menu

Bacheha-ye Aseman (1997)

Alternatieve titels: The Children of Heaven | بچه هاي آسمان | De Schoenen van Zahra

mijn stem
3,77 (94)
94 stemmen

Iran
Komedie / Drama
89 minuten

geregisseerd door Majid Majidi
met Mohammad Amir Naji, Amir Farrokh Hashemian en Bahare Seddiqi

Film over Ali, een jongen van negen jaar en zijn zusje Zahra. Ali verliest op weg naar huis de net gerepareerde schoenen van zijn zusje Zahra. Hij durft dat thuis niet te zeggen. Hij spreekt met Zahra af dat ze het voor hun ouders geheim houden en dat ze zijn schoenen aantrekt naar school. Op school levert dat wat problemen op. Plotseling ziet Zahra een meisje in haar schoenen lopen en samen met Ali achtervolgt ze haar. Ze ziet dat het meisje het thuis nog armer heeft dan Ali en Zahra, zodat ze de schoenen niet terug durven te vragen. Dan hoort Ali van een hardloopwedstrijd. Degene die als derde eindigt, krijgt een paar gymschoenen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=dqxvZeQsVzY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van stinissen
3,5
stinissen (crew)
woensdag 1 januari duitsland 1

Dit vond ik dus echt een prachtige film. Ik kijk over het algemeen niet vaak van dit soort films, en al helemaal niet films die afkomstig zijn uit Iran. Vaak vind ik die films niet erg toegankelijk voor iemand zoals ik, omdat ik me vaak niet kan vinden in de personages en passages ( shame on me)en de verkrijgbaarheid laat ook te wensen over.

De film weet een klein verhaaltje op een grootste manier te vertellen. De stilte, het meisje dat haar schoen verliest, de nijdige conversaties tussen de twee meisjes, allemaal kleine dingen die erg boeiend zijn gefilmd. De kinderen spelen overigens uitstekend, en weten van deze film een waar meesterwerkje te maken. De regisseur neemt zijn tijd om het verhaal te vertellen,en schotelt de kijker beelden voor van de crisis in Iran, maar blijft daarbij wel bij zijn verhaal. De ironische ondertoon van deze film ,en het weliswaar voorspelbare maar fantastische einde maken van de film een ware topper 4.5 sterren

IQ160
Weet iemand waar deze film te koop is op DVD R2?

Ik heb even geinformeerd, maar zover ik weet is er (nog) geen region 2-versie reeds verschenen.

avatar van Boenga
4,0
7 jaar en 13 dagen na het vorige bericht wil ik even melden dat de DVD wel degelijk als regio-2 versie met nl ondertitels op de markt is. Net gekocht, maar nog niet gezien.

avatar van rokkenjager
4,5
Gauw doen dan.

Dit is werkelijk neorealisme op z'n allermooist. Majidi is een humanist pur sang.

Bij de boekenvoordeel opgepikt met als prijsje €2 en 3=2, kortom dus €1,33

avatar van RuudC
3,0
Iran blijft een vreemd land. Het enige land dat officieel door God geregeerd wordt, dus je kunt er wel vanuit gaan dat er veel baarden een hoofddoekjes in zitten. Er valt best doorheen te kijken. The Children Of Heaven is ook helemaal geen religieuze film, al zie je wel dat het een grote rol speelt in het dagelijks leven daar.

The Children of Heaven is vooral een kneuterige film. Duidelijk gemaakt met middelen die naar westerse maatstaven ouderwets zijn. Ergens is het wel schattig hoor, dat knullige acteerwerk, de simpele zielen die erin meespelen en het simpele en voorspelbare verhaaltje. Je merkt goed dat het land behoorlijk achterloopt op het gebied aan cinema. Maar bijzonder is het ook niet, behalve dat het verschil tussen rijk en arm goed belicht wordt. Leuk voor kinderen, maar ik denk dat zij eveneens de huilpartijen en het vingertje van de hoofdpersoon snel beu zijn. Zeker leuk voor een keertje.


avatar van BBarbie
5,0
Bestaat er zoiets als een “feel good drama”? Zo zou ik deze film willen kenmerken, die gaat over de dramatische gevolgen van het verlies van een paar nagenoeg versleten schoenen op twee kleine kinderen uit een arm gezin. Niet alleen de impact van dit incident, maar ook de effecten van hun natuurlijke saamhorigheid zijn van begin tot eind af te lezen op de gezichten van de kinderen. Die verbondenheid zorgt voor een goed gevoel als tegenwicht voor het drama.

Het zijn vooral de kinderen, die je –met hun ongedwongen en ongekunstelde aanwezigheid– als toeschouwer niet onberoerd laten. De aanstekelijke mimiek van Bahare Seddiqi als het kleine zusje Zahra deed mij regelmatig wegsmelten. Maar ook Mir Farrokh Hashemian als haar ongelukkige broertje Ali heeft diepe indruk op mij gemaakt. In mijn commentaar op de prachtige film Darbareye Elly (About Elly) heb ik eens opgemerkt: “Dit is pas acteren mensen”. Die opmerking is op deze film evenzeer van toepassing.

Ook filmmaker Majidi verdient een groot compliment, omdat hij de focus voortdurend bij het centrale thema weet te houden (onderlinge band te midden van armoede) en hij de toon van de film op geen moment sentimenteel laat worden.

Ik heb al twee films uit Iran in mijn top-10 staan, maar eigenlijk hoort deze daar ook in thuis. Want het is waarlijk een juweeltje.

avatar van Boenga
4,0
Natuurlijkheid, onbedorvenheid, ongekunsteldheid, naïviteit, bescheidenheid, ingetogenheid, soberheid, simpelheid. Dat zijn een paar van de woorden die bij me opkomen bij deze film.
Het onderwerp, de mensen, de omgeving, de beelden,... Eenvoud is het sleutelwoord.

Desondanks (?) zit je als kijker van begin tot einde aan je scherm gekluisterd; de regisseur heeft geen franjes nodig om z'n werk 'af' te maken.
rokkenjager schreef:
neorealisme op z'n allermooist...
...vermengd met het surrealisme van de loopwedstrijd.

Ik was best wel blij met het happy end, ook al wordt het niet meer in beeld gebracht (papa die thuiskomt met...)

Sterk.

avatar van Spetie
4,5
Een prachtige film uit Iran, die laat zien, dat er met weinig middelen wel degelijk iets moois te maken valt. Children of Heaven is zo’n beetje de perfecte jeugdfilm, die kinderen erg zal aanspreken, maar ook voor de volwassenen is er meer dan genoeg te genieten.

Ik vond het vooral allemaal erg oprecht overkomen. Ali en Zahra zijn een broer en een zusje uit een arm gezin, die in de problemen komen, nadat Ali de schoenen van zijn zusje per ongeluk kwijtraakt. Broer en zus gaan niet bij de pakken neerzitten, ondanks dat er best een traan vloeit, maar verzinnen een kinderlijke, maar wel creatieve oplossing, om dit voor hun ouders verborgen te houden. Het brengt Ali nog meer problemen. Wat hier opvalt is het uitstekende acteerwerk van de twee kinderen. Vooral Mohammad Amir Naji is zeer goed en weet al zijn verschillende emoties overtuigend over te brengen.

De eenvoud van de film is zijn kracht. Geen ingewikkelde poespas, maar een simpel verhaaltje, waarin kinderen ook echt kind kunnen zijn en vooral de onderlinge relaties goed worden uitgewerkt. Broer en zus maken geen ruzie met elkaar, maar helpen elkaar juist waar ze kunnen. Daarnaast heeft Ali een sterke band met zijn vader. Dat resulteert op een gegeven moment in een pracht scene, als Ali zijn vaderaan een baantje als hovenier weet te helpen. Ondanks dat het gezin erg armoedig is, zijn ze niet ongelukkig en kennen ze een sterke band met elkaar.

Tenslotte is dan nog de hardloopwedstrijd. Ik moet zeggen dat ik die erg enerverend vond, mede ook door dat alles prima in beeld wordt gebracht en sterk zat te hopen, dat het Ali zou lukken. Dat Ali uiteindelijk 1e wordt en daar om zit te huilen was zelfs licht ontroerend. Dat hijdoor zijn vader dan alsnog beloond wordt, was echt fantastisch en gaf me een heerlijk gevoel. Echt een aanrader, die ik zo met mijn kinderen zou gaan kijken, mocht ik deze film kunnen vinden met Nederlandse ondertiteling.

4,5*

avatar van Boenga
4,0
Spetie schreef:
...mocht ik deze film kunnen vinden met Nederlandse ondertiteling.

Ik heb 'm in elk geval hier liggen op dvd met NL ondertitels; maar ik vrees dat het je wel een beetje zoekwerk en geduld zal kosten...

avatar van soom
5,0
Woewiewauw!! Prachtig mooi schouwspel met verpletterende kunst. Hartverlammende klappen te verwerken in de eenvoud van hart en gedachtegoed. Waar wij van dromen zijn grootse dingen en vele luxe goederen... terwijl je hart en de liefde oneindig belangrijker is dan de koper en wat er ook maar nodig is om het ruilmiddel geld te maken. Ik moet dat voor ogen houden. Dat je veel gelukkiger bent zonder veel bezit. Want dan mis je ook niets. Prachtig juweeltje. Kruipt heeel ver in je hart en daar laat ik het maar bij. Eigenlijk echt sprakeloos van de schoonheid!! Schopt heel hoog in de categorie parel iig.

avatar van arno74
4,5
Mijn tweede Iraanse film, waarmee het land bij mij haar plaats behoudt als hoogst gewaardeerde filmland met een gemiddelde van 4,5*, wie had dat nou gedacht. Buddha Collapsed Out of Shame (2007) is de andere Iraanse film die ik gezien heb, ook met kinderen in de hoofdrol. Die film is goed als sociale cinema, deze is het vanwege de hoge filmische kwaliteit. En Le Passé (2013), van de hand van een Iraanse regisseur, mag er ook wezen.

Waar andere films floppen vanwege het flinterdun verhaal weet deze film juist met de eenvoud te boeien. Weer bewijst een regisseur dat je ook met een laag budget een goede film kunt maken, en dat je daar ook helemaal geen ingewikkeld plot voor nodig hebt. De cinematografie is sterk, de hele film straalt een heerlijke rust uit, en de band tussen broertje en zusje komt zo de huiskamer binnen, en dat met nauwelijks dialogen. Een klein pareltje inderdaad.

Qua sfeer en stijl kun je het zo vergelijken met The Spirit of the Beehive (1973), daar heeft het erg veel raakvlakken mee (cinematografisch, eenvoud, stijl, chemie, kinderen in de hoofdrol, rust, weinig dialogen, sfeer, etc.). Gezien de vele raakvlakken vraag ik me af of Majid Majidi niet de Iraanse tegenhanger is van de Spaanse regisseur Víctor Erice. Ik ben in ieder geval benieuwd geworden naar de rest van zijn oeuvre.

Deze film kent overigens een 'vervolg' (van de hand van een andere regisseur): Hayat / Children of Heaven 2 (2005) - Filmaffinity.com.

4,5*

avatar van mcdaktari
Ik heb deze film destijds al eens gezien en kan me herinneren dat ik het toen een goeie film vond. Ik zie dat soort films toch graag. Ik bedoel, het hoeft voor mij niet altijd aktie te zijn. Gewoon een goed verhaal op zijn tijd is niet verkeerd. Binnenkort maar weer eens een nieuwe kijkbeurt aan besteden.

avatar van John Milton
4,0
Wonderbaarlijk. Na duizenden films, al die kneiterharde ellende en rauwe HBO series kan ik gelukkig (en verrassend?) nog steeds ontroerd raken door een kleine, eenvoudige film als deze over de strubbelingen van twee kinderen in een arm Iraans gezien.

Nergens te sentimenteel en met prachtig acteerwerk van de twee kindacteurs (beiden hebben volgens IMDb nooit meer een film gemaakt).

Heerlijke film.

avatar van Baggerman
4,0
Nou, het is er eindelijk van gekomen!

Deze film ligt al een eeuwigheid stof te vergaren in mijn 'nog te zien' rijtje in mijn kast met dvd's, maar had de pech dat ik (per ongeluk) eerst de Singaporese remake Pao Ba Hai Zi (Homerun) had gezien. En tja, om daarna deze meteen te gaan zien met waarschijnlijk 98% hetzelfde verhaal...

Deze versie is uiteindelijk zeer de moeite waard en prachtig in zijn eenvoud. Overigens is het verhaal trouwens niet 98% hetzelfde als de remake. Wellicht maar 97% hetzelfde. En nu in Iran i.p.v. Singapore.

De film deed me denken aan 'Fietsendieven' van de Sica, maar dan een wat lievere, wat gepolijste versie. De twee kinderen stelen al gauw je hart, maar de gulle, trotse lach van (de tot dan toe boeman) vader als Ali behendiger dan hemzelf blijkt te zijn in het aanbellen en vragen of men een tuinman nodig heeft, vond ik ook zeer mooi geacteerd en gefilmd. Ineens verandert de 2D-boeman in een mens! (ik zie trouwens dat Spetie dit moment aanstipt! Voor mij hèt moment van de film!).

Het einde is ook prachtig. De balende Ali en je mag zelf invullen wat er gaat gebeuren als vader thuis gaat komen!

avatar van Verhoeven
3,0
Viel me wat tegen. De regisseur is in mijn ogen te manipulatief bezig. Alleen al in de eerste akte krijgen we zoveel close-ups van de huilende broer en zus te zien dat ik er een beetje om moest lachen. Kon dat niet wat subtieler? Maar het is ook de manier van het verhaal vertellen wat me tegenstond. Te veel eenrichtingsverkeer. Zoals bijvoorbeeld het schoentje dat in het water terecht komt. It's too much. Maar ook die slow-motion beelden op het einde van de hardloopwedstrijd is een goed voorbeeld van verkeerde manipulatie. Oh. Wat. Is. Het. Zielig. Allemaal. Het is het soort van veredelde Italiaans Neorealisme. En daar ben ik nooit zo dol op geweest. Geef mij maar de intellectuele 'kinderfilms' van Kiarostami of Panahi.

avatar van John Milton
4,0
Geen onterechte kritiek, maar ik kon het de film wat makkelijker vergeven.

avatar van BBarbie
5,0
Volgens mij is het hoofdmotief van de film de saamhorigheid tussen de twee kinderen en niet zo zeer de vraag of ze wel of niet zielig zijn.

avatar van Woland
3,5
Children of Heaven is een kleine, neorealistische film over de problemen van (met name) twee kinderen in een arm, Iraans gezin. Ali is de schoenen van zijn zusje kwijtgeraakt, en dat is best wel een big deal voor de situatie waar de familie zich in bevindt; en die gebeurtenis is de katalysator voor de rest van de film. Het is een heel kijkbaar filmpje, goed gefilmd ook, waarin we vooral kijken naar de broer-zus-relatie tussen Ali en Zahra en de frictie, maar ook de saamhorigheid. Het geeft ook wel een interessant inkijkje in Iran. Wel ben ik het met Verhoeven eens dat de emotie soms wel erg georkestreerd overkomt, met de vele close-ups van een treurige Ali, bijvoorbeeld die achtervolging bij het riool en de hardloopwedstrijd op het einde. Maar echt heel erg storend vond ik het niet, het was toch voornamelijk een warm, wat kneuterig (en dat bedoel ik op een goede manier hier) gevoel dat overheerst.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:00 uur

geplaatst: vandaag om 17:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.