emilio Largo wordt Maximilian Largo bvb)... Ik vond deze best te pruimen eigenlijk. Het blijft een bizarre Bondfilm in de reeks, die iets minder actie kent als de doorsnee-Bond, maar er toch lijkt mee weg te komen. Alleen de overmatige humor, zelfs tijdens de actiescènes, was voor mij niet steeds welkom. Dit was ook de doorbraakrol voor Kim Basinger.

"They dont make them like this anymore sir."

"Right, but its still in good shape!"

Oude knar Sean Connery is inderdaad nog in goede conditie en een stuk mannelijker dan zijn opvolger Roger Moore. We zijn nog geen 5 seconden ver of stoere Sean deelt al een stevige vuistslag uit. Kim Basinger en Barbarra Carrera zijn knappe Bondgirls en Max von Sydow is de beste Blofeld. Alleen Brandauer als Largo is wat verwijfd en komt niet erg dreigend over. Carrera doet een beetje denken aan Femke Janssen's Xenia Onatopp, ook zo'n sterke en sexy femme fatale. Wat deze film natuurlijk mist, is de typische James Bond theme song en enkele bekende gezichten in de rollen van M, Q en Moneypenny. Er was denk ik ook een lager budget beschikbaar dan voor Octopussy, dat in hetzelfde jaar uitkwam, maar deze Bondfilm is toch een stuk beter en voelt meer 'back to basics' aan.

"How reckless of me, I made you all wet!"

"Yes, but my martini is still dry."

Haast een beetje camp deze B-film achtige Bond want wat wordt er geschmierd door de cast. De actiescenes zijn nog heel behoorlijk, vooral die met de haaien is leuk om te zien. De heer Connery is hier eigenlijk gewoon te oud voor maar met z'n uitstraling en charme weet hij dat goed te verbloemen.

Als je KIm Basinger hier Domino Vitali ziet verbeelden dan vraag je je af hoe het mogelijk is dat zij later nog een Oscar heeft gewonnen.

Prima kijkbaar maar goed is anders.

Als Bond curiositeit nog best te doen. En ik wou 'm toch even gezien hebben, deze niet officiële Bond zonder Bond theme.

Sean Connery acteert nog steeds solide. Opmerkelijk dat hij zelfs 3 jaar jonger was dan Roger Moore.

Het is gefilmd op mooie locaties en de film kent de standaard Bond ingrediënten. Net als in veel Bond films wordt er weer eens gedoken.

Wat het grote nadeel van deze film is is het trage tempo. Had toch zeker wel een half uurtje korter gemogen in de montage. Nu kabbelt het maar voort.

Opvallend matige rol van Max von Sydow. Een groot deel van zijn rol is er uit geknipt, wat dus goed te begrijpen is.

Last but least; nogal domme en overbodige rol van Rowan Atkinson.