L'Avenir (2016)

Alternatieve titel: Things to Come

mijn stem
2,90
85 stemmen

Frankrijk / Duitsland
Drama
100 minuten

geregisseerd door Mia Hansen-Løve
met Isabelle Huppert, Edith Scob en Roman Kolinka

L'avenir vertelt het verhaal van een vrouw die, nadat ze de 50 gepasseerd is, wordt getroffen door een aantal tegenslagen. Haar man is vreemdgegaan, ze is ontslagen van haar werk en haar moeder is onlangs overleden. Maar ondanks deze nare gebeurtenissen laat ze zich niet klein krijgen.

TRAILER

18 BERICHTEN 10 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Verhoeven
3,0
0
geplaatst: 18 februari 2016, 00:04 uur [permalink]
Samen met de documentaire van Gianfranco Rosi tot nu toe de film die unaniem lovend is ontvangen in Berlijn. Overigens zijn beiden titels aangekocht. Kortom kan niet wachten.

avatar van kappeuter
 
0
kappeuter (moderator)
geplaatst: 4 maart 2016, 09:23 uur [permalink]
Vanaf 8 september in de bioscoop (Cinemien)

avatar van yeyo
2,0
2
geplaatst: 11 mei 2016, 23:19 uur [permalink]
In het ironisch getitelde L’Avenir krijgen we een Parijs voorgeschoteld dat enkel nog bestaat in de verbeelding van seniele Franse intello’s, lieden op wie de 35-jarige regisseuse misschien indruk hoopte te maken. Niet alleen handelt de film over het angstvallig tegenhouden van verandering (Huppert speelt een lerares filosofie die nog liever opstapt bij haar uitgeverij dan dat de marketingidioten haar teergeliefde kaften wat zouden opleuken), maar bovendien lijken de personages jaren '60 rive gauche hologrammen: 18-jarige middenklassers zijn nog steeds verbolgen over het asociale overheidsbeleid, leerkrachten secundair onderwijs hebben een riante flat in het stadscentrum en het kleinburgerlijk keurslijf dwingt iedereen met ook maar een beetje kritisch denkvermogen om de maatschappelijke ratrace te verlaten en geitenkaas te produceren op een Bretoense hoeve. Dat de film met prijzen overladen wordt, vind ik dan weer weinig verrassend: het internationaal publiek smult nu eenmaal van romantiek en escapisme. Maar wat als de Fransen uiteindelijk zelf de dupe worden van hun fantasietjes? Kijk maar naar de moeder van het hoofdpersonage, een afgeleefde vedette die Barbara Bui vestjes draagt en met veel koketterie oesters bestelt in het rusthuis waar ze gecolloceerd is. “C’est qui ce type? Il est moche!" gromt ze wanneer Sarkozy op tv verschijnt. Vooral die oogkleppen ophouden, Frankrijk.

avatar van Biosguru
1,0
0
geplaatst: 9 september 2016, 09:28 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De premisse van de film is dat mensen die intellectueel zijn een heel andere kijk hebben op het leven. Het jammerlijke van de film is dat juist dat gegeven niet uit de verf komt. Ik moet eerder aan de waarschuwing denken die je op tabak ziet staan:

"het lezen van boeken kan de emoties van uwzelf en mensen in uw omgeving ernstig afvlakken"

En die waarschuwing mag ook gelijk op deze koude, vlakke film gezet worden. Wat een kitsch, het rijke belezen binnenleven van de hoofdrolspeelster leidt er op het moment supreme als ze een weekend in een hutje met een aantal denkers zit. Toe dat ze alleen wat boektitels door de handen laat gaan en niet verder komt als "ja toen ik jong was, was ik ook activistisch". Dus scherpe geesten verzamelen zich een weekend lang in een hutje, zijn het fundamenteel oneens, wordt gesuggereerd door wat boektitels te name droppen EN er komt geen spetterende discussie? Huh? WTF? En oma doet mee met de jonkies door een joint te roken, kom op zeg, ik ging door mijn stoel van plaatsvervangende schaamt over die stoplap

De halve ster is voor de slecht ge-voice acte kat.

avatar van Redlop
1,0
6
geplaatst: 11 september 2016, 19:34 uur [permalink]
Alle Isabelle Huppert-filmcliché's verzameld in één film:

- speelt zich af in het hogere millieu CHECK
- intellectuele 65+ echtgenoot is tandarts/concertpianist/kunstcriticus/leraar CHECK
- leest Sartre/Camus/Adorno/Schopenhauer CHECK
- echtgenoot heeft minnaar CHECK
- lastige kinderen CHECK
- knappe jongeman/leerling maakt avances CHECK
- was vroeger anarchist/communist/politiek rebels CHECK
- moeder is raar mens CHECK
- rookt joints CHECK

1*

avatar van kos
 
0
kos
geplaatst: 11 september 2016, 20:15 uur [permalink]
.

avatar van Bélon
2,0
0
geplaatst: 11 september 2016, 21:37 uur [permalink]
Misschien is deze wel bedoeld als parodie op salonsocialisten

Hij draait hier wel in een goede zaal dus ik ga wel even kijken (misschien maar even ja).

avatar van wibro
1,0
2
geplaatst: 17 september 2016, 21:50 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Deze film vanavond gezien in een zaal vol 50 plussers en volgens mij vermaakten de meesten zich best. Dat kan niet gezegd worden door deze 65 plusser - wibro dus - want ik vond dit de meeste vreselijke film die ik dit jaar gezien heb. Waar gaat dit nu in godsnaam over?! Over het wel en wee van een docent filosofie die van filosofie in mijn ogen ook nog eens geen snars begrepen heeft. Een beetje oeverloos academisch lullen en titels van filosofen opnoemen. Tja, dat kan ik ook. Daar hoef je geen filosoof voor te zijn.
En verder gebeurde er ook gewoon helemaal niks.
Moeder die van ouderdom dood gaat. Tja, we gaan allemaal een keer dood.
Echtgenoot heeft een andere vrouw gevonden. Och wereldnieuws, want dit komt natuurlijk nooit voor.
Pandora, de kat loopt weg. Woehoe Pandora, waar ben je?
Pandora komt terug met een muis in de bek. Oei, dit kan echt niet. Marianne Thieme*, hier moet tegen geprotesteerd worden!
Dochter Chloë krijgt een kindje. Tja, ik mag niet alles verklappen natuurlijk.
En dan het einde...Ach, laat ik maar ophouden. Het is de moeite niet.
Oh wacht. Mijn waardering mag natuurlijk niet achterweg blijven.
0.5* ster voor Pandora de kat en 0.5* ster voor Chloé, de dochter van mevrouw huppelepup. Tja, die Chloé zag er best wel lekker uit.

1.0*

* Fractievoorzitter van de Partij van de Dieren.

avatar van TheBunk
2,0
0
geplaatst: 19 september 2016, 13:05 uur [permalink]
Er is wat mij betreft niet zoveel mis met pretenties in de cinema. Vaak is het een makkelijk en bovendien niet te weerleggen (want: subjectief en onmeetbaar) argument om een film af te branden. Een pretentieuze filmmaker? Prima, als het briljante filmkunst van de bovenste plank oplevert zoals bij Terrence Malick. Pretentieuze personages? Mag ook, als de regisseur daarmee wil ridiculiseren zoals Woody Allen dat vaak doet. De Franse filmmaakster Mia Hansen-Løve maakt met L’Avenir echter de fout om haar über-pretentieuze personages bloedserieus te nemen. In plaats van een statement tegen het snobisme van de zure elite, lijkt ze het te vieren. Dat doet ze zonder diepgang en dat maakt van L’Avenir een vrij vervelende filmervaring.

Lees verder op Cinema Interruptus

avatar van n00r
1,5
0
geplaatst: 25 september 2016, 21:02 uur [permalink]
In 1 woord: Saai.

avatar van Bélon
2,0
0
geplaatst: 17 oktober 2016, 03:00 uur [permalink]
Über klassieke Franse filmhuisfilm voor de "leraren elite" die gesponsored had kunnen zijn door de "Alliance Francaise". Draait al meerdere weken dus bereikt doelgroep. Dikke kat was leuk, Huppert lult het wel aan elkaar en na afloop hen je een "mozaïek van het leven" gezien of zo. Ja nee, nee... in 2016 te oudbollig om leuk te zijn voor <65.

avatar van blurp194
2,0
0
geplaatst: 15 november 2016, 22:46 uur [permalink]
Oeverloos gewatel zonder inhoud.

Vreemd genoeg heb ik normaal een pesthekel aan dit soort elitaire gezwam zonder diepte, maar wellicht dat Huppert er net voldoende sjeu in brengt om me dat te laten vergeten. Of misschien was het de whisky die me erg goed smaakte, dat kan ook. Niettemin slaan Redlop en wibro de spijker wel genadeloos hard op de kop, en steelt de kat alle punten qua authenticiteit. Zelfs met een slechte dub - al is me dat dan niet opgevallen.

avatar van Zeriel
2,0
0
geplaatst: 10 maart, 20:33 uur [permalink]
Typisch Frans eindeloos geneuzel. Wel prettig gefilmd en prima sfeertje, geschikt om de tijd door te komen, en je kan tussendoor rustig iets anders doen zonder dat je wat dreigt te missen. Vooral leuk als je Isalle Hubert-fan bent, aan haar ligt het zeker niet.

3,0
0
geplaatst: 15 maart, 17:54 uur [permalink]
'k Zie in Isabelle Huppert niet het type van een prof Filosofie. Maar dat is niet zo erg. Spijtig vind ik wel het gebrek aan opwinding en emotie in de film, waarbij het filosofiemilieu ook al niet van aard is om er direct een sappig geheel van te maken.
Bepaalde scènes lijken naast het eigenlijk gebeuren te vallen (Sarkozy-scène), maar anderzijds vond ik de omgang lerares-student wel goed geschetst en ook blijft Isabelle toch wel klasrijk voor de camera te kunnen bewegen.
Middelmatig.

avatar van assowise
3,5
0
geplaatst: 20 maart, 15:38 uur [permalink]
De elite is een bovenlaag in de bevolking die zich onderscheidt door prestaties. Iets waar iedereen naar kan streven. Wat een treurige "kop niet boven het maaiveld uitsteken" Nederlandse reacties hieronder. Elite dit, pretentieus dat en de film is daarom slecht. Want alleen als daar de draak mee steekt mag je de elite (....) in beeld brengen? We kennen geen filosofie dus daar mogen mensen niet over praten in films....

Volgende film meer explosies dan maar? Bijna geestige oneliners als geweld wordt toegepast? Meer metal of hip-hop in de soundtrack? Meer Hans Zimmer die je vertelt wat je moet vinden met een orkest? Schieten, tieten, helicopters?

Genoeg gal gespoten.

L'avenir, de toekomst of in dit geval Things to come. Wat gaat veranderen?
Welke vaste waarden blijven? Hoe ga je om met verlies? Hoe ga je om met veel verlies? We kunnen allemaal wel een verlies aan. Een baan kwijt of een relatie die eindigt of een overlijden van een dierbare. Als we de tijd krijgen zoiets te verwerken kunnen we er weer tegenaan. Maar te kort achter elkaar?
Dit is geen film waar belangrijke gebeurtenissen aangekondigd worden en geanalyseerd en op terug gekomen word. Als je niet oplet mis je iets maar als je niet oplet denk je dat er weinig gebeurt omdat de kleine verschillen meer betekenen. Isabelle Huppert lijkt constant in beweging te zijn gedurende
L'Avenir. Sterk geacteerd, mooi gefilmd, fijne locaties waar je zelf ook zou willen rondkijken.

Niemand wordt vermoord, niemand wordt gewroken, niemand is hopeloos verliefd of krijgt het hart gebroken. Tja, dan gebeurt er kennelijk niets.

avatar van mjk87
3,5
0
geplaatst: 27 april, 09:55 uur [permalink]
Wat een hoop negatieve reacties hier allemaal. Inderdaad een beetje naïef en nostalgisch, maar wel heerlijk om in te verdwalen met een fijn zomers sfeertje, extra versterkt door de altijd schijnende zon. Goed fijn kabbelende tempo, soms mooie muziek en wederom een ijzersterke Huppert die nooit grootse gebaren nodig heeft om toch een gevoel over te brengen. Geen wereldcinema dit verder, maar wel typisch zo'n moderne Franse film, en daar kijk ik gewoon graag naar. 3,5*.

avatar van JJ_D
3,0
0
geplaatst: 6 juni, 20:29 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
De ene dag heb je alles. De andere dag hou je van dat alles niets meer over.
Omdat mensen veranderen – …en je man er van door gaat met een andere vrouw.
Omdat generaties veranderen – …en je favoriete student een intellectuele moord begaat door zich tegen alles waar jij voor staat te keren.
Omdat je kinderen veranderen - …en je beseft dat diegenen rond de keukentafel eigenlijk bijna vreemden voor je zijn.
Omdat de tijden veranderen - …en ideeëngoed moet gehoorzamen aan de wetten van de vrije markt, punt, andere lijn.
Omdat de dood altijd en overal om de hoek gluurt - …en ineens blijft je achter zonder moeder om je dag en nacht te tiranniseren.

Toch zijn er lichtpunten, bronnen van troost (groot en klein) die alle tegenslagen (groot en klein) in perspectief plaatsen.
Bijvoorbeeld - als een wonder uit een doos: een kat.
Of nog: een boek.
Gras.
Water.
Een hoorcollege waar de aanwezige tieners geen snars van begrijpen.
Een kind dat zich de ziel uit het lijf weent, en jouw aanwezigheid die deze ziel kan louteren.
Die vreemden rond je keukentafel, waar je ondanks hun verraad toch van houdt.
En nee, niet Schumann of Brahms – maar Schubert.

Ach, es entschwindet mit tauigem Flügel
Mir auf den wiegenden Wellen die Zeit;
Morgen entschwinde mit schimmerndem Flügel
Wieder wie gestern und heute die Zeit,
Bis ich auf höherem strahlendem Flügel
Selber entschwinde der wechselnden Zeit.


Ah, ‘L’avenir’ kruipt niet echt onder de huid, maar is wel een getrouwe schets van onze menselijke staat. We vallen, vertwijfelen, verliezen… – …en doen voort.
Altijd.
Toch?

3*

avatar van scorsese
3,0
0
geplaatst: 29 juli, 18:06 uur [permalink]
Aardige film over een lerares filosofie die in een korte tijd een aantal tegenslagen in het leven krijgt te verwerken. Niet echt een verhaal, maar meer een kijkje hoe het hoofdpersonage hiermee om gaat. Door de korte scenes en sommige filosofische dialogen kan het wat afstandelijk overkomen. De film moet het dan ook van de kleine momenten hebben. Vanwege het aangename tempo en de perfect gecaste Isabelle Huppert kijkt het wel gemakkelijk weg.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.