Meningen

Suffig vehikel om de Tsjechische popliedjes van die tijd te promoten? Voor mij een hele zit en op een gegeven moment maar de liedjes fastforward. Het bizarre uitganspunt dat in een bepaald gebied alle wapens in muziekinstrumenten veranderen in wel best geinig en wordt typisch Tsjechisch uitgewerkt. De grapjes daarmee zorgden nog voor enige glimlachen mijnerzijds en voor het puntje extra.

Leuk filmpje, dat onder de luchtige ondertoon toch wel tragisch is. De regisseur was erg blij met deze opdracht (zo ging dat in die jaren in het Oostblok!), omdat de karakters van jongens in deze film precies van zijn generatie waren en hij zo dus zijn jeugdherinneringen kon gebruiken ter verlevendiging van de film. Op één of andere manier deed de film me denken aan Askoldov's 'Komissar', al is deze levendiger en iets minder symbolisch.

Dat is hem goed gelukt. We krijgen een mooi beeld van het leven in een Slowaaks plattelandsdorpje, waar de mensen, tussen de schermutsleingen van de Nazi's en hun Slowaakse trawanten en de partizanen, hun normale leventje van voor de oorlog proberen voort te zetten. Voor hoofdpersoon Vlado en de andere kinderen is dit lastig, omdat de school is gesloten. De verveling drijft ze tot kattekwaad en streken die soms hilarisch en soms levensgevaarlijk zijn.

Leuk zijn de stukjes waarin een alternatieve werkelijkheid wordt weergegeven en waarin we de fantasie van Vlado aan het werk zien. Vaak worden ze weer behoorlijk ontnuchterend afgekapt door de werkelijkheid. Als één fantasie dan werkelijkheid wordt, voelt Vlado zich niet zo'n held als dat hij van tevoren had bedacht, wat mooi aansluit bij deze stukjes.

Al met al leuk om eens gezien te hebben.

Een hele grauwe, film. Het leven in Zuid Korea voor pakweg 1995 leek me voor heel veel Koreanen net zo min een pretje als het leven van de Koreanen in Noord Korea gedurende dezelfde tijd.

Park gaat goed om met zijn grauwe decor en schept een desolate sfeer. Deed me ergens ook denken aan Teshigahara's 'Pitfall' (Otoshiana).

Kim Ki-young is naast op de vlucht voor de wet ook op zoek naar de 'gewone' man en wat hem drijft en bezighoudt. Zelf is hij intellectueel revolutionair activist, maar teleurgesteld in de lauwe bereidwilligheid van de arbeiders om hen en de zijnen te volgen, terwijl ze toch voor hen opkomen?Hij hoopt door zich onder hen te mengen nieuwe ideeën op te doen en daarmee de massa voor zijn zaak te kunnen winnen.

Joong-Hoon Park speelt trouwens hier een totààl andere rol als in 'Chilsu & Mansu' van deze regisseur!

Fraai ingetogen drama dat bij mij vooral indruk maakt vanwege een aantal schokkende scènes op momenten dat ik die niet wachtende was! Zoals de drijfzandscène en de executie.

Indrukwekkend de volharding van de mannen en ik ben blij dat deze uiteindelijk niet voor niets is geweest.

En als er inderdaad maar twee echte acteurs in de film zaten vind ik het resultaat zeker zeer geslaagd. Ik zou ook niet kunnen zeggen wie de acteurs dan waren?

Mmm? Ik vond hem zo meer lijken op een mengsel van Grizzly Adams en Eugène Terreblanche van de Afrikaner Weerstand Beweging!

Maar Franco Nero mag ik persoonlijk trouwens graag zien. Hij zou overigens qua uiterlijk best het jongere broertje van Terence Hill kunnen zijn! (tenslotte is dat ook een Italiaan!).

Prima westen overigens, ik wist me er wel mee te vermaken.

Wel jammer: het gejammer van die zangeres. Was dat soms weer Joan Baez? Die verklootte namelijk ook al 'Silent Running' met haar gekerm!

Aardig filmpje van Loach. Wel een beetje kneuterig en amateuristisch overkomend allemaal.

Wel vreselijk geërgerd aan die bovenmeester en zijn 'tirade'. Zelfs Sylvester Stallone had daar nog beter kunnen acteren!!!!

De eerder opmerkingen hier over het accent van dat joch kan ik niet volgen. Bijna iedereen in de film spreekt toch min of meer met dat accent? Het accent van dat joch is alleen wat zwaarder, of hij articuleert alleen wat slechter!

Wat een ontzettende zak hooi trouwens, die broer!
Wel sterk vond ik dat in het verhaal de jongen niet als een soort engeltje wordt afgebeeld, maar dat hij doorlopend domme dingen blijft doen, zoals zijn totaal ongeinteresseerde houding bij de jobofficer, of het niet plaatsen van de weddenschap voor zijn broer.

Niet zo'n standaardplotje zoals in zoveel films waar de hoofdpersoon toch onvermoede talenten blijkt te bezitten zoals Good Will Hunting of Billy Elliott.

Poeh! Nou, mij ook zeg! Wat een cru einde. Zat ik toch even met een brok in mijn keel en tranen over mijn wangen!

Al eens eerder een documentaire gezien over vluchtelingen uit Noord-Korea en hoe die worden behandeld in China. Ik heb het echt met ze te doen en met de mensen in Noord-Korea.

Deze film is wel wat flets qua uitvoering, maar het onderwerp en het plot maken hem toch indrukwekkend en eentje die je zult bijblijven!

Niemand dit pareltje gisteren gezien???? Kanvas is goed bezig de laatste tijd trouwens!

Echt een film voor mensen die wat onthaasting zoeken...

Wat mij betreft werkt een film als deze echt honderd maal beter om de aanwezigheid van de Nederlandse strijdmacht in Afghanistan te verdedigen dan welk gewauwel van politici dan ook! Deze film heeft bij mij weer veel empathie voor die arme gewone Afghaanse burgers teruggewonnen. Zij zijn al jarenlang steeds de lul en deze film illustreert goed hun wanhoop en uitzichtloosheid.

Helaas wordt het vertoonde stoffige (ik kreeg er dorst van!) gebeuren soms wel wat saai, waardoor veel mensen zullen afhaken.

Triest maar toch mooi!

Een rauwe kille en weinig hoopgevende film.

De film romantiseert het zigeunerleven totaal niet. Sterker nog: ze gedragen zich als tuig van de richel en het is moeilijk om sympathie voor ze op te brengen. Marco is ook een behoorlijk naar ventje, ondanks zijn (gebrek aan) opvoeding.

De film is gewoon een schets uit het leven van deze gemeenschap, biedt geen hoop en draagt geen oplossingen aan. Het is gewoon zo, c'est ça! Lastig te verteren zo!

Tot mijn schande is dit pas mijn eerste film van Abbas Kiarostami en ik heb er best van genoten. Wat een lief joch, die Ahmed, die een hoop riskeert om zijn vriend te helpen. Opvallend vond ik de volwassenen die werkelijk geen enkele keer naar de jongen luisteren en hem alleen maar koeioneren (vooral de moeder!).

Het is niet moeilijk te duiden wat Kiarostami hiermee wil en dat staat hieronder inderdaad al meerdere malen beschreven. De film deed me denken aan andere Iraanse films met kinderen als Bacheha-ye Aseman (1997), Badkonake Sefid (1995), Asbe Du-pa (2008) en Roozi Khe Zan Shodam (2000). Degenen die deze film leuk vonden zullen die ook kunnen waarderen en degenen die éém uit het rijtje leuk vonden zullen ook deze film kunnen waarderen.

Al een tijdje niets meer gezien van Majidi en deze kwam op mijn pad. Wat me meteen weer opviel was hoe fraai de fotografie in deze film weer is. Geweldige beelden en camerastandpunten! Wat dat betreft zit Majidi toch aan de top vergeleken met zijn Iraanse collega's als de Makhmalbafs, Kiarostami en Farhadi. Ik had begrepen dat de jonge acteurs allemaal echt van de straat komen en dat zou je niet zeggen, want qua acteerwerk lijken het professionals.

Ook qua spanning weet Majidi de aandacht goed vast te houden. Het lijkt wel een heist-film. Tussendoor wordt het verhaal verteld over de Sun-school en de moeilijkheden die de nemers van dit soort initiatieven ondervinden. Tevens leren we over de grote hoeveelheid Afghaanse vluchtelingen die proberen hun plaats te vinden binnen de Iraanse samenleving.

Zo leek dit een film te gaan worden die ik totaal niet met Majidi zou associëren, maar het uiteindelijke einde zorgt er toch wel weer voor dat dit helemaal in zijn straatje past. Zal voor velen een bummer zijn dat het geen Hollywoodeinde is waarin Ali een schat vindt en deze schenkt aan de school.

Ik vond het prima zo en heb genoten van deze film.

Van deze film zou ik zweren dat ik deze al eerder op de site heb gezien met die oranje dvd-hoes en een aantal stemmen en commentaren????

Enfin, wàt een geweldige film! Nu ben ik wel een beetje Nomura-fan, maar deze mag beslist gezien worden. Werkelijk on-be-grijpelijk dat hier maar tweemaal op is gestemd en dat deze film zo onderbelicht is gebleven????

Allereerst een fenomenale acteerprestatie van Ken Ogata. Ik zou zelfs durven stellen dat hij het hier zelfs beter doet als in Imamura's 'Vengeance is Mine'. Daarnaast is het acteren van de drie ukkies van kinderen (1, 3 en 6 jaar oud) opvallend realistisch en goed te noemen. Één scène met de éénjarige en zijn pleegmoeder. Hoezo realistisch?? Poeh, hè!

Voor de rest is dit een typische Nomura-film. Typisch in de aankleding en doordat Nomura ons weer heel wat van Japan laat zien. Bovendien is het script weer gebaseerd op een roman van Seicho Matsumoto. Nomura's films gebaseerd op zijn roman's zijn toch duidelijk zijn beste of in ieder geval zijn meest bekende films.

Ik durf het bijna niet te zeggen, omdat ik Hirokazu Koreeda's 'Dare mo Shiranai' óók erg goed vind, maar die film verbleekt bijna bij deze van Nomura!!!!

Nogmaals: onbegrijpelijk onderbelicht gebleven!

Zowaar vond ik de film amusant, vooral het eerste uur, waarna het een beetje verzandt in een standaard gebeuren. Voor de rest lijdt de film erg onder de - hoe zal ik het noemen- 'Karate Kid'-kwaal, waarmee ik bedoel dat mensen volledig in elkaar worden gemept en twee minuten later flierenfluitend weer weglopen.

Ik zou bijna zeggen: dáár ben ik nu echt te oud voor, dat soort onzin!', ware het niet dat ik me daar als kind bij Karate Kid-achtige films óók al aan ergerde!

De rol van Moretz is inderdaad leuk, hààr acteren is helaas van het niveau 'elf-jarige-die-niet-kan-acteren'. Cage's acteerwerk van het niveau '46-jarige-en-ik-kan-nog-steeds-niet acteren'

Kick-ass zelf lijkt wel errug veel op Harry Potter, maar liet wel degelijk acteerwerk zien.

Maar gelukkig wel gelachen en genoten van sommige scènes. Die waarin Moretz haar entree maakt als superheld is wel memorabel.

Dat vond ik ook een aardig weetje! En nu ik het weet kan ik niet begrijpen dat het me niet eerder was opgevallen!

Anyway, sinds FRS de Chaplin Colletion in de uitverkoopbakken heeft gegooid waag ik me zo af en toe aan een van zijn films (best mooie uitgaves en de extra's voegen echt wat toe, zoals bijvoorbeeld weetjes als die Friac gaf. Het leukste weetje is eigenlijk dat de zg. Hitlersnorretjes eigenlijk Chaplinsnorretje zouden moeten heten, omdat Hilter zijn snorretje heeft gemodelleerd naar die van Chaplin!!!).

Ook dit is weer een prima film met (volgens mij voor die tijd) briljante vondsten. De combinatie van lach en traan werkt bijzonder goed. Ik vond de beeldkwaliteit verrassend goed voor zo'n oude film!

De sequens waarin the Tramp de vondeling probeert de dumpen is hilarisch!

Echt zo'n filmpje die ze vroeger nog wel eens rond de kerstdagen konden draaien. Ik kon me er nog best mee vermaken. Het verhaal heeft wat weinig om het lijf, maar verloopt wel geheel geloofwaardig tot en met het proces van de kleine Harry aan toe.

Geinig dat de Nederlanders in de film hier met de nek worden aangekeken door de grootvader, vanwege de Boerenoorlog, waar Nederland eigenlijk helemaal niets mee van doen had.

Aardig drama, maar wel wat tam en erg ongeloofwaardig. Want je zou toch verwachten dat Asato binnen no time een mediasensatie zou moeten worden nadat hij te pas en te onpas kindertjes geneest op de speelplaats en hèlemaal al na het zeer onrealistisch uitziende ongeluk op het einde.

Maar ja, het geheel kijkt lekker gladjes weg, de muziek past goed bij de beelden. Bovendien focust de maker meer op drama en is het fantasy-deel meer iets dat ook in de film voorkomt.

Leuk als tussendoortje.

Zaterdag gezien en ik begrijp ook de hoge cijfers niet?

Het is niet onaardig en soms vermakelijk, maar ik vind QT zijn niveau van Pulp Fiction, Jackie Brown en Resevoir Dogs bij lange na niet halen!

Blijkbaar is de weg die hij is ingeslagen niet mijn smaak? Een krappe voldoende dan maar (ik vond dit deel beter dan 1).

Degelijke actiefilm. Statham blijf ik toch stiekem wel appreciëren. Wel een vreemd verhaal en een beetje zonder kop of staart. Ook dat gedoe met Yvonne Strahovski, hoe smakelijk ze er ook uit mag zien, voegt niets toe en leidt alleen af van het 'verhaal'. De actie is wel okay en maakt de film zeker het bekijken waard.

Dominic Purcell ziet er trouwens niet uit in deze film, zeg!

En dan toch nog wel in Fukasaku's 'eigen' stijl! Ik vond het leuk om ook eens zo'n soort film van hem te hebben gezien en deze film vergroot mijn achting voor deze regisseur. Deze fiilm likt me ook wel een inspiratiebron van sommige van Miike's films.

Fukasaku is hier erg cynisch en lijkt te zeggen dat in ieder mens een crimineel schuilt, die, als je pech hebt, onder bepaalde omstandigheden tevoorschijnkomt en soms iemands leven kan verknallen. Toch schuilt er nog iets optimistisch in het einde van de film: Asao vertrouwt erop dat zijn vriend hem zal vergeven en Kikuo doet dit inderdaad en zweert een frisse start te maken.

Gin Maeda (Asao in de film en mij vooral bekend als de zwager van Tora-san!) lijkt in deze film wel irritant op Jet Li!

Laat je niet bedriegen door de poster. Ik dacht ook: 'vast niks!' Maar: wat een leuke film en verrassing , zeg! Heerlijk absurd, grappig en bizar. Cast Away, maar dan leuk!

Soms hele flauwe grapjes, maar op één of andere manier moest ik daar dan tòch weer om lachen. Zuid-Korea maak een hoop pulp qua films, maar de romantische komedies die ze maken bevallen mij toch wel. Net als 'My Sassy Girl' is dit weer heel apart!

De film heeft een goed plot en zorgde voor flinke grijnzen op mijn bakkes af en toe. Grappig bijvoorbeeld als de hoofdpersoon zó hunkert naar zwartebonennoedels dat hij in gedachte iedere keer dat hij deze lekkernij afsloeg nagaat en becommentarieert!

De karakters van beide -op een eiland levende- hoofdpersonen zijn volkomen buitenissig, maar desalnietemin geloofwaardig. De locatie (het eiland en de troep daarop) is ook gewoon geniaal gevonden.

Een stevige aanrader voor wie voor zo tussendoor eens een luchtige grappige maar toch aparte film wil zien!

De film is gebaseerd op een waargebeurd Japans bankschandaal en dat is helaas meteen het grote manco van de film: het verhaal is niet ècht boeiend. En al helemaal niet voor het mainstream publiek! Ook is het soms lastig volgen wie nu wie is en wat ze zijn.

Toch moet ik de makers nageven dat ze er nog het maximale van gemaakt hebben. Prachtige cinematografie en prima acteerwerk. De film ziet er eigenlijk jonger uit als de werkelijke leeftijd.

Grote meerwaarde van de film is toch de - helaas marginale- rol van Tatsuya Nakadai, die van het doek af spettert. De film leeft op als hij in beeld is! Een beetje vergelijkbaar met Jack Nicholson in 'A Few Good Men'.

Verder een dijk van een cast:

o.a. Kôji Yakusho (o.a. in Eureka), Kei Satô, Tetsurô Tanba, Renji Ishibashi en Kippei Shiina.

Deze film zou een mooie double bill zijn met Ceres (2018), al is die toch van een hogere categorie. Deze film heeft ook zijn charme, al moet je tegen af en toe onbegrijpelijk kindergebrabbel kunnen. Het landschap leent zich vanzelf voor mooie plaatjes en het moet daar best mooi opgroeien zijn, al krijgen de kids al vroeg hun eigen klusjes toegeschoven. Wat alleen maar goed is voor kinderen.

Grappig ook dat Bernhard Wicki, de regisseur van 'Die Brücke' uit dit dorpje stamt!

Mij ook! Misschien toch omdat de film in Amerika nogal is doodgezwegen? Ik had nog nooit van deze film gehoord en bij mijn weten is hij nooit op tv uitgezonden.



Tja, Chaplin heeft wat teveel hooi op zijn vork genomen. Hij komt op mij echt over als een oude man (een Grumpy Old Man) die de veranderingen in de samenleving niet meer bij kan benen. Iets wat ons allemaal ooit zal gaan overkomen! Toch en wat dat betreft is inderdaad de scene in de bioscoop erg sterk, net als later in het restaurant met de keiharde muziek. En de kritiek op de Amerikaanse samenleving is inderdaad geslaagd en terecht!

Ook het gedoe in de lift met de brandweerslang is even ouderwets Chaplin-visuele-humor, maar het natspuiten van de Grand Jury is dan weer enorm flauw en gezocht!

Toch blijft het geheel bekijkenswaardig!

Bijna niet te geloven dat dit een documentaire is! Met verbazing zitten kijken. Ontzettend grappig ook die nuchtere losse flodderopmerking van dat dochtertje van die Steve: 'stom dat dat Guiness-book zo belangrijk is voor sommige mensen! Het verpest echt sommige mensen hun leven!'

Steek maar in je zak Steve!

Die Billy lijkt wel wat op Tom Cruise in 'Magnolia'. Net zo eng.

Gelukkig nog een happy-end. Nu mag Billy laten zien of hij ècht de topper is die hij claimt te zijn...

De film begon niet onaardig maar zakt weg in een misère van ongeloofwaardigheden en matige actiescènes. Een typische RTL-film....

Dit is ècht wel een groot probleem met deze film. Ik denk dat je zelfs in de gemiddelde Noord-Koreaanse film nog minder propaganda zult terugvinden!??!! Het lijkt wel of aanhangers van de Britse en Russiche monarchieën deze film hebben gesponsord???

Zo worden kaiser Wilhelm (zwart) en George V (wit) wel erg zwart-wit neergezet. Ook Tsaar Nicolaas II wordt als een soort martelaar geportretteerd. Nu verdient geen mens het lot dat hem en zijn gezin uiteindelijk trof, maar 'they had it coming!, nietwaar?

Ook grappig dat op de kaart van 1914 Flevoland al is afgebeeld in Nederland?

Qua spektakel zit het wel goed met de film en met het verstand op nul is de film wel uit te kijken. Perfecte film voor SBS of RTL om binnenkort uit te zenden?

Leuke, vlotte film. En een peuke Miki Nakatani. Hoewel ik me niet ben gaan vervelen, had van mij de speelduur wel wat korter mogen zijn.

Inderdaad, de typisch Japanse sentimentaliteit hield véél te lang aan. Minnetje!

Maar verder vond ik de film de moeite waard.

De oudste Yamada die ik tot dusverre zag en film die wat apart staat de rest van zijn oeuvre. Deze film is meer Nomura-achtig: sfeervol, passende muzikale omlijsting en een niet alledaags 'mysterie'. Niet zo gek, want Yamada was ook (mede)scriptschrijver voor een aantal van Nomura's meest succesvolle films.

Ja, dit was ook mijn grote probleem met deze film. Toen Kiriko zich op de advocaat stortte met de boodschap dat ze gek op hem geworden was, zette ik bijna de film stop, zo dom vond ik dat, maar gelukkig bleek later dat het wat subtieler lag....

Een beetje Jackie Chan II, deze Jet Li....

Maar toch wel leuk en mooie spectaculaire scènes. Wel een over-the-top plot: ik kan me niet voorstellen dat politieagenten straffeloos zo schietend een moordenaar kunnen en mogen vervolgen!

Poeh zeg, deze lag al heel lang stof te vergaren, maar nu dan toch eindelijk eens bekeken. Ik denk dat iedereen het volgende het wel met bepaalde acteurs heeft: soms vind je ze gewoon een irritante kop hebben! Jonah Hill is er bij mij een, of Will Ferell, white-trash-hoofd Juliette Lewis. Bij voorbaat heeft de film al een minnetje als zij meespelen. Je mag het van een kind niet zeggen, maar ook Abigail Breslin vind ik een irritante kop hebben! Zie de poster!

Ze kan zeker goed acteren, daar niet van, maar toch. Des te verbazender dus dat deze film me héél erg meeviel. Gewoon een leuke jeugdfilm, waar iedereen het gewoon goed in doet. Zeker een aanrader als middagfilm. 3,5*