Meningen

Vandaag had ik roostervrij en dat kwam mooi uit want een bezoekje Avatar kost al snel 4,5 uur met reistijd en al erbij. Er is heel veel over de film te zeggen en laat ik dat maar eens puntsgewijs doen.

Algemene indruk: Avatar 2 is eigenlijk een vrij kleine film. Want wat is nu helemaal het verhaal? Maar dan opgeblazen tot epische proporties en lengte die niet echt te rechtvaardigen is met aan het begin wat actie, een lang middenstuk over een familie en tegen het einde nog 40 minuten knallen maar toen was ik al wel wat klaar met de film en duurde en duurde het maar. Ondanks de (voor lange tijd) fijne flow, zalig ritmische montage en dat toch voor een deel wel prettige middenstuk met wat zwemmen in het water. Dat was aangenaam kijkvoer, maar maakt de film al met al wel te lang.

Toegevoegde waarde: Wat wil Cameron nu eigenlijk met deze film? Qua verhaal is dit enorm plat en clichématig, qua ideeën en thematiek een herhaling van zetten. Er zit echt niets nieuws in inhoudelijk, maar ook visueel niet (behalve het technische) en ook niet echt qua toon, sfeer, invulling (behalve dan een halfuurtje in het midden). Terwijl Cameron het wel kan. Terminator 2 is qua verhaal, look en gevoel compleet anders dan Camerons eerste deel. En ook Aliens wist hij te veranderen van claustrofobische thriller in hardcore actie. Avatar 2 is, nu ja gewoon Avatar 1.

Acteurs: Met zo'n plot valt er weinig eer te behalen en de acteurs doen hun ding. Champion als Spider was irritant maar loopt wat verloren rond. Zijn plotje werkt ook niet echt. Weaver als Kiri was een erg leuke toevoeging.

Visueel: Technisch ziet het er allemaal prima uit hoor, hoewel ik wel het idee had naar een animatiefilm te kijken. Die wereld leeft en overtuigt ook wel, maar heeft ook een beetje het gevoel van een videogame. Cameron vertrouwt volledig op die wereld en hoe die eruit ziet met mooie natuur, veel water en allerlei lichtgevende dingen. Maar dat is het. Geen één moment dat ik echt dacht: wauw. Eerder kitscherig dan schitterend. Eigenlijk zit er geen enkel echt bijzonder shot in, op af en toe opvallend (en fijn) gebruik van zoom na. En hoewel visueel en vooral onder water het er technisch allemaal wel prima uitziet is dit allemaal minder wereldschokkend en -vernieuwend dan de eerste film in 2009. We zijn inmiddels 13 jaar en een heel Marvel Universum verder. Grootsheid imponeert niet meer. Puur leunen op uitstekende cgi is simpelweg niet voldoende. Je hebt goede ideeën nodig en die heeft Cameron niet echt.

3D: Ach ja. Ik was blij dat de afgelopen 3 jaar er nauwelijks 3D uitkwam. Het beeld is donker, het leidt af en 3D voegt vaak niets toe. Film is in 2D, dat 3D verzin ik er zelf wel bij. Ook nu weer in het begin af en toe iets wat dichter in beeld lijkt te komen maar dat is het dan ook wel. Maak kaartjes dan duurder en stop met deze ongein.

Actie: Op dit vlak is de film op zich prima. Cameron kan wel actie in elkaar zetten. Set pieces zijn prima en altijd blijft er overzicht en is de actie goed gedoseerd. Maar ook nergens is de actie deze film echt bijzonder. Die laatste scène speelt trouwens af en toe leentjebuur bij Titanic. Nergens haalt het geweld echter de emotionele impact van Titanic, en nergens de intensiteit van pakweg die achtervolging met vrachtwagen in Terminator 2.

Conclusie: Al met al een lange film die geen moment zichzelf rechtvaardigt en ook niets bijzonders biedt. Goed gemaakt maar nergens bijzonder met een fijn middenstuk als escapisme maar enorm slepend richting het einde. Naar boven afgerond nog wel 2,5*.

Avengers 2 dus, een film waar ik best naar uitkeek, door (jawel) de trailer en de titel, die beide een soort van epische lading gaven. Zou dit dan zo'n prachtige film worden waarin de wereld op haar eind loopt et cetera? Nou nee, uiteindelijk is dit prima popcornvermaak voor een avondje, maar een paar uur later was ik het allemaal alweer vergeten.

Ja, zoals sommigen ook zeggen hier: je hebt het gevoel het allemaal al eens gezien te hebben en als regisseur mag je dan wat meer toevoegen dan vooral veel actie. Die openingsscène is sterk met dat lange shot, net als de finale waar veel gebeurt, maar die altijd overzichtelijk blijft. Door genoeg rustpunten onderweg wordt het ook geen uitputtingsslag, de soort films waar Bay patent op heeft. Anderzijds duurt de film iets meer dan twee uur, en die zijn vrij vermakelijk en vliegen voorbij, dat je je afvraagt, had daar niet meer bijgekund? Anderzijds zijn die rustpunten best aardig, maar halen ook het hele tempo uit de film. Net als die dromen bij de Avengers halverwege de film in Afrika: dat stuk als geheel duurt gewoon te lang, naast dat het ook niet echt een gekte bracht. Je merkt dat men hier heel wat mee wil doen, net als dat de Avengers uit elkaar worden gedreven, maar dit zijn excuusstukjes die uiteindelijk nooit tot volle wasdom komen. De Avengers hebben vijf minuten een beetje nijd, en ze gaan alweer samen op pad. Ja sorry, maar daar had je best meer mee mogen doen, en anders helemaal loslaten.

Verder krijgen alle Avengers netjes hun beurt, alleen zijn het er zoveel dat er ook niet veel mee gedaan kan worden. Zusje Maximoff is een leuke toevoeging, haar broertje vond ik wel minder dan zijn evenknie in X-Men (maar die kreeg dan weer één geweldige scène waar de regisseur net dat beetje meer toevoegt dat je in deze film node mist). En zo is de film een vrij karig beestje geworden, een beetje een lege huls. Dan mag het allemaal wel knap in beeld gezet zijn, echt overweldigen doet het allemaal niet. Als gezegd dus, het wordt nergens episch. Niet in plot, niet in actie. Dan liever Furious 7 die ook nergens episch wordt, maar wel knetterende actie heeft.En beduidend betere humor - die in Avengers was vaker flauw dan leuk, op een enkele goede grap na (vooral Thor zorgde voor de beste momenten).

De film is groot, maar niet groots. 3,0*.

Ik had hier nog steeds geen stukje staan ook al zag ik de film het eerste weekend al wel direct, nu dan nog alsnog.

Het is denk ik niet de beste film van de serie, maar als afsluiter van een tijdperk mag deze gelden. Het is zelfs echt geen perfecte film, met hier en daar een deus-ex-machina en meer zwak schrijfwerk en de actie zelf is degelijk maar weinig verheffend in beeld gezet. Er zitten net iets te veel toevalligheden en makkelijke oplossingen in.

Maar het tempo is wel uitstekend. Heerlijk rustig met 3 akten waardoor de film ook van zichzelf een zeker tempo kent omdat na verloop van tijd de film weer anders wordt van richting en inhoud. En zeker het tweede deel met een soort greatest hits (door de geschiedenis heen) is gewoonweg enorm vermakelijk. Dan helpt ook wel dat de acteurs echt enorm in hun rol zitten en onderling na al die jaren een geweldige chemie hebben opgebouwd. De film biedt gewoon eerst en vooral drie uur topvermaak, een film die gewoon fijn is om naar te kijken. En het einde is echt wel ontroerend, en dat doen maar weinig Marvel-films. En sinds het Ride Now in Return of the King heeft niet meer zoiets zo geklonken als het Avengers: Assemble dat nu doet. I love you 3000! op dat soort momenten. Als oeuvre-score dan 4,0*.

Film die het meer moet hebben van haar plek in die hele franchise dan dat het zelf zo'n briljante film is, zoals ik met alle MCU-films wel heb.

Dat kan overigens ook niet dat dit an sich een goede film is, de hele film leunt zwaar op die 17 voorgaande delen en bouwt binnen deze film alleen op naar de finale toe. Dat doet men wel knap en zeker de regisseurs verdienen een pluim dat iedereen aan de beurt komt, niets afgeraffeld aanvoelt, de verschillende plotlijnen helder en overzichtelijk blijven. Dan heeft deze film natuurlijk mee dat er al vele films zijn gemaakt en dit enkel de pay off is, maar ook binnen zo'n film kan het nog fout gaan. Je moet verder niet verwachten dat dit als losse film zo goed werkt of diepgravend is, maar de emotionele momenten werken meestal wel.

Als geheel is de film echter wel best genietbaar. Het ding duurt 150 minuten, maar die voel je niet. De film kent veel rustmomenten en stiltes maar gaat vaak daarna in een noodtempo door. Ook de humor is sterk en niet zo infantiel en silly als in het derde deel van Thor. Daarnaast zitten de acteurs alle goed in hun rol (met niet enkele maar vele uitschieters) en de interactie tussen al die stijlen werkt wonderwel. Thanos zoekt balans, de Russo's hebben die gevonden.

Ook Thanos is een behoorlijke schurk, interessanter dan een zoveelste boef die alles wil vernietigen. Het is misschien gebouwd op een wat simpele psychologie, maar er zit een kern van waarheid in (de Pest was het beste dat Europa kon overkomen toentertijd) die eigenlijk meer verdient dan een actiespektakel. Want uiteindelijk is er niet veel tijd daar iets mee te doen.

Maar het is dus ook geen briljante cinema. Zeker het middenstuk had best een goede actiescène extra mogen hebben. Want hoewel ik me geen seconde heb verveeld is zo'n finale toch een beetje waar je voor komt. Dan vallen er toch net te veel momenten die kunnen leiden tot inkakken, al gaat men gelukkig vaak snel door. Maar toch, veel van die momenten terwijl je wacht, dat is tezamen net te veel. En de actie is redelijk geschoten (soms wat donker, hiephoi 3d-brilletjes!) maar Spielberg toonde enkele weken geleden aan dat je nog vele niveau's hoger kan zitten in actieregie. Als het puur om de actie gaat is het nergens echt groots of bijzonder. Ondanks dat de cgi vrij overtuigend is, maar dat heeft Disney sowieso goed de laatste jaren. Als onderdeel uit de franchise maakt dit 3,5*.

Wat een hoop negatieve reacties hier allemaal. Inderdaad een beetje naïef en nostalgisch, maar wel heerlijk om in te verdwalen met een fijn zomers sfeertje, extra versterkt door de altijd schijnende zon. Goed fijn kabbelende tempo, soms mooie muziek en wederom een ijzersterke Huppert die nooit grootse gebaren nodig heeft om toch een gevoel over te brengen. Geen wereldcinema dit verder, maar wel typisch zo'n moderne Franse film, en daar kijk ik gewoon graag naar. 3,5*.

True Stories, een samenvoeging van de twee albumtitels. Los gezien vind ik die woorden wat lege jargon, maar samengevoegd geeft het een zekere eerlijkheid, iets dat deze documentaire best geeft. De film is een behoorlijke inkijkje in de leefwereld van Avicii, eerst en vooral een schuchter en aardig kereltje dat werd geleefd door de roem en faam maar ook door ingewijden die steeds voor hem lieten kiezen dan altijd de carrière kozen boven zijn eigen ik. Maar het is ook een documentaire met al die bekende kopper die worden geïnterviewd, voor mij een stuk minder interessant. Ik zie liever een goed geregisseerde docu (af en toe) of beelden van Avicii zelf zonder commentaar (ook af en toe). Bovendien is na 3 kwartier het verhaal eigenlijk wel duidelijk en kon de rest me maar matig boeien. 2,0*.

De beste One Night Stand van dit jaar, vooral door enkele mooie betoverende beelden met rondrijdende quads (ik moest denken aan Hou) en soms ook het Ave Maria. In ieder geval merk je gevoel voor stijl en smaak bij de regisseur. Het verhaal zelf is aardig, maar iedereen is weinig sympathiek. De opgeschoren Marokkanen lijken dat nog het meest, maar dat lukt ze ook niet uiteindelijk. En de autochtonen met hun vieze vette haar, kettingen, piercings en dom gedrag hadden dat sowieso niet. Alleen het meisje is wel leuk nog en lijkt ook niet helemaal bij die stakkertjes te horen.

Film doet weinig slecht maar is net te kort om echt goed te worden. 3,0*.

Film uit hetzelfde jaar als La Dolce Vita. Opvallend, want tijdens het kijken moest ik er soms weleens aan denken, met vooral de thematiek rond de rijken en hun verveling. Alleen waar Fellini meer de kant van de gekte opgaat, houdt Antonioni het heel erg kil. Te kil soms ook om echt helemaal mee te gaan. Want hoewel sommige plaatjes (soms heerlijk geabstraheerd) schitterend zijn, wist de film me nergens helemaal in te pakken. Wel te boeien, maar dat is wat anders. De thema's zijn interessant en het wordt ook allemaal prima weergegeven. De sfeer is mooi, de aankleding goed en vooral het geluid is soms heerlijk. Vitti is erg fijn (anders dan in Il Deserto Rosso waar ze me echt ronduit irriteerde) en ook Ferzetti is prima, maar mist dan toch weer net dat beetje charme. Maar zowel regisseur als acteurs houden het allemaal heel erg op de oppervlakte en maken een film voor het hoofd, niet voor het hart.

Nee, het is zeker een uitstekende film die ik zo een tweede keer zou kijken, maar geen warm meesterwerk als La Notte. 4,0*.

Uitstekende korte analyse van de meneer boven mij. Inderdaad enorm traag. Sowieso was de editing nogal eens brak, net als het camerawerk. Ik had soms het idee naar een veredelde amateurfilm te kijken, waarin het verhaal wat chaotisch wordt verteld en allerlei kanten uitvliegt ondanks de focus steeds op 1 persoon. Weinig memorabele scènes, acteerwerk was ook niet meeslepend en het verhaal is een wat matige uitwerking van gekende thematiek. De sfeer is op momenten wel aardig getroffen en af en toe fraaie beelden van Ghana, maar daar blijft het bij. 1,5*.