Kimi ga Wakamono Nara (1970)

Zonder meer de beste film die ik tot nu toe van Fukasaku zag. Een mix van typische new wave elementen en sociaal drama. En dat gaat erg goed samen.

Een film over dromen, vriendschap, lot, hoop en afkomst. Over hoe het verleden je altijd zal proberen in te halen en slechte kanten van je karakter nooit helemaal verdwijnen.

Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die moeite hebben met wat uitbundig acteren of het wat melodramatische einde. Ik niet. Erg mooie film.

4.0*

Ja daar kreeg ik toch wel een beetje buikpijn van. Was wel aanstekelijk, maar overheerste het grootste deel van de film toch wel wat in negatieve zin.

Meest positief: in het begin een aantal hele fraaie scenes: zowel bij de aantiteling (en het stukje ervoor) als enkele stadse scènes met veel hoge gebouwen en lucht die duidelijke de Fuasaku dynamiek herbergen. Met name de scheve en dwarse shots en het optimaal gebruik van het cinempascope beeld. Verder zijn er mooie stukken die worden afgewisseld met wat te hystrisch gedoe naar mij smaak al wint tegen het einde de sympathie het weer ruimschoost.

Toch lukt het Fukasaku onvoldoende om zich aan zijn eigen idioom te onttrekken. De film is niet hard genoeg om in de exploitation thuis te horen en de film is niet maatschappij kritisch genoeg om bij de meer independent stroming van Wakamatsu of zo te horen. Niet dat het per sé ergens bij thuishoort, maar je je ziet dat hij flirt met beide, maar niet loskomt uit zijn eigen stijl.

O ja. Ik moest bij het kijken van de film meerdere malen denken aan Sam Peckinpah. Zowel in rauwheid/grafisch geweld, onderwerp, beeldtaal (splitscreen en zo) moest ik ongelofelijk aan Peckinpah denk die begin jaren 70 ook enkele van dergelijk recht-toe-rechtaan actieflix maakte met wat socio-commentaren in de zijlijn en wta humor.

Met het zien van de laatste film uit Tartan's Fukasaku boxsetje, kom ik tot de conclusie dat ik de twee overige films (Blackmail is My Life en Black Rose Mansion) misschien te laag heb ingeschat, want ik zie in If You Were Young: Rage toch wel een film die in de buurt van perfectie lijkt te komen.

Een verhaal over de zoektocht naar vrijheid en de prijs die je daar voor moet betalen. Fukasaku lijkt ook in een "normaal" drama in zijn element en weet een mooi beeld neer te zetten van jongeren die proberen iets van hun leven te maken. Liefde, verdriet, leven en dood.

Met prachtig camerawerk en heerlijk los acteerwerk van alle acteurs is If You Were Young een eye-opener voor mij, en moet ik inderdaad maar weer eens die andere twee gaan herzien.

4*