Meningen

Deze regisseur door vele andere films die hier te vinden zijn wat uit het oog verloren. Na het erg leuke Kamikaze Girls, was ik zeker benieuwd naar meer films van deze regisseur. En opnieuw stelt hij niet teleur.

Wat een geweldig wraak filmpje is dit. Qua verhaal redelijk simpel, maar bevalt veel lagen waardoor je interesse nimmer wegebt tijdens het kijken. Verschillende boeiende peronages nemen je mee en biechten zo allen hun verhaal op. Het eerste half uur is ontzettend sterk. Dit gedeelte bestaat voornamelijk uit dialogen. Erg goede vertelling waarbij je erg geboeid blijft. De uitkomst en de climax van deze scène is er een om nooit meer te vergeten. Dan begint de film. Het wordt met de minuut boeiender, en je wilt gewoon weten wat de volgende stap in de film gaat worden. Knap hoe Nakashima je steeds weer verrast. Net als je dent te weten hoe de film in elkaar steekt, neemt het weer een onverwachtte wending. Nakashima vraagt tijdens het kijken het uiterste van je, en die worden zonder dat je dat echt doorhebt berijkt. De film laat je dan ook echt met iets achter. Er worden vele emoties losgemaakt tijdens de film. Elk gevoel komt wel een keer voorbij.

Visueel is het werkelijk schitterend. De ene mooie shot na de andere komt voorbij. Camera werk is erg sterk, en ook de editing is erg goed. De muziek is perfect gekozen, en ook de score weet je te raken. Acteer werk is sterk. Het verhaal is eigenlijk een grote inleiding naar een fantastisch einde waarin het hoge niveau van de voorgaande speelduur makkelijk wordt overtroffen. Het komt keihard aan, en laat je met een wrang gevoel achter.

Erg goede film die mijn verwachtingen wist te overtreffen. Goed voor een plaats in mijn top 10.

Apocalypse Now meets Kong!

Buiten een paar leuke momenten om en een paar toffe actie scenes is het vooral erg leeg. Er is erg weinig tijd gestoken om een beetje verhaal er in te brengen en de acteurs iets te geven waar ze ook echt iets mee kunnen. Men wilde waarschijnlijk niet dezelfde fout maken die Edwards in Godzilla maakte. Het monster zo weinig mogelijk laten zien en alle actie in rook, op t.v. en/of in het donker laten plaatsvinden. Dat zit in Kong: Skull Island wel goed. We krijgen genoeg van Kong, zijn tegenstanders en andere inwoners van het eiland te zien. En ook met de actie zit het wel goed. Er gebeurt genoeg om de volle twee uur te vermaken. Buiten het vermaak is er dus weinig anders om van te genieten. Het script is daar ook niet naar. Verhaal is buiten het nodige niet echt aanwezig en de personages krijgen totaal diepgang mee. Goede acteurs als Hiddleston, Larson, Goodman en Jackson lopen er daardoor wat verloren bij. Het is misschien een beetje cliché om te zeggen, maar de film doet wat hij moet doen. En dat is entertainment bieden en een imposante Kong laten zien. Verder ziet de film er prima uit en is het geluid echt om van te smullen.

De scene na de credits is echt geweldig en ondanks dat Godzilla zwaar tegen viel en deze Kong niet geheel de verwachtingen heeft waar gemaakt, kijk ik wel erg uit naar het volgende hoofdstuk in de MonsterVerse.

Erg gestileerde film van legende Suzuki.

Bijna alles in deze film is geweldig. De bluer-achtige muziek, het acteerwerk, de cinematografie, de editing. Het was soms alsof ik niet naar een film zat te kijken maar een hypnotische ervaring kreeg.

Mijn derde Shinkai die ik in korte tijd zag.

En opnieuw is het erg fijn. Een fijn verhaaltje met leuke ontmoetingen en een soort van romantisch plotje vermengd met prachtige en erg complexe animaties waarin vooral de belichting weer erg veel aandacht naar zich toe trekt. Ziet er schitterend uit en is wel een soort van kenmerk van Shinkai geworden. De film is genieten geblazen van begin tot eind. En hoewel de film toch behoorlijk kort is, is die speelduur perfect voor het vertellen van dit verhaal.

Kun je je herinneren toen je Beauty and the Beast of Spirited Away voor het eerst zag, en helemaal mee ging in de magie? Kubo komt daar af en toe heel dichtbij.

Af en toe. Kubo is de gehele film echt op zoek naar wat het echt wil zijn en daardoor voelt de balans wat "off". Als de film wat meer steady was geweest, was de film nog beter geweest dan dat hij nu is. Dat neemt echter niet weg dat het genieten is met deze film. Het verhaal is best leuk en datzelfde geld ook voor het avontuur wat daarop volgt. Dat zorgt voor enkele magische momenten. Erg leuk hoe ze de origami er in hebben verwerkt. Verder is het natuurlijk vooral weer een erg Amerikaanse kijk op het Verre Oosten. Enkele personages zijn helemaal geweldig. Vooral de zusjes en Beetle.

De voice casting is best goed. Al komen sommige personages, dus ook de acteurs, wel erg weinig aan bod en leggen sommigen er net wat te weinig ziel in. Vooral Theron en Fiennes. Maar daar krijgen we dan wel een fantastische McConaughey voor terug. Hij begrijpt zijn personage echt helemaal.

Qua animatie natuurlijk geweldig. Wat een kwaliteit levert Laika hier af. De animaties zijn af en toe echt heel vloeiend. Er worden echt geweldige dingen gedaan met de stop-motion techniek, al vergeet je zo af en toe wel even dat het stop-motion is doordat het soms wel erg CGI lijkt.

Ondanks wat minpunten wel enorm genoten van Kubo and the Two Strings. Jammer dat deze film niet de aandacht kreeg die het verdiende.

De enige Shinkai die nog op het lijstje stond. En opnieuw viel het niet tegen. Voor zijn eerste film is het meteen al imponerend in de animatie. Maar ook zeker het verhaal mag er zijn wat net als in zijn andere films op een heel erg fijne en vertrouwd aanvoelende manier verteld wordt. De muziek was ook bloedmooi om aan te horen. Erg goede film.

Verrassend leuke film van en met Stephen Chow. Een heel stuk beter dan Shaolin Soccer.

Het begin is al erg leuk, en dan dat stijlvolle dansje. Na een opening en wat uitleg over de situatie begint de film dan echt. Wat mensen wonen gezamenlijk in een appartementje en krijgen mot met een bende. Wat ze niet weten is dat er een aantal Kung Fu meesters wonen. Dan krijgen we meteen al het eerste leuke gevecht van velen die in de film zitten. Mooie choreografie van stoten en trappen, door de man die ons al veel moois heeft laten zien. Woo ping Yuen. De over the top humor helpt zeker mee in de film en zorgde ervoor dat ik een aantal keer goed heb kunnen lachen. Helaas wordt het tegen het einde net even te met de humor. De gevechten blijven echter wel erg gaaf om te zien. Qua verhaal niet heel hoogstaand, maar wel genoeg om te blijven vermaken. Acteerwerk is best goed, en iedereen heeft er duidelijk plezier in. Dat druipt ook van het scherm.

Gaaf filmpje, maar nog belangrijker gewoon hel erg leuk.

4*

Niet echt wat ik van Miike gewend ben, maar toch een erg sterke film.

Crows Zero is een rechttoe rechtaan film van Miike. Het verhaal is makkelijk te volgen en ook is het allemaal wat gelikter in beeld gebracht. Maar het is zeker niet slecht. Crows Zero is een erg fijn filmpje die vaak doet denken aan Aoi Haru. De school is gewoon een mooie locatie om alles rond te laten draaien. Verhaal is erg leuk, en kent de nodige verwikkelingen en situaties om het entertainend te houden. Dat is zeker gelukt. Helemaal in Miike stijl krijgen we een aantal bizarre en erg leuke scènes te zien. De humor en bizarre vondsten vormen een leuk contrast met de vele gewelduitspattingen. De gevechten zijn lekker rauw en hard in beeld gebracht, zonder dat daar al te fancy choreografie bij komt kijken. Ook wel weer eens fijn om niet dat standaard wire-work te zien, maar gewoon lekker rouwdouwen.

Het eind gevecht is ook mooi in beeld gebracht, maar duurde naar mijn gevoel net even wat te lang. De cuts naar het popzangeresje en Tokio vond ik eerder afleiden dan dat het echt goed zijn werk deed. Ook dat shot op het einde vond ik een beetje jammer. Verder wel een sterke editing, vooral bij de brommer achtervolging. De soundtrack was dan wel weer wat minder. Niet altijd even goede muziek keuzes.

Wel weer een erg fijne Miike, niet helemaal wat we van hem gewend zijn, maar hij brengt wel weer veel in de film om het toch speciaal te maken. Toch wel benieuwd geraakt naar de sequel.