Meningen

Een groepje studenten interviewt jagers over de berenjacht. Alle jagers hebben het over een mysterieuze man in een camper die volgens hun een stroper is. De studenten achtervolgen deze stroper en als ze hem confronteren verteld hij hen dat hij jaagt op Trollen...

Normaal ben ik geen fan van het found-footage genre, maar deze Noorse film vond ik toch nog bijzonder vermakelijk. Dat komt omdat een aantal gebreken al meteen weg worden genomen. Je ziet een keer wel wat echt in het beeld in plaats van dan we alleen wat geschut en geschokte gezichten te zien krijgen. Het is een found-footage, maar de film oogt helemaal niet goedkoop want het is duidelijk dat in het production design en de special effects veel geld en moeite hebben gezeten. Daarnaast is het redelijk fatsoenlijk gefilmd allemaal. Wat ook logisch is want het is niet realistisch dat een filmstudent alleen maar onscherpte schokkerige troep zou filmen.

Een laatste ding dat de film heel erg helpt is ook de prachtige Noorse omgeving. Al gebeurde er niets, dan zou er nog van alles te zien zijn. Veel found footage films hebben dat niet omdat die zich op een geïsoleerde locatie afspelen (wat heel snel gaat vervelen).

Ondanks dat de film probeert te suggereren dat het echt gebeurd is, zit er ook aardig wat humor in de film (het einde bijvoorbeeld). Al met al was het een erg vermakelijke film en ik vond het ook leuk op wat voor fantasierijke manier er wordt ingespeeld op de mythe van de trollen. Bijvoorbeeld dat hoogspanningsmasten eigenlijk hekken zijn om bergtrollen tegen te houden de bergen te verlaten. Erg leuk bedacht allemaal.

"Bitbrain!"

Goede film. Ongebruikelijke Ron Miller-productie maar zeker niet minder.

Ik vond de effecten zeker niet slecht. Voor de tweede film met CGI-effecten (The Wrath of Kahn was eerder) is het al zeker niet slecht. Ik vind het persoonlijk een erg mooi charme hebben en kan deze stijl zeker waarderen. Mocht je het nep of knullig vinden? Bedenk dan dat het allemaal in een computer en/of game zit dus hoort het zo. Daarbij waren de Games in die tijd gewoon plat en dus zijn deze veel moderner. Als je het vergelijkt met de CGI-effecten van The Black Cauldron (die zijn namelijk door de zelfde mensen gemaakt) zijn deze wel aardig wat minder.

Voor die tijd ook best wel modern dat men termen als Bits of Megabyte ect gebruikt. En "Bitbrain!" dan! Hilarisch.

De muziek van Wendy Carlos is erg goed en Episch. Er is erg goed geacteerd, iets beter dan in The Black Hole. Het verhaal is ook erg goed en best wel origineel.

Erg goede en vermakelijke film.

"End of Line, man."

Erg goede film. Meestal zijn vervolgen minder dan het origineel, zeker als ze 30 jaar later gemaakt worden maar dat is hier niet het geval. Erg goed vervolg op Tron.

Jeff Bridges is in 30 jaar een veel beter acteur geworden, hij deed me soms zelfs aan Alec Guinnes denken. Bruce Boxleitner speelt ook hier Tron, ook hij acteert veel beter. Garrett Hedlund, Olivia Wilde zen andere acteurs deden het ook prima.

De soundtrack van Daft Punk is heel erg goed. Ik heb in tijden niet zo'n goede soundtrack gehoord. Ik moet zeggen dat Wendy Carlos' muziek voor de oude Tron ook verbluffend was en dat ik het jammer vond dat die er niet in zat. Die Journey platen in de arcade waren ook geweldig.

De effecten waren wel goed. Ik ben normaal niet zo van de CGI maar omdat het een computerwereld is hoeft het natuurlijk ook niet realistisch te zijn. Wel heb ik nu extra respect voor de technici die de effecten van de oude Tron met de hand hebben gecodeerd. Ook vond ik de kostuums hier wat simpeler. In de oude film waren er 7 lagen film voor nodig en hier bewerken ze het gewoon op de computer.

Je hoeft Tron en Tron: Legacy niet echt met elkaar te vergelijken, het is immers een vervolg en geen remake. Wel is er veel anders maar dat is logisch, de computers zijn ook erg veranderd sinds dien. Het enige waar ik me echt aan stoorde was de manier waarop Flynn in The Gride komt, in de oude film hebben ze dat beter laten zien naar mijn mening. Ik vind het wel erg goed dat ze acteurs uit Tron hebben teruggebracht en dat Steven Lisberger ook aan de film heeft gewerkt.

Het verhaal vond ik erg goed en heeft ook wel een beetje de stijl van de oude Tron.

Al met al een erg goede film. Ik vind de visuele stijl erg mooi. De muziek is prachtig en het is geloofwaardig als vervolg op Tron Echte aanrader en een van de beste films die in tijden is gemaakt.

The Trouble with Harry was een experiment van Hitchcock om te zien hoe het publiek zou reageren op een film zonder bekende acteurs. Hitchcock's geliefde vlucht voor de arm der wet-thema en de suspense zit er zeker in, maar daar is veel dan ook mee gezegd.

De locaties in Vermont zijn prachtig in beeld gebracht. De mooie herfstkleuren komen helemaal tot hun recht in technicolor. Echt Hitchcockiaans camerawerk is hier echter helemaal niet te vinden.

De acteurs praten veel in zich zelf, houden monologen en hebben - tamelijk bizarre - dialogen. Niemand is echt geschokt dat er een lijk licht en ze maken er een olijk gebeuren van. Toegegeven de film was bij vlagen charmant en op zich wel vermakelijk, maar het is goed dat Hitchcock zich verder niet meer aan het komedie genre heeft gewaagd.

"You're fired!"

Al lange tijd geen film meer gekeken en besloot om maar weer eens een actiefilm met Arnie te kijken.

Harry is een geheim agent en zit een gevaarlijke terrorist op de hielen. Zijn vrouw en dochter denken echter dat hij een doodgewone computer-verkoper is. Als hij op een dag het vermoeden krijgt dat zijn vrouw een affaire heeft gebruikt hij, tegen alle reglementen in, de middelen van de geheime dienst om zijn vrouw te bespioneren. Maar het loopt helemaal uit de hand...

Schwarzenegger speelt geheim agent Harry. Arnold mag dan qua acteerprestaties geen bijzonder goede acteur zijn, hier is hij toch redelijk in-character en komt hij prima over. Het is dan ook een komedie, want een gespierde bodybuilder in een James Bond-achtige rol kan natuurlijk eigenlijk niet. Jamie Lee Curtis herkende ik pas na een tijdje, leuk om haar na Halloween weer eens te zien. Ze speelde erg goed en in de tweede helft van de film waren de interacties tussen haar en Arnold erg vermakelijk. Charlton Heston speelde ook een klein rolletje als het hoofd van de geheime organisatie.

Arnold Schwarzenegger kreeg het idee voor True Lies nadat hij de Franse film La Totale! (1991) had gezien. Hij ging ermee naar zijn vriend James Cameron, met wie hij de twee Terminator films heeft gemaakt. Cameron wou graag bewijzen dat hij ook wat anders kan dan alleen Science-fiction en greep de kans om een actie/komedie met Arnold te maken. Na een paar teleurstellende pogingen om een script te maken gebaseerd op de Franse film schreef Cameron er zelf een.

Ik wist van tevoren eigenlijk helemaal niet wat ik moest verwachten. Omdat het een film van James Cameron is had ik geen komedie verwacht, dat kwam dan ook als een verassing. Toch onderscheid True Lies zich van de gemiddelde actie/komedie. De toon is namelijk vrij serieus. Zelfs als de omstandigheden behoorlijk absurd worden blijft de film een realistische indruk houden en word het niet te over-the-top. Arnold heeft een paar erg leuke one-liners en je krijgt niet de indruk dat hij de hele tijd grappig probeert te zijn. Tegenwoordig zou terrorisme nooit in een komisch verband gebruikt worden maar hier doet James Cameron het wel. Ik moet zeggen dat ik de film niet heel erg grappig vond maar ik vond hem ook niet flauw zoals de meeste komische actiefilms.

De effecten waren zeker niet slecht. Een heleboel uitstekende practical effects met schaalmodellen, sterke explosies en een aantal erg goede stunts. Ook de CGI, die voor onder andere de straaljager aan het einde is gebruikt, was (zeker gezien het feit wat de film al 20 jaar oud is) niet slecht, veel realistischer dan wat we tegenwoordig voorgeschoteld krijgen. De cinematografie was ook mooi gedaan en de film ziet er mooi uit in HD.

De soundtrack van Brad Fiedel was prima. Heel anders dan zijn werk voor Terminator en Fright Night. Een deel is semi-orkestrale avontuurlijke muziek en een deel is elektronische muziek die af en toe een beetje aan het latere werk van Hans Zimmer doet denken.

Al met al vond ik het een erg vermakelijke film met een lekker staaltje actie en leuke humor.

Prima film voor op een weekend-avond.

De Giallo vind ik een leuk sub-genre omdat het stilistisch, mysterieus en grafisch is. Toch realiseer ik me steeds meer dat er op het werk van Dario Argento, Mario Bava en Lucio Fulci na bar weinig echt goede Gialli te vinden zijn. Your Vice Is a Closed Room and Only I Have the Key is mijn eerste Sergio Martino en kan wat mij betreft makkelijk in de categorie 'had liever iets anders met mijn tijd gedaan'.

In de omgeving van Venetië omringt een schrijver zich in zijn villa met allerlei hippie en stoner figuren. Meneer maakt er een sport van zijn vrouw te vernederen en vreemd te gaan met alles wat hij kan vinden, of het nu de negerin die als dienstmeid werkt is of zijn eigen nichtje. Dan worden één voor één zijn oude liefjes dood gevonden en is meneer hoofdverdachte.

De film probeert vooral het brave Italiaanse publiek te choqueren met de vrijheid blijheid onzin van de hippiebeweging (vrije seks en al dat gelul). En daarnaast natuurlijk het mishandelen van de vrouw. Uiteindelijk gaat de boel stierlijk vervelen, gezien de moorden alles behalve spannend zijn en geen enkel personage een beetje sympathiek is. Uiteindelijk draait het uit op een vrij slappe vertelling van Edgar Allan Poë's The Black Cat.

Edwige Fenech is natuurlijk geen straf om naar te kijken, maar ik vond haar niet heel erg bijzonder aantrekkelijk in beeld gebracht. Mijn restauratie had zeer mooie beeldkwaliteit, des te beter konden we zien hoe slecht belicht de locaties allemaal waren. Waar Argento namelijk wijselijk besloot alleen maar op locatie te filmen en Mario Bava zeer perfectionistisch was met de belichting, wordt bij de meeste Gialli een afschuwelijke vlakke TV-soap verlichting gebruikt.

Niet veel aan, dus.

Grappig maar niet erg bijzonder. Animatie ziet er wel goed uit, niet zo tenenkrommend als ander werk van tegenwoordig maar ook weer niet zo goed. Erg standaard en typisch zo'n CGI-film van tegenwoordig. De humor vond ik lang niet altijd grappig. Als je er goed over nadenkt is het ook een beetje een herbie-rip-off. Niet erg origineel maar wel vermakelijk.

Voldoende.

Turks Fruit is de meest succesvolle Nederlandse bioscoopfilm aller tijden en volgens sommigen ook de beste. Gebaseerd op het net zo controversiële boek van Jan Wolkers. Zelf heb ik het boek na de eerste bladzijde maar opgegeven, maar gezien mijn waardering voor Verhoeven's latere werk wilde ik de film toch maar een kans geven.

De jonge Verhoeven wilde in de jaren '70 heel wat taboes doorbreken, waarmee hij (onbedoeld) een trend zette in de Nederlandse filmwereld. Seks word op een nonchalante, ranzige, expliciete, "realistische" en komische manier benaderd, wat nu zo typisch Nederlands is. Naast de vele verwijzingen naar seks en het oer-Hollandse gevloek bevat de film ook aardig wat ranzigheid. Waar Hitchcock in 1960 nog controversieel bezig was toen hij überhaupt een doorspoelende wc filmde schotelt Verhoeven ons een close-up van een drol in de wc, poepende honden en een flinke hoeveelheid kots voor.

Daarnaast viel het allemaal wel mee gelukkig. Het verhaal wist echter niet direct te pakken. Na wat schijnbaar plotloze seks-taferelen krijgen we een soort romance tussen Erik en Olga. Best redelijk drama, zekers als de schoonouders ook ten tonele komen. Uit het niets besluit Olga dat ze bij Erik weg wil en een onstuimige scheiding volgt. De film zakt een beetje in en Erik komt Olga nog een aantal keer tegen. Aan het einde werd de film een stuk interessanter als Erik een meeuw verzorgt en Olga op sterven ligt. De vele symbolische verwijzingen naar de dood krijgen eigenlijk hun plaats.
Jammer dat er veel omheen gedraaid wordt.

Turks Fruit is zeer aardig opgenomen. Cinematograaf Jan De Bont baseerde de realistische cinematografie met veel natuurlijk licht op The French Connection. Enkele shots waren echt prachtig geschoten en Verhoeven gebruikt leuke filmische trucjes waardoor de film onderhoudend blijft. Mooie setting van de jaren '70 en ook leuke muziek. Rogier van Otterloo maakt een prachtige romantische soundtrack, waarvoor Toots Thielemans op de harmonica te horen is.

Al met al vond ik het een onderhoudend drama. Dat hele vrijheid blijheid gedoe staat mij helemaal niet aan, maar ik had verwacht dat de seks veel afleidender zou zijn. Het is zeker niet het hoogtepunt van de Nederlandse cinema, maar Verhoeven laat zijn talent al vroeg zien.

Ik probeer dit jaar wat meer Nederlandse films te kijken en aangezien het boek me al meerdere keren was aangeraden en de verfilming op Netflix stond, en we ook nog eens een Oorlog/SF-challenge hebben, heb ik hem gister avond dan maar eens bekeken.

De film verteld het verhaal van twee Duitse tweelingzusjes die uit elkaar worden gehaald na de dood van hun ouders. Lotte gaat naar Nederland en Anna groeit op het Duitse platteland op. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt beleven de zusjes die ieder totaal anders.

Voor Nederlandse begrippen was het acteerwerk bijzonder sterk. Het is wel ironisch dat het beste acteerwerk in deze Nederlandse film word geleverd door de Duitse acteurs. Thekla Reuten en Jeroen Spitzenberger waren zeker niet slecht, maar stellen niet veel voor in vergelijking met bijvoorbeeld Nadja Uhl.

Sowieso sprak de Duitse kant van het verhaal me veel meer aan, al was het al omdat de 'Hollanders' hier weer van die gereformeerde snobs zijn die naar hun Duitse familie refereren met termen als 'domme Katholieke boeren' en 'barbaren'. Maar verder gebeurt er ook veel meer aan de Duitse zijde en is het verhaal aan de Nederlandse kant veel cliché-matiger. Van mij had het verhaal aan Duitse zijde dus ook wat meer belicht mogen worden. Het boek heb ik nooit gelezen, maar volgens de achterflap moet het Nederlanders confronteren met de keerzijde van de oorlog. Ik vind dat altijd een sterke inslag bij Oorlogsfilms (en boeken) als het goed en kwaad-beeld eens losgelaten wordt. Daarom vind ik ook Das Boot en Der Untergang zo sterk.

Het aanhouden van een niet-chronologische volgorde is toch wel een blunder en het enige grote minpunt van de film. De sprongetjes tussen verleden en heden en tussen Anna en Lotte waren best wel irritant, ze hadden het beter gewoon allemaal achter elkaar kunnen vertellen, dan was het ook spannender geweest. Het einde met de bejaarde Anna en Lotte vond ik wel een mooie afsluiter.

De cinematografie is netjes verzorgt door de Poolse Piotr Kukla. De setting was ook uitstekend, slechts een paar heel erg kleine Historische incorrectheden (volgens IMDb). Luxemburg kan prima voor Duitsland doorgaan ook. De film heeft een heerlijke ouderwetse soundtrack van Fons Merkies, zonde dat die componist zijn talent de afgelopen 15 jaar heeft verspilt aan komedie-troep.

Ben Sombogaart is toch wel een van de betere filmmakers die in ons land rondloopt. Het Zakmes was een aandoenlijke kinderfilm en Kruistocht in Spijkerbroek een meer dan geslaagde boekverfilming. En nu deze bijzonder goede Oorlogsfilm van eigen bodem. De Tweeling maakte onverwacht toch een grote indruk op mij. Uitstekend drama en een genuanceerd verhaal over de oorlog in een erg sterke setting.

De poster van Twelve Monkeys is een beetje misleidend. Als je enkel op de poster af zou gaan zou je denken dat het een donkere Terminator-achtige Sciencefiction/Horror zou zijn, terwijl het eigenlijk een typische Terry Gilliam film is.

In 2035 leven de overlevenden van een virus ondergronds. James Cole wordt uitgekozen om terug in de tijd te reizen en de epidemie van 1996 te voorkomen. Eenmaal daar denken ze echter dat hij gek is en wordt hij in een inrichting gestopt. Terwijl zijn psychiater langzaam in zijn verhaal begint te geloven, begint Cole steeds meer aan zijn eigen verstand te twijfelen.

Bruce Willis speelt een sterke hoofdrol. Een keer wat anders dan zijn typische actie-rollen en Brad Pitt vond ik het - voor de verandering - ook nog best goed doen.

Gilliam's stijl is alom aanwezig; de maffe futuristische designs met beeldbuizen en absurdistische momenten die je erg aan Brazil doen denken. Toch is Twelve Monkeys een stuk minder tekenfilm-achtig als de andere films van Gilliam, dat komt uiteraard ook omdat de film niet voor hem is geschreven. De film is geïnspireerd door de korte film La jetée (1962) van Chris Marker. Uiteindelijk kreeg de film ook Hitchcock invloeden en waren er een paar geslaagde citaten uit Vertigo te zien. De film was mooi opgenomen en de special effects en toekomst zagen er goed uit. Ook de flashbacks waren sterk gedaan. Componist Paul Buckmaster, die verder aan geen enkele noemenswaardige film heeft gewerkt, maakt een uitstekende soundtrack die je niet zo snel bij een Sciencefictionfilm zou verwachten.

Heel veel plot-twists had de film niet voor mij. Er werden zoveel aanwijzingen gegeven dat de alerte kijker niet veel verassingen te wachten stond. Desalniettemin bleef de film wel van begin tot einde interessant en was de film aan het einde ook best spannend. Een bijzondere Sciencefiction-film met een interessant thema. Al vind ik het nog maar de vraag of zo'n virus nou zo slecht is, Gilliam roept dat gevoel ook een beetje op met zijn film vind ik. Zeker als je de dierenmishandeling ziet lijkt het me niet verkeerd als de mensheid maar eens flink uitgedund wordt en een tijdje ondergronds gaat leven.

"Hey... you wanna see something really scary?"

Geinige anthologie in Spielbergiaanse stijl. Op de laatste twee segmenten na zou ik het echter niet als Horror-willen bestempelen. De TV-serie kende ik alleen van naam.

De muziek van Jerry Goldsmith kende ik al lang voordat ik de film zag en is een van mijn favoriete soundtracks. Helaas maakt de film er maar weinig gebruikt van, Goldsmith zou de muziek later in Gremlins hergebruiken.

Alle segmenten zagen er goed uit, prima acteerwerk en visueel ook helemaal in orde. Het eerste segment was wel grappig, maar toch wel het minste in de anthologie. Steven Spielberg's tweede segment, met die oudjes, was weer typisch Spielberg en deed me aan Hook denken. Segment 3 van Joe Dante, over het wensende jongetje, was leuk gevonden en best creepy. Het beste segment was echter het 4e - Nightmare at 20 000 Feet, met de sterke rol van John Lithgow. De proloog met Dan Aykroyd was ook wel geinig.

De film is berucht om het helikopterongeluk waarbij acteurs Vic Morrow, Renee Chen en My-ca Dinh Le om het leven kwamen. John Landis is vrijgesproken van doodslag, maar Spielberg wilde hierna niets meer met hem te maken hebben.

Vermakelijke 80's film om een keer gezien te hebben. De special effects en make-up van Rob Bottin, de muziek van Jerry Goldsmith en de prima uitvoering maken de film het kijken waard.

Ik had een hoop gehoord over Twin Peaks voornamelijk van mijn ouders en toen ik de serie op Netflix zag staan dacht ik: Waarom ook niet?. Heb de hele serie gekeken en was er diep van onder de indruk. Heb daarna ook deze film eens bekeken. Ik moet zeggen dat het een behoorlijke tegenvaller was maar des al niet te min een erg sterke film al had het wat meer zoals de serie gemogen wat mij betreft. Als je de tv-serie niet gezien heb moet je deze film niet kijken, gewoon niet doen. Je hebt er helemaal niets aan en het enige dat je dan hebt is een hoop spoilers mocht je toch nog besluiten de serie te gaan kijken. Mijn tip, kijk de pilot en beoordeel of je het wat vind of niet.

-------PILOT---------------------------------------------------------------------------------
"She's dead. Wrapped in plastic."

Erg sterke introductie op de serie. Volledig op locatie opgenomen en de beelden zijn dan ook erg mooi. Alle acteurs leveren perfecte acteerprestaties. En de muziek van Angelo Badalmenti is geweldig. Een goede combinatie van Drama, Mystery, Humor en "Fantasy".

-------SEIZOEN-1-------------------------------------------------------------------------
"Damn good coffee!"

Het eerste seizoen gaat goed verder op de pilot. De set (een complete kopie van de locaties uit de pilot) zit er erg goed uit en je ziet het verschil maar zelden. Er zijn goede ontwikkelingen en de het Lynchiaanse karakter van de serie begint zich steeds meer te ontwikkelen. Opvallend is dat alle plotlijnen erg interessant zijn. Zelf het verhaal van Ed en Nadine en dat van Andy en Lucy vond ik zeer vermakelijk en boeiend.

-------SEIZOEN-2-------------------------------------------------------------------------
"Through the darkness of future past / The magician longs to see / One chants out between two worlds / Fire walk with me. I'll catch you with my death bag. You may think I've gone insane, but I promise I will kill again!"

Lynch en Frost werden min of meer gedwongen om de moord dan toch op te lossen en ik vind dat ze dat dan toch wel erg sterk en orgineel hebben gedaan. Hoewel ik dat op sommige punten wat minder geslaagd vond vond ik de scène waarin Cooper getuige is van Leland's dood zo sterk dat ik ze dat nog wel vergeef. Uiteindelijk alles goed en wel is het ook een erg goed seizoen maar het grote probleem is dat aan het einde er een heleboel on opgelost blijft.

------FIRE-WALK-WITH-ME------------------------------------------------------------
"Lately I've been filled with the knowledge that the killer will strike again. But because it is just a feeling, I am powerless to stop it. One more thing, Albert. When the next murder happens, you will help me solve it."

Ik had gehoopt dat deze film eindelijk wat vragen zou oplossen maar dat doet hij helemaal niet. Ik weet nog steeds niet hoe het met Cooper afloopt, of Annie nog leeft, hoe het Leo afgaat en wat er verder allemaal nog zou moeten gebeuren in seizoen 3. Inplaats daarvan speelt deze film zich af vóór de tv-serie.

De film laat zien hoe FBI-agenten (niet Dale en Alfred) de moord op Teresa Banks onderzoeken, Cooper en Gordon een mysterieuze David Bowie ontmoeten, Laura geconfronteerd raakt met Bob (en een heleboel snuift en neukt) en een klein beetje van Cooper en Annie in The Black Lodge.

Kyle McLachlan zit er erg weinig in, VEEL te weinig als je het mij vraagt. Donna word hier niet door iemand anders gespeeld die helemaal niet op de oorspronkelijke acteur lijkt, van mijn part hadden ze de hele rol eruit mogen laten. David Bowie zit in één scéne en doet wel aardig, al is wie hij moet voorstellen een groot raadsel. Sheryl Lee doet het net als in de serie goed als Laura en Ray Wise is ook even goed al had hij meer vaderlijke momenten mogen hebben en waarom laten ze hem niet dansen ofzo .

De film voelt eigenlijk helemaal niet aan als Twin Peaks. De stijl is veel grimmiger en mist het warme karakter en de humor van de serie. Dat komt denk ik ook doordat een groot deel van de cast niet in de film zit. De cinematografie is wel helemaal in orde, Lynch is immers een briljant filmmaker.

Hoewel de film zeker niet slecht was was het voor mij wel een enorme teleurstelling. Er waren een paar kleine foutjes in het plot in vergelijking met de serie (Dale is nooit eerder in Twin Peaks geweest, Ronette was erbij toen Laura werd vermoord...) maar dat kan ik nog vergeven. Mijn grootste frustratiepunt was dat ze niet verder gaan op de laatste aflevering. Ik wil namelijk weten hoe het afloop. Ook vond ik het erg jammer dat een groot deel van de oorspronkelijke cast en personages niet terug komt. En ik vond dat ze net als in de tv-serie wel wat minder sex en drugs gebruik mochten doen. Acteurs zijn veel te kort in beeld, Ik vraag me zelfs af waarom David Bowie er überhaupt in zat. Ik vind het eigenlijk ook helemaal niet zo interessant wat er voorafging aan de serie. Eerder wat er na kwam is wat mij mateloos interesseert. Daarom was het voor mij een beetje teleurstellend.

Los daarvan was het wel een goede film. Al ben ik er zeker van dat iemand die de serie niet heeft gezien er de ballen van snapt en het dus een zeer vervelende ervaring zal worden. Mijn grote advies: KIJK de serie, het is het zeker waard. Twin Peaks is nu met zekerheid mijn favoriete serie en ik ben me langzaam maar zeker aan het ontpoppen tot een die-hard-fan. Na het eerste seizoen had ik al zin om t-shirts te gaan kopen.

Een must-see voor de fans van Twin Peaks/David Lynch.

-------BEOORDELING--------------------------------------------------------------------
Twin Peaks - Pilot (1990) : 10/10 Een van de beste films die ik ooit heb gezien.
Twin Peaks - Seizoen 1 (1990) : 10/10 Erg sterke serie, goed geschreven en boeiend.
Twin Peaks - Seizoen 2 (1991) : 9/10 Intrigerend en sterk maar met een open einde.
Twin Peaks - Fire Walk With Me (1992) : 8/10 Teleurstellend, kort, mooi gefilmd en wel goed.
Gemidelde ( : 9,25 ) Ik ben een gigantische fan!