Meningen

True Stories, een samenvoeging van de twee albumtitels. Los gezien vind ik die woorden wat lege jargon, maar samengevoegd geeft het een zekere eerlijkheid, iets dat deze documentaire best geeft. De film is een behoorlijke inkijkje in de leefwereld van Avicii, eerst en vooral een schuchter en aardig kereltje dat werd geleefd door de roem en faam maar ook door ingewijden die steeds voor hem lieten kiezen dan altijd de carrière kozen boven zijn eigen ik. Maar het is ook een documentaire met al die bekende kopper die worden geïnterviewd, voor mij een stuk minder interessant. Ik zie liever een goed geregisseerde docu (af en toe) of beelden van Avicii zelf zonder commentaar (ook af en toe). Bovendien is na 3 kwartier het verhaal eigenlijk wel duidelijk en kon de rest me maar matig boeien. 2,0*.

De beste One Night Stand van dit jaar, vooral door enkele mooie betoverende beelden met rondrijdende quads (ik moest denken aan Hou) en soms ook het Ave Maria. In ieder geval merk je gevoel voor stijl en smaak bij de regisseur. Het verhaal zelf is aardig, maar iedereen is weinig sympathiek. De opgeschoren Marokkanen lijken dat nog het meest, maar dat lukt ze ook niet uiteindelijk. En de autochtonen met hun vieze vette haar, kettingen, piercings en dom gedrag hadden dat sowieso niet. Alleen het meisje is wel leuk nog en lijkt ook niet helemaal bij die stakkertjes te horen.

Film doet weinig slecht maar is net te kort om echt goed te worden. 3,0*.

Film uit hetzelfde jaar als La Dolce Vita. Opvallend, want tijdens het kijken moest ik er soms weleens aan denken, met vooral de thematiek rond de rijken en hun verveling. Alleen waar Fellini meer de kant van de gekte opgaat, houdt Antonioni het heel erg kil. Te kil soms ook om echt helemaal mee te gaan. Want hoewel sommige plaatjes (soms heerlijk geabstraheerd) schitterend zijn, wist de film me nergens helemaal in te pakken. Wel te boeien, maar dat is wat anders. De thema's zijn interessant en het wordt ook allemaal prima weergegeven. De sfeer is mooi, de aankleding goed en vooral het geluid is soms heerlijk. Vitti is erg fijn (anders dan in Il Deserto Rosso waar ze me echt ronduit irriteerde) en ook Ferzetti is prima, maar mist dan toch weer net dat beetje charme. Maar zowel regisseur als acteurs houden het allemaal heel erg op de oppervlakte en maken een film voor het hoofd, niet voor het hart.

Nee, het is zeker een uitstekende film die ik zo een tweede keer zou kijken, maar geen warm meesterwerk als La Notte. 4,0*.

Uitstekende korte analyse van de meneer boven mij. Inderdaad enorm traag. Sowieso was de editing nogal eens brak, net als het camerawerk. Ik had soms het idee naar een veredelde amateurfilm te kijken, waarin het verhaal wat chaotisch wordt verteld en allerlei kanten uitvliegt ondanks de focus steeds op 1 persoon. Weinig memorabele scènes, acteerwerk was ook niet meeslepend en het verhaal is een wat matige uitwerking van gekende thematiek. De sfeer is op momenten wel aardig getroffen en af en toe fraaie beelden van Ghana, maar daar blijft het bij. 1,5*.